Apocalipse 16
A Xuxubus Maxat (BJK) vs ARIB
1 Io, e xo ölangen önga inö raxin meriso xö gunon ne lotu raxin ixo tengen kö pitnö ma ninöng ne angelo bara, “Mum moro wan, ma moro linge ösu abo pitnö ma ninöng ne bile möxö laie re God kö öxöno lagunon.”
1 E ouvi, vinda do santuário, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide e derramai sobre a terra as sete taças, da ira de Deus.
2 Ma sisila ne angelo ixo wan ma ixo linge ösu a bile re ine ringan kö pu. Ma abo ruxuruk taxin ixo banga ot kö nangadi ewe nang a uxileng möxö mawak ixo kis se idi me idi ewe nang toxobo lotu wösöt a petpuo re ine.
2 Então foi o primeiro e derramou a sua taça sobre a terra; e apareceu uma chaga ruim e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Io, a sese öninöng ne angelo ixo linge ösu a bile re ine ringan kö rasi. Ma a rasi ixo xuxulas xarnang a dee ne minet. Ma abo laa to xirip möxö rasi toxo met.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu todo ser vivente que estava no mar.
4 Io, a sese önarun ne angelo ixo linge ösu a bile re ine ringan kö ari ma xöbo ari wuwut. Me idi toxo ot xarnang a dee.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Io, e xo ölangen a angelo nang ixo kure abo ari ixo tengen,
5 E ouvi o anjo das águas dizer: Justo és tu, que és e que eras, o Santo; porque julgaste estas coisas;
6 möxösa, toxo sexomet abo nangadi mabo propet te nöngön, ma abo dee re idi ixo su.
6 porque derramaram o sangue de santos e de profetas, e tu lhes tens dado sangue a beber; eles o merecem.
7 Me e xo ölangen a inöno öng meriso xö alta ma ixo tengen,
7 E ouvi uma voz do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Io, a sese önit ne angelo ixo linge a bile re ine xö xaken. Me God ixo öbala sik a sösöt möxö xaken bara irabo lewi ina nangadi.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Ma a lelewi raxin ixo dek idi ma toxo tengen ögarin a esene God ewe nang ixo kure inabo lalaa saban tö idi. Ma lamun idi kaim kö dinödöm puxus bara idi tabo ölet ine.
9 E os homens foram abrasados com grande calor; e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Io, a sese öpitnö ne angelo ixo linge a bile re ine urungan kö kinis ne king möxö mawak. Ma a xödxödö ixo kawönö ina xönö möxö mawak nang ixo kure sik. Ina marakörö idi toxo örasen a kinadik ma toxo kat abo kamene idi.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e os homens mordiam de dor as suas línguas.
11 Me idi toxo tengen ögarin e God meriso xö watmaep, möxösa, toxo örasen a kinadik me idi ma abo ruxuruk. Ma lamun kaim idi xo dinödöm puxus xalik abo tatalien te idi.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram o Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 Io, a sese öpitnö ma öng ne angelo ixo linge a bile re ine xö ari raxin Iuperetis. Ma a ari ixo mese rua tagure a ngas sö idi abo sisila raxin mero nang a xaken ibo önan ot mee.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do oriente.
13 Io, e xo pere a narun ne tano saban, idiet toxo wawara xarnang a rokrok. Idiet toxo wan su möxö ngalana si raxin ma möxö ngalana mawak ma möxö ngalana a propet töxö.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta, vi saírem três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 Ma ina narun ne tano saban idiet tabo wewet abo auxileng ne auwuwus, me idi tabo wan nana urso xö sisila raxin möxö öxöno lagunon kirip pua xikip etok idi rua arse xö axana bung taxin te God nang ine mabo lölös kirip.
14 Pois são espíritos de demônios, que operam sinais; os quais vão ao encontro dos reis de todo o mundo, para os congregar para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 “Ölangen bang! E rabo wanot xarnang a önga tene pinilo! Ma ewe nang i kobo paluso ma iri tagure abo man lörörö re ine, irabo axanan, kalik ibo önan tabuno laplawa xö winara xö marakörö ma tobo pere ömenge ine.”
15 {Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua nudez.}
16 Io, idi toxo lamus etoxin abo tene sisila raxin urungan kö önga xönö nang tobo rengrengen kö tinenge me Judeia bara “Armagedon.”
16 E eles os congregaram no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Io, a sese öpitnö ma ninöng ne angelo ixo linge ösu a bile re ine riso xö mango. Ma önga inö raxin ixo wanot meriso xö kinis ne king kölöme xö gunon lotu raxin, ma ixo tengen, “Iri kawam im!”
17 O sétimo anjo derramou a sua taça no ar; e saiu uma grande voz do santuário, da parte do trono, dizendo: Está feito.
18 Io, a siek ixo sisiek ma a barawagas ixo börbörön köba. Ma önga gie raxin ixo wanot. Ma kaim pe gie ixo ot bira mesila bang nang e God ixo uxis a nangadi xö öxöno lagunon. Ina gie na ixo taxin köba saxit
18 E houve relâmpagos e vozes e trovões; houve também um grande terremoto, qual nunca houvera desde que há homens sobre a terra, terremoto tão forte quão grande;
19 Ma a lagunon taxin ixo tawalang kö narun ne xönö. Ma abo lagunon taxin möxö boxönö xabise möxö öxöno lagunon toxo tamaöbeng esexere. Io, God ixo döxömen lo e Babilon nang i taxin, ma ixo inim ine ma wain möxö laie raxin te ine.
19 e a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Ma abo muxulamin toxo kawam tataun, ma kaim im idi bara tabo pere öbaling kebo maii.
20 Todas ilhas fugiram, e os montes não mais se acharam.
21 Ma boxönö kewene ais tataxin ixo subu meriso xö watmaep lömö xö nangadi. Abo tiip pe idi a öngöng ixo eöt ma pitnö ne sangaun ne kilo. Ma nangadi toxo rengrengen ögarin e God, möxösa, ixo isik ina eler saban nang ixo ömaso ögarin idi.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraivada, pedras quase do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraivada; porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.