Romanos 9

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yelmãɛ lɛ n 'yɛrɛ a Kɩrɩsɩto 'yɔ̃ɔ, n ba ŋmara jirsɩ ɛ, a n tɩɛr mɩ din dãasɩɛ a Nãaŋmɩn Sɩɛ pɔ.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Nɩbaal kpɛ man tɩ põn bar, ka wʊʊr sɛɛ ma a nyãa.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 An taa nʊ̃mɔ̃ ma naa ɩka n ben pɔ'yɔ̃ɔfʊ pɔ naa ba lɛ pʊɔ a Kɩrɩsɩto pɔ ɛ, a n yɛɛr Isɩral nɩbɛ jũu, bala lɛ ɩ a n mãɛ nɩbɛ.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 A Isɩral nɩbɛ bala lɛ a Nãaŋmɩn de ka ba ɩ a wʊ bibiir, na wʊ kʊ ba a wʊ tɩɩr nɩ a nɛtɩrsɩ wʊn pɔn ba, na wʊ kʊ ba a nɛbinãa, nɩ a lɛ ban na puoro wʊ a wʊ puorfʊ yir nɩ a nɛɛr wʊn tɩr kʊ ba.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Bala lɛ ɩ a sãakpãmɩne, a ba pɔ lɛ ba bɩɛr a Kɩrɩsɩto mɩ na ɩ a nɩsaal yi, na wʊ ɩ a Nãaŋmɩn kaara a bomo a jaa, 'lɔ lɛ ban pɛɛrɛ bɩbir jaa. A ɩ a lɛ.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 A ba ɩ fɩka a Nãaŋmɩn 'yɛr ɩn faa ɛ, bojũu a ba ɩ a bala jaa ban dɔɔ a Isɩral nɩbɛ pɔ, ba jaa lɛ ɩ a Isɩral nɩbɛ ɛ.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 A ba ɩ baa yi a wʊ par pɔ ɛ, ba jaa baa ɩ Abraham bibiir ɛ, tɩchɛ Nãaŋmɩn dɔ̃ɔ tɩr nɛɛ kʊ a Abraham ɩka, “Isaakɩ 'yɔ̃ɔ lɛ a fʊ yɔn na yi.” (A Pielfʊ Gãn 21:12)
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 A ba ɩ a ãgãn vaar bibiir lɛ ɩ a Nãaŋmɩn bibiir ɛ, tɩchɛ a bibiir bala a Nãaŋmɩn na tɩr a nɛɛ a wʊ dɔɔ, bala lɛ wʊ kaa a ba ɩ Abraham bibiir.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Bojũu nɩtɔ̃ lɛ a Nãaŋmɩn dɔ̃ɔ tɩr a nɛɛ 'yɛr, “A daar wa ta, ɩn lɩɛb wa ka a Saara dɔɔ dabile.” (A Pielfʊ Gãn 18:10, 14)
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 A ba ɩ anyã tɛɛ lɛ ɛ, tɩchɛ a Worbɛka dɔɔn dabil ayi ka ba sãa ɩ bʊ̃'yen tɛɛ na ɩ a sɩ sãakpã Isaakɩ.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 Sɛrɛ tɩ ka wʊ wa dɔɔ a yɩbɛ banyãna, baa mɩ maal yele jaa vɩla bɩɩ dɛɛr ɛ, tɩ nɩtɔ̃ lɛ a ɩ ɩka a Nãaŋmɩn bɔfʊ pɔ lɛ wʊ ma tu ir a nɩrɛ.
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 A kʊ̃ ɩ a fʊ tʊ̃mɔ̃ jũu ɛ, tɩchɛ a 'lɔ na bʊɔl fʊ. Nãaŋmɩn 'yɛr kʊ a Worbɛka, “A yɛkarma na tʊ̃nɔ̃ na kʊrɔ a yɛbile.” (A Pielfʊ Gãn 25:23)
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Lɛ mɩ lɛ a sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ, “N nʊ̃n Jekɔb tɩchɛ naa 'laar a Esau.” (Malakaɩ 1:2, 3)
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Bo lɛ sɩn pãa lɛ 'yɛr? Nãaŋmɩn ɩn nɩfɩlefɩle bɩɩ? Kai. Sɔr ba be be ɛ!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Bojũu wʊ 'yɛr kʊ a Mosesɩ, “Nɩrɛ 'lɔ ɩn na kaa nɩbaal lɛ ɩn na kaa nɩbaal, naa maal vɩla kʊ a 'lɔ ɩn na maal vɩla kʊ.” (A Yifʊ Gãn 33:19)
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 A lɛ jũu a ba ɩ lɛ nɩrɛ na bʊɔrɔ ɛ, bɩɩ na tʊ̃nɔ̃ lɛ ɛ, tɩchɛ a yin Nãaŋmɩn nɩbaal kaafʊ pɔ.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Bojũu Nãaŋmɩn dɔ̃ɔ 'yɛr kʊ a Ijipitɩ nãa Faaro ɩka yaa, “Maa lɛ bin fʊ a yele nyãna jũu, ɩka n wiil a n kpɛ̃ɔ a fʊ 'yɔ̃ɔ, ka ban bʊɔl a n yuor a wɛr wʊ jaa.” (A Yifʊ Gãn 9:16)
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 A lɛ jũu, Nãaŋmɩn ma kãan nɩrɛ 'lɔ wʊn bʊɔrɔ nɩbaal, a 'lɔ wʊ mɩn bʊɔrɔ, wʊ ma vɛ̃n ka a wʊ nyãa kpɛ̃mɛ.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Ɩ̃sʊɔ na sʊʊr ma naa ɩka, “Bo lɛ so ka a Nãaŋmɩn na de yele dɔɔl sɩ? Bojũu nɩrɛ jaa kʊ̃ tʊ̃ɔ tɔr a lɛ a Nãaŋmɩn na bʊɔrɔ ɛ?”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Tɩchɛ fʊ̃ʊ mɩ nɩ ana, nɩsaal na fʊn 'yɛr lɩɛr Nãaŋmɩn? “Laa na tʊ̃ɔn sʊʊr a 'lɔ na mɛ wʊ ɩka, ‘Bo lɛ fʊ mɛ ma a nɩtɔ̃ ɔ?’ ” (Isaiya 29:16)
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 A lamɩɛrɛ ba tara sɔr ɩka wʊ de a yɔɔr bʊ̃'yen 'lɔ̃nɔ̃ mɛn bʊ̃ʊdʊʊ tɩchɛ mɛn ladiraa ɛ? A lamɩɛrɛ|src="hk00139b.tif" size="col" loc="Rom 9" copy="British and Foreign Bible Society" ref="9:21 "
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Bo lɛ, ala ɩ Nãaŋmɩn lɛ kaa ir ɩka wʊ wiil a wʊ suur na wʊ vɛ̃ a ba bɔ̃ɔn a wʊ kpɛ̃ɔ, tɩ na wʊ chɛnɛ tara kãnyir nɩ a bonsɩ ala wʊn chɔɔr gun a sɔ̃ɔ barfʊ?
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Bo lɛ, ala ɩ wʊ maal a nɩtɔ̃ ɩka a bonsɩ ala na ɩ a wʊ nɩbaal bomo, ka a bɔ̃ɔn a wʊ tɩɩr tɔ̃nɔ̃, a bala wʊn de nie chɔɔr gun a wʊ tɩɩr,
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 a sɩn gba wʊ mɩ na bʊɔl, na ba ɩ a Juu nɩbɛ tɛɛ ɛ, tɩchɛ na wʊ bʊɔl a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ mɩ?
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Nɩtãa lɛ a Nãaŋmɩn na vɛ̃ ka a wʊ 'yɛ'yɛrɛ Hosea sɛb a wʊ gãn pɔ, “Ɩn bʊɔl ban a maa nɩbɛ, a bala na ba ɩ a n nɩbɛ ɛ, naa bʊɔl wʊ a n nɩ nʊ̃ naa, 'lɔ na ba dɔ̃ɔ ɩ a n nɩ nʊ̃ naa ɛ.” (Hosea 2:23)
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Ka wʊ sɛb a nɩtɔ̃nɔ̃ an ɩ a jie 'lɔ̃nɔ̃ wʊn 'yɛr ɩka, “Yaa ɩ a n nɩbɛ ɛ, bala naa lɛ ban lɛ bʊɔl a Nãaŋmɩn vʊr bibiir.” (Hosea 1:10)
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Isaiya mɩ dɔ̃ɔ mʊɔl a Isɩral nɩbɛ na wʊ 'yɛr, “Ala ɩ a Isɩral nɩbɛ gba waan fɩka man nɛɛ bire, a bãlãa bala na wa chɛ, lɛ na nyɛ faafʊ.
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Bojũu a sɩ Soro na pɔɔn naa a wʊ 'yɛr tɔɔrfʊ na wʊ ŋmaa a ju.” (Isaiya 10:22, 23)
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Isaiya dɔ̃ɔn de nie 'yɛr, “Ala ba ɩ a sɩ Soro na ɩ a gãdaa jaa gãdaa sʊɔ lɛ dɔ̃ɔ bar a sɩ par ŋmaa ɛ, sɩn taa mɩ nyʊɔl kaara a Sodom nɩ a Gomora tẽn kaar.” (Isaiya 1:9)
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Bo lɛ sɩn pãa lɛ 'yɛr? A bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, na ba dɔ̃ɔ turo a yeltorsɩ ɛ, bala lɛ be tara yaa. A ba yele tor naa ban tara sɔɔfʊ jũu.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Tɩchɛ a Isɩral nɩbɛ na turo a yeltorsɩ ba tara yaa ɛ,
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Bo lɛ so? Bojũu baa turo nɩ sɔɔfʊ ɛ, tɩ turo nɩ tʊ̃mɔ̃, na ba bãr a kʊsɩr bãraa.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Nɩtãa lɛ na sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ a wʊ 'yɛr, “Nyɛ, n bin a kʊsɩr be a Jiyon ka nɩbɛ na bãra nɩ a pie 'lɔ na vɛ̃ ka ba loro, ka nɩrɛ 'lɔ jaa na sɔɔ de wʊ, vã kʊ̃ kpɛ wʊ ɛ.” (Isaiya 8:14)
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.