Romanos 9

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yelmãɛ lɛ n 'yɛrɛ a Kɩrɩsɩto 'yɔ̃ɔ, n ba ŋmara jirsɩ ɛ, a n tɩɛr mɩ din dãasɩɛ a Nãaŋmɩn Sɩɛ pɔ.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Nɩbaal kpɛ man tɩ põn bar, ka wʊʊr sɛɛ ma a nyãa.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 An taa nʊ̃mɔ̃ ma naa ɩka n ben pɔ'yɔ̃ɔfʊ pɔ naa ba lɛ pʊɔ a Kɩrɩsɩto pɔ ɛ, a n yɛɛr Isɩral nɩbɛ jũu, bala lɛ ɩ a n mãɛ nɩbɛ.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 A Isɩral nɩbɛ bala lɛ a Nãaŋmɩn de ka ba ɩ a wʊ bibiir, na wʊ kʊ ba a wʊ tɩɩr nɩ a nɛtɩrsɩ wʊn pɔn ba, na wʊ kʊ ba a nɛbinãa, nɩ a lɛ ban na puoro wʊ a wʊ puorfʊ yir nɩ a nɛɛr wʊn tɩr kʊ ba.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Bala lɛ ɩ a sãakpãmɩne, a ba pɔ lɛ ba bɩɛr a Kɩrɩsɩto mɩ na ɩ a nɩsaal yi, na wʊ ɩ a Nãaŋmɩn kaara a bomo a jaa, 'lɔ lɛ ban pɛɛrɛ bɩbir jaa. A ɩ a lɛ.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 A ba ɩ fɩka a Nãaŋmɩn 'yɛr ɩn faa ɛ, bojũu a ba ɩ a bala jaa ban dɔɔ a Isɩral nɩbɛ pɔ, ba jaa lɛ ɩ a Isɩral nɩbɛ ɛ.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 A ba ɩ baa yi a wʊ par pɔ ɛ, ba jaa baa ɩ Abraham bibiir ɛ, tɩchɛ Nãaŋmɩn dɔ̃ɔ tɩr nɛɛ kʊ a Abraham ɩka, “Isaakɩ 'yɔ̃ɔ lɛ a fʊ yɔn na yi.” (A Pielfʊ Gãn 21:12)
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 A ba ɩ a ãgãn vaar bibiir lɛ ɩ a Nãaŋmɩn bibiir ɛ, tɩchɛ a bibiir bala a Nãaŋmɩn na tɩr a nɛɛ a wʊ dɔɔ, bala lɛ wʊ kaa a ba ɩ Abraham bibiir.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Bojũu nɩtɔ̃ lɛ a Nãaŋmɩn dɔ̃ɔ tɩr a nɛɛ 'yɛr, “A daar wa ta, ɩn lɩɛb wa ka a Saara dɔɔ dabile.” (A Pielfʊ Gãn 18:10, 14)
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 A ba ɩ anyã tɛɛ lɛ ɛ, tɩchɛ a Worbɛka dɔɔn dabil ayi ka ba sãa ɩ bʊ̃'yen tɛɛ na ɩ a sɩ sãakpã Isaakɩ.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
11 Sɛrɛ tɩ ka wʊ wa dɔɔ a yɩbɛ banyãna, baa mɩ maal yele jaa vɩla bɩɩ dɛɛr ɛ, tɩ nɩtɔ̃ lɛ a ɩ ɩka a Nãaŋmɩn bɔfʊ pɔ lɛ wʊ ma tu ir a nɩrɛ.
11 — ausente —
12 A kʊ̃ ɩ a fʊ tʊ̃mɔ̃ jũu ɛ, tɩchɛ a 'lɔ na bʊɔl fʊ. Nãaŋmɩn 'yɛr kʊ a Worbɛka, “A yɛkarma na tʊ̃nɔ̃ na kʊrɔ a yɛbile.” (A Pielfʊ Gãn 25:23)
12 — ausente —
13 Lɛ mɩ lɛ a sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ, “N nʊ̃n Jekɔb tɩchɛ naa 'laar a Esau.” (Malakaɩ 1:2, 3)
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Bo lɛ sɩn pãa lɛ 'yɛr? Nãaŋmɩn ɩn nɩfɩlefɩle bɩɩ? Kai. Sɔr ba be be ɛ!
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Bojũu wʊ 'yɛr kʊ a Mosesɩ, “Nɩrɛ 'lɔ ɩn na kaa nɩbaal lɛ ɩn na kaa nɩbaal, naa maal vɩla kʊ a 'lɔ ɩn na maal vɩla kʊ.” (A Yifʊ Gãn 33:19)
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 A lɛ jũu a ba ɩ lɛ nɩrɛ na bʊɔrɔ ɛ, bɩɩ na tʊ̃nɔ̃ lɛ ɛ, tɩchɛ a yin Nãaŋmɩn nɩbaal kaafʊ pɔ.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Bojũu Nãaŋmɩn dɔ̃ɔ 'yɛr kʊ a Ijipitɩ nãa Faaro ɩka yaa, “Maa lɛ bin fʊ a yele nyãna jũu, ɩka n wiil a n kpɛ̃ɔ a fʊ 'yɔ̃ɔ, ka ban bʊɔl a n yuor a wɛr wʊ jaa.” (A Yifʊ Gãn 9:16)
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 A lɛ jũu, Nãaŋmɩn ma kãan nɩrɛ 'lɔ wʊn bʊɔrɔ nɩbaal, a 'lɔ wʊ mɩn bʊɔrɔ, wʊ ma vɛ̃n ka a wʊ nyãa kpɛ̃mɛ.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Ɩ̃sʊɔ na sʊʊr ma naa ɩka, “Bo lɛ so ka a Nãaŋmɩn na de yele dɔɔl sɩ? Bojũu nɩrɛ jaa kʊ̃ tʊ̃ɔ tɔr a lɛ a Nãaŋmɩn na bʊɔrɔ ɛ?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Tɩchɛ fʊ̃ʊ mɩ nɩ ana, nɩsaal na fʊn 'yɛr lɩɛr Nãaŋmɩn? “Laa na tʊ̃ɔn sʊʊr a 'lɔ na mɛ wʊ ɩka, ‘Bo lɛ fʊ mɛ ma a nɩtɔ̃ ɔ?’ ” (Isaiya 29:16)
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 A lamɩɛrɛ ba tara sɔr ɩka wʊ de a yɔɔr bʊ̃'yen 'lɔ̃nɔ̃ mɛn bʊ̃ʊdʊʊ tɩchɛ mɛn ladiraa ɛ? A lamɩɛrɛ|src="hk00139b.tif" size="col" loc="Rom 9" copy="British and Foreign Bible Society" ref="9:21 "
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Bo lɛ, ala ɩ Nãaŋmɩn lɛ kaa ir ɩka wʊ wiil a wʊ suur na wʊ vɛ̃ a ba bɔ̃ɔn a wʊ kpɛ̃ɔ, tɩ na wʊ chɛnɛ tara kãnyir nɩ a bonsɩ ala wʊn chɔɔr gun a sɔ̃ɔ barfʊ?
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Bo lɛ, ala ɩ wʊ maal a nɩtɔ̃ ɩka a bonsɩ ala na ɩ a wʊ nɩbaal bomo, ka a bɔ̃ɔn a wʊ tɩɩr tɔ̃nɔ̃, a bala wʊn de nie chɔɔr gun a wʊ tɩɩr,
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 a sɩn gba wʊ mɩ na bʊɔl, na ba ɩ a Juu nɩbɛ tɛɛ ɛ, tɩchɛ na wʊ bʊɔl a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ mɩ?
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Nɩtãa lɛ a Nãaŋmɩn na vɛ̃ ka a wʊ 'yɛ'yɛrɛ Hosea sɛb a wʊ gãn pɔ, “Ɩn bʊɔl ban a maa nɩbɛ, a bala na ba ɩ a n nɩbɛ ɛ, naa bʊɔl wʊ a n nɩ nʊ̃ naa, 'lɔ na ba dɔ̃ɔ ɩ a n nɩ nʊ̃ naa ɛ.” (Hosea 2:23)
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Ka wʊ sɛb a nɩtɔ̃nɔ̃ an ɩ a jie 'lɔ̃nɔ̃ wʊn 'yɛr ɩka, “Yaa ɩ a n nɩbɛ ɛ, bala naa lɛ ban lɛ bʊɔl a Nãaŋmɩn vʊr bibiir.” (Hosea 1:10)
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Isaiya mɩ dɔ̃ɔ mʊɔl a Isɩral nɩbɛ na wʊ 'yɛr, “Ala ɩ a Isɩral nɩbɛ gba waan fɩka man nɛɛ bire, a bãlãa bala na wa chɛ, lɛ na nyɛ faafʊ.
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Bojũu a sɩ Soro na pɔɔn naa a wʊ 'yɛr tɔɔrfʊ na wʊ ŋmaa a ju.” (Isaiya 10:22, 23)
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Isaiya dɔ̃ɔn de nie 'yɛr, “Ala ba ɩ a sɩ Soro na ɩ a gãdaa jaa gãdaa sʊɔ lɛ dɔ̃ɔ bar a sɩ par ŋmaa ɛ, sɩn taa mɩ nyʊɔl kaara a Sodom nɩ a Gomora tẽn kaar.” (Isaiya 1:9)
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Bo lɛ sɩn pãa lɛ 'yɛr? A bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, na ba dɔ̃ɔ turo a yeltorsɩ ɛ, bala lɛ be tara yaa. A ba yele tor naa ban tara sɔɔfʊ jũu.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Tɩchɛ a Isɩral nɩbɛ na turo a yeltorsɩ ba tara yaa ɛ,
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Bo lɛ so? Bojũu baa turo nɩ sɔɔfʊ ɛ, tɩ turo nɩ tʊ̃mɔ̃, na ba bãr a kʊsɩr bãraa.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Nɩtãa lɛ na sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ a wʊ 'yɛr, “Nyɛ, n bin a kʊsɩr be a Jiyon ka nɩbɛ na bãra nɩ a pie 'lɔ na vɛ̃ ka ba loro, ka nɩrɛ 'lɔ jaa na sɔɔ de wʊ, vã kʊ̃ kpɛ wʊ ɛ.” (Isaiya 8:14)
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.