Romanos 7
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NTLH
1 Yaa be bɔ̃ɔ ɛ, yɛɛr, n 'yɛrɛ na kʊrɔ a bala na bɔ̃ɔ a nɛbinãa ɩka a nɛbinãa ma tʊ̃ɔn nɩrɛ na chɛnɛ nɩ nɩbir ɛ?
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 De man pɔɔ na kul sɩrɛ, a nɛɛ lũ wʊn mar a sɩrɛ ka wʊ chire dayuo na gãn wʊ, a sɩrɛ na chɛnɛ ba kpi ɛ, tɩchɛ a sɩrɛ wa kpi, a kul taa nɛɛ 'lɔ ba lɛ lũ wʊ go ɛ.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 'Lɔ wa tɩ ir dayuo a sɩrɛ na chɛnɛ vʊrɔ, ban 'yɛr naa ɩka wʊ sɔ̃ɔ naa. Tɩchɛ ala ɩ a sɩrɛ kpi naa, a nɛɛ ba lɛ lũ wʊ go ɛ, ala ɩ wʊ gba na kul dayuo, waa sɔ̃ɔ ɛ.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Lɛ lɛ, n yɛɛr yɩ mɩ kpin kʊ a nɛbinãa tu a Kɩrɩsɩto ãgãn pɔ, ka yɩn be be kʊ nɩyuo, a 'lɔ na ir a kũu pɔ ka sɩn tʊ̃ɔ wɔ̃ wɔ̃mɔ̃ kʊ Nãaŋmɩn.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Bojũu a sɔ̃ɔ 'lɔ a yelbier ãgãn na so sɩ, ka a yelbier vɔlaa ma de a nɛbinãa tʊ̃nɔ̃ nɩ tʊ̃mɔ̃ a sɩ ãgãn pɔ a sɩ wɔ̃nɔ̃ kũu wɔ̃mɔ̃.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 Tɩchɛ pʊ̃pãanyã, sɩ kpin kʊ a 'lɔ na dɔ̃ɔ lũ sɩ, sɩ son sɩ mãɛ yi a nɛbinãa 'lɔ pɔ, na sɩ pãa tʊ̃nɔ̃ a sɔpaalaa nyã pɔ na ɩ a Nãaŋmɩn Sɩɛ na ba ɩ a sɔkoraa ban sɛb 'yɔ̃ɔ a gãn pɔ ɛ.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 Bo lɛ sɩn lɛ 'yɛr go? A nɛbinãa ɩn yeldɛɛr bɩɩ? Kai, sɔr ba be be ɛ! Waa ɩ yeldɛɛr ɛ. Sɩrɛ jaa n kʊ̃ naa bɔ̃ɔ yelbier ɛ, ala ɩ a nɛbinãa ba be be ɛ. Bojũu n kʊ̃ naa bɔ̃ɔ jɩɛlfʊ ɛ, ala ɩ a nɛbinãa ba ta 'yɛr ɩka, “Taa jɩɛlɛ nɩrɛ bon ɛ.” (A Yifʊ Gãn 20:17)
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Tɩchɛ a yelbier far kpɛ na wʊ nyɛ sɔr a nɛbinãa sɛ̃ vɛ̃ ka n wɔ̃ jɩɛlfʊ jaa bʊrɔ vɔlaa. A nɛbinãa baa be be ɛ, yelbier ɩn bʊ̃kũu.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 Ɩn dɔ̃ɔ be be ba bɔ̃ɔ a nɛbinãa ɛ, tɩchɛ a nɛbinãa na wa wa, yelbier faan a nyɛvʊr, ka a kũu kʊ ma.
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 Be lɛ n nyɛ ɩka a nɛbinãa 'lɔ naa waan nyɛvʊr, kũu lɛ wʊ bar tɩ waan.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Bojũu a yelbier nyɛn sɔr a nɛbinãa na kʊ wʊ, a wʊ far kpɛ na wʊ bɛl ma, ka a tu a nɛbinãa nyã pɔ, ka a kũu kʊ ma.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 A lɛ jũu, a nɛbinãa ɩn chɛchɛ, ka a nɛbinãa 'yɛr mɩ ɩ chɛchɛ, naa tor ɩ vɩla.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 Bon 'lɔ na ɩ bʊ̃vɩla pãa lɩɛb kũu wa kʊ ma? A ba ɩ lɛ lɛ ɛ. Tɩchɛ n bɔ̃ɔn naa ɩka a ɩn yelbier, na a lɩɛb kũu kʊ ma tu a bon 'lɔ na ɩ vɩla pɔ. A tu naa 'yɛr binãa pɔ, ka bier na ɩ yelbier sɩrɛ jaa.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Sɩn bɔ̃ɔn naa ɩka a nɛbinãa ɩn Nãaŋmɩn Sɩɛ bon lɛ, tɩchɛ ka a maa ɩ ãgãn yelbier na da ka n ɩ a wʊ gbãgbaa.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 N maa bɔ̃ɔ a lɛ ɩn maala ɛ, bojũu a ala ɩn bʊɔrɔ ɩka n maal n maa maal ɛ, tɩchɛ a ala ɩn 'laar lɛ n ma maala.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 Ala ɩ n ma maala naa ala ɩn ba bʊɔrɔ ɩka n maala ɛ, n sɔɔ naa ɩka a nɛbinãa ɩn vɩla.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 An ben be a lɛ, a ba ɩ maa mãɛ lɛ bɔ̃ɔn tɩ ɩrɛ ɛ, tɩchɛ a yelbier 'lɔ̃nɔ̃ na be a n pɔ lɛ ɩrɛ.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 N bɔ̃ɔn naa ɩka yelvɩla jaa ba be a n 'yɔ̃ɔ ɛ, a maa yelbier ãgãn tɛɛ lɛ. Bojũu n ma bʊɔrɔ naa ɩka n maal vɩla tɩ naa maa tʊ̃ɔ maal ɛ.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Bojũu a ala ɩn maala ba ɩ a vɩla ala ɩn bʊɔrɔ a maalfʊ ɛ. Kai, a bier ala ɩn ba bʊɔrɔ a maalfʊ lɛ, ala lɛ n ma maala.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 Pʊ̃pãanyã, ala ɩ n maala naa a ala ɩn ba bʊɔrɔ ɩka n maal ɛ, a ba lɛ ɩ maa lɛ lɛ maala go ɛ, tɩchɛ a yelbier 'lɔ̃nɔ̃ na be a n 'yɔ̃ɔ lɛ maala.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Lɛ lɛ, n nyɛn a lɛ a nɛbinãa na tʊ̃nɔ̃, maa wa bʊɔrɔ ɩka n maal vɩla, a yelbier lɛ ma tɔɔ gbʊr ma jaa yɛ̃ yɛ̃.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 N bʊɔrɔ naa Nãaŋmɩn nɛbinãa nɩ a n pʊɔ wʊ jaa,
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 tɩchɛ n nyɛ naa a nɛbinãa ãsʊɔ na tʊ̃nɔ̃ nɩ a n ãgãn jiir amɩne. Wʊ jɛɛrɛ nɩ naa a n tɩɛr na wʊ maal ma ka n ɩ a yelbier nɩpɔɔraa a n ãgãn jiir pɔ.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Nɩjarma lɛ n pãa ɩ! An lɛ na faa ma yin a yelbier ãgãn nyã na chiine ma a kũu jie?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Nãaŋmɩn son puorfʊ tu a Yesu Kɩrɩsɩto na ɩ a sɩ Soro 'yɔ̃ɔ! A maa mãɛ a n tɩɛr pɔ, n ɩn a Nãaŋmɩn nɛɛ gbãgbaa, tɩchɛ a n yelbier ãgãn mɩ ɩ gbãgbaa kʊ a yelbier nɛɛ.
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.