Romanos 4

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ŋmɩnɛ lɛ sɩn pãa 'yɛr a sɩ sãakpã Abraham 'yɛr, a yele nyãna pɔ?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Ala ɩ sɩrɛ jaa Abraham yele dɔ̃ɔ tor a wʊ tʊ̃mɔ̃ jũu, wʊn taa tara na yele kɔ̃ɔ bʊɔrɔ nɩ yuor, tɩchɛ a kʊ̃ naa ɩ a Nãaŋmɩn niem lɛ ɛ.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Bo lɛ a Nãaŋmɩn gãn 'yɛr? Wʊ 'yɛr ɩka, “Abraham sɔɔn de Nãaŋmɩn ka a lɛ vɛ̃ ka wʊ ɩ nɩtor.” (A Pielfʊ Gãn 15:6)
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Pʊ̃pãanyã nɩrɛ wa tʊ̃tʊ̃mɔ̃, a wʊ sãyar ba ɩ kʊfʊ ɛ, tɩchɛ a wʊ tʊ̃mɔ̃ sãyar lɛ.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Ala lɛ so nɩrɛ 'lɔ an ba ɩ tʊ̃mɔ̃ lɛ ɛ, tɩchɛ wʊn sɔɔ a Nãaŋmɩn 'lɔ na ma vɛ̃ ka a putudẽme yele tor, a wʊ sɔɔfʊ lɛ ma vɛ̃ ka wʊ ɩ a nɩtor.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 A Nãa David mɩ dɔ̃ɔ 'yɛr a 'yɛr bir nyãna nɩ wʊ ju, na wʊ 'yɛr ɩka, bɔɔsʊ̃n sʊɔ lɛ a 'lɔ a Nãaŋmɩn na vɛ̃ a wʊ ɩ nɩtor ka tʊ̃mɔ̃ ba pʊɔ ɛ.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Bɔɔsʊ̃n dẽme lɛ a Nãaŋmɩn na vɛ̃ a ba bɔrfʊsɩ kʊ ba, ka a ba yelbebe ala pɔɔ.
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Bɔɔsʊ̃n lɛ a 'lɔ a sɩ Soro na ba lɛ sɔrɔ a wʊ yelbier dɔɔlɔ wʊ ɛ.” (Yiel Gãn 32:1, 2)
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 A bɔɔsʊ̃n nyãna ɩn a yɔŋmarba tɛɛ bon bɩɩ, a mɩ ɩn a bala na ba ŋmaa a yʊɔr ɛ, bon? Sɩ 'yɛr ɩka Abraham sɔɔfʊ vɛ̃n ka wʊ ɩ nɩtor.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Ŋmɩnɛ lɛ anyãna dɔ̃ɔ ɩ kʊ wʊ? Wʊn ŋmaa a yʊɔr baar lɛ bɩɩ wʊn ba ŋmaa sɛrɛ lɛ? A ba ɩ wʊn ŋmaa baar ɛ, tɩchɛ wʊn dɔ̃ɔ ba ŋmaa sɛrɛ lɛ.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Nãaŋmɩn wa bɩɛr man wʊ a yʊɔr ŋmaafʊ yele, ka a ɩ jãnɛ ɩka a wʊ yele tor naa a wʊ sɔɔfʊ jũu wʊn dɔ̃ɔ ba ŋmaa a yʊɔr sɛrɛ ɛ. Lɛ lɛ wʊ pãa ɩ a bala jaa na sɔɔ de sãa, tɩchɛ na baa ŋmaa a ba yɔɩ ɛ, ka a Nãaŋmɩn vɛ̃ a ba ɩ nɩtorsɩ.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Wʊ mɩ ɩ naa bala jaa na ŋma a yɔɩ sãa. A ba ɩ yʊɔr ŋmaafʊ tɛɛ 'yɔ̃ɔ lɛ ɛ, tɩchɛ ban tara a sɔɔfʊ na ba turo nɩ a lɛ a sɩ sãa Abraham na dɔ̃ɔ turo tɩ wa ŋmaa a yʊɔr.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 A ba ɩ a nɛbinãa jũu lɛ a Nãaŋmɩn dɔ̃ɔ tɩr a nɛɛ kʊ a Abraham nɩ a wʊ yɔn ɩka bala lɛ na so a wɛr ɛ, tɩchɛ wʊn ɩ nɩtor a wʊ sɔɔfʊ jũu lɛ.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Ala ɩ a bala na turo a nɛbinãa lɛ so a wɛr ɛ, sɔɔfʊ ba lɛ tara tɔ̃nɔ̃ ɛ, ka Nãaŋmɩn nɛɛ wʊn tɩr mɩ ɩ pɔrɔ.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Bojũu a nɛbinãa waara nɩ naa Nãaŋmɩn suur. A jie 'lɔ mɩ a nɛbinãa na ba be ɛ, a nɛɛ bɔrfʊsɩ mɩ ba be be ɛ.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 A lɛ jũu, a nɛtɩraa wa naa a sɔɔfʊ jũu, ka a Nãaŋmɩn wãɛfʊ na sʊ̃ʊ a Abraham yɔn ba jaa, a ba ɩ a bala na turo a nɛɛ tɛɛ ɛ, tɩchɛ a bala na tara a Abraham sɔɔfʊ, 'lɔ lɛ ɩ a sɩ jaa sãa.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Nɩtãa an sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ, “N maal fʊ naa a fʊ ɩ a paal yɔɔ sãa.” (A Pielfʊ Gãn 17:5) 'Lɔ lɛ ɩ a sɩ sãa a Nãaŋmɩn sɛ̃, a 'lɔ wʊn sɔɔ de, a Nãaŋmɩn nyã na ma vɛ̃ ka kũn ɩ vʊɛ, na wʊ ma bʊɔl bonsɩ ala na ba dɔ̃ɔ be be ɛ, ka a be be.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Tɩɛrtɔfʊ jie ba lɛ be be ɛ, tɩ Abraham tara tɩɛrtɔ jie, na wʊ sɔɔ de ka a lɛ vɛ̃ ka wʊ ɩ a paal yɔɔ sãa, nɩtãa lɛ a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ 'yɛr kʊ wʊ, “Lɛ lɛ a fʊ yɔn na wa be.” (A Pielfʊ Gãn 15:5)
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Waa bal a wʊ sɔɔfʊ pɔ ɛ, wʊ mãɛ nyɛn bɔ̃ɔn a wʊ ãgãn na kor jʊɔl, bojũu yuom kɔbaa lɛ wʊ nyɛ ka a Saara mɩ ab.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Tɩchɛ Abraham ba tara baal a wʊ sɔɔfʊ pɔ, nɩ lɛ a Nãaŋmɩn na tɩr a wʊ nɛɛ ɛ, tɩchɛ wʊ nyɛn kpɛ̃ɔ a wʊ sɔɔfʊ pɔ, na wʊ de tɩɩr kʊ a Nãaŋmɩn.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Wʊ sɔɔn de nuur ayi ɩka Nãaŋmɩn tara na kpɛ̃ɔ na maal a lɛ wʊn tɩr a wʊ nɛɛ.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 A anyãna lɛ so ka a Nãaŋmɩn, vɛ̃ a wʊ ɩ nɩtor.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 A 'yɛrbir na 'yɛr ɩka, Nãaŋmɩn vɛ̃n a wʊ ɩ nɩtor, a ba sɛb a 'lɔ tɛɛ 'yɔ̃ɔ ɛ,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 tɩchɛ a mɩ ɩn a sɩ bon, Nãaŋmɩn mɩ na vɛ̃n a sɩ yele ka a tor, sɩn bala jaa na sɔɔ ɩka, 'lɔ lɛ sãɩ a Yesu na ɩ a sɩ Soro a kũu pɔ.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 A sɩ yelbebe jũu lɛ ba dɔ̃ɔ kʊn wʊ, tɩchɛ ka a Nãaŋmɩn sãɩ wʊ a kũu pɔ a wʊ ɩ vʊr, na wʊ vɛ̃ ka sɩ tor.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.