Romanos 4

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ŋmɩnɛ lɛ sɩn pãa 'yɛr a sɩ sãakpã Abraham 'yɛr, a yele nyãna pɔ?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Ala ɩ sɩrɛ jaa Abraham yele dɔ̃ɔ tor a wʊ tʊ̃mɔ̃ jũu, wʊn taa tara na yele kɔ̃ɔ bʊɔrɔ nɩ yuor, tɩchɛ a kʊ̃ naa ɩ a Nãaŋmɩn niem lɛ ɛ.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Bo lɛ a Nãaŋmɩn gãn 'yɛr? Wʊ 'yɛr ɩka, “Abraham sɔɔn de Nãaŋmɩn ka a lɛ vɛ̃ ka wʊ ɩ nɩtor.” (A Pielfʊ Gãn 15:6)
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Pʊ̃pãanyã nɩrɛ wa tʊ̃tʊ̃mɔ̃, a wʊ sãyar ba ɩ kʊfʊ ɛ, tɩchɛ a wʊ tʊ̃mɔ̃ sãyar lɛ.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Ala lɛ so nɩrɛ 'lɔ an ba ɩ tʊ̃mɔ̃ lɛ ɛ, tɩchɛ wʊn sɔɔ a Nãaŋmɩn 'lɔ na ma vɛ̃ ka a putudẽme yele tor, a wʊ sɔɔfʊ lɛ ma vɛ̃ ka wʊ ɩ a nɩtor.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 A Nãa David mɩ dɔ̃ɔ 'yɛr a 'yɛr bir nyãna nɩ wʊ ju, na wʊ 'yɛr ɩka, bɔɔsʊ̃n sʊɔ lɛ a 'lɔ a Nãaŋmɩn na vɛ̃ a wʊ ɩ nɩtor ka tʊ̃mɔ̃ ba pʊɔ ɛ.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 “Bɔɔsʊ̃n dẽme lɛ a Nãaŋmɩn na vɛ̃ a ba bɔrfʊsɩ kʊ ba, ka a ba yelbebe ala pɔɔ.
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Bɔɔsʊ̃n lɛ a 'lɔ a sɩ Soro na ba lɛ sɔrɔ a wʊ yelbier dɔɔlɔ wʊ ɛ.” (Yiel Gãn 32:1, 2)
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 A bɔɔsʊ̃n nyãna ɩn a yɔŋmarba tɛɛ bon bɩɩ, a mɩ ɩn a bala na ba ŋmaa a yʊɔr ɛ, bon? Sɩ 'yɛr ɩka Abraham sɔɔfʊ vɛ̃n ka wʊ ɩ nɩtor.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Ŋmɩnɛ lɛ anyãna dɔ̃ɔ ɩ kʊ wʊ? Wʊn ŋmaa a yʊɔr baar lɛ bɩɩ wʊn ba ŋmaa sɛrɛ lɛ? A ba ɩ wʊn ŋmaa baar ɛ, tɩchɛ wʊn dɔ̃ɔ ba ŋmaa sɛrɛ lɛ.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Nãaŋmɩn wa bɩɛr man wʊ a yʊɔr ŋmaafʊ yele, ka a ɩ jãnɛ ɩka a wʊ yele tor naa a wʊ sɔɔfʊ jũu wʊn dɔ̃ɔ ba ŋmaa a yʊɔr sɛrɛ ɛ. Lɛ lɛ wʊ pãa ɩ a bala jaa na sɔɔ de sãa, tɩchɛ na baa ŋmaa a ba yɔɩ ɛ, ka a Nãaŋmɩn vɛ̃ a ba ɩ nɩtorsɩ.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Wʊ mɩ ɩ naa bala jaa na ŋma a yɔɩ sãa. A ba ɩ yʊɔr ŋmaafʊ tɛɛ 'yɔ̃ɔ lɛ ɛ, tɩchɛ ban tara a sɔɔfʊ na ba turo nɩ a lɛ a sɩ sãa Abraham na dɔ̃ɔ turo tɩ wa ŋmaa a yʊɔr.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 A ba ɩ a nɛbinãa jũu lɛ a Nãaŋmɩn dɔ̃ɔ tɩr a nɛɛ kʊ a Abraham nɩ a wʊ yɔn ɩka bala lɛ na so a wɛr ɛ, tɩchɛ wʊn ɩ nɩtor a wʊ sɔɔfʊ jũu lɛ.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Ala ɩ a bala na turo a nɛbinãa lɛ so a wɛr ɛ, sɔɔfʊ ba lɛ tara tɔ̃nɔ̃ ɛ, ka Nãaŋmɩn nɛɛ wʊn tɩr mɩ ɩ pɔrɔ.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Bojũu a nɛbinãa waara nɩ naa Nãaŋmɩn suur. A jie 'lɔ mɩ a nɛbinãa na ba be ɛ, a nɛɛ bɔrfʊsɩ mɩ ba be be ɛ.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 A lɛ jũu, a nɛtɩraa wa naa a sɔɔfʊ jũu, ka a Nãaŋmɩn wãɛfʊ na sʊ̃ʊ a Abraham yɔn ba jaa, a ba ɩ a bala na turo a nɛɛ tɛɛ ɛ, tɩchɛ a bala na tara a Abraham sɔɔfʊ, 'lɔ lɛ ɩ a sɩ jaa sãa.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Nɩtãa an sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ, “N maal fʊ naa a fʊ ɩ a paal yɔɔ sãa.” (A Pielfʊ Gãn 17:5) 'Lɔ lɛ ɩ a sɩ sãa a Nãaŋmɩn sɛ̃, a 'lɔ wʊn sɔɔ de, a Nãaŋmɩn nyã na ma vɛ̃ ka kũn ɩ vʊɛ, na wʊ ma bʊɔl bonsɩ ala na ba dɔ̃ɔ be be ɛ, ka a be be.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Tɩɛrtɔfʊ jie ba lɛ be be ɛ, tɩ Abraham tara tɩɛrtɔ jie, na wʊ sɔɔ de ka a lɛ vɛ̃ ka wʊ ɩ a paal yɔɔ sãa, nɩtãa lɛ a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ 'yɛr kʊ wʊ, “Lɛ lɛ a fʊ yɔn na wa be.” (A Pielfʊ Gãn 15:5)
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Waa bal a wʊ sɔɔfʊ pɔ ɛ, wʊ mãɛ nyɛn bɔ̃ɔn a wʊ ãgãn na kor jʊɔl, bojũu yuom kɔbaa lɛ wʊ nyɛ ka a Saara mɩ ab.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Tɩchɛ Abraham ba tara baal a wʊ sɔɔfʊ pɔ, nɩ lɛ a Nãaŋmɩn na tɩr a wʊ nɛɛ ɛ, tɩchɛ wʊ nyɛn kpɛ̃ɔ a wʊ sɔɔfʊ pɔ, na wʊ de tɩɩr kʊ a Nãaŋmɩn.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Wʊ sɔɔn de nuur ayi ɩka Nãaŋmɩn tara na kpɛ̃ɔ na maal a lɛ wʊn tɩr a wʊ nɛɛ.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 A anyãna lɛ so ka a Nãaŋmɩn, vɛ̃ a wʊ ɩ nɩtor.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 A 'yɛrbir na 'yɛr ɩka, Nãaŋmɩn vɛ̃n a wʊ ɩ nɩtor, a ba sɛb a 'lɔ tɛɛ 'yɔ̃ɔ ɛ,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 tɩchɛ a mɩ ɩn a sɩ bon, Nãaŋmɩn mɩ na vɛ̃n a sɩ yele ka a tor, sɩn bala jaa na sɔɔ ɩka, 'lɔ lɛ sãɩ a Yesu na ɩ a sɩ Soro a kũu pɔ.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 A sɩ yelbebe jũu lɛ ba dɔ̃ɔ kʊn wʊ, tɩchɛ ka a Nãaŋmɩn sãɩ wʊ a kũu pɔ a wʊ ɩ vʊr, na wʊ vɛ̃ ka sɩ tor.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.