Romanos 3
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NVT
1 Bo tɔ̃nɔ̃ lɛ a Juu nɩrɛ tara, bɩɩ bo tɔ̃nɔ̃ lɛ be be a yʊɔr ŋmaafʊ pɔ?
1 Então qual é a vantagem de ser judeu? A circuncisão tem algum valor?
2 Sɔr jaa pɔ, ala na de nie lɛ ɩka bala lɛ Nãaŋmɩn de nie kʊ a wʊ 'yɛrbie.
2 Sim, há muitos benefícios. Em primeiro lugar, aos judeus foi confiada toda a revelação de Deus.
3 Bo lɛ na ɩ ala ɩ bamɩne ba tara sɔɔfʊ ɛ? A ba ba sɔɔfʊ na tʊ̃ɔn sɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn yelmãɛ bar bɩɩ?
3 É verdade que alguns deles foram infiéis, mas isso significa que Deus será infiel?
4 Kai, sɔr ba be be ɛ! Vɛ̃ a Nãaŋmɩn ɩ yelmãɛ sʊɔ, tɩchɛ ka a nɩrɛ jaa ɩ jir ŋmara. Nɩtãa lɛ an sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ, “Lɛ lɛ na wiil ɩka fʊ tor naa a fʊ 'yɛrbie pɔ, na fʊ tʊ̃ɔ a 'yɛr tɔɔrfʊ jie.” (Yiel Gãn 51:4)
4 De maneira nenhuma! Ainda que todos sejam mentirosos, Deus é verdadeiro. E as Escrituras dizem a seu respeito: “Será provado que tens razão no que dizes, e ganharás tua causa no juízo”.
5 Tɩchɛ ala ɩ a sɩ ba torfʊ vɛ̃n ka Nãaŋmɩn torfʊ gã chãa pɔ, sɩ lɛ 'yɛr bo? Sɩ 'yɛr ɩka Nãaŋmɩn ba tor ɛ, wʊn vɛ̃ ka a wʊ sutuo dire sɩ ɔ? Nɩsaal nɛchɩrɛ lɛ a nyãna.
5 Alguém poderia dizer: “Mas nosso pecado não cumpre um bom propósito, ajudando os outros a verem como Deus é justo? Não é uma injustiça, portanto, Deus nos castigar?”. (Estou seguindo o ponto de vista humano.)
6 Sɩrɛ jaa ba lɛ ɛ. Ala ɩ lɛ lɛ, ŋmɩnɛ lɛ a Nãaŋmɩn na ɩ tɔɔr a wɛr nɩbɛ 'yɛr?
6 Claro que não! Se fosse assim, como Deus poderia julgar o mundo?
7 Nɩrɛ ãsʊɔ na chɩrɛ na, “Ka ala ɩ a n ba torfʊ wiil naa ɩka a Nãaŋmɩn ɩn yelmãɛ sʊɔ ka a wʊ tɩɩr pʊɔ 'yɔ̃ɔ, bãa 'yɔ̃ɔ lɛ a Nãaŋmɩn na lɛ 'yɔ̃ɔ ma 'yɛr ɩka yelbe-ɩrɛ lɛ n ɩ?”
7 Alguém poderia argumentar, ainda: “Mas por que Deus me condena como pecador se minha mentira ressalta sua verdade e lhe traz mais glória?”.
8 Bo lɛ so ka sɩ kʊ̃ 'yɛr nɩtãa lɛ a yosɔ̃ɔnbɔ na 'yɛr ka a bamɩne mɩ 'yɛrɛ ɩka sɩ 'yɛr ɩka, “Yɩ ɩ a sɩ maala dɛɛr tɩ ka a lɩɛrɛ vɩla?” A ba sɔ̃ɔfʊ sɛɛn ba naa.
8 E alguns até nos difamam, afirmando que dizemos: “Quanto mais pecarmos, melhor!”. Quem diz essas coisas merece condenação.
9 Bãa lɛ sɩn pãa de baar? Sɩn lɛ sa ba bɩɩ? Kai, sɔr ba be be ɛ. Sɩ den nie 'yɛr ɩka a Juu nɩbɛ nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, ba jaa nyɛntaa na ba be a yelbier pɔ.
9 Pois bem, devemos concluir que nós, judeus, somos melhores que os outros? Não, de maneira nenhuma, pois já mostramos que todos, judeus ou gentios, estão sob o poder do pecado.
10 Nɩtãa lɛ ban sɛb a ba yele 'yɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn gãn pɔ, “Nɩtoraa jaa ba be be ɛ, nɩbʊ̃'yen gba ba be be ɛ.
10 Como afirmam as Escrituras: “Ninguém é justo, nem um sequer.
11 Nɩbʊ̃'yen jaa ba be be bɔ̃ɔnɔ̃ 'yɛr par ɛ, nɩbʊ̃'yen jaa ba yʊɔrɔ bʊɔrɔ Nãaŋmɩn ɛ.
11 Ninguém é sábio, ninguém busca a Deus.
12 Ba jaa lɩɛb puor, ka ba jaa lɩɛb ɩ nɩsɔ̃ɔnsɩ. Ɩ̃sʊɔ jaa ba maala vɩla ɛ, nɩbʊ̃'yen gba ba be be ɛ.” (Yiel Gãn 14:1-3)
12 Todos se desviaram, todos se tornaram inúteis. Ninguém faz o bem, nem um sequer.”
13 “A ba kɔkɔbɔɔr yuon fɩka yar, ka a ba jãlbie bɔ̃ɔ bɛlfʊ.” (Yiel Gãn 5:9) “Dʊ̃pãn lɔɔ jɛlaa a ba nɛgãma.” (Yiel Gãn 140:3)
13 “Sua conversa é repulsiva, como o odor de um túmulo aberto; sua língua é cheia de mentiras.” “Veneno de serpentes goteja de seus lábios.”
14 “Pɔ'yɔ̃ɔfʊ nɩ 'yɛr bitor lɛ ma yire a ba nɛɛr pɔ.” (Yiel Gãn 10:7)
14 “Sua boca é cheia de maldição e amargura.”
15 “A ba gbɛɛ ma pɔɔrɔ naa jãɩ kpaarfʊ 'yɔ̃ɔ.
15 “Apressam-se em cometer homicídio;
16 Sɔr jaa ban de, sɔ̃ɔfʊ nɩ dɔɔyɛ lɛ ma ɩ a jãnɛ.
16 por onde passam, deixam destruição e sofrimento.
17 Baa bɔ̃ɔ nyã'maar sɔr ɛ.” (Isaiya 59:7, 8)
17 Não sabem onde encontrar paz.”
18 “A ba nɩbie ba joro Nãaŋmɩn dãbãɛ ɛ.” (Yiel Gãn 36:1)
18 “Não têm o menor temor de Deus.”
19 Pʊ̃pãanyã, sɩ bɔ̃ɔn naa ɩka lɛ jaa a Mosesɩ nɛɛ na 'yɛr, wʊ 'yɛr kʊ a bala na be a nɛɛ pɔ ɩka, a kpal nɩrɛ jaa nɛɛ, ka a wɛr nɩbɛ ba jaa wa man a ba nɛɛ 'yɛr kʊ a Nãaŋmɩn.
19 É evidente que a lei se aplica àqueles a quem ela foi entregue, pois seu propósito é evitar desculpas e mostrar que todo o mundo é culpado diante de Deus.
20 A lɛ jũu, nɩrɛ jaa kʊ̃ ɩ nɩtor a Nãaŋmɩn niem wʊn turo a nɛɛ jũu ɛ, an ɩ a tun a nɛɛ nyã pɔ, ka sɩ bɔ̃ɔ bier.
20 Pois ninguém será declarado justo diante de Deus por fazer o que a lei ordena. A lei simplesmente mostra quanto somos pecadores.
21 Tɩchɛ pʊ̃pãanyã, a chaar naa ɩka a torfʊ na yi a Nãaŋmɩn sɛ̃, ba yi a Mosesɩ nɛɛ pɔ ɛ, ala lɛ a nɛɛ nɩ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ di dãasɩɛ.
21 Agora, porém, conforme prometido na lei de Moisés e nos profetas, Deus nos mostrou como somos declarados justos diante dele sem as exigências da lei:
22 A torfʊ nyã na yi a Nãaŋmɩn sɛ̃, ɩn a sɔɔfʊ na tu a Yesu Kɩrɩsɩto 'yɔ̃ɔ, kʊ a bala jaa na sɔɔ de. Tɛɛ taa jaa ba be be ɛ.
22 somos declarados justos diante de Deus por meio da fé em Jesus Cristo, e isso se aplica a todos que creem, sem nenhuma distinção.
23 Bojũu nɩrɛ jaa maal dɛɛr na baa ta a Nãaŋmɩn tɩɩr ɛ.
23 Pois todos pecaram e não alcançam o padrão da glória de Deus,
24 A Nãaŋmɩn wãɛfʊ jũu, wʊ vɛ̃n ka sɩ tor na wʊ 'yɛrfaa sɩ pɔrɔ tu a faafʊ 'lɔ na yi a Yesu Kɩrɩsɩto sɛ̃.
24 mas ele, em sua graça, nos declara justos por meio de Cristo Jesus, que nos resgatou do castigo por nossos pecados.
25 Nãaŋmɩn de wʊn a wʊ ɩ a bɔɔrlo bon, a wʊn de a wʊ jãɩ pɛɛn nɩrɛ jaa tu a sɔɔfʊ jũu. Nãaŋmɩn maal a anyã na wʊ wiil a wʊ torfʊ, bojũu a wʊ kãnyir vɛ̃ naa ka wʊ bar a ba yeldɛbɛ ala ban dɔ̃ɔ maal gefʊ.
25 Deus apresentou Jesus como sacrifício pelo pecado, com o sangue que ele derramou, mostrando assim sua justiça em favor dos que creem. No passado ele se conteve e não castigou os pecados antes cometidos,
26 Wʊ maal naa lɛ na wiil a wʊ torfʊ a pʊ̃pãanyã, na wʊ ma vɛ̃ ka nɩrɛ jaa na sɔɔ de a Yesu yele, tor.
26 pois planejava revelar sua justiça no tempo presente. Com isso, Deus se mostrou justo, condenando o pecado, e justificador, declarando justo o pecador que crê em Jesus.
27 Nyɩnɛ lɛ a yobɔyele lɛ be? A ba pʊɔ be ɛ. Yelbuor jũu? A Mosesɩ nɛɛ ban turo jũu bɩɩ? Kai, sɔɔfʊ jũu lɛ.
27 Podemos então nos vangloriar de ter feito algo para sermos aceitos por Deus? Não, pois nossa absolvição não vem pela obediência à lei, mas pela fé.
28 Ala lɛ so ka sɩn chɛnɛ sɔɔ ɩka nɩrɛ yele ma tor naa wʊn tara sɔɔfʊ a ba ɩ wʊn turo a nɛbinãa jũu ɛ.
28 Portanto, somos declarados justos por meio da fé, e não pela obediência à lei.
29 Nãaŋmɩn ɩn a Juu nɩbɛ tɛɛ Nãaŋmɩn bɩɩ? Waa ɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ mɩ Nãaŋmɩn ɛ? Ɔ̃ɔ, wʊ ɩn a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ mɩ tʊɔr.
29 Afinal, Deus é Deus apenas dos judeus? Não é também Deus dos gentios? Claro que sim!
30 An ɩ a Nãaŋmɩn bʊ̃'yen tɛɛ lɛ be be, 'lɔ lɛ na vɛ̃ ka a yɔŋmarba yele tor sɔɔfʊ jũu, na wʊ mɩ vɛ̃ ka a bala na ba ŋmaa a yʊɔr ɛ, yele mɩ tor a sɔɔfʊ jũu.
30 Existe um só Deus, e ele declara justos tanto judeus como gentios somente pela fé.
31 Sɩ pãa den a sɔɔfʊ nyã sɔ̃ɔn a nɛbinãa bar bɩɩ? Kai, sɔr ba be be ɛ. Sɩn lɛ pãa bɔ̃ɔ turo wʊ.
31 Então, se enfatizamos a fé, quer dizer que podemos abolir a lei? Claro que não! Na realidade, é só quando temos fé que cumprimos verdadeiramente a lei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.