Romanos 14

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nɩrɛ 'lɔ sɔɔfʊ na ba jã bon ɛ, yɩ ma sɔɔ de wʊ na yɩ ta tɔɔrɔ a wʊ yelbil 'yɛr ɛ.
1 Recebei ao fraco na fé, mas não para discutir assuntos duvidosos.
2 Ɩ̃sʊɔ sɔɔfʊ ma vɛ̃n ka waa chire bon jaa ɛ, ka a ãsʊɔ sɔɔfʊ mɩ na bal ka 'lɔ mɩ dire jɛvai tɛɛ.
2 Porque um crê que ele pode comer todas as coisas, e outro, que é fraco, come ervas.
3 A nɩrɛ 'lɔ na ba chire bon jaa ɛ, wʊ ta kaara a 'lɔ na ba dire a jaa pɔrɔ ɛ, a fʊ̃ʊ nyã mɩ na ba dire a jaa ɛ, ta kpɛrɛ a 'lɔ na dire a jaa ɛ, bojũu Nãaŋmɩn de wʊ naa.
3 Quem come não despreze o que não come; e o que não come, não julgue o que come; porque Deus o recebeu.
4 Fʊ̃ʊ mɩ nɩ ana na fʊn tɔɔr nɩrɛ kɔ̃ɔ tʊ̃tʊ̃nɔ̃ 'yɛr? A wʊ mãɛ nɩkpɛ̃ɛ sɛ̃ ka wʊ ara na bɩɩ wʊ lo naa, wʊn lɛ ara na, bojũu a wʊ Soro na tʊ̃ɔn maal wʊ a wʊ ara.
4 Quem és tu que julgas o servo de outro homem? Para seu próprio senhor ele está em pé ou cai; mas ele estará firme, porque Deus é capaz de o fazer ficar em pé.
5 Nɩrɛ ma kãan a bɩbir ãsʊɔ a wʊ gar ãsʊɔ, ka ãsʊɔ kaa a bɩbie a jaa ka a ɩ bʊ̃'yen. Ɩ̃sʊɔ jaa wʊ ma tɩɛr kaa a wʊ mãɛ tɩɛr pɔ.
5 Um homem considera um dia superior ao outro; e outro, considera todos os dias iguais. Seja cada homem completamente convicto em sua própria mente.
6 Nɩrɛ 'lɔ na de a bɩbir ãsʊɔ a wʊ gar a jaa, wʊ ɩrɛ a lɛ a sɩ Soro jũu. 'Lɔ na ɔɔrɔ a nʊ̃n, wʊ ɔɔrɔ a sɩ Soro jũu, bojũu wʊ ma sʊɔr Nãaŋmɩn 'yɔ̃ɔ. A 'lɔ mɩ na ba ɔɔrɔ ɛ, wʊ mɩ ɩrɛ a lɛ a sɩ Soro jũu, wʊ mɩ ma puor Nãaŋmɩn yãan.
6 Aquele que considera o dia, considere para o Senhor; e aquele que não considera o dia, para o Senhor não considera; e quem come, para o Senhor come porque dá graças a Deus; e o que não come, para o Senhor não come, e dá graças a Deus.
7 Bojũu nɩrɛ ãsʊɔ jaa ba be be kʊ a wʊ mãɛ tɛɛ 'yɔ̃ɔ ɛ. Nɩrɛ ãsʊɔ jaa mɩ ba kpi kʊ a wʊ mãɛ tɛɛ ɛ.
7 Porque nenhum de nós vive para si, e nenhum homem morre para si.
8 Ala ɩ sɩ ben ka, sɩ ben be kʊ a sɩ Soro. Ala ɩ sɩ mɩ kpi naa, sɩ kpin kʊ a sɩ Soro. Ka sɩ chɛnɛ na vʊrɔ, bɩɩ sɩ kpi naa, a sɩ Soro lɛ so sɩ.
8 Porque se vivemos, para o Senhor vivemos; e se morremos, para o Senhor morremos. Portanto, vivendo ou morrendo, somos do Senhor.
9 A anyãna jũu lɛ a Kɩrɩsɩto kpi tɩ na wʊ lɛ ir ɩ vʊr, ɩka a wʊ ɩ a kũn nɩ a vʊɛ ba jaa Soro.
9 Porque para isto Cristo morreu, e ressuscitou, e tornou a viver, para que ele pudesse ser Senhor tanto dos mortos como dos vivos.
10 Fʊ̃ʊ mɩ, baa 'yɔ̃ɔ lɛ fʊ tɔɔrɔ a fʊ yɛbɛ 'yɛr, bɩɩ bo lɛ so ka fʊ kaara a fʊ yɛbɛ pɔrɔ? Bojũu sɩ jaa lɛ na ara a Nãaŋmɩn 'yɛr tɔɔrfʊ dakɔɔ par.
10 Mas por que tu julgas o teu irmão? Ou por que tu desprezas teu irmão? Porquanto, todos nós compareceremos diante do tribunal de Cristo.
11 A sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ ɩka, “A sɩ Soro lɛ 'yɛr, ɩn ɩ vʊr jũu, a gbɛdumo a jaa na gbur a n niem, ka a kɔkɔr jaa haa 'yɛr ɩka maa lɛ ɩ a Nãaŋmɩn.” (Isaiya 45:23)
11 Porque está escrito: Como eu vivo, diz o Senhor, todo joelho se dobrará diante de mim, e toda língua confessará a Deus.
12 Be lɛ a sɩ ãsʊɔ jaa na pãa 'yɛr a sɩ mãɛ 'yɛr kʊ a Nãaŋmɩn.
12 Assim, então, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.
13 A lɛ jũu, yɩ ɩ a sɩ bar a sɩ taaba 'yɛr tɔɔrfʊ, na sɩ lɩɛb a sɩ tɩɛr na sɩ ta ɩrɛ kʊsɩr bãraa kʊrɔ a sɩ taaba sɔɩ pɔ a ba ŋmiere loro ɛ.
13 Portanto não nos julguemos mais uns aos outros; mas antes decidi isto, em não pordes tropeço ou escândalo no caminho do seu irmão.
14 A maa na be a sɩ Soro Yesu 'yɔ̃ɔ, n sɔɔn sɩrɛ jaa ɩka bʊ̃diraa jaa ba ɩ dɛɛr a wʊ mãɛ ɛ. Tɩchɛ ala ɩ a nɩrɛ ãsʊɔ jaa wa kãan bon ɩka wʊ ɩn bʊ̃dɛɛr, a bʊ̃nyɩnɛ ɩn bʊ̃dɛɛr kʊ wʊ.
14 Eu sei, e estou convencido no Senhor Jesus, que não há coisa alguma imunda em si mesma, mas para aquele que pensa que alguma coisa é imunda, para esse é imunda.
15 Ala wa ɩ a chɛn a fʊ yɛbɛ bʊ̃diraa kɔ̃ɔ fʊn di jũu, faa maala wile nɩ nʊ̃fʊ ɛ. Ta vɛ̃ ka a fʊ bʊ̃dirsɩ sɔ̃ɔ a fʊ yɛbɛ 'lɔ 'yɔ̃ɔ a Kɩrɩsɩto na kpi ɛ.
15 Mas, se teu irmão se entristecer com o teu alimento, tu já não andas em amor. Não destruas com o teu alimento aquele por quem Cristo morreu.
16 Ta vɛ̃ ka a bon 'lɔ fʊ̃ʊ na bʊɔlɔ bʊ̃vɩla, ka nɩrɛ bʊɔl wʊ bʊ̃dɛɛr ɛ.
16 Não seja, pois, blasfemado o vosso bem.
17 Bojũu a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ yele ba ɩ bʊ̃diir nɩ bʊ̃nyursɩ yele ɛ, tɩchɛ a ɩn torfʊ, nɩ nyã'maar nɩ a pʊpɛl na yi a Nãaŋmɩn Sɩɛ pɔ yele lɛ,
17 Porque o reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, e paz, e alegria no Espírito Santo.
18 bojũu nɩrɛ jaa na tʊ̃nɔ̃ kʊrɔ a Kɩrɩsɩto tu a sɔr nyã pɔ, wʊ maala na a lɛ na pɛlɛ a Nãaŋmɩn pʊɔ, ka a nɩbɛ mɩ 'yɛrɛ a nɩnyɩnɛ 'yɛr vɩla.
18 Porque quem nestas coisas serve a Cristo, é aceitável a Deus, e aprovado pelos homens.
19 A lɛ jũu, yɩ ɩ a sɩ mʊ̃ɔ nɩbir, na sɩ maala a lɛ na waan nyã'maar a sɩ 'yɔ̃ɔn taa ãkpãɛn.
19 Sigamos, pois, as coisas que contribuem para a paz e as coisas que são para a edificação de uns para com os outros.
20 Yɩ ta de bʊ̃diir yele sɔ̃ɔn a Nãaŋmɩn tʊ̃mɔ̃ bar ɛ. Bʊ̃diraa a jaa vɩɛlɛ naa, tɩchɛ a ɩn dɛɛr ala ɩ nɩrɛ din bon na vɛ̃ ka a wʊ tɔ sʊɔ lo.
20 Não destruas por causa do alimento a obra de Deus. Todas as coisas são de fato puras, mas são más para o homem que come com escândalo.
21 A lɛ a sɛɛ naa ka nɩrɛ ta 'wɔb nʊ̃n ɛ, bɩɩ nyũ dãa ɛ, bɩɩ maal yele kɔ̃ɔ na vɛ̃ ka a wʊ tɔ sʊɔ lo ɛ.
21 Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem alguma coisa que teu irmão tropece, ou se ofenda, ou se enfraqueça.
22 Lɛ jaa fʊn bɔ̃ɔ a yelsɩ anyãna pɔ, bar ka a be a fʊ̃ʊ nɩ Nãaŋmɩn chara pɔ. Pʊpɛl sʊɔ lɛ a 'lɔ tɩɛr na ba 'yɔ̃ɔ wʊ yele nɩ a bonsɩ ala a 'lɔ mãɛ na 'yɛr ɩka a ɩ naa ɛ.
22 Tens tu fé? Tem-na em ti mesmo diante de Deus. Feliz é aquele que não se condena a si mesmo nas coisas que aprova.
23 Tɩchɛ nɩrɛ 'lɔ na dire nɩ baal, 'yɔ̃ɔn a wʊ mãɛ 'yɛr, bojũu waa dire nɩ sɔɔfʊ ɛ. Bon jaa mɩ na ba wa yi sɔɔfʊ pɔ ɛ, a ɩn bier.
23 Mas aquele que tem dúvidas, é condenado se comer, porque ele não come por fé; pois tudo o que não provém de fé é pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.