Romanos 11
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NTLH
1 N pãa sʊʊr naa, a Nãaŋmɩn ben tɔr a wʊ nɩbɛ bar bɩɩ? Kai! A maa mãɛ ɩn a Isɩral nɩrɛ, naa ɩ a Abraham yɔ̃ɔ yi a Benjamin bʊrɔ pɔ.
1 Então eu pergunto: será que Deus rejeitou o seu próprio povo? É claro que não! Eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão e membro da tribo de Benjamim.
2 Nãaŋmɩn ba tɔr a wʊ nɩbɛ bar ɛ, bala lɛ wʊ de nie bɔ̃ɔ. Yaa bɔ̃ɔ a lɛ a Nãaŋmɩn gãn na 'yɛr, lɛ a Elaija na dɔ̃ɔ sʊɔrɔ Nãaŋmɩn waala dɔɔlɔ a Isɩral nɩbɛ,
2 Deus não rejeitou o seu povo, que ele havia escolhido desde o princípio. Vocês sabem muito bem o que as Escrituras Sagradas dizem naquele trecho em que Elias acusa o povo de Israel diante de Deus. Elias diz assim:
3 “N Soro, ba kʊn a fʊ 'yɛ'yɛrbɛ, na ba wɛl a fʊ bɔɔr lofʊ jiir bar. Maa tɛɛ lɛ chɛ, tɩ a ba bʊɔrɔ a n kʊfʊ.” (Nãmɩne Gãn Dɔ̃ɔ 19:10, 14)
3 “Senhor, eles mataram os teus profetas e destruíram os teus altares. Eu sou o único que sobrou, e eles estão querendo me matar!”
4 Bo lɛ a Nãaŋmɩn 'yɛr kʊ a Elaija? Wʊ 'yɛr naa, “N chɛnɛ na tara nɩbɛ tur ata kɔɔr anũu (7,000) na ba gbur dumo puor a tɩɩ Baal ɛ.” (Nãmɩne Gãn Dɔ̃ɔ 19:18)
4 O que foi que Deus disse a ele? Ele disse: “Eu guardei para mim sete mil homens que não adoraram o deus Baal .”
5 Lɛ mɩ lɛ a dɩna, nɩbɛ bamɩne chɛ naa ka Nãaŋmɩn na ir ba a wʊ wãɛfʊ jũu.
5 A mesma coisa também acontece agora, isto é, por causa da graça de Deus, ainda existe um pequeno número daqueles que ele escolheu.
6 Ala be ɩ a wãɛfʊ jũu lɛ, a ba lɛ ɩ tʊ̃mɔ̃ 'yɔ̃ɔ lɛ go ɛ, ka lɛ ba lɛ ɛ, a wãɛfʊ kʊ̃ lɛ ɩ wãɛfʊ lɛ go ɛ.
6 Essa escolha se baseia na graça de Deus e não no que eles fizeram. Porque, se a escolha de Deus se baseasse no que as pessoas fazem, então a sua graça não seria a verdadeira graça.
7 Bo pãa lɛ? A ala a Isɩral nɩbɛ na bʊɔrɔ nɩbijɩɛ baa nyɛ ɛ, tɩchɛ a bala a Nãaŋmɩn na ir lɛ nyɛ. Ka a bala na chɛ kpɛ̃mɛ a ba nyãa.
7 E isso quer dizer que não foi o povo de Israel que encontrou o que estava procurando. Quem encontrou foi apenas um pequeno grupo que Deus escolheu; os outros não quiseram ouvir o chamado de Deus.
8 Nɩtãa lɛ an sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ, “Nãaŋmɩn vɛ̃n ka ba ɩ jaa bũrtũm wa tãn a dɩna. A ba nɩbie ala maa tʊ̃ɔ nyɛ bon ɛ, ka a ba tobo ala maa tʊ̃ɔ wõ 'yɛr ɛ.” (Mosesɩ Gãma Na Tu Anũu 29:4)
8 Como dizem as Escrituras Sagradas: “Deus endureceu o coração e a mente deles; deu-lhes olhos que não podem ver e ouvidos que não podem ouvir até o dia de hoje.”
9 A Nãa David mɩ dɔ̃ɔ 'yɛr a ba 'yɛr a wʊ gãn pɔ, “Vɛ̃ ka a ba bʊ̃diir difʊ jie ka a lɩɛb bʊ̃nyɔɔrsɩ nɩ chɛɛr, ka a ɩ a ba bãr lofʊ jie nɩ a ba sãyar.
9 E Davi disse: “Que nas suas festas eles sejam apanhados e enganados, que eles caiam e sejam castigados!
10 A ba nɩbie a jɔ̃ɔ, a ba kʊ̃ tʊ̃ɔ nyɛ jaa ɛ, na ba kab gʊ̃mɔ̃ kʊ̃ lɛ tʊ̃ɔ dɔl ɛ.” (Yiel Gãn 69:22, 23)
10 Ó Deus, faze com que eles fiquem cegos e que fiquem sempre curvados debaixo do peso das suas dificuldades!”
11 N lɛ sʊʊr go, ba ben bãr na lo na ba kʊ̃ tʊ̃ɔ ir jaa ɛ? A ba ɩ lɛ ɛ. A ba maal bɔrfʊ jũu, a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, nyɛn faafʊ ka nyuur na kpɛ a Isɩral nɩbɛ.
11 Agora eu pergunto: quando os judeus tropeçaram, será que eles caíram para nunca mais se levantarem? É claro que não! Mas, porque eles pecaram, a salvação veio para os não judeus, para fazer com que os judeus ficassem com ciúmes deles.
12 Tɩchɛ ala ɩ a ba maal bɔrfʊ vɛ̃n ka a wɛr wʊ jaa le, ka a ba bɔrfʊ mɩ le a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, a bala mãɛ wa pʊɔ ŋmɩnɛ lɛ an kaara!
12 O pecado dos judeus trouxe grandes bênçãos para o mundo, e a sua pobreza espiritual trouxe ricas bênçãos para os não judeus. Então, quando se completar o número de judeus que voltarão para Deus, as bênçãos serão muito maiores ainda.
13 Yɩn na ba ɩ a Juu nɩbɛ lɛ n 'yɛrɛ kʊrɔ, an ben ɩka maa lɛ a Nãaŋmɩn ir tʊ̃ a yɩ pɔ, ka n ɩ a nɩtʊ̃nãa a yɩn na ba ɩ a Juu nɩbɛ pɔ. N mʊ̃ɔn nɩbir nɩ a tʊ̃mɔ̃ nyã.
13 Agora estou falando a vocês que não são judeus. Enquanto eu for o apóstolo dos não judeus, terei orgulho do meu trabalho.
14 A maa tɩɛr lɛ ɩka nyuur wʊ kpɛ a maa mãɛ nɩbɛ ka n tʊ̃ɔ a bamɩne faa.
14 Talvez eu possa fazer com que os que são da minha própria raça fiquem com ciúmes, e assim seja possível salvar alguns deles.
15 Bojũu ala ɩ a ba tɔr barfʊ ɩn 'maalfʊ kʊ a wɛr, ka a Nãaŋmɩn lɛ wa de ba, ŋmɩnɛ lɛ an kaara, a kʊ̃ kaara fɩka nɩrɛ na yi kũu pɔ tara nyɛvʊr ɛ?
15 Porque, quando os judeus foram rejeitados, o resto do mundo se tornou amigo de Deus. O que acontecerá então quando eles forem aceitos? Os que estiverem mortos receberão a vida!
16 Ala ɩ fʊ den a paanʊ̃dɔ̃ɔ kʊ Nãaŋmɩn, a paanʊ̃ɔ ala na chɛ, a jaa ɩn chɛchɛ. Ala ɩ fʊ den a tɩɛ nyɩɩr kʊ Nãaŋmɩn, a tɩɛ wilsɩ mɩ ɩn chɛchɛ.
16 Pois, se o primeiro pão assado depois da colheita é dedicado a Deus, isso quer dizer que todos os outros pães também são dedicados a ele. E, se as raízes de uma árvore são oferecidas a Deus, os galhos também são dele.
17 Ala ɩ ba 'mɛl a tɩɛ mãɛ wile ãsʊɔ bar tɩ ŋmaa a yɩn na ɩ a mʊɔ pɔ tɩɛ wile wa mar ka yɩ 'mataa tɔɔrɔ nyuro a kɔ̃bʊ̃'yen yire a tɩɛ ãgãn pɔ nʊ̃ɔnɔ̃,
17 Alguns galhos da oliveira cultivada foram quebrados, e um galho de oliveira brava foi enxertado nela. Pois vocês, os não judeus, são como aquela oliveira brava e agora tomam parte na força e na riqueza espiritual dos judeus.
18 taa tɩɛr ɩka fʊ sa naa a wilsɩ ala ɛ. Fʊ̃ʊ wa 'mɔɔrɔ fʊ mãɛ, lɩɛb tɩɛr kaa ɩka a ba ɩ a fʊ̃ʊ na ɩ a wile lɛ tuo a nyɩbɛ ɛ, tɩ a nyɩbɛ lɛ tuo a fʊ̃ʊ na ɩ a wile.
18 Portanto, vocês não devem desprezar os galhos que foram quebrados. Como é que vocês podem estar orgulhosos? Vocês são somente galhos. Não são vocês que sustentam a raiz — é a raiz que sustenta vocês.
19 Yɩn 'yɛr yɩn pãa na 'yɛr nɩ nyã, “Ba 'mɛl a wilsɩ ala bar tɩ pãa na de ma mar.”
19 Porém vocês dirão: “Sim, mas os galhos foram quebrados a fim de darem lugar para nós.”
20 A lɛ ɩn yelmãɛ, tɩchɛ ba dɔ̃ɔ 'mɛl ba bar a ba ba sɔɔfʊ jũu, tɩchɛ ka a yɩn ara nɩ sɔɔfʊ. Yɩ ta bʊɔrɔ yuor ɛ, tɩchɛ yɩ joro dãbãɛ.
20 Isso é verdade. Mas lembrem que eles foram quebrados porque não creram; no entanto vocês continuam na oliveira porque creem. E não tenham orgulho disso; pelo contrário, tenham medo.
21 Bojũu ala ɩ Nãaŋmɩn ba dɔ̃ɔ bar a tɩɛ mãɛ wilsɩ ɛ, wʊ kʊ̃ bar a yɩn mɩ ɛ.
21 Se Deus não deixou de castigar os judeus, que são como galhos naturais, vocês acham que ele vai deixar de castigar vocês?
22 Yɩ tɩɛr kaa lɛ a Nãaŋmɩn na ɩ a maal vɩla sʊɔ ka a wʊ yele mɩ kpɛ̃mɛ, a wʊ yele kpɛ̃mɛ na kʊ a bala na lo, tɩchɛ na wʊ maal vɩla kʊ a yɩn, ala ɩ yɩ chɛnɛ na chiine a wʊ maal vɩla pɔ. Ka lɛ ba lɛ ɛ, wʊn ŋmaa yɩn bar.
22 Vejam como Deus é bom e também é duro. Ele é duro para os que caíram e bom para vocês, se continuarem sempre confiando na bondade dele. Se não, vocês também serão cortados.
23 Ala wa ɩ ba tɛɛn a ba baal bar, Nãaŋmɩn na tʊ̃ɔn de ba lɛ mar a tɩɛ 'yɔ̃ɔ, Nãaŋmɩn na tʊ̃ɔn lɛ de ba mar a lɛ go.
23 E, se os judeus abandonarem a sua descrença, serão enxertados na oliveira cultivada, pois Deus pode enxertá-los de novo.
24 Yɩ kaa, ala ɩ a yɩn ban ŋmaa yin a mʊɔ pɔ tɩɛ pɔ wa mar a yir tɩɛ ban sɛl, an lɛ ɩn tuo a yir tɩɛ wilsɩ ala ban dɔ̃ɔ 'mɛl bar marfʊ bɩɩ?
24 Vocês, os não judeus, são como aquele galho de oliveira brava que foi cortado e enxertado, contra a natureza, na oliveira cultivada. Os judeus são como essa oliveira cultivada. Portanto, para Deus será muito mais fácil enxertar de novo, na própria árvore deles, esses galhos quebrados.
25 N ba bʊɔrɔ ɩka n vɛ̃ ka a yelsɔɔlaa nyã sɔɔl a yɩn na ɩ a n yɛɛr tɩ ba ɩ a Isɩral nɩbɛ ɛ, ka yɩ taa bʊɔrɔ yuor nɩ a yele nyã ɛ. A Isɩral nɩbɛ tara na a nyãkpãɛn a lɛ nɛ na tɩ tãn a sɔ̃ɔ 'lɔ a bala na ba ɩ a Isɩral nɩbɛ ɛ, na wa tɩ nyɛ a faafʊ baar.
25 Meus irmãos, quero que vocês conheçam uma verdade secreta para que não pensem que são muito sábios. A verdade é esta: a teimosia do povo de Israel não durará para sempre, mas somente até que o número completo de não judeus venha para Deus.
26 Lɛ lɛ na ɩ tɩ a Isɩral nɩbɛ ba jaa pãa nyɛ faafʊ nɩtãa lɛ na sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ, “Fafaara na yin be a Jiyon wa, na wʊ wa lɩɛb tɩɛr jaa na ba vɩɛlɛ ɛ, yin a Jekɔb bal nɩbɛ pɔ bar.
26 É assim que todo o povo de Israel será salvo. Como dizem as Escrituras Sagradas : “O Redentor virá de e tirará toda a maldade dos descendentes de Jacó.
27 A nɛtɩraa lɛ a nyãna ɩn na tara nɩ ba, a sɔ̃ɔ 'lɔ ɩn wa de a ba yeldɛbɛ a jaa bar.” (Isaiya 59:20, 21)
27 Eu, o Senhor, farei esta aliança com eles, quando tirar os seus pecados.”
28 Fʊ̃ʊ kaa, a 'yɛr nʊ̃ɔ nyã vɛ̃n ka ba ɩ Nãaŋmɩn dɔ̃dẽme a yɩn na sɔɔ de jũu. Tɩchɛ ala ɩ a irfʊ pɔ mɩ lɛ, bala lɛ a Nãaŋmɩn nʊ̃ yɔɔ a ba sãakpãmɩne jũu.
28 Os judeus rejeitaram o evangelho e por isso são inimigos de Deus, para o bem de vocês, os não judeus. Mas, pela escolha de Deus, eles são amigos dele, por causa dos patriarcas .
29 Bojũu Nãaŋmɩn kʊfʊ nɩ a wʊ bʊɔlfʊ kʊ̃ tʊ̃ɔ lɩɛb jaa ɛ.
29 Porque Deus não muda de ideia a respeito de quem ele escolhe e abençoa.
30 Nɩtãa lɛ a yɩn mɩ na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, na yaa dɔ̃ɔ wõnõ a Nãaŋmɩn toor ɛ, tɩchɛ pʊ̃pãanyã yɩ nyɛn a wʊ nɩbaal a ba bawõfʊ jũu.
30 Mas no passado vocês, que não são judeus, desobedeceram a Deus. Porém agora vocês receberam a misericórdia de Deus por causa da desobediência dos judeus.
31 Lɛ lɛ a bala mɩ na ɩ a Juu nɩbɛ, ba mɩ lɩɛb ɩ bawõnsɩ, na ba pãa mɩ na nyɛ a Nãaŋmɩn nɩbaal a pʊ̃pãanyã, nɩtãa lɛ a sɩn mɩ na nyɛ a Nãaŋmɩn nɩbaal.
31 Assim, por causa da misericórdia que vocês receberam, os judeus agora desobedecem a Deus para que eles também possam receber agora a misericórdia dele.
32 Bojũu Nãaŋmɩn pɔɔn a nɩbɛ ba jaa a bawõnsɩ die pɔ, na wʊn tʊ̃ɔ kaa ba jaa nɩbaal.
32 Pois Deus fez com que todos se tornassem prisioneiros da desobediência a fim de mostrar misericórdia a todos.
33 Nyɛ lɛ a Nãaŋmɩn lefʊ na suu jã. A wʊ yɛ̃ nɩ a wʊ bɔ̃ɔfʊ ba gbʊr ɛ! A wʊ 'yɛr tɔɔrfʊ ba be bɔ̃ɔfʊ ɛ. A wʊ sɔɩ mɩ ba be bɩɛrfʊ ɛ!
33 Como são grandes as riquezas de Deus! Como são profundos o seu conhecimento e a sua sabedoria! Quem pode explicar as suas decisões? Quem pode entender os seus planos?
34 “An lɛ dɔ̃ɔ bɔ̃ɔ a sɩ Soro tɩɛr? Bɩɩ an lɛ mɩ dɔ̃ɔ ɩ a wʊ 'yɛr sʊ̃nɔ̃.” (Isaiya 40:13)
34 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem pode conhecer a mente do Senhor? Quem é capaz de lhe dar conselhos?
35 “An lɛ dɔ̃ɔ de nie kʊ Nãaŋmɩn bon, ka wʊ pãa wa yara a sãn?” (Job 41:11)
35 Quem já deu alguma coisa a Deus para receber dele algum pagamento?”
36 Bojũu wʊ jie lɛ a bomo a jaa yi. 'Lɔ lɛ maal a jaa, na wʊ so a bonsɩ a jaa. 'Lɔ lɛ so a tɩɩr bɩbir nɩ bɩbir jaa. A ɩ a lɛ.
36 Pois todas as coisas foram criadas por ele, e tudo existe por meio dele e para ele. Glória a Deus para sempre! Amém !
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.