Romanos 11

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs BKJ

Sair da comparação
1 N pãa sʊʊr naa, a Nãaŋmɩn ben tɔr a wʊ nɩbɛ bar bɩɩ? Kai! A maa mãɛ ɩn a Isɩral nɩrɛ, naa ɩ a Abraham yɔ̃ɔ yi a Benjamin bʊrɔ pɔ.
1 Então, eu digo: Rejeitou Deus o seu povo? De forma alguma! Porque eu também sou israelita, da semente de Abraão, da tribo de Benjamim.
2 Nãaŋmɩn ba tɔr a wʊ nɩbɛ bar ɛ, bala lɛ wʊ de nie bɔ̃ɔ. Yaa bɔ̃ɔ a lɛ a Nãaŋmɩn gãn na 'yɛr, lɛ a Elaija na dɔ̃ɔ sʊɔrɔ Nãaŋmɩn waala dɔɔlɔ a Isɩral nɩbɛ,
2 Deus não rejeitou o seu povo, que antes conheceu. Ou não sabeis o que a escritura diz de Elias, como ele intercede a Deus contra Israel, dizendo:
3 “N Soro, ba kʊn a fʊ 'yɛ'yɛrbɛ, na ba wɛl a fʊ bɔɔr lofʊ jiir bar. Maa tɛɛ lɛ chɛ, tɩ a ba bʊɔrɔ a n kʊfʊ.” (Nãmɩne Gãn Dɔ̃ɔ 19:10, 14)
3 Senhor, eles mataram os teus profetas e derrubaram os teus altares; e eu fiquei sozinho, e eles buscam a minha vida.
4 Bo lɛ a Nãaŋmɩn 'yɛr kʊ a Elaija? Wʊ 'yɛr naa, “N chɛnɛ na tara nɩbɛ tur ata kɔɔr anũu (7,000) na ba gbur dumo puor a tɩɩ Baal ɛ.” (Nãmɩne Gãn Dɔ̃ɔ 19:18)
4 Mas o que lhe diz a resposta de Deus? Eu reservei para mim sete mil homens, que não dobraram os joelhos diante da imagem de Baal.
5 Lɛ mɩ lɛ a dɩna, nɩbɛ bamɩne chɛ naa ka Nãaŋmɩn na ir ba a wʊ wãɛfʊ jũu.
5 Assim, então, também no tempo presente há um remanescente, de acordo com a eleição da graça.
6 Ala be ɩ a wãɛfʊ jũu lɛ, a ba lɛ ɩ tʊ̃mɔ̃ 'yɔ̃ɔ lɛ go ɛ, ka lɛ ba lɛ ɛ, a wãɛfʊ kʊ̃ lɛ ɩ wãɛfʊ lɛ go ɛ.
6 E se é por graça, então não é mais por obras; caso contrário, a graça não é mais graça. Mas se for por obras, então não é mais por graça, do contrário a obra não é mais obra.
7 Bo pãa lɛ? A ala a Isɩral nɩbɛ na bʊɔrɔ nɩbijɩɛ baa nyɛ ɛ, tɩchɛ a bala a Nãaŋmɩn na ir lɛ nyɛ. Ka a bala na chɛ kpɛ̃mɛ a ba nyãa.
7 O que então? Israel não conseguiu o que buscava; mas os eleitos conseguiram, e os demais ficaram cegos.
8 Nɩtãa lɛ an sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ, “Nãaŋmɩn vɛ̃n ka ba ɩ jaa bũrtũm wa tãn a dɩna. A ba nɩbie ala maa tʊ̃ɔ nyɛ bon ɛ, ka a ba tobo ala maa tʊ̃ɔ wõ 'yɛr ɛ.” (Mosesɩ Gãma Na Tu Anũu 29:4)
8 (De acordo como está escrito: Deus lhes deu um espírito de sonolência, olhos para não verem e ouvidos para não ouvirem), até este dia.
9 A Nãa David mɩ dɔ̃ɔ 'yɛr a ba 'yɛr a wʊ gãn pɔ, “Vɛ̃ ka a ba bʊ̃diir difʊ jie ka a lɩɛb bʊ̃nyɔɔrsɩ nɩ chɛɛr, ka a ɩ a ba bãr lofʊ jie nɩ a ba sãyar.
9 E Davi diz: Que a sua mesa se torne em laço, e em armadilha, e em pedra de tropeço, e em recompensa para eles;
10 A ba nɩbie a jɔ̃ɔ, a ba kʊ̃ tʊ̃ɔ nyɛ jaa ɛ, na ba kab gʊ̃mɔ̃ kʊ̃ lɛ tʊ̃ɔ dɔl ɛ.” (Yiel Gãn 69:22, 23)
10 sejam escurecidos os seus olhos, para que eles não vejam, e para que encurvem continuamente as costas.
11 N lɛ sʊʊr go, ba ben bãr na lo na ba kʊ̃ tʊ̃ɔ ir jaa ɛ? A ba ɩ lɛ ɛ. A ba maal bɔrfʊ jũu, a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, nyɛn faafʊ ka nyuur na kpɛ a Isɩral nɩbɛ.
11 Então, eu digo: Eles tropeçaram para que caíssem? De forma alguma! Mas, antes, pela sua queda, a salvação veio aos gentios, para provocar-lhes ciúme.
12 Tɩchɛ ala ɩ a ba maal bɔrfʊ vɛ̃n ka a wɛr wʊ jaa le, ka a ba bɔrfʊ mɩ le a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, a bala mãɛ wa pʊɔ ŋmɩnɛ lɛ an kaara!
12 Ora, se a sua queda é a riqueza do mundo, e a sua diminuição a riqueza dos gentios, quanto mais a sua plenitude?
13 Yɩn na ba ɩ a Juu nɩbɛ lɛ n 'yɛrɛ kʊrɔ, an ben ɩka maa lɛ a Nãaŋmɩn ir tʊ̃ a yɩ pɔ, ka n ɩ a nɩtʊ̃nãa a yɩn na ba ɩ a Juu nɩbɛ pɔ. N mʊ̃ɔn nɩbir nɩ a tʊ̃mɔ̃ nyã.
13 Porque eu falo a vós, gentios; na medida em que eu sou apóstolo dos gentios, eu magnifico o meu ofício;
14 A maa tɩɛr lɛ ɩka nyuur wʊ kpɛ a maa mãɛ nɩbɛ ka n tʊ̃ɔ a bamɩne faa.
14 para ver se de alguma maneira eu posso provocar ciúmes aos que são da minha carne e salvar alguns deles.
15 Bojũu ala ɩ a ba tɔr barfʊ ɩn 'maalfʊ kʊ a wɛr, ka a Nãaŋmɩn lɛ wa de ba, ŋmɩnɛ lɛ an kaara, a kʊ̃ kaara fɩka nɩrɛ na yi kũu pɔ tara nyɛvʊr ɛ?
15 Porque se a sua rejeição é a reconciliação do mundo, qual será a sua aceitação, senão a vida dentre os mortos?
16 Ala ɩ fʊ den a paanʊ̃dɔ̃ɔ kʊ Nãaŋmɩn, a paanʊ̃ɔ ala na chɛ, a jaa ɩn chɛchɛ. Ala ɩ fʊ den a tɩɛ nyɩɩr kʊ Nãaŋmɩn, a tɩɛ wilsɩ mɩ ɩn chɛchɛ.
16 E, se os primeiros frutos são santos, a massa também é santa; e se a raiz for santa, assim serão os ramos.
17 Ala ɩ ba 'mɛl a tɩɛ mãɛ wile ãsʊɔ bar tɩ ŋmaa a yɩn na ɩ a mʊɔ pɔ tɩɛ wile wa mar ka yɩ 'mataa tɔɔrɔ nyuro a kɔ̃bʊ̃'yen yire a tɩɛ ãgãn pɔ nʊ̃ɔnɔ̃,
17 E se alguns dos ramos foram quebrados, e tu, sendo uma oliveira silvestre, foste enxertado entre eles, e feito participante da raiz e da seiva da oliveira,
18 taa tɩɛr ɩka fʊ sa naa a wilsɩ ala ɛ. Fʊ̃ʊ wa 'mɔɔrɔ fʊ mãɛ, lɩɛb tɩɛr kaa ɩka a ba ɩ a fʊ̃ʊ na ɩ a wile lɛ tuo a nyɩbɛ ɛ, tɩ a nyɩbɛ lɛ tuo a fʊ̃ʊ na ɩ a wile.
18 não te glories contra os ramos; mas se te gloriares, não és tu que sustentas a raiz, mas a raiz a ti.
19 Yɩn 'yɛr yɩn pãa na 'yɛr nɩ nyã, “Ba 'mɛl a wilsɩ ala bar tɩ pãa na de ma mar.”
19 Tu então dirias: Os ramos foram quebrados para que eu pudesse ser enxertado.
20 A lɛ ɩn yelmãɛ, tɩchɛ ba dɔ̃ɔ 'mɛl ba bar a ba ba sɔɔfʊ jũu, tɩchɛ ka a yɩn ara nɩ sɔɔfʊ. Yɩ ta bʊɔrɔ yuor ɛ, tɩchɛ yɩ joro dãbãɛ.
20 Bem, por sua incredulidade eles foram quebrados, e tu estás em pé pela fé. Não sejas arrogante, mas teme.
21 Bojũu ala ɩ Nãaŋmɩn ba dɔ̃ɔ bar a tɩɛ mãɛ wilsɩ ɛ, wʊ kʊ̃ bar a yɩn mɩ ɛ.
21 Porque, se Deus não poupou os ramos naturais, cuida para que ele não poupe a ti também.
22 Yɩ tɩɛr kaa lɛ a Nãaŋmɩn na ɩ a maal vɩla sʊɔ ka a wʊ yele mɩ kpɛ̃mɛ, a wʊ yele kpɛ̃mɛ na kʊ a bala na lo, tɩchɛ na wʊ maal vɩla kʊ a yɩn, ala ɩ yɩ chɛnɛ na chiine a wʊ maal vɩla pɔ. Ka lɛ ba lɛ ɛ, wʊn ŋmaa yɩn bar.
22 Vê, pois, a bondade e a severidade de Deus; para com os que caíram, severidade, mas para contigo, a bondade, se permaneceres na sua bondade, do contrário, tu também serás cortado.
23 Ala wa ɩ ba tɛɛn a ba baal bar, Nãaŋmɩn na tʊ̃ɔn de ba lɛ mar a tɩɛ 'yɔ̃ɔ, Nãaŋmɩn na tʊ̃ɔn lɛ de ba mar a lɛ go.
23 E eles também, se não permanecerem na incredulidade, serão enxertados; pois Deus é capaz de enxertá-los novamente.
24 Yɩ kaa, ala ɩ a yɩn ban ŋmaa yin a mʊɔ pɔ tɩɛ pɔ wa mar a yir tɩɛ ban sɛl, an lɛ ɩn tuo a yir tɩɛ wilsɩ ala ban dɔ̃ɔ 'mɛl bar marfʊ bɩɩ?
24 Porque, se tu foste cortado da oliveira, que é silvestre por natureza, e contra a natureza foste enxertado na oliveira boa, quanto mais esses, que são ramos naturais, serão enxertados na sua própria oliveira?
25 N ba bʊɔrɔ ɩka n vɛ̃ ka a yelsɔɔlaa nyã sɔɔl a yɩn na ɩ a n yɛɛr tɩ ba ɩ a Isɩral nɩbɛ ɛ, ka yɩ taa bʊɔrɔ yuor nɩ a yele nyã ɛ. A Isɩral nɩbɛ tara na a nyãkpãɛn a lɛ nɛ na tɩ tãn a sɔ̃ɔ 'lɔ a bala na ba ɩ a Isɩral nɩbɛ ɛ, na wa tɩ nyɛ a faafʊ baar.
25 Porque eu não quero irmãos, que ignoreis este mistério, para que não sejais sábios em seus próprios conceitos, que a cegueira aconteceu em parte a Israel, até que tenha entrado a plenitude dos gentios.
26 Lɛ lɛ na ɩ tɩ a Isɩral nɩbɛ ba jaa pãa nyɛ faafʊ nɩtãa lɛ na sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ, “Fafaara na yin be a Jiyon wa, na wʊ wa lɩɛb tɩɛr jaa na ba vɩɛlɛ ɛ, yin a Jekɔb bal nɩbɛ pɔ bar.
26 E assim todo o Israel será salvo, como está escrito: Virá de Sião o Libertador, e desviará de Jacó as impiedades.
27 A nɛtɩraa lɛ a nyãna ɩn na tara nɩ ba, a sɔ̃ɔ 'lɔ ɩn wa de a ba yeldɛbɛ a jaa bar.” (Isaiya 59:20, 21)
27 E este será o meu pacto com eles, quando eu tirar os seus pecados.
28 Fʊ̃ʊ kaa, a 'yɛr nʊ̃ɔ nyã vɛ̃n ka ba ɩ Nãaŋmɩn dɔ̃dẽme a yɩn na sɔɔ de jũu. Tɩchɛ ala ɩ a irfʊ pɔ mɩ lɛ, bala lɛ a Nãaŋmɩn nʊ̃ yɔɔ a ba sãakpãmɩne jũu.
28 Quanto ao evangelho, eles são inimigos por causa de vós; mas quanto à eleição, eles são amados por causa dos pais.
29 Bojũu Nãaŋmɩn kʊfʊ nɩ a wʊ bʊɔlfʊ kʊ̃ tʊ̃ɔ lɩɛb jaa ɛ.
29 Porque os dons e o chamado de Deus são sem arrependimento.
30 Nɩtãa lɛ a yɩn mɩ na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, na yaa dɔ̃ɔ wõnõ a Nãaŋmɩn toor ɛ, tɩchɛ pʊ̃pãanyã yɩ nyɛn a wʊ nɩbaal a ba bawõfʊ jũu.
30 Porque assim como vós também em tempos passados não críeis em Deus, mas agora alcançastes misericórdia pela desobediência deles,
31 Lɛ lɛ a bala mɩ na ɩ a Juu nɩbɛ, ba mɩ lɩɛb ɩ bawõnsɩ, na ba pãa mɩ na nyɛ a Nãaŋmɩn nɩbaal a pʊ̃pãanyã, nɩtãa lɛ a sɩn mɩ na nyɛ a Nãaŋmɩn nɩbaal.
31 assim também estes agora não creram, para que através da sua misericórdia eles também pudessem alcançar misericórdia.
32 Bojũu Nãaŋmɩn pɔɔn a nɩbɛ ba jaa a bawõnsɩ die pɔ, na wʊn tʊ̃ɔ kaa ba jaa nɩbaal.
32 Porque Deus encerrou a todos na incredulidade, para que ele pudesse ter misericórdia sobre todos.
33 Nyɛ lɛ a Nãaŋmɩn lefʊ na suu jã. A wʊ yɛ̃ nɩ a wʊ bɔ̃ɔfʊ ba gbʊr ɛ! A wʊ 'yɛr tɔɔrfʊ ba be bɔ̃ɔfʊ ɛ. A wʊ sɔɩ mɩ ba be bɩɛrfʊ ɛ!
33 Ó profundidade das riquezas, da sabedoria e do conhecimento de Deus! Quão insondáveis são os seus juízos, e quão inescrutáveis, os seus caminhos!
34 “An lɛ dɔ̃ɔ bɔ̃ɔ a sɩ Soro tɩɛr? Bɩɩ an lɛ mɩ dɔ̃ɔ ɩ a wʊ 'yɛr sʊ̃nɔ̃.” (Isaiya 40:13)
34 Pois, quem conheceu a mente do Senhor? Ou quem foi seu conselheiro?
35 “An lɛ dɔ̃ɔ de nie kʊ Nãaŋmɩn bon, ka wʊ pãa wa yara a sãn?” (Job 41:11)
35 Ou quem lhe deu primeiro, para que lhe seja recompensado?
36 Bojũu wʊ jie lɛ a bomo a jaa yi. 'Lɔ lɛ maal a jaa, na wʊ so a bonsɩ a jaa. 'Lɔ lɛ so a tɩɩr bɩbir nɩ bɩbir jaa. A ɩ a lɛ.
36 Porque dele, e por ele, e para ele, são todas as coisas; a ele seja a glória para sempre! Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.