Mateus 25
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NAA
1 “A sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃, a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ na kaara fɩka pɔɔsarsɩ pie na de a ba fãtɩnɛ ɩka ba tɩ tuor a pɔɔ paalaa nɩ a wʊ sɩrɛ.
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Ka a ba anũu ɩ jɔlɔ, tɩchɛ ka a ba anũu mɩ ɩ yɛ̃ dẽme.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 A jɔlɔ bala den a ba fãtɩnɛ tɩchɛ baa de kãa pʊɔ ɛ,
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 tɩchɛ ka a ba anũu bala mɩ na ɩ a yɛ̃ dẽme, de kãa pʊɔ a ba fãtɩnɛ pɔ.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 A pɔɔ paalaa sɩrɛ na wa kor a waa jũu, gʊ̃ɔ kpɛ ba naa ka ba gã gur.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 “A tãsɔɔ bãɩn lɛ ba ŋme chɛlma tãna 'yɛrɛ, ‘A pɔɔ paalaa sɩrɛ waara, yɩ yi wa tuor wʊ yooo.’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 “A pɔɔsarsɩ pie banyãna vaan ir tɩɛ tɩɛ a ba gonsɩ 'yɔ̃ɔ a ba fãtɩnɛ pɔ.
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 A jɔlɔ bala 'yɛr kʊ a yɛ̃ dẽme, ‘Yɩ pʊr a yɩ kãa amɩne kʊ sɩ, a sɩ bonsɩ kpĩine naa.’
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 “Be lɛ ka a yɛ̃ dẽme bala 'yɛr kʊ ba, ‘Kai, a kʊ̃ ta sɩ nɩ a yɩn ɛ. Yɩ chen a be ban daara na yɩ tɩ da.’
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 “Tɩchɛ, ban lɩɛb chiine a dafʊ jie, a pɔɔ paalaa sɩrɛ wa naa, ka a bala jaa na chɔɔr 'mataa kpɛ a pɔɔ paalaa kulfʊ jie, tɩ na ba nyɔɔ a pãn pɔɔ.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 “A jɔlɔ anũu bala mɩ wa bɩɛr wa na ba mɩ wa kpooro a pãn 'yɛr, ‘Nɩkpɛ̃ɛ, nɩkpɛ̃ɛ, yuo a pãn ka sɩ kpɛ.’
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 “Tɩchɛ ka wʊ 'yɛr kʊ ba, ‘Yelmãɛ jaa, n ba bɔ̃ɔ yɩ ɛ.’
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 “A lɛ jũu yɩ gu yɩ mãɛ bojũu yaa bɔ̃ɔ a bɩbir bɩɩ a sɔ̃ɔ ɛ.
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 “A mɩ lɛ nyɛntãan go fɩka daba kɔ̃ɔ na bʊɔrɔ yɔfʊ na wʊ bʊɔl a wʊ gbãgbaar 'mataa de a wʊ bonsɩ põ ba.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Wʊ kʊn ãsʊɔ sɛlbie anũu, na wʊ kʊ ãsʊɔ mɩ sɛlbie ayi na wʊ kʊ ãsʊɔ mɩ sɛlbir bʊ̃'yen. Wʊ ma kʊn ãsʊɔ jaa man a wʊ fɔ̃ɔ, tɩ na wʊ yɔ.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 A 'lɔ na de a sɛlbie anũu tɩ yar nyɛ sɛlbie anũu tʊ̃nɔ̃ dɔɔl.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 A 'lɔ mɩ na de a sɛlbie ayi tɩ yar mɩ nyɛ sɛlbie ayi tʊ̃nɔ̃ dɔɔl.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Tɩchɛ a 'lɔ na de a sɛlbir bʊ̃'yen tɩ tuun bɔɔ de a wʊ nɩkpɛ̃ɛ sɛlbir ũu.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “An wa kor bãlãa ka a gbãgbaar bala nɩkpɛ̃ɛ wa wa ɩka ba guor a sɛlbie yele.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 A 'lɔ na de a sɛlbie anũu waan na sɛlbie anũu wa 'yɛr, ‘Nɩkpɛ̃ɛ, sɛlbie anũu lɛ fʊ dɔ̃ɔ kʊ ma, nyɛ sɛlbie anũu tɔ̃nɔ̃ lɛ n nyɛ dɔɔl.’
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 “Ka a wʊ nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr kʊ wʊ, ‘Fʊ tʊ̃n vɩla, gbãgbamãɛ lɛ fʊ ɩ. Fʊ tara na yelmãɛ a bʊ̃bile pɔ, ɩn 'yɔ̃ɔ fʊn ka fʊ kaara bʊ̃yɔɔ. Wa pʊɔ ma ka sɩ 'mataa dire a nʊ̃ɔ.’
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 “A 'lɔ mɩ wʊn kʊ a sɛlbie ayi wa 'yɛr kʊ a wʊ nɩkpɛ̃ɛ, ‘Fʊ dɔ̃ɔ kʊ ma sɛlbie ayi, nyɛ sɛlbie ayi tʊ̃nɔ̃ lɛ n nyɛ dɔɔl.’
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 “Ka a wʊ nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr kʊ wʊ, ‘Fʊ tʊ̃n vɩla, gbãgbamãɛ lɛ fʊ ɩ. Fʊ tara na yelmãɛ a bʊ̃bile pɔ, ɩn 'yɔ̃ɔ fʊn ka fʊ kaara bʊ̃yɔɔ. Wa pʊɔ ma ka sɩ 'mataa dire a nʊ̃ɔ.’
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 “A 'lɔ mɩ wʊn kʊ a sɛlbir bʊ̃'yen wa 'yɛr naa, ‘Nɩkpɛ̃ɛ, n bɔ̃ɔn na fʊn ɩ nɩbikõo sʊɔ na fʊ ma ŋma a be fʊn ba bʊr ɛ, na fʊ ma wob a be fʊn maa yaar bar ɛ.
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 Ala lɛ so ka dãbãɛ kpɛ ma ka de a fʊ sɛlbir tɩ ũu bar. Nyɛ a fʊ sɛlbir.’
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 “Ka a wʊ nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr kʊ wʊ, ‘Fʊ̃ʊ gbãgbaputuo nɩ koro sʊɔ nyã. Fʊn ben bɔ̃ɔn ɩka n ma ŋman a be ɩn maa bʊr ɛ, naa wob a jie 'lɔ ɩn maa yaar bar ɛ,
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 a ta sɛɛn ɩka fʊ ta de a n sɛlbir tɩ yɔ̃ɔ a libie yir pɔ, ka maa ta wa lɩɛb wa ka n nyɛ tʊ̃nɔ̃ dɔɔl ɛ?
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 “ ‘Yɩ faa a sɛlbir bʊ̃'yen a wʊ sɛ̃ na yɩ kʊ a nɩrɛ 'lɔ na tara a sɛlbie pie.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 Nɩrɛ 'lɔ jaa na tara yɔɔ, ban kʊ wʊn yɔɔ pʊɔ ka ba tara yɔɔ tɩchɛ a nɩrɛ 'lɔ na ba tara bon jaa ɛ, a bãlãa 'lɔ wʊn tara gba ban faan yin a wʊ sɛ̃.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 A gbãgbaburbur nyã 'lɔ, yɩ de wʊ lɔb bar yõo be lɛ ban kõnõ tɩ ɔɔrɔ nyɩmɛ.’
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 “A maa Nɩsaal Bie wa wa a n tɩɩr pɔ, nɩ a n malakasɩ ba jaa, ɩn wa jãnɛ naa, a n tɩɩr nãalʊ̃ʊ dakɔɔ ju.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 A paalsɩ a jaa na pãa lɔ̃ɔ taa a n niem, ka n pãa oor a nɩbɛ nɩtãa lɛ pɛchinɛ na ma oor a piir nɩ a bʊʊr.
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 Ɩn oon a piir bar a n nũsʊ̃ɔ jie, tɩchɛ ka a bʊʊr mɩ ara a n gʊbaa jie.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 “Ka n pãa 'yɛr kʊ a bala na be a n nũsʊ̃ɔ jie, ‘Yɩ wa, yɩn a n Sãa Nãaŋmɩn na sʊ̃ʊ. Yɩ wa kpɛ a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ pɔ, de a yɩ nãbomo wʊn chɔɔr bin gun yɩ a wɛr pielfʊ sɔ̃ɔ.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Bojũu kɔ̃ dɔ̃ɔ kpɛ ma, ka yɩ kʊ ma ka n di, kɔ̃nyũur dɔ̃ɔ kpɛ ma, ka yɩ kʊ ma kʊ̃ɔ ka n nyũ, n dɔ̃ɔ ɩ sãan ka yɩ ir ma sãan.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 N ba dɔ̃ɔ tara bʊ̃sursɩ ɛ, ka yɩ kʊ ma fuu ka n su, n dɔ̃ɔ bɩɛrɛ ka yɩ sãa ma. N dɔ̃ɔ be pɔɔfʊ die pɔ, ka yɩ wa piir ma kaa.’
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 “A nɩmɩn na pãa lɩɛb sʊʊr wʊ, ‘Sɩ Soro, nyɩnɛ lɛ sɩ nyɛ fʊ, ka a kɔ̃ kpɛ fʊ, ka sɩ kʊ fʊ bʊ̃diir a fʊ di, bɩɩ ka kɔ̃nyũur kpɛ fʊ, ka sɩ kʊ fʊ kʊ̃ɔ a fʊ nyũ?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 Sɔ̃ɔ buor lɛ sɩ nyɛ fʊ, ka fʊ ɩ sãan ka sɩ ir fʊ a sãan, bɩɩ ka faa tara bʊ̃sursɩ ɛ, ka sɩ kʊ fʊ fuu a fʊ su?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 Sɔ̃ɔ buor lɛ sɩ nyɛ fʊ, ka fʊ bɩɛrɛ, ka sɩ tɩ piir fʊ kaa, bɩɩ sɔ̃ɔ buor lɛ ba nyɔɔ fʊ pɔɔ ka sɩ chen tɩ piir fʊ kaa?’
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 “A nãa na 'yɛr kʊ ba, ‘Yelmãɛ lɛ n 'yɛrɛ kʊrɔ yɩ, a lɛ yɩn dɔ̃ɔ maal kʊ a nɩba'yɔ̃ɔnsɩ bala na ɩ a n sofʊ, maa lɛ yɩ maal kʊ.’
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 “Tɩchɛ na wʊ pãa 'yɛr kʊ a bala mɩ na be a wʊ gʊbaa jie, ‘Pɔ 'yɔ̃ɔfʊ turo yɩ naa, yɩ tɔɔ chen be na yɩ tɩ kpɛ a bũu 'lɔ a Nãaŋmɩn na gbɔɔ gun a tɩɩ nɩ a wʊ malakasɩ.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Bojũu kɔ̃ dɔ̃ɔ kpɛ ma, ka yaa kʊ ma bon jaa ka n di ɛ. Kɔ̃nyũur dɔ̃ɔ kpɛ ma, ka yaa kʊ ma kʊ̃ɔ ka n nyũ ɛ.
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 N dɔ̃ɔ ɩ sãan, ka yaa kaa ma sãan kaa fʊ ɛ, n ba tara bon jaa na su ɛ, ka yaa kʊ ma fuu ka su ɛ, ka n bɩɛrɛ, bɩɩ be pɔɔfʊ die pɔ, ka yaa wa piir ma kaa ɛ.’
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 “Ka ba pãa mɩ lɩɛb sʊʊr wʊ, ‘Sɩ Soro, sɔ̃ɔ buor lɛ sɩ nyɛ fʊ, ka a kɔ̃ kpɛ fʊ, bɩɩ ka a kɔ̃nyũur kpɛ fʊ, bɩɩ ka fʊ ɩ sãan, bɩɩ ka faa tara bon jaa na su ɛ, bɩɩ ka fʊ bɩɛrɛ, bɩɩ ka fʊ be pɔɔfʊ die pɔ, ka saa kaa fʊ ɛ?’
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 “Wʊ 'yɛr kʊ ba, ‘Yelmãɛ lɛ n 'yɛrɛ kʊrɔ yɩ, yɩn ba maal kʊ a nɩba'yɔ̃ɔnsɩ bala ãsʊɔ ɛ, maa lɛ yaa maal kʊ ɛ.’
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 “A nɩbɛ banyãna na chen a dɔɔyɛ 'lɔ na ba tara baarfʊ jie, tɩchɛ ka a nɩmɩn mɩ chen a nyɛvʊr na ba tara baarfʊ jie.”
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.