Mateus 25
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARC
1 “A sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃, a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ na kaara fɩka pɔɔsarsɩ pie na de a ba fãtɩnɛ ɩka ba tɩ tuor a pɔɔ paalaa nɩ a wʊ sɩrɛ.
1 Então, o Reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do esposo.
2 Ka a ba anũu ɩ jɔlɔ, tɩchɛ ka a ba anũu mɩ ɩ yɛ̃ dẽme.
2 E cinco delas eram prudentes, e cinco, loucas.
3 A jɔlɔ bala den a ba fãtɩnɛ tɩchɛ baa de kãa pʊɔ ɛ,
3 As loucas, tomando as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 tɩchɛ ka a ba anũu bala mɩ na ɩ a yɛ̃ dẽme, de kãa pʊɔ a ba fãtɩnɛ pɔ.
4 Mas as prudentes levaram azeite em suas vasilhas, com as suas lâmpadas.
5 A pɔɔ paalaa sɩrɛ na wa kor a waa jũu, gʊ̃ɔ kpɛ ba naa ka ba gã gur.
5 E, tardando o esposo, tosquenejaram todas e adormeceram.
6 “A tãsɔɔ bãɩn lɛ ba ŋme chɛlma tãna 'yɛrɛ, ‘A pɔɔ paalaa sɩrɛ waara, yɩ yi wa tuor wʊ yooo.’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um clamor: Aí vem o esposo! Saí-lhe ao encontro!
7 “A pɔɔsarsɩ pie banyãna vaan ir tɩɛ tɩɛ a ba gonsɩ 'yɔ̃ɔ a ba fãtɩnɛ pɔ.
7 Então, todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lâmpadas.
8 A jɔlɔ bala 'yɛr kʊ a yɛ̃ dẽme, ‘Yɩ pʊr a yɩ kãa amɩne kʊ sɩ, a sɩ bonsɩ kpĩine naa.’
8 E as loucas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas se apagam.
9 “Be lɛ ka a yɛ̃ dẽme bala 'yɛr kʊ ba, ‘Kai, a kʊ̃ ta sɩ nɩ a yɩn ɛ. Yɩ chen a be ban daara na yɩ tɩ da.’
9 Mas as prudentes responderam, dizendo:
10 “Tɩchɛ, ban lɩɛb chiine a dafʊ jie, a pɔɔ paalaa sɩrɛ wa naa, ka a bala jaa na chɔɔr 'mataa kpɛ a pɔɔ paalaa kulfʊ jie, tɩ na ba nyɔɔ a pãn pɔɔ.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o esposo, e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 “A jɔlɔ anũu bala mɩ wa bɩɛr wa na ba mɩ wa kpooro a pãn 'yɛr, ‘Nɩkpɛ̃ɛ, nɩkpɛ̃ɛ, yuo a pãn ka sɩ kpɛ.’
11 E, depois, chegaram também as outras virgens, dizendo: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 “Tɩchɛ ka wʊ 'yɛr kʊ ba, ‘Yelmãɛ jaa, n ba bɔ̃ɔ yɩ ɛ.’
12 E ele, respondendo, disse: Em verdade vos digo que vos não conheço.
13 “A lɛ jũu yɩ gu yɩ mãɛ bojũu yaa bɔ̃ɔ a bɩbir bɩɩ a sɔ̃ɔ ɛ.
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o Dia nem a hora em que o Filho do Homem há de vir.
14 “A mɩ lɛ nyɛntãan go fɩka daba kɔ̃ɔ na bʊɔrɔ yɔfʊ na wʊ bʊɔl a wʊ gbãgbaar 'mataa de a wʊ bonsɩ põ ba.
14 Porque isto é também como um homem que, partindo para fora da terra, chamou os seus servos, e entregou-lhes os seus bens,
15 Wʊ kʊn ãsʊɔ sɛlbie anũu, na wʊ kʊ ãsʊɔ mɩ sɛlbie ayi na wʊ kʊ ãsʊɔ mɩ sɛlbir bʊ̃'yen. Wʊ ma kʊn ãsʊɔ jaa man a wʊ fɔ̃ɔ, tɩ na wʊ yɔ.
15 e a um deu cinco talentos, e a outro, dois, e a outro, um, a cada um segundo a sua capacidade, e ausentou-se logo para longe.
16 A 'lɔ na de a sɛlbie anũu tɩ yar nyɛ sɛlbie anũu tʊ̃nɔ̃ dɔɔl.
16 E, tendo ele partido, o que recebera cinco talentos negociou com eles e granjeou outros cinco talentos.
17 A 'lɔ mɩ na de a sɛlbie ayi tɩ yar mɩ nyɛ sɛlbie ayi tʊ̃nɔ̃ dɔɔl.
17 Da mesma sorte, o que
18 Tɩchɛ a 'lɔ na de a sɛlbir bʊ̃'yen tɩ tuun bɔɔ de a wʊ nɩkpɛ̃ɛ sɛlbir ũu.
18 Mas o que recebera um foi, e cavou na terra, e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “An wa kor bãlãa ka a gbãgbaar bala nɩkpɛ̃ɛ wa wa ɩka ba guor a sɛlbie yele.
19 E, muito tempo depois, veio o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 A 'lɔ na de a sɛlbie anũu waan na sɛlbie anũu wa 'yɛr, ‘Nɩkpɛ̃ɛ, sɛlbie anũu lɛ fʊ dɔ̃ɔ kʊ ma, nyɛ sɛlbie anũu tɔ̃nɔ̃ lɛ n nyɛ dɔɔl.’
20 Então, aproximou-se o que recebera cinco talentos e trouxe-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei com eles.
21 “Ka a wʊ nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr kʊ wʊ, ‘Fʊ tʊ̃n vɩla, gbãgbamãɛ lɛ fʊ ɩ. Fʊ tara na yelmãɛ a bʊ̃bile pɔ, ɩn 'yɔ̃ɔ fʊn ka fʊ kaara bʊ̃yɔɔ. Wa pʊɔ ma ka sɩ 'mataa dire a nʊ̃ɔ.’
21 E o seu senhor lhe disse: Bem Sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 “A 'lɔ mɩ wʊn kʊ a sɛlbie ayi wa 'yɛr kʊ a wʊ nɩkpɛ̃ɛ, ‘Fʊ dɔ̃ɔ kʊ ma sɛlbie ayi, nyɛ sɛlbie ayi tʊ̃nɔ̃ lɛ n nyɛ dɔɔl.’
22 E, chegando também o que tinha recebido dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis que com eles ganhei outros dois talentos.
23 “Ka a wʊ nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr kʊ wʊ, ‘Fʊ tʊ̃n vɩla, gbãgbamãɛ lɛ fʊ ɩ. Fʊ tara na yelmãɛ a bʊ̃bile pɔ, ɩn 'yɔ̃ɔ fʊn ka fʊ kaara bʊ̃yɔɔ. Wa pʊɔ ma ka sɩ 'mataa dire a nʊ̃ɔ.’
23 Disse-lhe o seu senhor: Bem
24 “A 'lɔ mɩ wʊn kʊ a sɛlbir bʊ̃'yen wa 'yɛr naa, ‘Nɩkpɛ̃ɛ, n bɔ̃ɔn na fʊn ɩ nɩbikõo sʊɔ na fʊ ma ŋma a be fʊn ba bʊr ɛ, na fʊ ma wob a be fʊn maa yaar bar ɛ.
24 Mas, chegando também o que recebera um talento disse: Senhor, eu conhecia-te, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste;
25 Ala lɛ so ka dãbãɛ kpɛ ma ka de a fʊ sɛlbir tɩ ũu bar. Nyɛ a fʊ sɛlbir.’
25 e, atemorizado, escondi na terra o teu talento; aqui tens o
26 “Ka a wʊ nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr kʊ wʊ, ‘Fʊ̃ʊ gbãgbaputuo nɩ koro sʊɔ nyã. Fʊn ben bɔ̃ɔn ɩka n ma ŋman a be ɩn maa bʊr ɛ, naa wob a jie 'lɔ ɩn maa yaar bar ɛ,
26 Respondendo, porém, o seu senhor, disse-lhe: Mau e negligente servo; sabes que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei;
27 a ta sɛɛn ɩka fʊ ta de a n sɛlbir tɩ yɔ̃ɔ a libie yir pɔ, ka maa ta wa lɩɛb wa ka n nyɛ tʊ̃nɔ̃ dɔɔl ɛ?
27 devias, então, ter dado o meu dinheiro aos banqueiros, e, quando eu viesse, receberia o que é meu com os juros.
28 “ ‘Yɩ faa a sɛlbir bʊ̃'yen a wʊ sɛ̃ na yɩ kʊ a nɩrɛ 'lɔ na tara a sɛlbie pie.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem os dez talentos.
29 Nɩrɛ 'lɔ jaa na tara yɔɔ, ban kʊ wʊn yɔɔ pʊɔ ka ba tara yɔɔ tɩchɛ a nɩrɛ 'lɔ na ba tara bon jaa ɛ, a bãlãa 'lɔ wʊn tara gba ban faan yin a wʊ sɛ̃.
29 Porque a qualquer que tiver será dado, e terá em abundância; mas ao que não tiver, até o que tem ser-lhe-á tirado.
30 A gbãgbaburbur nyã 'lɔ, yɩ de wʊ lɔb bar yõo be lɛ ban kõnõ tɩ ɔɔrɔ nyɩmɛ.’
30 Lançai, pois, o servo inútil nas trevas exteriores; ali, haverá pranto e ranger de dentes.
31 “A maa Nɩsaal Bie wa wa a n tɩɩr pɔ, nɩ a n malakasɩ ba jaa, ɩn wa jãnɛ naa, a n tɩɩr nãalʊ̃ʊ dakɔɔ ju.
31 E, quando o Filho do Homem vier em sua glória, e todos os santos anjos, com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 A paalsɩ a jaa na pãa lɔ̃ɔ taa a n niem, ka n pãa oor a nɩbɛ nɩtãa lɛ pɛchinɛ na ma oor a piir nɩ a bʊʊr.
32 e todas as nações serão reunidas diante dele, e apartará uns dos outros, como o pastor aparta dos bodes as ovelhas.
33 Ɩn oon a piir bar a n nũsʊ̃ɔ jie, tɩchɛ ka a bʊʊr mɩ ara a n gʊbaa jie.
33 E porá as ovelhas à sua direita, mas os bodes à esquerda.
34 “Ka n pãa 'yɛr kʊ a bala na be a n nũsʊ̃ɔ jie, ‘Yɩ wa, yɩn a n Sãa Nãaŋmɩn na sʊ̃ʊ. Yɩ wa kpɛ a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ pɔ, de a yɩ nãbomo wʊn chɔɔr bin gun yɩ a wɛr pielfʊ sɔ̃ɔ.
34 Então, dirá o Rei aos que Vinde, benditos de meu Pai, possuí por herança o Reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Bojũu kɔ̃ dɔ̃ɔ kpɛ ma, ka yɩ kʊ ma ka n di, kɔ̃nyũur dɔ̃ɔ kpɛ ma, ka yɩ kʊ ma kʊ̃ɔ ka n nyũ, n dɔ̃ɔ ɩ sãan ka yɩ ir ma sãan.
35 porque tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era estrangeiro, e hospedastes-me;
36 N ba dɔ̃ɔ tara bʊ̃sursɩ ɛ, ka yɩ kʊ ma fuu ka n su, n dɔ̃ɔ bɩɛrɛ ka yɩ sãa ma. N dɔ̃ɔ be pɔɔfʊ die pɔ, ka yɩ wa piir ma kaa.’
36 e vestistes-me; adoeci, e visitastes-me; estive na prisão, e fostes ver-me.
37 “A nɩmɩn na pãa lɩɛb sʊʊr wʊ, ‘Sɩ Soro, nyɩnɛ lɛ sɩ nyɛ fʊ, ka a kɔ̃ kpɛ fʊ, ka sɩ kʊ fʊ bʊ̃diir a fʊ di, bɩɩ ka kɔ̃nyũur kpɛ fʊ, ka sɩ kʊ fʊ kʊ̃ɔ a fʊ nyũ?
37 Então, os justos lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome e
38 Sɔ̃ɔ buor lɛ sɩ nyɛ fʊ, ka fʊ ɩ sãan ka sɩ ir fʊ a sãan, bɩɩ ka faa tara bʊ̃sursɩ ɛ, ka sɩ kʊ fʊ fuu a fʊ su?
38 E, quando te vimos estrangeiro e
39 Sɔ̃ɔ buor lɛ sɩ nyɛ fʊ, ka fʊ bɩɛrɛ, ka sɩ tɩ piir fʊ kaa, bɩɩ sɔ̃ɔ buor lɛ ba nyɔɔ fʊ pɔɔ ka sɩ chen tɩ piir fʊ kaa?’
39 E, quando te vimos enfermo ou na prisão e fomos ver-te?
40 “A nãa na 'yɛr kʊ ba, ‘Yelmãɛ lɛ n 'yɛrɛ kʊrɔ yɩ, a lɛ yɩn dɔ̃ɔ maal kʊ a nɩba'yɔ̃ɔnsɩ bala na ɩ a n sofʊ, maa lɛ yɩ maal kʊ.’
40 E, respondendo o Rei, lhes dirá: Em verdade vos digo que, quando o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim
41 “Tɩchɛ na wʊ pãa 'yɛr kʊ a bala mɩ na be a wʊ gʊbaa jie, ‘Pɔ 'yɔ̃ɔfʊ turo yɩ naa, yɩ tɔɔ chen be na yɩ tɩ kpɛ a bũu 'lɔ a Nãaŋmɩn na gbɔɔ gun a tɩɩ nɩ a wʊ malakasɩ.
41 Então, dirá também Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos;
42 Bojũu kɔ̃ dɔ̃ɔ kpɛ ma, ka yaa kʊ ma bon jaa ka n di ɛ. Kɔ̃nyũur dɔ̃ɔ kpɛ ma, ka yaa kʊ ma kʊ̃ɔ ka n nyũ ɛ.
42 porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 N dɔ̃ɔ ɩ sãan, ka yaa kaa ma sãan kaa fʊ ɛ, n ba tara bon jaa na su ɛ, ka yaa kʊ ma fuu ka su ɛ, ka n bɩɛrɛ, bɩɩ be pɔɔfʊ die pɔ, ka yaa wa piir ma kaa ɛ.’
43 sendo estrangeiro, não me recolhestes;
44 “Ka ba pãa mɩ lɩɛb sʊʊr wʊ, ‘Sɩ Soro, sɔ̃ɔ buor lɛ sɩ nyɛ fʊ, ka a kɔ̃ kpɛ fʊ, bɩɩ ka a kɔ̃nyũur kpɛ fʊ, bɩɩ ka fʊ ɩ sãan, bɩɩ ka faa tara bon jaa na su ɛ, bɩɩ ka fʊ bɩɛrɛ, bɩɩ ka fʊ be pɔɔfʊ die pɔ, ka saa kaa fʊ ɛ?’
44 Então, eles também lhe responderão, dizendo: Senhor, quando te vimos com fome, ou com sede, ou estrangeiro, ou nu, ou enfermo, ou na prisão e não te servimos?
45 “Wʊ 'yɛr kʊ ba, ‘Yelmãɛ lɛ n 'yɛrɛ kʊrɔ yɩ, yɩn ba maal kʊ a nɩba'yɔ̃ɔnsɩ bala ãsʊɔ ɛ, maa lɛ yaa maal kʊ ɛ.’
45 Então, lhes responderá, dizendo: Em verdade vos digo que, quando a um destes pequeninos
46 “A nɩbɛ banyãna na chen a dɔɔyɛ 'lɔ na ba tara baarfʊ jie, tɩchɛ ka a nɩmɩn mɩ chen a nyɛvʊr na ba tara baarfʊ jie.”
46 E irão estes para o tormento eterno, mas os justos, para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.