Mateus 25

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 “A sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃, a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ na kaara fɩka pɔɔsarsɩ pie na de a ba fãtɩnɛ ɩka ba tɩ tuor a pɔɔ paalaa nɩ a wʊ sɩrɛ.
1 Então o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram ao encontro do noivo.
2 Ka a ba anũu ɩ jɔlɔ, tɩchɛ ka a ba anũu mɩ ɩ yɛ̃ dẽme.
2 Cinco delas eram insensatas, e cinco prudentes.
3 A jɔlɔ bala den a ba fãtɩnɛ tɩchɛ baa de kãa pʊɔ ɛ,
3 Ora, as insensatas, tomando as lâmpadas, não levaram azeite consigo.
4 tɩchɛ ka a ba anũu bala mɩ na ɩ a yɛ̃ dẽme, de kãa pʊɔ a ba fãtɩnɛ pɔ.
4 As prudentes, porém, levaram azeite em suas vasilhas, juntamente com as lâmpadas.
5 A pɔɔ paalaa sɩrɛ na wa kor a waa jũu, gʊ̃ɔ kpɛ ba naa ka ba gã gur.
5 E tardando o noivo, cochilaram todas, e dormiram.
6 “A tãsɔɔ bãɩn lɛ ba ŋme chɛlma tãna 'yɛrɛ, ‘A pɔɔ paalaa sɩrɛ waara, yɩ yi wa tuor wʊ yooo.’
6 Mas à meia-noite ouviu-se um grito: Eis o noivo! saí-lhe ao encontro!
7 “A pɔɔsarsɩ pie banyãna vaan ir tɩɛ tɩɛ a ba gonsɩ 'yɔ̃ɔ a ba fãtɩnɛ pɔ.
7 Então todas aquelas virgens se levantaram, e prepararam as suas lâmpadas.
8 A jɔlɔ bala 'yɛr kʊ a yɛ̃ dẽme, ‘Yɩ pʊr a yɩ kãa amɩne kʊ sɩ, a sɩ bonsɩ kpĩine naa.’
8 E as insensatas disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão se apagando.
9 “Be lɛ ka a yɛ̃ dẽme bala 'yɛr kʊ ba, ‘Kai, a kʊ̃ ta sɩ nɩ a yɩn ɛ. Yɩ chen a be ban daara na yɩ tɩ da.’
9 Mas as prudentes responderam: não; pois de certo não chegaria para nós e para vós; ide antes aos que o vendem, e comprai-o para vós.
10 “Tɩchɛ, ban lɩɛb chiine a dafʊ jie, a pɔɔ paalaa sɩrɛ wa naa, ka a bala jaa na chɔɔr 'mataa kpɛ a pɔɔ paalaa kulfʊ jie, tɩ na ba nyɔɔ a pãn pɔɔ.
10 E, tendo elas ido comprá-lo, chegou o noivo; e as que estavam preparadas entraram com ele para as bodas, e fechou-se a porta.
11 “A jɔlɔ anũu bala mɩ wa bɩɛr wa na ba mɩ wa kpooro a pãn 'yɛr, ‘Nɩkpɛ̃ɛ, nɩkpɛ̃ɛ, yuo a pãn ka sɩ kpɛ.’
11 Depois vieram também as outras virgens, e disseram: Senhor, Senhor, abre-nos a porta.
12 “Tɩchɛ ka wʊ 'yɛr kʊ ba, ‘Yelmãɛ jaa, n ba bɔ̃ɔ yɩ ɛ.’
12 Ele, porém, respondeu: Em verdade vos digo, não vos conheço.
13 “A lɛ jũu yɩ gu yɩ mãɛ bojũu yaa bɔ̃ɔ a bɩbir bɩɩ a sɔ̃ɔ ɛ.
13 Vigiai pois, porque não sabeis nem o dia nem a hora.
14 “A mɩ lɛ nyɛntãan go fɩka daba kɔ̃ɔ na bʊɔrɔ yɔfʊ na wʊ bʊɔl a wʊ gbãgbaar 'mataa de a wʊ bonsɩ põ ba.
14 Porque é assim como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes entregou os seus bens:
15 Wʊ kʊn ãsʊɔ sɛlbie anũu, na wʊ kʊ ãsʊɔ mɩ sɛlbie ayi na wʊ kʊ ãsʊɔ mɩ sɛlbir bʊ̃'yen. Wʊ ma kʊn ãsʊɔ jaa man a wʊ fɔ̃ɔ, tɩ na wʊ yɔ.
15 a um deu cinco talentos, a outro dois, e a outro um, a cada um segundo a sua capacidade; e seguiu viagem.
16 A 'lɔ na de a sɛlbie anũu tɩ yar nyɛ sɛlbie anũu tʊ̃nɔ̃ dɔɔl.
16 O que recebera cinco talentos foi imediatamente negociar com eles, e ganhou outros cinco;
17 A 'lɔ mɩ na de a sɛlbie ayi tɩ yar mɩ nyɛ sɛlbie ayi tʊ̃nɔ̃ dɔɔl.
17 da mesma sorte, o que recebera dois ganhou outros dois;
18 Tɩchɛ a 'lɔ na de a sɛlbir bʊ̃'yen tɩ tuun bɔɔ de a wʊ nɩkpɛ̃ɛ sɛlbir ũu.
18 mas o que recebera um foi e cavou na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “An wa kor bãlãa ka a gbãgbaar bala nɩkpɛ̃ɛ wa wa ɩka ba guor a sɛlbie yele.
19 Ora, depois de muito tempo veio o senhor daqueles servos, e fez contas com eles.
20 A 'lɔ na de a sɛlbie anũu waan na sɛlbie anũu wa 'yɛr, ‘Nɩkpɛ̃ɛ, sɛlbie anũu lɛ fʊ dɔ̃ɔ kʊ ma, nyɛ sɛlbie anũu tɔ̃nɔ̃ lɛ n nyɛ dɔɔl.’
20 Então chegando o que recebera cinco talentos, apresentou-lhe outros cinco talentos, dizendo: Senhor, entregaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.
21 “Ka a wʊ nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr kʊ wʊ, ‘Fʊ tʊ̃n vɩla, gbãgbamãɛ lɛ fʊ ɩ. Fʊ tara na yelmãɛ a bʊ̃bile pɔ, ɩn 'yɔ̃ɔ fʊn ka fʊ kaara bʊ̃yɔɔ. Wa pʊɔ ma ka sɩ 'mataa dire a nʊ̃ɔ.’
21 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 “A 'lɔ mɩ wʊn kʊ a sɛlbie ayi wa 'yɛr kʊ a wʊ nɩkpɛ̃ɛ, ‘Fʊ dɔ̃ɔ kʊ ma sɛlbie ayi, nyɛ sɛlbie ayi tʊ̃nɔ̃ lɛ n nyɛ dɔɔl.’
22 Chegando também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, entregaste-me dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.
23 “Ka a wʊ nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr kʊ wʊ, ‘Fʊ tʊ̃n vɩla, gbãgbamãɛ lɛ fʊ ɩ. Fʊ tara na yelmãɛ a bʊ̃bile pɔ, ɩn 'yɔ̃ɔ fʊn ka fʊ kaara bʊ̃yɔɔ. Wa pʊɔ ma ka sɩ 'mataa dire a nʊ̃ɔ.’
23 Disse-lhe o seu senhor: Muito bem, servo bom e fiel; sobre o pouco foste fiel, sobre muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 “A 'lɔ mɩ wʊn kʊ a sɛlbir bʊ̃'yen wa 'yɛr naa, ‘Nɩkpɛ̃ɛ, n bɔ̃ɔn na fʊn ɩ nɩbikõo sʊɔ na fʊ ma ŋma a be fʊn ba bʊr ɛ, na fʊ ma wob a be fʊn maa yaar bar ɛ.
24 Chegando por fim o que recebera um talento, disse: Senhor, eu te conhecia, que és um homem duro, que ceifas onde não semeaste, e recolhes onde não joeiraste;
25 Ala lɛ so ka dãbãɛ kpɛ ma ka de a fʊ sɛlbir tɩ ũu bar. Nyɛ a fʊ sɛlbir.’
25 e, atemorizado, fui esconder na terra o teu talento; eis aqui tens o que é teu.
26 “Ka a wʊ nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr kʊ wʊ, ‘Fʊ̃ʊ gbãgbaputuo nɩ koro sʊɔ nyã. Fʊn ben bɔ̃ɔn ɩka n ma ŋman a be ɩn maa bʊr ɛ, naa wob a jie 'lɔ ɩn maa yaar bar ɛ,
26 Ao que lhe respondeu o seu senhor: Servo mau e preguiçoso, sabias que ceifo onde não semeei, e recolho onde não joeirei?
27 a ta sɛɛn ɩka fʊ ta de a n sɛlbir tɩ yɔ̃ɔ a libie yir pɔ, ka maa ta wa lɩɛb wa ka n nyɛ tʊ̃nɔ̃ dɔɔl ɛ?
27 Devias então entregar o meu dinheiro aos banqueiros e, vindo eu, tê-lo-ia recebido com juros.
28 “ ‘Yɩ faa a sɛlbir bʊ̃'yen a wʊ sɛ̃ na yɩ kʊ a nɩrɛ 'lɔ na tara a sɛlbie pie.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai ao que tem os dez talentos.
29 Nɩrɛ 'lɔ jaa na tara yɔɔ, ban kʊ wʊn yɔɔ pʊɔ ka ba tara yɔɔ tɩchɛ a nɩrɛ 'lɔ na ba tara bon jaa ɛ, a bãlãa 'lɔ wʊn tara gba ban faan yin a wʊ sɛ̃.
29 Porque a todo o que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
30 A gbãgbaburbur nyã 'lɔ, yɩ de wʊ lɔb bar yõo be lɛ ban kõnõ tɩ ɔɔrɔ nyɩmɛ.’
30 E lançai o servo inútil nas trevas exteriores; ali haverá choro e ranger de dentes.
31 “A maa Nɩsaal Bie wa wa a n tɩɩr pɔ, nɩ a n malakasɩ ba jaa, ɩn wa jãnɛ naa, a n tɩɩr nãalʊ̃ʊ dakɔɔ ju.
31 Quando, pois vier o Filho do homem na sua glória, e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória;
32 A paalsɩ a jaa na pãa lɔ̃ɔ taa a n niem, ka n pãa oor a nɩbɛ nɩtãa lɛ pɛchinɛ na ma oor a piir nɩ a bʊʊr.
32 e diante dele serão reunidas todas as nações; e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos;
33 Ɩn oon a piir bar a n nũsʊ̃ɔ jie, tɩchɛ ka a bʊʊr mɩ ara a n gʊbaa jie.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos à esquerda.
34 “Ka n pãa 'yɛr kʊ a bala na be a n nũsʊ̃ɔ jie, ‘Yɩ wa, yɩn a n Sãa Nãaŋmɩn na sʊ̃ʊ. Yɩ wa kpɛ a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ pɔ, de a yɩ nãbomo wʊn chɔɔr bin gun yɩ a wɛr pielfʊ sɔ̃ɔ.
34 Então dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai. Possuí por herança o reino que vos está preparado desde a fundação do mundo;
35 Bojũu kɔ̃ dɔ̃ɔ kpɛ ma, ka yɩ kʊ ma ka n di, kɔ̃nyũur dɔ̃ɔ kpɛ ma, ka yɩ kʊ ma kʊ̃ɔ ka n nyũ, n dɔ̃ɔ ɩ sãan ka yɩ ir ma sãan.
35 Pois tive fome, e destes-me de comer; tive sede, e destes-me de beber; era forasteiro, e recolhestes-me;
36 N ba dɔ̃ɔ tara bʊ̃sursɩ ɛ, ka yɩ kʊ ma fuu ka n su, n dɔ̃ɔ bɩɛrɛ ka yɩ sãa ma. N dɔ̃ɔ be pɔɔfʊ die pɔ, ka yɩ wa piir ma kaa.’
36 estava nu, e vestistes-me; enfermo, e visitastes-me; preso, e viestes ver-me.
37 “A nɩmɩn na pãa lɩɛb sʊʊr wʊ, ‘Sɩ Soro, nyɩnɛ lɛ sɩ nyɛ fʊ, ka a kɔ̃ kpɛ fʊ, ka sɩ kʊ fʊ bʊ̃diir a fʊ di, bɩɩ ka kɔ̃nyũur kpɛ fʊ, ka sɩ kʊ fʊ kʊ̃ɔ a fʊ nyũ?
37 Então perguntarão os justos: Senhor, quando te vimos faminto, e te demos de comer; ou com sede, e te demos de beber?
38 Sɔ̃ɔ buor lɛ sɩ nyɛ fʊ, ka fʊ ɩ sãan ka sɩ ir fʊ a sãan, bɩɩ ka faa tara bʊ̃sursɩ ɛ, ka sɩ kʊ fʊ fuu a fʊ su?
38 Quando te vimos forasteiro, e te recolhemos; ou nu, e te vestimos?
39 Sɔ̃ɔ buor lɛ sɩ nyɛ fʊ, ka fʊ bɩɛrɛ, ka sɩ tɩ piir fʊ kaa, bɩɩ sɔ̃ɔ buor lɛ ba nyɔɔ fʊ pɔɔ ka sɩ chen tɩ piir fʊ kaa?’
39 Quando te vimos enfermo, ou preso, e fomos visitar-te?
40 “A nãa na 'yɛr kʊ ba, ‘Yelmãɛ lɛ n 'yɛrɛ kʊrɔ yɩ, a lɛ yɩn dɔ̃ɔ maal kʊ a nɩba'yɔ̃ɔnsɩ bala na ɩ a n sofʊ, maa lɛ yɩ maal kʊ.’
40 O Rei responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o fizestes a um destes meus irmãos mais pequeninos, a mim o fizestes.
41 “Tɩchɛ na wʊ pãa 'yɛr kʊ a bala mɩ na be a wʊ gʊbaa jie, ‘Pɔ 'yɔ̃ɔfʊ turo yɩ naa, yɩ tɔɔ chen be na yɩ tɩ kpɛ a bũu 'lɔ a Nãaŋmɩn na gbɔɔ gun a tɩɩ nɩ a wʊ malakasɩ.
41 Dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, destinado ao Diabo e seus anjos.
42 Bojũu kɔ̃ dɔ̃ɔ kpɛ ma, ka yaa kʊ ma bon jaa ka n di ɛ. Kɔ̃nyũur dɔ̃ɔ kpɛ ma, ka yaa kʊ ma kʊ̃ɔ ka n nyũ ɛ.
42 Pois tive fome, e não me destes de comer; tive sede e não me destes de beber;
43 N dɔ̃ɔ ɩ sãan, ka yaa kaa ma sãan kaa fʊ ɛ, n ba tara bon jaa na su ɛ, ka yaa kʊ ma fuu ka su ɛ, ka n bɩɛrɛ, bɩɩ be pɔɔfʊ die pɔ, ka yaa wa piir ma kaa ɛ.’
43 era forasteiro, e não me recolhestes; estava nu, e não me vestistes; enfermo e preso, e não me visitastes.
44 “Ka ba pãa mɩ lɩɛb sʊʊr wʊ, ‘Sɩ Soro, sɔ̃ɔ buor lɛ sɩ nyɛ fʊ, ka a kɔ̃ kpɛ fʊ, bɩɩ ka a kɔ̃nyũur kpɛ fʊ, bɩɩ ka fʊ ɩ sãan, bɩɩ ka faa tara bon jaa na su ɛ, bɩɩ ka fʊ bɩɛrɛ, bɩɩ ka fʊ be pɔɔfʊ die pɔ, ka saa kaa fʊ ɛ?’
44 Também eles perguntarão: Senhor, quando te vimos faminto, com sede, forasteiro, nu, enfermo, ou preso, e não te servimos?
45 “Wʊ 'yɛr kʊ ba, ‘Yelmãɛ lɛ n 'yɛrɛ kʊrɔ yɩ, yɩn ba maal kʊ a nɩba'yɔ̃ɔnsɩ bala ãsʊɔ ɛ, maa lɛ yaa maal kʊ ɛ.’
45 Então lhes responderá: Em verdade vos digo que quantas vezes o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 “A nɩbɛ banyãna na chen a dɔɔyɛ 'lɔ na ba tara baarfʊ jie, tɩchɛ ka a nɩmɩn mɩ chen a nyɛvʊr na ba tara baarfʊ jie.”
46 Irão estes para o suplício eterno, porém os justos para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.