Mateus 20

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 “Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ nyɛntãan fɩka daba kɔ̃ɔ na dɔ̃ɔ ŋmaa ir bibio jaa pipi yi ɩka wʊ tɩ bɔ nɩbɛ ka ba chen tɩ kɔ wʊ puo pɔ.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Wʊ sɔɔ naa ɩka wʊn yab ba naa a lɛ ban na de a bɩbir gbul ka wʊ tara ba chiin a wʊ puo pɔ.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 “A mɔ̃tɔ̃ɔ nɩ lɛ wa do bãlãa wʊ yɩn tɩ nyɛ a nɩbɛ bamɩne na ara a daa pɔ na baa maala bon jaa ɛ.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Ka wʊ 'yɛr kʊ ba, ‘Yɩ mɩ chen a n puo pɔ tɩ ɩn yab yɩn naa a lɛ jaa na sɛɛn.’
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Ka ba sɔɔ chen. Tɩ wʊ lɛ yɩ go a mɔ̃tɔ̃ɔ na wa vɩrʊ̃ gar ju sãlsɔɔ nɩ a mɔ̃tɔ̃ɔ na wa suro a tɩɩr pɔ na wʊ tɩ bɔ a nɩbɛ bamɩne mɩ.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 A jãanɔ'maar sɔ̃ɔ, wʊ lɛ yin tɩ nyɛ bamɩne mɩ na chɛnɛ jɛ̃ pɔrɔ jaa. Ka wʊ sʊʊr ba, ‘Bo lɛ so a dɩna yɩn jãnɛ ba maala bon jaa ɛ?’
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 A ba 'yɛr, ‘Nɩrɛ jaa ba sʊɔr sɩ kɔb ɛ.’ Ka wʊ 'yɛr kʊ ba, ‘Yɩ wa a sɩ chen a n puo pɔ a yɩ tɩ kɔ.’
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 “Jãanʊɔr na wa ta, a puo sʊɔ 'yɛr kʊ a nɩrɛ 'lɔ na kaara a wʊ puo, ‘Bʊɔl a tʊ̃tʊ̃nbɔ kʊ ba a ba libie, de nie piel a bala na bɩɛr wa tɩ tãn a bala na dɔ̃ɔ nie wa.’
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 “A bala na wa bɩɛr wa ãsʊɔ jaa den a bɩbir gbul libir.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 A dɔ̃ɔ nie dẽme na wa tɩ wa, ba tɩɛr ɩka ban nyɛn gar a lɛ, tɩchɛ a wʊ kʊ ãsʊɔ jaa mɩ bɩbir gbul libir.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Tɩchɛ ban wa de a lɛ baar, ba vʊ̃n nɛɛr 'yɔ̃ɔ a puo sʊɔ,
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 na ba gɔ̃ɔnɔ̃ a puo sʊɔ 'yɛrɛ, ‘A nɩbɛ banyãna wa bɩɛr wa tɩ fʊ yab sɩ jãtaa, nɩ sɩn na ŋmaa ir nɩ ɔɔr wa tʊ̃ lɛ̃ɛɛ ka mɔ̃tɔ̃ɔ ŋme sɩ tɩ mʊrʊ̃.’
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 “Ka wʊ lɩɛb sʊʊr a ba ãsʊɔ, ‘N badaba, n ba ɩ fʊ dɛɛr ɛ, a ba ɩ yɩn lɛ sɔɔ ɩka yɩn den a bɩbir gbul libir ɛ?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 De a fʊ libir chiine. Maa lɛ nʊ̃ naa kʊ a puor dẽme nɩtãa a lɛ ɩn kʊ yɩ.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 N ba tara sɔr na de a n libie ɩn a lɛ ɩn bʊɔrɔ bɩɩ? Bɩɩ fʊ tara nyuur nɩ a n maal vɩla?’
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 “A lɛ jũu, a puor dẽme na wa ben niem ka a nie dẽme mɩ wa be a puor.”
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Yesu na wa pãa duoro a Jerusalɛm, wʊ tara na a poturbo pie nɩ ayi yin chɛ̃chɛ̃ɛ na wʊ tɩ 'yɛr kʊ ba,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 “Nyɛ, sɩ ben duoro a Jerusalɛm ka ban tɩ de a maa Nɩsaal Bie 'yɔ̃ɔ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ nɩ a nɛɛ wiwiilbe nuur pɔ.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Ban de man kʊ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, ka ba la ma, tʊrɔ ma, chɩrɛ nataar 'yɔ̃ɔnɔ̃ ma, na ba ge ma, tɩ kʊ ma, ka a ber ata daar ka n ir ɩ vʊr go.”
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Be lɛ ka Jebedee pɔɔ tara a wʊ bibiir ayi waan a wʊ sɛ̃ wa lo gbur dumo a wʊ niem na wʊ sʊɔrɔ bon kɔ̃ɔ.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Ka a Yesu sʊʊr wʊ, “Bo lɛ fʊ bʊɔrɔ?” Ka wʊ 'yɛr, “Vɛ̃ ka a n bibiir banyã ayi ka ãsʊɔ jãnɛ a fʊ nũsʊ̃ɔ ka ãsʊɔ mɩ jãnɛ a fʊ gʊbaa jie a fʊ nãalʊ̃ʊ pɔ.”
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Ka a Yesu 'yɛr, “Faa bɔ̃ɔ a bon 'lɔ fʊn sʊɔrɔ ɛ. Ban tʊ̃ɔ nyũn a dɔɔyɛ ŋmele 'lɔ ɩn na nyũn ɔ?” Ka ba 'yɛr, “Sɩn tʊ̃ɔ naa.”
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Ka a Yesu 'yɛr kʊ ba, “Yɩn tʊ̃ɔ nyũn a n ŋmele tɩchɛ maa kʊ̃ tʊ̃ɔ 'yɛr a buor sʊɔ na jãnɛ a n nũsʊ̃ɔ bɩɩ a n gʊbaa jie ɛ, ka a bala a n Sãa na chɔɔr kʊ tɛɛ ba lɛ ɛ.”
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 A poturbo pie bala na wa wõ a nɩtɔ̃, ba nyɛn naa a yɛɛr ayi bala suur.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Ka a Yesu bʊɔl ba waan wa 'yɛr, “Yɩ bɔ̃ɔn na ɩka a bala na kaara a nɩbɛ bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ lɛ kaara ba bon jaa pɔ, ka a ba nɩbɛrɛ tʊ̃ɔ ba.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 A kʊ̃ tʊ̃ɔ be a lɛ a yɩ pɔ ɛ, tɩchɛ nɩrɛ 'lɔ na bʊɔrɔ ɩka wʊ ɩ a yɩ kpɛ̃ɛ, wʊ ɩ a yɩ tʊ̃tʊ̃nɔ̃.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Nɩrɛ 'lɔ mɩ na bʊɔrɔ ɩka wʊ ɩ a yɩ nɩdiere, wʊ ɩ a yɩ gbãgbaa.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Nɩtãa lɛ a maa Nɩsaal Bie na ba wa ɩka ba tʊ̃nɔ̃ kʊrɔ ma ɛ, tɩchɛ ka wʊ ɩ a tʊ̃tʊ̃nɔ̃ na wʊ de a n nyɛvʊr faan nɩyɔɔ yelbier bar.”
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Yesu nɩ a wʊ poturbo na wa yire a Jeriko nɩyɔɔ turo wʊ naa.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Ka a jɔ̃n ayi jãnɛ a sɔr kõkoor. Ban wa wõ ɩka Yesu lɛ tala, ka ba gboolo, “Sɩ Soro, David Bie wooo ɩ, kaa a sɩ nɩbaal.”
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Ka a nɩyɔɔ 'yɛr ɩka ba bar gɔ̃mɔ̃ tɩchɛ ka ba chɛnɛ gboolo, “Sɩ Soro, David Bie wooo ɩ, kaa a sɩ nɩbaal.”
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Yesu ara na tɩ bʊɔl ba sʊrɔ, “Bo lɛ yɩ bʊɔrɔ ɩka n maal kʊ yɩ?”
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Ka ba 'yɛr kʊ wʊ, “Sɩ Soro, sɩ bʊɔrɔ na ɩka sɩ nyɛrɛ.”
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Nɩbaal kpɛ̃n a Yesu, ka wʊ sɩɩr a ba nɩbie, ka ba nyɛrɛ na ba turo wʊ.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.