Mateus 14

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A ber ala pɔ, a Hɛrɔd na ɩ a Galilee nãa wõn a Yesu yele
1 Por aquela mesma época, o tetrarca Herodes ouviu falar de Jesus.
2 na wʊ 'yɛr kʊ a wʊ tʊ̃tʊ̃nbɔ, “Jɔɔn Kɔ̃suor lɛ tɔ̃ɔ ir ɩ vʊr, ala lɛ so ka wʊ tara a kpɛ̃ɔ tʊ̃nɔ̃ nɩ a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃ anyãna.”
2 E disse aos seus cortesãos: É João Batista que ressuscitou. É por isso que ele faz tantos milagres.
3 A Nãa Hɛrɔd vɛ̃n ka ba nyɔɔ Jɔɔn lũ 'yɔ̃ɔ nɩpɔɔ die pɔ a wʊ yɛbɛ Filip pɔɔ Hɛrɔdiyas jũu.
3 Com efeito, Herodes havia mandado prender e acorrentar João, e o tinha mandado meter na prisão por causa de Herodíades, esposa de seu irmão Filipe.
4 Bojũu Jɔɔn ma 'yɛrɛ na kʊrɔ wʊ ɩka, “A ba tara sɔr ka fʊ kul wʊ ɛ.”
4 João lhe tinha dito: Não te é permitido tomá-la por mulher!
5 Hɛrɔd ta bʊɔrɔ na a wʊ kʊ fʊ tɩ joro a Juu nɩbɛ dãbãɛ bojũu ba sɔɔn ɩka wʊ ɩn Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrɛ.
5 De boa mente o mandaria matar; temia, porém, o povo que considerava João um profeta.
6 A Hɛrɔd dɔɔfʊ bɩbir dãɛn daar, a Hɛrɔdiyas bipɔɔ sɛn bãnɛ a nɩyɔɔ niem, ka a Hɛrɔd pʊɔ pɛl
6 Mas, na festa de aniversário de nascimento de Herodes, a filha de Herodíades dançou no meio dos convidados e agradou a Herodes.
7 yɔɔ jaa ka wʊ 'yɔ̃ɔ nɛɛ kʊ a pɔɔbile, “Sʊɔr ma bon jaa fʊn bʊɔrɔ ɩn kʊ fʊ naa.”
7 Por isso, ele prometeu com juramento dar-lhe tudo o que lhe pedisse.
8 A wʊ ma wiil wʊn a bon 'lɔ wʊn na sʊɔr, ka wʊ 'yɛr, “N bʊɔrɔ na ɩka fʊ 'yɔ̃ɔ a Jɔɔn Kɔ̃suor ju a la'yɛlma pɔ kʊ ma a pʊ̃pãanyãna.”
8 Por instigação de sua mãe, ela respondeu: Dá-me aqui, neste prato, a cabeça de João Batista.
9 A nãa pʊɔ sɔ̃ɔ naa, tɩchɛ wʊn faa 'yɔ̃ɔ a nɛɛ a nɩyɔɔ niem ɩka a lɛ a pɔɔbile na bʊɔrɔ a ɩ.
9 O rei entristeceu-se, mas como havia jurado diante dos convidados, ordenou que lha dessem;
10 Wʊ tʊ̃n ka ba ŋmaa a Jɔɔn ju a nɩpɔɔ die pɔ.
10 e mandou decapitar João na sua prisão.
11 Ba 'yɔ̃ɔn a ju a la'yɛlma pɔ wa kʊ a pɔɔbile, ka wʊ de kʊ a wʊ ma.
11 A cabeça foi trazida num prato e dada à moça, que a entregou à sua mãe.
12 Jɔɔn poturbo wan wa 'mɔɔ a ãgãn tɩ ũu tɩ na ba tɩ 'yɛr kʊ a Yesu.
12 Vieram, então, os discípulos de João transladar seu corpo, e o enterraram. Depois foram dar a notícia a Jesus.
13 A Yesu na wa wõ a nɩtɔ̃, wʊ kpɛ̃n a gboro chen jiyuo 'lɔ wʊ yõ. Tɩchɛ a nɩyɔɔ na wa wõ a nɩtɔ̃ ba yin a tẽn ala pɔ bɩɛr wʊ nɩ gbɛɛ chen a be.
13 A essa notícia, Jesus partiu dali numa barca para se retirar a um lugar deserto, mas o povo soube e a multidão das cidades o seguiu a pé.
14 Wʊn wa yi a gboro pɔ, wʊ nyɛn nɩyɔɔ ka nɩbaal kpɛ wʊ tɩchɛ ka wʊ sãa a ba baalsɩ.
14 Quando desembarcou, vendo Jesus essa numerosa multidão, moveu-se de compaixão para ela e curou seus doentes.
15 Mɔ̃tɔ̃ɔ na wa mʊrɔ, a poturbo wa 'yɛr kʊ wʊ, “A ka ɩn mɔgɔ̃ɔ pɔ ka a sɔ̃ɔ mɩ po, bar a nɩbɛ sɔr ka ba chen a tẽbil pɔ, tɩ da bʊ̃diir di.”
15 Caía a tarde. Agrupados em volta dele, os discípulos disseram-lhe: Este lugar é deserto e a hora é avançada. Despede esta gente para que vá comprar víveres na aldeia.
16 Yesu 'yɛr kʊ ba, “A ba sɛɛ ɩka ba chen ɛ, yɩ kʊ ba bʊ̃kɔ̃ɔ ka ba di.”
16 Jesus, porém, respondeu: Não é necessário: dai-lhe vós mesmos de comer.
17 Ka ba 'yɛr kʊ wʊ, “Paanʊ̃ɔsɩ anũu nɩ jãmɛ ayi tɛɛ lɛ sɩ tara.” Paanʊ̃ɔsɩ anũu nɩ jãmɛ ayi|src="hk00155b.tif" size="col" loc="Mat 14" copy="British and Foreign Bible Society" ref="14:17 "
17 Mas, disseram eles, nós não temos aqui mais que cinco pães e dois peixes. _
18 Ka wʊ 'yɛr kʊ ba, “Yɩ de wa kʊ ma.”
18 Trazei-mos, disse-lhes ele.
19 Wʊ vɛ̃n ka a nɩyɔɔ banyãna jɛ̃ tẽe. Wʊ den a paanʊ̃ɔsɩ anũu nɩ a jãmɛ ayi ala dʊl kaa saaju tɩ puor Nãaŋmɩn yãan tɩ na wʊ ŋma de kʊ a poturbo ɩka ba de põ a nɩbɛ. Ka a poturbo de põ a nɩbɛ.
19 Mandou, então, a multidão assentar-se na relva, tomou os cinco pães e os dois peixes e, elevando os olhos ao céu, abençoou-os. Partindo em seguida os pães, deu-os aos seus discípulos, que os distribuíram ao povo.
20 Ba jaa din tɩɩ tɩchɛ ka a poturbo wob a bʊ̃ŋmaarsɩ ala na chɛ sɛɛ pɛr pie nɩ ayi.
20 Todos comeram e ficaram fartos, e, dos pedaços que sobraram, recolheram doze cestos cheios.
21 A bala na di tɩɩ tɛɛ ɩn dɔɔr tur anũu ka pɔbɔ nɩ bibiir ba pʊɔ ɛ.
21 Ora, os convivas foram aproximadamente cinco mil homens, sem contar as mulheres e crianças.
22 Ajienaa lɛ, wʊ vɛ̃n ka a poturbo kpɛ a gboro gɔ̃ɔ a man gɔ̃ɔn tɩchɛ ka wʊ vɛ̃ ka a nɩbɛ yaar.
22 Logo depois, Jesus obrigou seus discípulos a entrar na barca e a passar antes dele para a outra margem, enquanto ele despedia a multidão.
23 Wʊn wa wɛl a nɩbɛ baar, wʊ don a tɔ̃ɔ ju ɩka wʊ tɩ sʊɔr Nãaŋmɩn. Jãanʊɔr na wa ta, wʊ chɛnɛ na be a be a wʊ yõ.
23 Feito isso, subiu à montanha para orar na solidão. E, chegando a noite, estava lá sozinho.
24 Tɩchɛ a kɔ̃sɛbɛ ŋmen a gboro dãdaal chiin tɛɛr ka wʊ jãan a man nɛɛ, bojũu a kɔ̃sɛbɛ fɔ̃ɔ gar ba naa.
24 Entretanto, já a boa distância da margem, a barca era agitada pelas ondas, pois o vento era contrário.
25 A wɛr na wa chaara wa la la la ba nyɛn a Yesu na chiine a kʊ̃ɔ ju waara a ba sɛ̃.
25 Pela quarta vigília da noite, Jesus veio a eles, caminhando sobre o mar.
26 A poturbo na wa nyɛ a Yesu na chiine a kʊ̃ɔ ju waara a ba sɛ̃, dãbãɛ kpɛ ba naa, ka ba kõ 'yɛr, “Kpĩin lɛ!”
26 Quando os discípulos o perceberam caminhando sobre as águas, ficaram com medo: É um fantasma! disseram eles, soltando gritos de terror.
27 Tɩchɛ ka a Yesu 'yɛr kʊ ba, “Yɩ tara kãnyir, maa lɛ, yɩ ta joro dãbãɛ ɛ.”
27 Mas Jesus logo lhes disse: Tranqüilizai-vos, sou eu. Não tenhais medo!
28 Pita 'yɛr kʊ wʊ, “N Soro, ala ɩ fʊ̃ʊ lɛ vɛ̃ ka chiine a kʊ̃ɔ ju wa a fʊ sɛ̃.”
28 Pedro tomou a palavra e falou: Senhor, se és tu, manda-me ir sobre as águas até junto de ti!
29 Ka wʊ 'yɛr wʊ, “Wa,” ka Pita yi a gboro pɔ piel chiine a kʊ̃ɔ ju waara a Yesu sɛ̃.
29 Ele disse-lhe: Vem! Pedro saiu da barca e caminhava sobre as águas ao encontro de Jesus.
30 Pita na nyɛ a sɛsɛbɛ na furo yɔɔ dãbãɛ kpɛ wʊ naa, ka wʊ piel mʊrɔ a kʊ̃ɔ pɔ, ka wʊ bʊɔl, “N Soro, faa ma.”
30 Mas, redobrando a violência do vento, teve medo e, começando a afundar, gritou: Senhor, salva-me!
31 Ajienaa lɛ, a Yesu tur a wʊ nũu nyɔɔ wʊ tɩ 'yɛr, “Fʊ̃ʊ sɔɔfʊ na ba jã bon ɛ, bo so ka fʊ baala?”
31 No mesmo instante, Jesus estendeu-lhe a mão, segurou-o e lhe disse: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Ban wa kpɛ a gboro pɔ baar ka a sɛsɛbɛ ŋmaa jaa jomm.
32 Apenas tinham subido para a barca, o vento cessou.
33 A bala na be a gboro pɔ gbur dumo puor wʊ tɩ 'yɛrɛ, “Yelmãɛ, fʊ̃ʊ lɛ ɩ a Nãaŋmɩn Bie.”
33 Então aqueles que estavam na barca prostraram-se diante dele e disseram: Tu és verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Ban wa gɔ̃ɔ a man baar ba chen a Genesaretɩ wɛr pɔ.
34 E, tendo atravessado, chegaram a Genesaré.
35 A tẽe 'lɔ dẽme na wa wõ a wʊ yele ba 'yɛr lʊɔr a paal 'lɔ wʊ jaa na ba waan bala jaa an ɔɔrɔ,
35 As pessoas do lugar o reconheceram e mandaram anunciar por todos os arredores. Apresentaram-lhe, então, todos os doentes,
36 na ba wa sʊɔrɔ ɩka ba sɩɩr a wʊ fuu nɛɛ, a bala jaa na sɩɩr a fuu nɛɛ sa naa.
36 rogando-lhe que ao menos deixasse tocar na orla de sua veste. E, todos aqueles que nele tocaram, foram curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.