Marcos 5
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARC
1 Yesu nɩ a wʊ poturbo gɔ̃ɔ naa a man, a Gerasenɩ nɩbɛ wɛr pɔ.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 Yesu na wa yi a gboro pɔ, daba na gele yi naa a yar par wa tuor wʊ.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 A gẽgelaa nyã kpɩɛrɛ naa a yar par ka nɩrɛ jaa ba be be na tʊ̃ɔ lũ wʊ nɩ bɔ̃jɔrsɩ gba ɛ.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 Ba ma lũ naa a wʊ gbɛɛ nɩ a nuur tɩchɛ ka wʊ ŋma, tɩ kar a kue ala bar. Nɩrɛ jaa ba be be na tʊ̃ɔ wʊ ɛ.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Tãsɔɔ nɩ mɔ̃tɔ̃ɔ, wʊ ma be naa a yar par nɩ a tɔ̃n ju tãna tɩ ŋmara a wʊ mãɛ nɩ kʊsɩbɛ.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 Wʊn wa nyɛ a Yesu na be tɛɛr, wʊ jo naa tɩ lo gbur dumo a wʊ niem,
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 tɩ na wʊ ŋme chɛlma 'yɛrɛ, “Bo fʊ bʊɔrɔ ɩka fʊ ɩ ma? Fʊ ɩ naa a Nãaŋmɩn nyã na gar a jaa Bie pɔn Nãaŋmɩn ɩka fʊ kʊ̃ ge ma ɛ.”
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Bojũu Yesu dɔ̃ɔ 'yɛrɛ kʊrɔ wʊ ɩka, “A fʊ̃ʊ sɩdɛɛr wa yi a daba pɔ.”
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Be lɛ ka Yesu sʊʊr wʊ, “Bãa a fʊ yuor di?” Ka wʊ 'yɛr, “Sɩyɔɔ, bojũu sɩ waa naa.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ka wʊ sʊɔr a Yesu yãayãabɩlɛ ɩka wʊ ta dii wʊ bar a jie 'lɔ ɛ.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Doyɔɔ mɩ ara na gbʊr a tɔ̃ɔ, dire.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Ka a sɩdɛbɛ sʊɔr a Yesu, “Ir sɩ 'yɔ̃ɔ a dor ala pɔ na fʊ sɔɔ ka sɩ tɩ kpɛ a ba pɔ.”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Wʊ sɔɔ naa ka a sɩdɛbɛ yi tɩ kpɛ a dor ala. A ɩ naa dor tur ayi (2,000) ka a jaa tĩgbil suu tɩ kpɛ a man pɔ gbʊ̃m kpi kpi.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 A bala na kaara a dor jon kul a tẽe pɔ nɩ a tẽbil ala na gbʊr tɩ 'yɛr a lɛ na ɩ. Ka a nɩbɛ yi chen ɩka ba tɩ kaa.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Ba wa naa a Yesu sɛ̃ wa nyɛ a daba 'lɔ na dɔ̃ɔ tara a sɩdɛyɔɔ gele ka wʊ chɩ su bonsɩ jãnɛ, ka a dãbãɛ kpɛ ba.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 A bala na nyɛ 'yɛr kʊ a nɩbɛ a lɛ na ɩ a daba na dɔ̃ɔ tara a sɩdɛbɛ nɩ a dor 'yɛr,
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 ka a nɩbɛ piel sʊɔrɔ a Yesu ka wʊ yi a ba wɛr pɔ.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Yesu na wa kpɩɛrɛ a gboro pɔ ka a daba 'lɔ 'yɔ̃ɔ a sɩdɛbɛ na yi sʊɔr wʊ ɩka wʊ ɩ a ba 'mataa chen.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ka a Yesu ba sɔɔ ɛ, tɩ 'yɛr wʊ, “Kul a fʊ yir dẽme sɛ̃ tɩ 'yɛr kʊ ba a lɛ a Soro na ɩ kʊ fʊ, nɩ a lɛ wʊn jo a fʊ nɩbaal.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 A daba chen na wʊ tɩ piel 'yɛrɛ a lɛ a Yesu na maal kʊ wʊ a wɛr 'lɔ pɔ ban bʊɔlɔ a Dekapolisɩ. Ka a nɛɛr 'maa a nɩbɛ.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Yesu na wa gɔ̃ɔ a man gɔ̃ɔn go, nɩyɔyɔɔ lɔ̃ɔ naa na ba jilʊ̃ wʊ. Wʊ chɛnɛ na ara a man nɛɛ,
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 ka a ba lɔ̃ɔfʊ jie nɩkpɛ̃ɛ ãsʊɔ ban bʊɔlɔ Jairusɩ wa a be. Wʊn wa nyɛ a Yesu,
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 wʊ gbur dumo a Yesu niem tɩ sʊɔr wʊ, “Yãayãabɩlɛ, a n bipɔɔbile lɛ ɩ baal ɩrɛ na kpi. Wa dɔɔl wʊ a fʊ nũu ka wʊ sa ta kpi ɛ.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Ka a Yesu nɩ a daba 'mataa chiine. Nɩyɔyɔɔ turo naa dara taa tɩɛrɛ wʊ.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Pɔɔ kɔ̃ɔ mɩ ben be lo sɩɛ suoro faara yuomo pie nɩ ayi.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 Wʊ bal di dɔɔyɛ yɔɔ a tɩtɩɩlbɛ jie na wʊ sɔ̃ɔ bon jaa wʊn tara tɩ ba sa ɛ. Ka a baal tʊ̃ɔnɔ̃ wʊ.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 Wʊn wa wõ a Yesu yele, wʊ tu naa a puor tɩ sɩɩr a wʊ fuu,
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 bojũu wʊ 'yɛr kʊ a wʊ mãɛ. “Maa tʊ̃ɔ sɩɩr a wʊ fuu gba, ɩn sa naa, na n pɛ̃n.”
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Wʊn wa sɩɩr a Yesu fuu nɛɛ wa baar, a jãɩ ŋmaa naa a dẽdẽe daa ka wʊ bɔ̃ɔn ɩka a wʊ wʊʊr baar naa.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Ka a Yesu mɩ bɔ̃ɔn a fɔɔ 'lɔ̃nɔ̃ a kpɛ̃ɔ na yi a wʊ sɛ̃. Ka a wʊ lɩɛb a nɩyɔɔ bala pɔ sʊʊr, “An lɛ sɩɩr a n fuu?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ka a wʊ poturbo 'yɛr, “Nyɛ a lɛ a nɩyɔyɔɔ banyã na dara taa tɩɛrɛ fʊ, tɩchɛ a fʊ sʊrɔ a sʊɔ 'lɔ na sɩɩr fʊ!”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Tɩchɛ ka a Yesu chɛnɛ kaara gʊɔrɔ ɩka wʊ nyɛ a nɩrɛ 'lɔ na sɩɩr wʊ.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Ka a pɔɔ na bɔ̃ɔn a lɛ na ɩ, dãbãɛ kpɛ wʊ naa ka wʊ mɩrɛ na wʊ wa gbur dumo a Yesu niem tɩ 'yɛr a lɛ jaa na ɩ.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ka a Yesu 'yɛr kʊ wʊ, “N yɛpɔɔ, fʊn sɔɔ ma jũu, fʊ sa naa. Kulo nɩ ãgãn 'maar, a fʊ dɔɔyɛ baar naa.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 A Yesu ba 'yɛr baar ɛ, tɩchɛ nɩbɛ kɔ̃ɔ yi a Jairusɩ yir wa 'yɛr wʊ, “A fʊ bie kpi naa. Bãa 'yɔ̃ɔ fʊ dɔ̃ɔnɔ̃ a wiwile go?”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Yesu ba chɛlɛ a lɛ ban 'yɛrɛ ɛ, tɩ na wʊ 'yɛr kʊ a daba, “Taa joro dãbãɛ ɛ. Sɔɔ ma dɛ.”
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Yesu ba sɔɔ ka nɩrɛ jaa tu wʊ ɛ, ka Pita nɩ Jemesɩ nɩ a wʊ yɛbile Jɔɔn tɛɛ ba lɛ ɛ.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ban wa ta a Jairusɩ yir, Yesu nyɛ naa a nɩbɛ na kõnõ ŋmiere chɛlsɩ.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Ka wʊ kpɛ tɩ sʊʊr ba, “Bãa lɛ yɩ kõnõ ŋmiere nɩ a chɛlsɩ a lɛ? A bie ba kpi ɛ. Wʊ gur naa.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 A ba laara tʊrɔ nɩ wʊ. Wʊ dii naa a nɩbɛ ba jaa bar ka ba yi tɩ wʊ tara a bie sãa nɩ a ma nɩ a wʊ poturbo bala wʊn 'mataa chiin, a ba kpɛ a jie 'lɔ a bikũu na be.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ka wʊ tɩ nyɔɔ a pɔɔbile nũu tɩ 'yɛr, “Talita kum!” A par lɛ a Yesu nɩbɛ kɔkɔr pɔ, “Pɔɔbile, ir!”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Ka wʊ vaa ir chiine. Yuomo pie nɩ ayi bie lɛ. Ka a yele 'maa ba nɛɛ.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Yesu kpaal ba naa jũu ka ba taa vɛ̃ ka a nɩrɛ jaa wõ naa ɛ. Tɩ 'yɛr ɩka ba kʊ a pɔɔbile bʊ̃diir ka wʊ di.
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.