Marcos 3
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NAA
1 Sɔ̃ɔ ãsʊɔ go Yesu chen tɩ kpɛ a lɔ̃ɔfʊ jie, ka a daba kɔ̃ɔ mɩ be be ka a wʊ nũpɛl kpi.
1 De novo, Jesus entrou na sinagoga. E estava ali um homem que tinha uma das mãos ressequida.
2 Ka a nɩbɛ bamɩne na be be bʊɔrɔ ɩka ba gar a Yesu, be lɛ ba tɔɔ gbʊr kaara wʊ. Ka wʊn sãa naa a daba nũu baal a Pɛ̃nfʊ Bɩbir bɩɩ.
2 E estavam observando Jesus para ver se curaria aquele homem no sábado, a fim de o acusarem.
3 Yesu 'yɛr kʊ a daba nũpɛl na kpi, “Ir ara a sɩ jaa nyɛ fʊ.”
3 Jesus disse ao homem da mão ressequida:
4 Be lɛ ka a Yesu sʊʊr ba, “Tʊ̃buor sʊɔ lɛ tara sɔr a Pɛ̃nfʊ Bɩbir daar ɩka fʊ tʊ̃, a fʊ maal vɩla bɩɩ dɛɛr, fʊ faa nyɛvʊr bɩɩ fʊ kʊ wʊ?” Ka ba ɩ jaa gbulo gbulo.
4 Então lhes perguntou: Mas eles ficaram em silêncio.
5 Wʊ kaa naa ba jaa gʊɔr nɩ suur, ka a wʊ pʊɔ sɔ̃ɔ a ba bachɛlfʊ jũu. Wʊ 'yɛr kʊ a daba 'lɔ nũpɛl na kpi, “Tur a fʊ nũu.” Wʊ tur naa ka a nũpɛl wʊ jaa sa.
5 Então Jesus, olhando em volta, indignado e entristecido com a dureza de coração daquelas pessoas, disse ao homem: O homem estendeu a mão, e ela lhe foi restaurada.
6 Be lɛ ka a Faraseemɩne yi chen a Hɛrɔd nɩbɛ sɛ̃, a ba tɩ 'mataa guoro a Yesu, bʊɔrɔ sɔr 'lɔ ban na tu kʊ wʊ.
6 Os fariseus saíram dali e, com os herodianos, logo começaram a conspirar contra Jesus, procurando ver como o matariam.
7 Yesu nɩ a wʊ poturbo yin chen a man pɔ ka a nɩyɔɔ na yi Galilee wɛr tu ba.
7 Jesus se retirou com os seus discípulos para o mar. Uma grande multidão o seguia. Eram pessoas que tinham vindo da Galileia, da Judeia,
8 Nɩyɔyɔɔ mɩ yi naa Judiya wɛr, Jerusalɛm, Idumea wɛr nɩ a Jordan man gɔ̃ɔn, nɩ a tẽn na be Tire nɩ Sidon wɛr pɔ, wa a wʊ sɛ̃ bojũu ba wõ naa a lɛ jaa wʊn tʊ̃.
8 de Jerusalém, da Idumeia, do outro lado do Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidom, porque ouviam falar das coisas que Jesus fazia.
9 A nɩyɔɔ jũu, Yesu 'yɛr kʊ a wʊ poturbo, “Yɩ kaa nyɛ gboro kʊ ma ka n sɛr bãlãa.” Wʊ 'yɛr naa a lɛ bojũu waa bʊɔrɔ ɩka a nɩbɛ ba mɩl pɔɔ wʊ ɛ.
9 Então recomendou aos seus discípulos que sempre lhe tivessem pronto um barquinho, por causa da multidão, a fim de não o apertarem.
10 A nɩbɛ yɔɔ wʊn sãa lɛ so, a baalsɩ dara taa bʊɔrɔ ɩka ba sɩɩr wʊ.
10 Pois curava muitas pessoas, de modo que todos os que tinham alguma enfermidade se esforçavam para chegar perto, a fim de poderem tocar nele.
11 A sɩdɛbɛ na ma wa nyɛ a Yesu ba ma da naa a nɩrɛ 'lɔ 'yɔ̃ɔ ban be lɔb tẽe tɩ tãna 'yɛrɛ nɩ, “Fʊ̃ʊ lɛ a Nãaŋmɩn Bie!”
11 Também os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e gritavam: — Você é o Filho de Deus!
12 Tɩchɛ wʊ kpaal ban jũu, ka ba taa ɩrɛ wa 'yɛrɛ a nɩrɛ 'lɔ wʊn ɩ ɛ.
12 Mas Jesus lhes advertia severamente que não o expusessem à publicidade.
13 Yesu do naa a tɔ̃ɔ ju tɩ bʊɔl a bala wʊn bʊɔrɔ ka ba do wa a wʊ sɛ̃.
13 Depois, Jesus subiu ao monte e chamou os que ele quis, e vieram para junto dele.
14 A ba pɔ lɛ wʊ kaa ir pie nɩ ayi, bʊɔlɔ ba nɩtʊ̃nsɩ, ka ba na be a wʊ sɛ̃, ka wʊ ma tʊ̃ ba ka ba chen tɩ mʊɔl 'yɛr a Nãaŋmɩn 'yɛr,
14 Então designou doze, aos quais chamou de apóstolos, para estarem com ele e para os enviar a pregar
15 tɩ tara kpɛ̃ɔ dire nɩ sɩdɛbɛ ka a yire.
15 e a exercer a autoridade de expulsar demônios.
16 A nɩbɛ pie nɩ ayi bala wʊn ir yoe lɛ a anyã. Simon, wʊn lɛ kʊ wʊ yopaalaa Pita.
16 Eis os doze que designou: Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro;
17 Jemesɩ, nɩ a wʊ yɛbile Jɔɔn, a ba sãa yuor lɛ Jebedee, wʊ bʊɔlɔ ba naa Bɔɔnɛgasɩ, a par lɛ sa tãna bibiir.
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais deu o nome de Boanerges, que quer dizer “filhos do trovão”;
18 Andiru, Filip, Batolomi, Matiu, Tomasɩ, Jemesɩ na ɩ Alfayasɩ bidaba, Tadius, Simon na mʊ̃ɔ nɩbir nɩ a wʊ wɛr yele,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu; Tadeu; Simão, o Zelote;
19 nɩ a Judas Isɩkariyot, 'lɔ lɛ na wa de a Yesu tɩr.
19 e Judas Iscariotes, que foi quem o traiu.
20 A Yesu na lɩɛb wa a yir, nɩyɔɔ wa naa wa lɔ̃ɔ go, ka 'lɔ nɩ a wʊ poturbo ba tara jaa gba na di ɛ.
20 Então Jesus foi para casa. E outra vez se ajuntou uma multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Be lɛ a wʊ yir dẽme na wa wõ a lɛ, ba chen naa ɩka ba tɩ ka wʊ, bojũu ba 'yɛr naa ɩka, “Burbur kpɛ wʊ naa.”
21 E, quando os parentes de Jesus ouviram isto, saíram para prendê-lo, porque diziam: — Está fora de si.
22 Ka a Mosesɩ Nɛɛr wiwiilbe bamɩne na yi a Jerusalɛm mɩ 'yɛrɛ, “A Beeljebul, lɛ pɔb wʊ! A sɩdɛbɛ nãa lɛ wʊ ma de dire nɩ a sɩdɛbɛ ka a yire.”
22 Os escribas, que tinham vindo de Jerusalém, diziam: — Ele está possuído de Belzebu. Ele expulsa os demônios pelo poder do maioral dos demônios.
23 Yesu bʊɔl naa a nɩbɛ na wʊ lɔb sʊkpar kʊ ba, “Ŋmɩnɛ lɛ a Satan na ɩ lɛ dii a Satan?
23 Então, convocando-os, Jesus lhes disse, por meio de parábolas:
24 Ala ɩ nãa ir jɛɛrɛ nɩ a wʊ mãɛ nãalʊ̃ʊ, ŋmɩnɛ lɛ wʊn ɩ ara?
24 Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir.
25 Yir nɩbɛ mɩ ir jɛɛrɛ taa, a yir 'lɔ nɩbɛ kʊ̃ tʊ̃ɔ 'mataa kpɛ ɛ.
25 Se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não poderá subsistir.
26 Ala ɩ a Satan ir naa na wʊ jɛɛrɛ nɩ a wʊ mãɛ, wʊ mɩ kʊ̃ tʊ̃ɔ ara ɛ, a wʊ baaraa lɛ.
26 Se Satanás se levantou contra si mesmo e está dividido, não pode subsistir; é o seu fim.
27 Yelmãɛ, nɩrɛ jaa kʊ̃ tʊ̃ɔ kpɛ gãdaa yir tɩ ju a wʊ bonsɩ ka waa de nie lũ wʊ ɛ. 'Lɔ wa lũ wʊ a lɛ wa baar, wʊn pãa tʊ̃ɔ naa a wʊ yir bonsɩ ju.
27 Ninguém pode entrar na casa do valente para roubar-lhe os bens, sem primeiro amarrá-lo; e só então saqueará a casa dele.
28 Sɩrɛ lɛ n 'yɛrɛ kʊrɔ yɩ, yeldɛbɛ nɩ ferfʊ a jaa nɩbɛ na fere sɔ̃ɔnɔ̃ nɩ Nãaŋmɩn yuor ban nyɛn vɛ̃ kʊfʊ.
28 Em verdade lhes digo que tudo será perdoado aos filhos dos homens: os pecados e as blasfêmias que proferirem.
29 Tɩchɛ nɩrɛ 'lɔ na fere nɩ a Nãaŋmɩn Sɩɛ kʊ̃ nyɛ vɛ̃ kʊfʊ ɛ, bojũu wʊ lo naa a yeldɛɛr 'lɔ pɔ, na ba tara baarfʊ ɛ.”
29 Mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo nunca terá perdão, visto que é réu de pecado eterno.
30 Ban 'yɛr ɩka wʊ tara naa a sɩdɛɛr lɛ so ka wʊ 'yɛr a lɛ.
30 Jesus disse isto porque diziam: “Está possuído de um espírito imundo.”
31 Be lɛ ka a Yesu ma nɩ a wʊ yɛɛr wa. Ba ara naa a yõo tɩ tʊ̃ nɩrɛ ka wʊ bʊɔl wʊ.
31 Nisto, chegaram a mãe e os irmãos de Jesus e, tendo ficado do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Nɩyɔɔ jãnɛ naa jilʊ̃ a Yesu tɩ ba 'yɛr wʊ, “A fʊ ma nɩ a fʊ yɛɛr be naa a yõo bʊɔrɔ fʊ.”
32 Muita gente estava sentada ao redor de Jesus, e alguns lhe disseram: — Olhe, a sua mãe, os seus irmãos e as suas irmãs estão lá fora, procurando o senhor.
33 Ka wʊ sʊʊr ba, “An lɛ ɩ a n ma nɩ a n yɛɛr?”
33 Então Jesus perguntou:
34 Be lɛ wʊ kaa a bala na jãnɛ jilʊ̃ wʊ tɩ 'yɛr, “Banyã lɛ ɩ a n ma nɩ a n yɛɛr!
34 E, olhando em volta para os que estavam sentados ao seu redor, disse:
35 Nɩrɛ 'lɔ jaa na turo a Nãaŋmɩn sɔr, 'lɔ lɛ a n yɛbɛ nɩ a n yɛpɔɔ nɩ a n ma.”
35 Portanto, aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.