Marcos 14

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A chen ber ayi ka ban di a Gõl Bar Difʊ nɩ a Paanʊ̃kõo Lɔ̃ɔfʊ, ka a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ nɩ a Mosesɩ Nɛɛ wiwiilbe bʊɔrɔ vuo 'lɔ ban na tu sɔɔl nyɔɔ a Yesu kʊ.
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 Tɩchɛ ka ba 'yɛr, “A ta ɩ a lɔ̃ɔfʊ sɔ̃ɔ ɛ, ka a jɛɛr taa ir a chara pɔ ɛ.”
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Yesu na wa be a Betanɩ a Simon 'lɔ na dɔ̃ɔ ɩ a kɔ̃kɔn yir, ka ba 'mataa dire, pɔɔ kɔ̃ɔ wa waan na pãrtɔvɩla nɩ kãnyũu kɔ̃ɔ dafʊ na ba wõnõ ɛ. A pɔɔ kpɩr naa a pãrtʊɔ nyĩe tɩ kpaar a kãnyũu ala dɔɔl a Yesu ju.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Ka a nɩbɛ bala na be be nyɛ suur tɩ 'yɛrɛ kʊrɔ taa, “Bo lɛ so ka wʊ sɔ̃ɔ a kãnyũu nyã bar a nɩtɔ̃?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Wʊn taa den da nɩbʊ̃'yen yuon gbul sãyar libie na wʊ de kʊ nɔ̃n dẽme.” Tɩ mii 'yɔ̃ɔ a pɔɔ.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Ka a Yesu 'yɛr kʊ ba, “Yɩ bar wʊ! Bãa 'yɔ̃ɔ lɛ yɩ mii 'yɔ̃ɔ wʊ? Wʊ maal vɩla kʊ ma.
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 A nɔ̃n dẽme 'lɔ, yɩn nɩ bala ben ka. Yɩn tʊ̃ɔ sʊ̃ʊ ba sɔ̃ɔ 'lɔ jaa yɩn bʊɔrɔ, tɩchɛ maa kʊ̃ be a yɩ sɛ̃ sɔ̃ɔ jaa ɛ.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Wʊ ɩ naa a lɛ wʊn tʊ̃ɔ. Wʊ kpaar a kãnyũu 'yɔ̃ɔ ma tɩ chɛ ka n ba kpi sɛrɛ ɛ, na wʊ chɔɔr ma guro nɩ a n ũufʊ.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Yelmãɛ lɛ n 'yɛrɛ kʊrɔ yɩ, jie jaa ban wa 'yɛr a 'yɛr nʊ̃ɔ nyãna a wɛr wʊ jaa pɔ, ban 'yɛr naa a lɛ a pɔɔ nyã na ɩ na ba chɛnɛ tara a wʊ tɩɛr.”
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 A Pie nɩ Ayi bala wʊn kaa ir ãsʊɔ ban bʊɔlɔ a Judas Isɩkariyot chen a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ sɛ̃ tɩ 'yɛr ba ɩka wʊ bʊɔrɔ na ɩka wʊ de a Yesu 'yɔ̃ɔ a ba nuur pɔ.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Ban wa wõ a lɛ wʊn 'yɛr ka a nʊ̃mɔ̃ ba, ka ba 'yɛr ɩka ban kʊ wʊn libie. Ka a Judas pãa bʊɔrɔ vuo 'lɔ wʊn na tu de a Yesu kʊ ba.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 A bɩbir dɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃ ɩ naa a Paanʊ̃kõo Lɔ̃ɔfʊ, ka ban na kʊ a pele na ba di a Gõl Bar Difʊ, Yesu poturbo sʊʊr wʊ naa, “Nyɩnɛ lɛ fʊ bʊɔrɔ ɩka sɩ chen tɩ chɔɔr a Gõl Bar nyã bʊ̃diir a fʊ tɩ di?”
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Wʊ tʊ̃ naa a wʊ poturbo ayi, na wʊ 'yɛr kʊ ba, “Yɩ chen a tẽe pɔ, daba na tuo kʊ̃ɔ nɩ dʊʊ na tuor yɩ naa. Yɩ turo wʊ.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 A yir 'lɔ pɔ wʊn wa tɩ kpɛ, yɩ sʊʊr a yir sʊɔ, ‘A Wiwile ɩka sɩ wa sʊʊr fʊ, “Nyɩnɛ lɛ a 'lɔ nɩ a wʊ poturbo na wa 'mataa di a Gõl Bar Difʊ?” ’
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Wʊn wiil yɩ naa bɔɔpɩɛ ban chɔɔr. Yɩ maal a bʊ̃diir a be.”
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Ba yin chen a tẽe tɩ nyɛ a lɛ jaa a Yesu na 'yɛr kʊ ba. Ka ba maal a Gõl Bar bʊ̃diir.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 Jãanʊɔr na wa ta, Yesu nɩ a wʊ poturbo Pie nɩ Ayi wa naa.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Ban wa dire, wʊ 'yɛr kʊ ba, “Yelmãɛ lɛ n 'yɛrɛ kʊrɔ yɩ, a yɩ ãsʊɔ na tɩ gar 'yɔ̃ɔ ma; ãsʊɔ sɩn 'mataa dire nɩ a labʊ̃'yen pɔ.”
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Be lɛ ka ba jaa pʊɔ sɔ̃ɔ ka ba sʊrɔ wa bʊ̃'yen 'yen, “Maa lɛ ɔ?”
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Ka a Yesu 'yɛr, “A yɩ Pie nɩ Ayi ãsʊɔ lɛ! A yɩ ãsʊɔ sɩn 'mataa tũno a labʊ̃'yen pɔ lɛ.
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 A Nɩsaal Bie na kpi naa nɩtãa lɛ ban sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ. Tɩchɛ a nɩrɛ 'lɔ na gar 'yɔ̃ɔ a Nɩsaal Bie na din dɔɔyɛ gar nɩrɛ jaa! Ka bala ta ba dɔɔ wʊ ɛ, ala sa.”
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Ban wa dire ka a Yesu de a paanʊ̃ɔ puor Nãaŋmɩn yãan, tɩ ŋmaa de kʊ a wʊ poturbo, na wʊ 'yɛr, “Yɩ de, a n ãgãn lɛ.”
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Wʊ lɛ den a ŋmele 'lɔ ban nyuro nɩ, na wʊ puor Nãaŋmɩn yãan tɩ lɛ de kʊ ba, ka ba jaa nyũ.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Be lɛ a Yesu 'yɛr kʊ ba, “N jãɩ lɛ a anyã na vɛ̃ a Nãaŋmɩn nɛtɩraa na tara kpɛ̃ɔ, an chir naa, na a faa nɩyɔɔ.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Yelmãɛ lɛ n 'yɛrɛ kʊrɔ yɩ, n kʊ̃ lɛ nyũ a dãa anyãna ɛ, wa tɩ tãn a daar 'lɔ ɩn na nyũ a bʊ̃paalaa a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ pɔ.”
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Ban wa yiel yiel dãn Nãaŋmɩn, ba suun chen a Olive Tɩɩr Tɔ̃ɔ ju.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Yesu 'yɛr kʊ ba, “Yɩ jaa na jon tɩ bar ma, nɩtãa lɛ a Nãaŋmɩn na 'yɛr a wʊ gãn pɔ, Ɩn ŋme naa pɛchinɛ kʊ ka a piir yɛ̃yɛl. (Jekariya 13:7)
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Tɩchɛ maa wa ir a kũu pɔ, ɩn de yɩn nie chen a Galilee.”
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Ka a Pita chɛ nyãa 'yɛr, “Ala ɩ gba, ba jaa sɔɔn bar fʊ tɩ maa 'lɔ kʊ̃ bar fʊ ɛ.”
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Yesu 'yɛr kʊ a Pita, “Yelmãɛ lɛ n 'yɛrɛ kʊrɔ fʊ, dɩna tãsɔɔ, a nɔrdɔ̃ɔ kʊ̃ kõ gbɛɛ ayi sɛrɛ ɛ, tɩ fʊ 'yɛr gbɛɛ ata ɩka faa bɔ̃ɔ ma ɛ.”
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Tɩchɛ ka a Pita 'yɛr kpɛ̃ɔ jaa ɩka, “Maa nɩ fʊ̃ʊ na 'mantaa kpi gba, tɩ n kʊ̃ 'yɛr ɩka n ba bɔ̃ɔ fʊ ɛ.” Ka a bala mɩ na chɛ 'yɛr a lɛ nɛ.
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Yesu nɩ a wʊ poturbo chen naa a jie 'lɔ ban bʊɔlɔ Getɩsemanɩ, ka wʊ 'yɛr kʊ ba, “Yɩ jãnɛ a kana, tɩ ka n chen tɩ puor Nãaŋmɩn.”
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Be lɛ wʊ tara Pita nɩ Jemesɩ nɩ Jɔɔn 'mataa chiin ka a wʊ pʊɔ sɔ̃ɔ yɔɔ jaa, ka tɩɛr nyɔɔ wʊ yɔɔ.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Ka wʊ 'yɛr kʊ ba, “N tɩɛr sɔ̃ɔ naa, tɩ nyɛtãan kũu. Yɩ jãnɛ a kana gu ma tɩ na yɩ taa guro ɛ.”
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Wʊ chen naa a niem bãlãa tɩ lo kpa tẽe sʊɔrɔ Nãaŋmɩn ɩka ala ɩ a tara naa ɩfʊ kɔ̃ɔ, wʊ vɛ̃ ka a sɔ̃ɔ nyãna po wʊ.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Wʊ 'yɛr naa, “N Sãa, yele jaa ba gar a fʊ maalfʊ ɛ. De a dɔɔyɛ ŋmele nyãna bar a n sɛ̃, tɩchɛ a ta tu maa bɔfʊ ɛ, a tu a lɛ fʊ̃ʊ na bʊɔrɔ.”
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Wʊ lɩɛb chen a poturbo sɛ̃ tɩ nyɛ ka a ɩ ba gur naa. Ka wʊ 'yɛr kʊ a Simon Pita, “Simon, fʊ guro naa ɔ? A fʊ kʊ̃ lɛ tʊ̃ɔ jɛ̃ bãlãa gu ma ɛ?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Yɩ jɛ̃ gu chɛlɛ, na yɩ sʊɔrɔ Nãaŋmɩn ka a bɛɛrkaa ta wa tʊ̃ɔ yɩ ɛ. A yɩ tɩɛr 'lɔ bʊɔrɔ naa tɩchɛ ka a yɩ ãgãma ba tʊɔr ɛ.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Wʊ lɛ chen naa tɩ puor a Nãaŋmɩn a lɛ nɛ nɩ wʊ ju.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Wʊ lɩɛb wa nyɛ ba go ka a ɩ ba gur naa bojũu gʊ̃ɔ kpɛ ba naa. Baa bɔ̃ɔ ŋmɩnɛ ban lɛ 'yɛr kʊ a Yesu ɛ.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Wʊ lɩɛb wa a ba sɛ̃ a gbɛɛ ata sɔ̃ɔ wa sʊʊr ba, “Yɩ chɛnɛ na gã guro na yɩ pɛ̃nɛ ɔ? A sɛɛ naa! A sɔ̃ɔ ta naa. Nyɛ, ba gar 'yɔ̃ɔ a Nɩsaal Bie kʊ a yelbe-ɩrbɛ!
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Yɩ vaa ir, ka sɩ chen a ba sɛ̃. Nyɛ, a n gagaraa na waara!”
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Yesu na chɛnɛ 'yɛrɛ lɛ ka Judas na ɩ a wʊ poturo pie nɩ ayi ãsʊɔ tɩ daasãa, nɩ nɩbɛ na tara sɔbɛrɛ nɩ dakʊrsɩ waara nɩ a Yesu nyɔɔfʊ jie. A Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ nɩ a Mosesɩ Nɛɛ wiwiilbe nɩ a nɩbɛrɛ lɛ tʊ̃ ba.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Judas dɔ̃ɔ wiil a nɩbɛ mana ɩka, “A 'lɔ ɩn na tɩ puor mʊʊr a kɔtɩr yɩ nyɔɔ a 'lɔ, na yɩ bɔ̃ɔ tara wʊ chiin.”
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Ban wa ta, Judas pɔɔn chen a Yesu sɛ̃ tɩ 'yɛr, “Wiwile!” Tɩ puor wʊ nɩ mʊʊrfʊ.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Ka a bala wʊn chiin nyɔɔ a Yesu.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Be lɛ ka a bala ãsʊɔ na ara gbʊr a Yesu vʊ̃ɔ a wʊ sʊɔ chɛn a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nãa gbãgbaa toor ŋmaa.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Ka a Yesu sʊʊr ba, “A mɔ̃ nɩbier lɛ n ɩ ka yɩ waan sɔbɛrɛ, nɩ dakʊrsɩ a n nyɔɔfʊ jie ɔ?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Bɩbir jaa lɛ n ma dɔ̃ɔ be a yɩ sɛ̃, na n wile yɩ a Puorfʊ Yir pɔ, tɩ yaa nyɔɔ ma ɛ. Tɩchɛ a ɩ naa a lɛ ɩka a tu a lɛ a Nãaŋmɩn gãn na 'yɛr.”
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Be lɛ a Yesu poturbo ba jaa bar wʊ tɩ jo.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Pɔlbile kɔ̃ɔ mɩ na vaar fɔbaa tɛɛ turo nɩ a Yesu, ba nyɔɔ wʊ naa.
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 Ka wʊ mɩɩr a fɔbaa 'yɔ̃ɔ ba tɩ jon sal'mʊɔr.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Be lɛ ba chiin a Yesu a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nãa yir, ka a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ ba jaa nɩ a nɩbɛrɛ 'matãan a Mosesɩ Nɛɛ wiwiilbe, na ɩ a 'yɛr tɔɔrfʊ nɩbɛrɛ, wa lɔ̃ɔ taa.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Pita mɩ turo naa a puor jaa na wʊ wa tɩ kpɛ a bɔɔrlo nãa yir bɛchaar pɔ, na wʊ 'mataa jãnɛ nɩ a bala na kara a Puorfʊ Yir uoro bũu.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 Ka a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ nɩ a 'yɛr tɔɔrfʊ nɩbɛrɛ na chɛ bʊɔrɔ yele kɔ̃ɔ na wiil ɩka Yesu sɛɛn kũu, tɩ baa nyɛ ɛ.
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 Nɩyɔɔ mɩ ŋman jirsɩ 'yɔ̃ɔ wʊ, tɩchɛ a ba 'yɛrbie ŋma taa poe.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Ka a bamɩne mɩ ir ŋmaa jire 'yɛr ɩka,
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 “A ba sɛ̃, wʊ 'yɛr naa ɩka, ‘A Puorfʊ Yir nyãna a nɩrɛ nũu na mɛ, ɩn ŋmɛr wʊ naa tɩ na n de ber ata mɛn 'lɔ na ba ɩ nɩrɛ nũu bʊ̃mɩɛraa ɛ.’ ”
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Tɩchɛ a ba 'yɛr mɩ ba ɩ bʊ̃'yen ɛ.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Be lɛ ka a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nãa ir ara tɩ sʊʊr a Yesu, “Faa 'yɛrɛ 'yɛr sɔɔrɔ ba bɩɩ? Bo dãasɩɛsɩ lɛ anyãna ban dire dɔɔlɔ fʊ. A ɩn yelmãɛ ɔ?”
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Tɩchɛ ka a Yesu ɩ jaa gbul, waa 'yɛr sɔɔ wʊ ɛ. Ka a bɔɔrlo nãa lɛ sʊʊr wʊ go, “Fʊ̃ʊ lɛ ɩ a Nãaŋmɩn 'lɔ sɩn 'Yɔ̃ɔnɔ̃ Bie na ɩ a Nɩ-iraa ɔ?”
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Ka a Yesu 'yɛr, “Maa lɛ. Yɩn nyɛ naa a Nɩsaal Bie na jãnɛ a Tʊ̃ɔfʊ Sʊɔ nũsʊ̃ɔ loor. Yɩ mɩ na lɛ nyɛn wʊn waara a julõjuur pɔ.”
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 Ka a bɔɔrlo nãa tɔɔ a fuu chɩɛr nɩ suur, tɩ sʊʊr, “Bãa lɛ sɩn lɛ bʊɔrɔ nɩrɛ ɩka wʊ lɛ 'yɛr a wʊ 'yɛr go?
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Yɩn mãɛ wõ naa a lɛ wʊn fere. Ŋmɩnɛ lɛ yɩ tɩɛr?” Ka ba jaa 'yɛr ɩka wʊ sɛɛn kũu.
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 Be lɛ a bamɩne piel chɩrɛ nataar 'yɔ̃ɔnɔ̃ wʊ, ka a bamɩne mɩ pɔɔ a wʊ nɩbie tɩ ŋme wʊ, tɩ sʊʊr wʊ, “Wiil sɩ a nɩrɛ 'lɔ na ŋme fʊ.” Ka a bala mɩ na guro a Puorfʊ Yir mɩ ŋme ŋme wʊ.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Pita jãnɛ naa a be a bɛchaar pɔ, ka a bɔɔrlo nãa gbãgbapɔɔbile ãsʊɔ wa wa.
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 Wʊn wa nyɛ a Pita na uoro a bũu, wʊ kaa wʊ naa lɛ̃ɛɛ tɩ 'yɛr, “Fʊ mɩ dɔ̃ɔ turo a Yesu na yi a Najaretɩ.”
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Ka a Pita chɩɩr tɩ 'yɛr, “N ba bɔ̃ɔ a lɛ fʊn 'yɛrɛ par ɛ.” Tɩ na wʊ tɔɔ chen tɩ ara a dɔ̃dɔr nɛɛ.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 A pɔɔbile na wa nyɛ a Pita a be, wʊ lɛ 'yɛr kʊ a nɩbɛ na ara a be, “A nyã mɩ ɩ naa a ba ãsʊɔ.”
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Ka a Pita lɛ chɩɩr go. A ba kor ɛ, tɩ a bala na ara gbʊr a Pita mɩ 'yɛr, “Sɩrɛ jaa lɛ, fʊ ɩ naa a ba ãsʊɔ, bojũu Galilee lɛ fʊ mɩ yi.”
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Ka a Pita pɔrɔ 'yɔ̃ɔnɔ̃ a wʊ mãɛ, tɩ pɔrɔ kʊrɔ ba 'yɛrɛ ɩka, “N ba bɔ̃ɔ a daba nyã 'yɛr yɩn 'yɛr ɛ.”
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Ajienaa lɛ ka a nɔraa mɩ tɔ̃ɔ kõ a gbɛɛ ayi sʊɔ. Ka a Pita pãa tɩɛrtɔ a lɛ a Yesu na dɔ̃ɔ 'yɛr kʊ wʊ, “Fʊn chɩɩr ma naa gbɛɛ ata, tɩ ka a nɔrdɔ̃ɔ kõ gbɛɛ ayi.” Pita na wa tɩɛr bɔ̃ɔn a lɛ, ka wʊ kõ yɔɔ jaa.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.