Marcos 12
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARIB
1 Ka a Yesu lɛ piel 'yɛrɛ kʊrɔ ba nɩ sʊkpa. Wʊ 'yɛr naa, “Daba lɛ kɔ wʊ puo na wʊ bʊr tɩwɔ̃nsɩ. Wʊ wɔɔ naa a puo wʊ jaa jilʊ̃, na wʊ tuu bɔɔ ka ban ma pɔr a wɔ̃mɔ̃ 'yɔ̃ɔ na ba nɛŋmɛr ir a kʊ̃ɔ. Wʊ mɛn jie ãsʊɔ na do ka nɩrɛ na ma do jɛ̃ a be kaara a puo. Wʊ de naa a puo na wʊ kʊ nɩbɛ ɩka ba kaara tɩ na wʊ yɔ chen paal yuo pɔ.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 A wɔ̃fʊ sɔ̃ɔ wa ta naa ka wʊ tʊ̃ a wʊ gbãgbaa ãsʊɔ ɩka wʊ chen a nɩbɛ bala sɛ̃ tɩ de a wɔ̃mɔ̃ amɩne.
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Tɩchɛ ka ba nyɔɔ wʊ ŋme bar ka wʊ kul nũjaal.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Be lɛ wʊ lɛ tʊ̃ a gbãgbaa ãsʊɔ ka ba lɛ ŋme wʊ a ju puo tɩ 'yɔ̃ɔ wʊ vĩ.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Wʊ lɛ tʊ̃n ãsʊɔ ka ba kʊ a 'lɔ. Ka wʊ lɛ bɔ̃ɔ tʊ̃ bamɩne, ka ba pɔb bamɩne tɩ kʊ a bamɩne.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 “Wʊ chen nɩbʊ̃'yen wʊn na tʊ̃, 'lɔ lɛ a wʊ bibʊ̃'yen wʊn nʊ̃. 'Lɔ lɛ wʊ wa tʊ̃ a baaraa jaa na wʊ 'yɛr, ‘Ban 'yɔ̃ɔ naa a n bie.’
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 “Tɩchɛ a pokaarba na wa nyɛ a bie, ba 'yɛr kʊ taa, ‘A nyã lɛ ɩ a bʊ̃dire! Yɩ ɩ a sɩ kʊ wʊ, tɩ chɛ ka a bonsɩ ɩ a sɩ sofʊ.’
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Be lɛ ba nyɔɔ wʊ kʊ lɔb bar a puo kõkoor.
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 “Ŋmɩnɛ lɛ yɩ tɩɛr ɩka a puo sʊɔ na ɩ naa? Wʊn wan wa kʊ a pokaarba banyãna ba jaa tɩ de a puo kʊ nɩyor!
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Yaa kar a jie nyã a Nãaŋmɩn gãn pɔ ɛ? Wʊ 'yɛr ɩka, ‘A kʊsɩr 'lɔ a mɩmɩɛrbɛ na tɔr bar lɛ ɩ a kʊsɩr ju.
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 A sɩ Soro lɛ tʊ̃ a nɩtɔ̃ ka sɔb sɩ a nɩbie.’ ” (Yiel Gãn 118:22, 23)
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Be lɛ a Juu nɩbɛrɛ bʊɔrɔ sɔr ɩka ba nyɔɔ a Yesu, bojũu ba bɔ̃ɔ naa ɩka bala lɛ wʊ lɔb a sʊkpa gbɛb. Tɩchɛ ba joro naa a nɩyɔɔ bala dãbãɛ, na ba bar wʊ tɩ lɩɛb chen.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Ba lɛ tʊ̃ naa a Faraseemɩne bamɩne nɩ nɩbɛ bamɩne na yi a nãa Hɛrɔd sɛ̃, ka ba wa bɛr Yesu nɛɛ nyɔɔ wʊ, a wʊ 'yɛrbie pɔ.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ba wa na wa 'yɛr kʊ wʊ, “Wiwile, sɩ bɔ̃ɔ naa ɩka fʊ ɩn yelmãɛ sʊɔ. Nɩbɛ 'yɛrbie maa tʊ̃ɔ a fʊ pʊtɩɛr lɩɛb ɛ, bojũu fʊ maa chɛlɛ a lɛ nɩrɛ jaa na be ɛ. Tɩchɛ fʊ wile na a Nãaŋmɩn sɔr nɩ yelmãɛ. A tara naa sɔr ɩka sɩ yab a lõpo kʊ a nãkpɛ̃ɛ Siisa bɩɩ?
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Sɩ yab bɩɩ sɩ ta yab ɛ?” Tɩchɛ ka a Yesu bɔ̃ɔn a ba nɛbɛr yele ban waan, na wʊ sʊʊr ba, “Bo lɛ yɩ bʊɔrɔ ɩka yɩ bɛɛr ma kaa? Yɩ de a libir ãsʊɔ waan ka n kaa.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Be lɛ ba de a libir kur ãsʊɔ waan, ka wʊ sʊʊr ba, “An foto nɩ a yuor lɛ be a libir pɔ?” Ka ba 'yɛr, “Siisa lɛ.”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Lɛ lɛ ka Yesu 'yɛr kʊ ba, “Yɩ de a 'lɔ na ɩ a Siisa sofʊ na yɩ yab wʊ, na yɩ mɩ de a 'lɔ na ɩ a Nãaŋmɩn sofʊ na yɩ mɩ kʊ a Nãaŋmɩn.” Ka ba faa tɩ nyɔɔr a nɛɛr ara nɩ.
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 A nɩbɛ bamɩne ban bʊɔlɔ a Saduseemɩne na 'yɛr ɩka kũu pɔ irfʊ ba be be ɛ, mɩ wa naa wa sʊʊr wʊ,
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 “Wiwile, Mosesɩ sɛb kʊ sɩ ɩka nɩrɛ yɛbɛ wa kpi tɩ bar pɔɔ na ba tara bie ɛ, a wʊ yɛbɛ wʊ kul a pɔɔkʊɔr 'lɔ na wʊ dɔɔ bibiir kʊ a wʊ yɛbɛ 'lɔ na kpi.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Yɛɛr ayopõi lɛ dɔ̃ɔ be be, ka ba kpɛ̃ɛ kul pɔɔ kpi tɩ chɛ bar, waa tara bie ɛ.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Ka a wʊ turo de a pɔɔkʊɔr kul, baa mɩ dɔɔ bie ɛ, tɩchɛ ka wʊ mɩ kpi. A lɛ nɛ nɩ wʊ ju mɩ lɛ a turo ata sʊɔ.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Yelmãɛ jaa a yɛɛr ayopõi banyãna ba jaa kulnaa a pɔɔ 'lɔ̃nɔ̃, tɩ waa dɔɔ bie ɛ, a baaraa jaa ka a pɔɔ mɩ kpi.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Bala wa ir yi a kũu pɔ, an pɔɔ lɛ wʊn ɩ, an ɩ ba jaa kul wʊn lʊɔr taa?”
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Ka a Yesu 'yɛr, “Yaa nyɛ yɩn bɔr, bojũu yaa bɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn sɛbɛ nɩ a wʊ kpɛ̃ɔ ɛ.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Nɩbɛ wa ir a kũu pɔ ba kʊ̃ lɛ kul taa ɛ, tɩ ban kaara naa fɩka a malakasɩ, baa kulo taa ɛ.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 A kũu pɔ irfʊ yele yɩ kar a Mosesɩ gãn pɔ a sɔ̃ɔ 'lɔ wʊn nyɛ a tɩbile na 'lɩrɛ bũu, ka a Nãaŋmɩn 'yɛr kʊ wʊ, ‘N ɩ naa a Abraham Nãaŋmɩn nɩ a Isaakɩ Nãaŋmɩn nɩ a Jekɔb Nãaŋmɩn.’ (A Yifʊ Gãn 3:6)
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Wʊ ɩ naa vʊr Nãaŋmɩn, waa ɩ kũn Nãaŋmɩn ɛ. Yɩ tul naa.”
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 A Mosesɩ Nɛɛ wile ãsʊɔ wa ara na chɛl a lɛ a Yesu nɩ a nɩbɛ na 'mataa 'yɛrɛ. Ka wʊ nyɛ ka a Yesu 'yɛr nʊ̃mɔ̃. Ka wʊ mɩ sʊʊr a Yesu, “A Nãaŋmɩn nɛɛr a jaa pɔ, buor sʊɔ lɛ ɩ kpɛ̃ɛ?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Ka Yesu 'yɛr kʊ wʊ, “A 'lɔ na ɩ kpɛ̃ɛ gar a jaa nɩ nyã, ‘A Isɩral nɩbɛ, yɩ chɛlɛ! A sɩ Soro Nãaŋmɩn, wʊ ɩ naa Soro bʊ̃'yen tɛɛ.
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Nʊ̃ a fʊ Soro Nãaŋmɩn nɩ a fʊ nyãa, nɩ a fʊ nyɛvʊr wʊ jaa, nɩ a fʊ tɩɛr wʊ jaa, nɩ a fʊ kpɛ̃ɔ wʊ jaa.’ (Mosesɩ Gãma Na Tu Anũu 6:4, 5)
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 A 'lɔ na tu nɩ nyã, ‘Nʊ̃ a fʊ tɔ sʊɔ nɩtãa lɛ fʊn nʊ̃ a fʊ mãɛ.’ (Mosesɩ Gãma Na Tu Ata 19:18) Nɛɛ jaa ba be be ɩ kpɛ gar a anyã ɛ.”
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Ka a daba 'yɛr, “Wiwile, fʊ 'yɛr yelmãɛ, a lɛ fʊn 'yɛr ɩka Nãaŋmɩn bʊ̃'yen tɛɛ lɛ be be, ka ãsʊɔ jaa ba lɛ be be pʊɔ wʊ ɛ.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 A fʊ nʊ̃ wʊ nɩ a fʊ nyãa, nɩ a fʊ tɩɛr wʊ jaa, nɩ a fʊ kpɛ̃ɔ wʊ jaa, na fʊ lɛ nʊ̃ a fʊ tɔ sʊɔ nɩtãa a fʊ mãɛ, a yele anyãna tufʊ ɩn gar dʊ̃n fʊn kʊ chʊm kʊ Nãaŋmɩn nɩ bɔɔrlorsɩ a jaa.”
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Yesu na nyɛ a lɛ a daba na 'yɛr nɩ yɛ̃ ka wʊ 'yɛr kʊ wʊ, “Faa jãa nɩ a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ ɛ.” An yi a be chiine nɩrɛ jaa ba lɛ 'la sʊʊr wʊ sʊʊrfʊ go ɛ.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 A lɛ a Yesu na wile a Puorfʊ Yir bɛchaar pɔ, wʊ sʊʊr naa a nɩbɛ, “Ŋmɩnɛ lɛ a ta ka a Mosesɩ Nɛɛ wiwiilbe 'yɛr ɩka David bie lɛ a Nɩ-iraa?
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 A ba ɩ a David mãɛ pɔ lɛ a Nãaŋmɩn Sɩɛ, ka wʊ 'yɛr ɩka, ‘A n Soro Nãaŋmɩn 'yɛr kʊ a n Soro nyã wʊn ir, “Jãnɛ a n nũsʊ̃ɔ loor ka n wa de a fʊ dɔ̃dẽme bin a fʊ gbɛɛ pĩlem.” ’ (Yiel Gãn 110:1)
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Ala ɩ David mãɛ bʊɔl wʊ naa a wʊ Soro, ŋmɩnɛ lɛ wʊn lɛ ɩ a wʊ bie tɛɛ?” Ka a nɩyɔɔ bala ara chɛlɛ wʊ nɩ pʊpɛl.
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Yesu wile naa tɩ na wʊ kpãa ba, “Yɩ gu yɩ mãɛ a Mosesɩ Nɛɛ wiwiilbe sɛ̃, ba ma su naa a fuu vɛɛsɩ ala yʊɔrɔ ɩka ba puor ba a dar pɔ.
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Bala be wa kpɛ a lɔ̃ɔfʊ jie, a niem lɛ ba ma jãnɛ.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Ba mɩ ma fɔlɔ naa a pɔɔkɔɛ, na ba mɩ ma puor Nãaŋmɩn kor, bʊɔrɔ ɩka nɩbɛ ba kaara ba. A nɩbɛ banyãna 'yɛr tɔɔrfʊ na kpɛ̃mɛ naa.”
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Yesu jɛ̃n gbʊr a jie ban 'yɔ̃ɔnɔ̃ a libie a Nãaŋmɩn Puorfʊ Yir pɔ, na wa kaara a lɛ a nɩyɔɔ na 'yɔ̃ɔnɔ̃ a ba libie. Taraa dẽme yɔɔ jaa lɔɔrɔ naa yɔɔ.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Be lɛ ka a pɔɔkɔnɔ̃ɔ sʊɔ mɩ be be na wʊ mɩ waan libikue ayi na ɩ kobo wa 'yɔ̃ɔ a libie pɔ.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Ka Yesu bʊɔl a wʊ poturbo ka ba tɔɔ gbʊr wʊ ka wʊ 'yɛr kʊ ba, “Yelmãɛ lɛ n 'yɛrɛ kʊrɔ yɩ, a pɔɔkɔnɔ̃ɔ sʊɔ nyã lɔb gar ba jaa.
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 A tara dẽme ma 'yɔ̃ɔn tɩ chɛ a libiyɔɔ amɩne, tɩchɛ a pɔɔkɔnɔ̃ɔ sʊɔ nyã 'lɔ, a jaa lɛ wʊ de 'yɔ̃ɔ. Waa lɛ tara bon jaa go ɛ.”
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.