Lucas 2
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs VC
1 A ber ala pɔ, a paal Nãkpɛ̃ɛ Siisa Agustus 'yɛr naa ɩka ba sɔr a nɩbɛ ba jaa na be a Worom paal pɔ.
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 A sɔrfʊ nyã lɛ ɩ a sɔrdɔ̃ɔ ban sɔr a nɩbɛ ka a Kiriniyus mɩ ɩ a Siriya nãa.
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 Nɩrɛ jaa kul a wʊ mãɛ tẽe ka ban tɩ sɔr wʊ.
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 Ala lɛ so ka a Josefʊ mɩ na yi a Najaretɩ tẽe na be a Galilee wɛr pɔ, na wʊ chen a Judiya wɛr pɔ, a Nãa David tẽe ban bʊɔlɔ a Bɛtɩlɛhɛm, bojũu a Nãa David yir lɛ wʊ yi tɩ lɛ ɩ a wʊ bal nɩrɛ.
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 Josefʊ tara na a Mɛɛr na tara a pʊɔ wʊn bʊɔrɔ a kulfʊ 'mataa chiin ka ban tɩ sɔr ba.
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 A lɛ ban be a Bɛtɩlɛhɛm ka a Mɛɛr bie dɔɔfʊ daar ta.
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 Ka wʊ dɔɔ a pɔɔsarbie ka wʊ ɩ dabile a wʊ vil wʊ a fɔbaa gaal a dʊ̃n mʊɔr 'wɔfʊ jie bojũu baa nyɛ jie na kpɛ a sãanba kpɛfʊ jie ɛ.
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Pɛchiinbɛ mɩ dɔ̃ɔ gbʊr a tẽe na ba gãn a ba piir be a mʊ̃ɔ pɔ kaara.
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 Ka a Nãaŋmɩn malaka yi a saaju wa a ba sɛ̃, ka Nãaŋmɩn tɩɩr chaar pɔɔ ba, ka dãbãɛ kpɛ ba.
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 Tɩchɛ a malaka 'yɛr kʊ ba, “Yɩ ta joro dãbãɛ ɛ, 'yɛr nʊ̃ɔ lɛ n waan a yɩ sɛ̃, an ɩn chɩlfʊ kpɛ̃ɛ kʊ a nɩbɛ ba jaa.
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 A dɩna tãsɔɔ ba dɔɔ naa a Fafaara a yɩ 'yɔ̃ɔ a Nãa David tẽe pɔ. Wʊ ɩ naa a sɩ Soro nɩ a Nɩ-iraa.
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 Jãnɛ yɩn na de bɔ̃ɔn wʊ nɩ nyã. Yɩn nyɛ naa a bipɩla ban vil a fɔbaa gaal wʊ a dʊ̃n mʊɔr 'wɔfʊ jie.”
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 Ajienaa a saaju malakasɩ yɔɔ wa naa wa 'matãan a malaka 'lɔ a ba dãna a Nãaŋmɩn 'yɛrɛ nɩ,
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 “Tɩɩr wʊ ta a Nãaŋmɩn na be a saaju, ka nyã'maar mɩ be a nɩbɛ bala na pɛlɛ a wʊ pʊɔ a wɛr pɔ.”
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 A malakasɩ na wa bar ba tɩ lɩɛb do a saaju, ka a pɛchiinbɛ 'yɛrɛ kʊrɔ taa, “Yɩ ɩ a sɩ chen a Bɛtɩlɛhɛm tẽe pɔ, tɩ kaa a yelnyɩnɛ na ɩ ka a Nãaŋmɩn tʊ̃ 'yɛr sɩ.”
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 Be lɛ ba pɔɔ chen tɩ nyɛ a Mɛɛr nɩ a Josefʊ nɩ a bipɩla na gã a dʊ̃n mʊɔr 'wɔfʊ jie.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 A lɛ ban wa nyɛ wʊ, ba 'yɛr naa a lɛ a malaka na 'yɛr kʊ ba a bibile yele.
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 A bala ba jaa na wõ a lɛ a pɛchiinbɛ na 'yɛr a bie 'yɛr kʊ ba, ka nɛɛr 'maa ba jaa.
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 Tɩchɛ ka a Mɛɛr 'yɔ̃ɔ a anyãna a wʊ pʊɔm tara tɩɛrɛ.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 A pɛchiinbɛ lɩɛb chen a piir jie tɩ dãna Nãaŋmɩn na ba pɛɛrɛ wʊ a ala a jaa ban wõ tɩ nyɛ a lɛ a malaka na 'yɛr kʊ ba.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 A ber aniin na wa ta, ba ŋmaa wʊn a yʊɔr tɩ 'yɔ̃ɔ wʊ a yuor Yesu, a yuor nyã lɛ a malaka 'yɛr kʊ a Mɛɛr tɩ ka wʊ wa tara a pʊɔ.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 Mɛɛr na wa baar a padɔɔr a lɛ a Mosesɩ nɛɛ na 'yɛr, Josefʊ nɩ a Mɛɛr den a bie chiin a Jerusalɛm na tɩ kʊ a Nãaŋmɩn.
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Nɩtãa lɛ a Soro na 'yɛr, “Yɩ de dabil dɔ̃ɔ jaa kʊ a Soro.” (A Yifʊ Gãn 13:2, 12)
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 Ba den a bɔɔrlo bomo ala a Soro na 'yɛr ɩka, “Ŋmama ayi bɩɩ papa pɔlɔ ayi tɩ pɔl a ba mãɛ.” (Mosesɩ Gãma Na Tu Ata 12:8)
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Daba kɔ̃ɔ dɔ̃ɔ be a Jerusalɛm ban bʊɔlɔ Simeon na wʊ ɩ nɩtor na waa baala Nãaŋmɩn ɛ. Wʊ mɩ dɔ̃ɔ chɛlɛ a Isɩral nɩbɛ faafʊ bɩbir ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ be a wʊ sɛ̃.
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 A Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr kʊ wʊ ɩka wʊn nyɛ naa a Nɩ-iraa 'lɔ a Soro na tʊ̃ nɩ nɩbir tɩ kpi.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 A Nãaŋmɩn Sɩɛ vɛ̃n ka Simeon chen be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ, ka a ɩ a Josefʊ nɩ a Mɛɛr mɩ waan naa a ba bie Yesu a be na wa ir a nɛɛ.
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 Ka a Simeon de a bie 'yɔ̃ɔ a wʊ nũu pɔ tɩ puor Nãaŋmɩn yãan 'yɛrɛ,
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 “Tʊ̃ɔnɔ̃ sʊɔ, nɩtãa lɛ fʊn tɩr a fʊ nɛɛ kʊ a maa na ɩ a fʊ gbãgbaa, fʊn tʊ̃ɔ bar ma sɔr nɩ nyã'maar.
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 Bojũu n nɩbir nyɛ naa a fafaara,
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 'lɔ fʊn chɔɔr ka nɩrɛ jaa nyɛ wʊ.
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 Wʊn ɩn chãa wiil a nɩbɛ bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, tɩ na wʊ ɩ tɩɩr kʊ a fʊ nɩbɛ Isɩral.”
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Ka a Yesu sãa nɩ a ma nɛɛ 'maa a lɛ a Simeon na 'yɛr a wʊ yele.
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 Ka a Simeon pãa 'yɛr nɛvɩla 'yɔ̃ɔ ba, tɩ 'yɛr kʊ a Mɛɛr na ɩ a ma, “A bie nyãna lɛ Nãaŋmɩn kʊ a Isɩral nɩbɛ, ka ba yɔɔ na ŋme gbɛr lo tɩ ir, na wʊ ɩ jãnɛ ka ban 'yɛrɛ kpɛrɛ nɩ wʊ.
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 Nɩbɛ yɔɔ pʊtɩɛr na gãn chãa pɔ, ka a fʊ̃ʊ mɩ pʊɔ sɔ̃ɔ fɩka sʊɔ ban chɔr fʊ.”
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 Pɔɔ na ɩ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrɛ ben be ban bʊɔlɔ Ana na wʊ ɩ Fanuwɛl bie na wʊ ɩ Aserɩ bal nɩrɛ, na wʊ ɩ pɔɔ nyɔ̃ɔ. Wʊ kul sɩrɛ maal yuomo ayopõi.
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 Ka a sɩrɛ kpi tɩ wʊ ɩ a pɔɔkʊɔr maal yuomo lɩjaanaar nɩ anaar (84). Waa gala a Nãaŋmɩn puorfʊ yir ɛ, tɩchɛ wʊ ma ben be na wʊ ma gal bʊ̃diir tɩ sʊɔrɔ Nãaŋmɩn tãsɔɔ nɩ a mɔ̃tɔ̃ɔ.
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 A sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃ lɛ wʊ wa a ba sɛ̃ tɩ dãn Nãaŋmɩn tɩ na wʊ 'yɛr a bie 'yɛr kʊ a bala jaa na chɛlɛ a Jerusalɛm faafʊ bɩbir.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 A lɛ a Josefʊ nɩ a Mɛɛr na wa ir a nɛɛ maal a lɛ a Soro na bin, ba lɩɛb kul a Najaretɩ na ɩ a ba tẽe na be a Galilee wɛr pɔ.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 Be lɛ a bie tɩ nʊ̃ɔnɔ̃ nɩ fɔ̃ɔ na wʊ sɛɛn yɛ̃ ka a Nãaŋmɩn wãɛfʊ be a wʊ sɛ̃.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 Yuon jaa a sãa naa ma ma chen a Jerusalɛm tɩ lɔ̃ɔ na ba di a Gõl Bar Difʊ.
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Yesu na wa nyɛ yuomo pie nɩ ayi ba tara wʊn don a Difʊ nyã jie nɩtãa lɛ ban ma ɩrɛ.
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 A Gõl Bar Difʊ ber na wa baar, ba lɩɛb kulo a ba tẽe tɩchɛ a Yesu bar a Jerusalɛm ka baa bɔ̃ɔn ɛ.
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 Ba tɩɛr ɩka wʊ taa pɔɔ a ba nɩbɛ kulo nɩ tɩ chen bɩbir bʊ̃'yen baa nyɛ wʊ ɛ, na ba pãa yʊɔrɔ bʊɔrɔ wʊ a ba nɩbɛ nɩ a ba nɩbɔ̃ɔnsɩ nɩ a ba barmɩne sɛ̃.
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 Ban ba wa nyɛ wʊ ɛ, ba lɩɛb chen a Jerusalɛm a wʊ bɔfʊ jie.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 A ber ata daar lɛ a ba tɩ nyɛ wʊ a be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ, ka wʊ jãnɛ a wiwiilbe chara pɔ chɛlɛ a lɛ ban 'yɛrɛ na wʊ sʊrɔ ba sʊʊrfʊsɩ.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Nɩrɛ jaa na wõ a lɛ wʊn ire a 'yɛrsɩ par a chɔ̃ chɔ̃ nɛɛ 'maa ba naa.
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 A sãa nɩ a ma na wa nyɛ wʊ a ba nɛɛ mɩ 'maa ba naa ka a ma sʊʊr, “Pa n bie, bo lɛ fʊ maal sɩ a nɩtɔ̃, ka maa nɩ a fʊ sãa yɔbɔ fʊ lɛ̃ɛɛ wa faa?”
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 Ka Yesu sʊʊr a ma, “Bãa 'yɔ̃ɔ lɛ yɩ yʊɔrɔ bʊɔrɔ ma? Yaa bɔ̃ɔ ɩka ɩn be naa a n Sãa yir ɛ?”
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 Tɩchɛ baa bɔ̃ɔ a anyãna wʊn 'yɛr kʊ ba par ɛ.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 A wʊ ir pɔɔ ba, a ba pãa kul a Najaretɩ a wʊ tɩ wõnõ a ba toor, tɩchɛ ka a ma 'yɔ̃ɔ a 'yɛr anyãna a jaa a wʊ pʊɔm.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 Ka a Yesu nʊ̃ɔnɔ̃ nɩ yɛ̃ nɩ a kpɛ̃ɛ ka wʊ yele nʊ̃mɔ̃ a Nãaŋmɩn sɛ̃ nɩ a nɩbɛ sɛ̃.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.