Lucas 2
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NTLH
1 A ber ala pɔ, a paal Nãkpɛ̃ɛ Siisa Agustus 'yɛr naa ɩka ba sɔr a nɩbɛ ba jaa na be a Worom paal pɔ.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 A sɔrfʊ nyã lɛ ɩ a sɔrdɔ̃ɔ ban sɔr a nɩbɛ ka a Kiriniyus mɩ ɩ a Siriya nãa.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Nɩrɛ jaa kul a wʊ mãɛ tẽe ka ban tɩ sɔr wʊ.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Ala lɛ so ka a Josefʊ mɩ na yi a Najaretɩ tẽe na be a Galilee wɛr pɔ, na wʊ chen a Judiya wɛr pɔ, a Nãa David tẽe ban bʊɔlɔ a Bɛtɩlɛhɛm, bojũu a Nãa David yir lɛ wʊ yi tɩ lɛ ɩ a wʊ bal nɩrɛ.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Josefʊ tara na a Mɛɛr na tara a pʊɔ wʊn bʊɔrɔ a kulfʊ 'mataa chiin ka ban tɩ sɔr ba.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 A lɛ ban be a Bɛtɩlɛhɛm ka a Mɛɛr bie dɔɔfʊ daar ta.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Ka wʊ dɔɔ a pɔɔsarbie ka wʊ ɩ dabile a wʊ vil wʊ a fɔbaa gaal a dʊ̃n mʊɔr 'wɔfʊ jie bojũu baa nyɛ jie na kpɛ a sãanba kpɛfʊ jie ɛ.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Pɛchiinbɛ mɩ dɔ̃ɔ gbʊr a tẽe na ba gãn a ba piir be a mʊ̃ɔ pɔ kaara.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Ka a Nãaŋmɩn malaka yi a saaju wa a ba sɛ̃, ka Nãaŋmɩn tɩɩr chaar pɔɔ ba, ka dãbãɛ kpɛ ba.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Tɩchɛ a malaka 'yɛr kʊ ba, “Yɩ ta joro dãbãɛ ɛ, 'yɛr nʊ̃ɔ lɛ n waan a yɩ sɛ̃, an ɩn chɩlfʊ kpɛ̃ɛ kʊ a nɩbɛ ba jaa.
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 A dɩna tãsɔɔ ba dɔɔ naa a Fafaara a yɩ 'yɔ̃ɔ a Nãa David tẽe pɔ. Wʊ ɩ naa a sɩ Soro nɩ a Nɩ-iraa.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Jãnɛ yɩn na de bɔ̃ɔn wʊ nɩ nyã. Yɩn nyɛ naa a bipɩla ban vil a fɔbaa gaal wʊ a dʊ̃n mʊɔr 'wɔfʊ jie.”
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Ajienaa a saaju malakasɩ yɔɔ wa naa wa 'matãan a malaka 'lɔ a ba dãna a Nãaŋmɩn 'yɛrɛ nɩ,
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 “Tɩɩr wʊ ta a Nãaŋmɩn na be a saaju, ka nyã'maar mɩ be a nɩbɛ bala na pɛlɛ a wʊ pʊɔ a wɛr pɔ.”
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 A malakasɩ na wa bar ba tɩ lɩɛb do a saaju, ka a pɛchiinbɛ 'yɛrɛ kʊrɔ taa, “Yɩ ɩ a sɩ chen a Bɛtɩlɛhɛm tẽe pɔ, tɩ kaa a yelnyɩnɛ na ɩ ka a Nãaŋmɩn tʊ̃ 'yɛr sɩ.”
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Be lɛ ba pɔɔ chen tɩ nyɛ a Mɛɛr nɩ a Josefʊ nɩ a bipɩla na gã a dʊ̃n mʊɔr 'wɔfʊ jie.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 A lɛ ban wa nyɛ wʊ, ba 'yɛr naa a lɛ a malaka na 'yɛr kʊ ba a bibile yele.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 A bala ba jaa na wõ a lɛ a pɛchiinbɛ na 'yɛr a bie 'yɛr kʊ ba, ka nɛɛr 'maa ba jaa.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 Tɩchɛ ka a Mɛɛr 'yɔ̃ɔ a anyãna a wʊ pʊɔm tara tɩɛrɛ.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 A pɛchiinbɛ lɩɛb chen a piir jie tɩ dãna Nãaŋmɩn na ba pɛɛrɛ wʊ a ala a jaa ban wõ tɩ nyɛ a lɛ a malaka na 'yɛr kʊ ba.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 A ber aniin na wa ta, ba ŋmaa wʊn a yʊɔr tɩ 'yɔ̃ɔ wʊ a yuor Yesu, a yuor nyã lɛ a malaka 'yɛr kʊ a Mɛɛr tɩ ka wʊ wa tara a pʊɔ.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 Mɛɛr na wa baar a padɔɔr a lɛ a Mosesɩ nɛɛ na 'yɛr, Josefʊ nɩ a Mɛɛr den a bie chiin a Jerusalɛm na tɩ kʊ a Nãaŋmɩn.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 Nɩtãa lɛ a Soro na 'yɛr, “Yɩ de dabil dɔ̃ɔ jaa kʊ a Soro.” (A Yifʊ Gãn 13:2, 12)
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Ba den a bɔɔrlo bomo ala a Soro na 'yɛr ɩka, “Ŋmama ayi bɩɩ papa pɔlɔ ayi tɩ pɔl a ba mãɛ.” (Mosesɩ Gãma Na Tu Ata 12:8)
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Daba kɔ̃ɔ dɔ̃ɔ be a Jerusalɛm ban bʊɔlɔ Simeon na wʊ ɩ nɩtor na waa baala Nãaŋmɩn ɛ. Wʊ mɩ dɔ̃ɔ chɛlɛ a Isɩral nɩbɛ faafʊ bɩbir ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ be a wʊ sɛ̃.
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 A Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr kʊ wʊ ɩka wʊn nyɛ naa a Nɩ-iraa 'lɔ a Soro na tʊ̃ nɩ nɩbir tɩ kpi.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 A Nãaŋmɩn Sɩɛ vɛ̃n ka Simeon chen be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ, ka a ɩ a Josefʊ nɩ a Mɛɛr mɩ waan naa a ba bie Yesu a be na wa ir a nɛɛ.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Ka a Simeon de a bie 'yɔ̃ɔ a wʊ nũu pɔ tɩ puor Nãaŋmɩn yãan 'yɛrɛ,
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 “Tʊ̃ɔnɔ̃ sʊɔ, nɩtãa lɛ fʊn tɩr a fʊ nɛɛ kʊ a maa na ɩ a fʊ gbãgbaa, fʊn tʊ̃ɔ bar ma sɔr nɩ nyã'maar.
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 Bojũu n nɩbir nyɛ naa a fafaara,
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 'lɔ fʊn chɔɔr ka nɩrɛ jaa nyɛ wʊ.
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 Wʊn ɩn chãa wiil a nɩbɛ bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, tɩ na wʊ ɩ tɩɩr kʊ a fʊ nɩbɛ Isɩral.”
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Ka a Yesu sãa nɩ a ma nɛɛ 'maa a lɛ a Simeon na 'yɛr a wʊ yele.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Ka a Simeon pãa 'yɛr nɛvɩla 'yɔ̃ɔ ba, tɩ 'yɛr kʊ a Mɛɛr na ɩ a ma, “A bie nyãna lɛ Nãaŋmɩn kʊ a Isɩral nɩbɛ, ka ba yɔɔ na ŋme gbɛr lo tɩ ir, na wʊ ɩ jãnɛ ka ban 'yɛrɛ kpɛrɛ nɩ wʊ.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Nɩbɛ yɔɔ pʊtɩɛr na gãn chãa pɔ, ka a fʊ̃ʊ mɩ pʊɔ sɔ̃ɔ fɩka sʊɔ ban chɔr fʊ.”
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Pɔɔ na ɩ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrɛ ben be ban bʊɔlɔ Ana na wʊ ɩ Fanuwɛl bie na wʊ ɩ Aserɩ bal nɩrɛ, na wʊ ɩ pɔɔ nyɔ̃ɔ. Wʊ kul sɩrɛ maal yuomo ayopõi.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 Ka a sɩrɛ kpi tɩ wʊ ɩ a pɔɔkʊɔr maal yuomo lɩjaanaar nɩ anaar (84). Waa gala a Nãaŋmɩn puorfʊ yir ɛ, tɩchɛ wʊ ma ben be na wʊ ma gal bʊ̃diir tɩ sʊɔrɔ Nãaŋmɩn tãsɔɔ nɩ a mɔ̃tɔ̃ɔ.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 A sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃ lɛ wʊ wa a ba sɛ̃ tɩ dãn Nãaŋmɩn tɩ na wʊ 'yɛr a bie 'yɛr kʊ a bala jaa na chɛlɛ a Jerusalɛm faafʊ bɩbir.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 A lɛ a Josefʊ nɩ a Mɛɛr na wa ir a nɛɛ maal a lɛ a Soro na bin, ba lɩɛb kul a Najaretɩ na ɩ a ba tẽe na be a Galilee wɛr pɔ.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Be lɛ a bie tɩ nʊ̃ɔnɔ̃ nɩ fɔ̃ɔ na wʊ sɛɛn yɛ̃ ka a Nãaŋmɩn wãɛfʊ be a wʊ sɛ̃.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Yuon jaa a sãa naa ma ma chen a Jerusalɛm tɩ lɔ̃ɔ na ba di a Gõl Bar Difʊ.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Yesu na wa nyɛ yuomo pie nɩ ayi ba tara wʊn don a Difʊ nyã jie nɩtãa lɛ ban ma ɩrɛ.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 A Gõl Bar Difʊ ber na wa baar, ba lɩɛb kulo a ba tẽe tɩchɛ a Yesu bar a Jerusalɛm ka baa bɔ̃ɔn ɛ.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 Ba tɩɛr ɩka wʊ taa pɔɔ a ba nɩbɛ kulo nɩ tɩ chen bɩbir bʊ̃'yen baa nyɛ wʊ ɛ, na ba pãa yʊɔrɔ bʊɔrɔ wʊ a ba nɩbɛ nɩ a ba nɩbɔ̃ɔnsɩ nɩ a ba barmɩne sɛ̃.
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Ban ba wa nyɛ wʊ ɛ, ba lɩɛb chen a Jerusalɛm a wʊ bɔfʊ jie.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 A ber ata daar lɛ a ba tɩ nyɛ wʊ a be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ, ka wʊ jãnɛ a wiwiilbe chara pɔ chɛlɛ a lɛ ban 'yɛrɛ na wʊ sʊrɔ ba sʊʊrfʊsɩ.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Nɩrɛ jaa na wõ a lɛ wʊn ire a 'yɛrsɩ par a chɔ̃ chɔ̃ nɛɛ 'maa ba naa.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 A sãa nɩ a ma na wa nyɛ wʊ a ba nɛɛ mɩ 'maa ba naa ka a ma sʊʊr, “Pa n bie, bo lɛ fʊ maal sɩ a nɩtɔ̃, ka maa nɩ a fʊ sãa yɔbɔ fʊ lɛ̃ɛɛ wa faa?”
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Ka Yesu sʊʊr a ma, “Bãa 'yɔ̃ɔ lɛ yɩ yʊɔrɔ bʊɔrɔ ma? Yaa bɔ̃ɔ ɩka ɩn be naa a n Sãa yir ɛ?”
49 Jesus respondeu:
50 Tɩchɛ baa bɔ̃ɔ a anyãna wʊn 'yɛr kʊ ba par ɛ.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 A wʊ ir pɔɔ ba, a ba pãa kul a Najaretɩ a wʊ tɩ wõnõ a ba toor, tɩchɛ ka a ma 'yɔ̃ɔ a 'yɛr anyãna a jaa a wʊ pʊɔm.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Ka a Yesu nʊ̃ɔnɔ̃ nɩ yɛ̃ nɩ a kpɛ̃ɛ ka wʊ yele nʊ̃mɔ̃ a Nãaŋmɩn sɛ̃ nɩ a nɩbɛ sɛ̃.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.