Lucas 2

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs BKJ

Sair da comparação
1 A ber ala pɔ, a paal Nãkpɛ̃ɛ Siisa Agustus 'yɛr naa ɩka ba sɔr a nɩbɛ ba jaa na be a Worom paal pɔ.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 A sɔrfʊ nyã lɛ ɩ a sɔrdɔ̃ɔ ban sɔr a nɩbɛ ka a Kiriniyus mɩ ɩ a Siriya nãa.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 Nɩrɛ jaa kul a wʊ mãɛ tẽe ka ban tɩ sɔr wʊ.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 Ala lɛ so ka a Josefʊ mɩ na yi a Najaretɩ tẽe na be a Galilee wɛr pɔ, na wʊ chen a Judiya wɛr pɔ, a Nãa David tẽe ban bʊɔlɔ a Bɛtɩlɛhɛm, bojũu a Nãa David yir lɛ wʊ yi tɩ lɛ ɩ a wʊ bal nɩrɛ.
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 Josefʊ tara na a Mɛɛr na tara a pʊɔ wʊn bʊɔrɔ a kulfʊ 'mataa chiin ka ban tɩ sɔr ba.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 A lɛ ban be a Bɛtɩlɛhɛm ka a Mɛɛr bie dɔɔfʊ daar ta.
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 Ka wʊ dɔɔ a pɔɔsarbie ka wʊ ɩ dabile a wʊ vil wʊ a fɔbaa gaal a dʊ̃n mʊɔr 'wɔfʊ jie bojũu baa nyɛ jie na kpɛ a sãanba kpɛfʊ jie ɛ.
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 Pɛchiinbɛ mɩ dɔ̃ɔ gbʊr a tẽe na ba gãn a ba piir be a mʊ̃ɔ pɔ kaara.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 Ka a Nãaŋmɩn malaka yi a saaju wa a ba sɛ̃, ka Nãaŋmɩn tɩɩr chaar pɔɔ ba, ka dãbãɛ kpɛ ba.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Tɩchɛ a malaka 'yɛr kʊ ba, “Yɩ ta joro dãbãɛ ɛ, 'yɛr nʊ̃ɔ lɛ n waan a yɩ sɛ̃, an ɩn chɩlfʊ kpɛ̃ɛ kʊ a nɩbɛ ba jaa.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 A dɩna tãsɔɔ ba dɔɔ naa a Fafaara a yɩ 'yɔ̃ɔ a Nãa David tẽe pɔ. Wʊ ɩ naa a sɩ Soro nɩ a Nɩ-iraa.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Jãnɛ yɩn na de bɔ̃ɔn wʊ nɩ nyã. Yɩn nyɛ naa a bipɩla ban vil a fɔbaa gaal wʊ a dʊ̃n mʊɔr 'wɔfʊ jie.”
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 Ajienaa a saaju malakasɩ yɔɔ wa naa wa 'matãan a malaka 'lɔ a ba dãna a Nãaŋmɩn 'yɛrɛ nɩ,
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 “Tɩɩr wʊ ta a Nãaŋmɩn na be a saaju, ka nyã'maar mɩ be a nɩbɛ bala na pɛlɛ a wʊ pʊɔ a wɛr pɔ.”
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 A malakasɩ na wa bar ba tɩ lɩɛb do a saaju, ka a pɛchiinbɛ 'yɛrɛ kʊrɔ taa, “Yɩ ɩ a sɩ chen a Bɛtɩlɛhɛm tẽe pɔ, tɩ kaa a yelnyɩnɛ na ɩ ka a Nãaŋmɩn tʊ̃ 'yɛr sɩ.”
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Be lɛ ba pɔɔ chen tɩ nyɛ a Mɛɛr nɩ a Josefʊ nɩ a bipɩla na gã a dʊ̃n mʊɔr 'wɔfʊ jie.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 A lɛ ban wa nyɛ wʊ, ba 'yɛr naa a lɛ a malaka na 'yɛr kʊ ba a bibile yele.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 A bala ba jaa na wõ a lɛ a pɛchiinbɛ na 'yɛr a bie 'yɛr kʊ ba, ka nɛɛr 'maa ba jaa.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 Tɩchɛ ka a Mɛɛr 'yɔ̃ɔ a anyãna a wʊ pʊɔm tara tɩɛrɛ.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 A pɛchiinbɛ lɩɛb chen a piir jie tɩ dãna Nãaŋmɩn na ba pɛɛrɛ wʊ a ala a jaa ban wõ tɩ nyɛ a lɛ a malaka na 'yɛr kʊ ba.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 A ber aniin na wa ta, ba ŋmaa wʊn a yʊɔr tɩ 'yɔ̃ɔ wʊ a yuor Yesu, a yuor nyã lɛ a malaka 'yɛr kʊ a Mɛɛr tɩ ka wʊ wa tara a pʊɔ.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 Mɛɛr na wa baar a padɔɔr a lɛ a Mosesɩ nɛɛ na 'yɛr, Josefʊ nɩ a Mɛɛr den a bie chiin a Jerusalɛm na tɩ kʊ a Nãaŋmɩn.
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 Nɩtãa lɛ a Soro na 'yɛr, “Yɩ de dabil dɔ̃ɔ jaa kʊ a Soro.” (A Yifʊ Gãn 13:2, 12)
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao ­Senhor);
24 Ba den a bɔɔrlo bomo ala a Soro na 'yɛr ɩka, “Ŋmama ayi bɩɩ papa pɔlɔ ayi tɩ pɔl a ba mãɛ.” (Mosesɩ Gãma Na Tu Ata 12:8)
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 Daba kɔ̃ɔ dɔ̃ɔ be a Jerusalɛm ban bʊɔlɔ Simeon na wʊ ɩ nɩtor na waa baala Nãaŋmɩn ɛ. Wʊ mɩ dɔ̃ɔ chɛlɛ a Isɩral nɩbɛ faafʊ bɩbir ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ be a wʊ sɛ̃.
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 A Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr kʊ wʊ ɩka wʊn nyɛ naa a Nɩ-iraa 'lɔ a Soro na tʊ̃ nɩ nɩbir tɩ kpi.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 A Nãaŋmɩn Sɩɛ vɛ̃n ka Simeon chen be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ, ka a ɩ a Josefʊ nɩ a Mɛɛr mɩ waan naa a ba bie Yesu a be na wa ir a nɛɛ.
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 Ka a Simeon de a bie 'yɔ̃ɔ a wʊ nũu pɔ tɩ puor Nãaŋmɩn yãan 'yɛrɛ,
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 “Tʊ̃ɔnɔ̃ sʊɔ, nɩtãa lɛ fʊn tɩr a fʊ nɛɛ kʊ a maa na ɩ a fʊ gbãgbaa, fʊn tʊ̃ɔ bar ma sɔr nɩ nyã'maar.
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 Bojũu n nɩbir nyɛ naa a fafaara,
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 'lɔ fʊn chɔɔr ka nɩrɛ jaa nyɛ wʊ.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Wʊn ɩn chãa wiil a nɩbɛ bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, tɩ na wʊ ɩ tɩɩr kʊ a fʊ nɩbɛ Isɩral.”
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Ka a Yesu sãa nɩ a ma nɛɛ 'maa a lɛ a Simeon na 'yɛr a wʊ yele.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 Ka a Simeon pãa 'yɛr nɛvɩla 'yɔ̃ɔ ba, tɩ 'yɛr kʊ a Mɛɛr na ɩ a ma, “A bie nyãna lɛ Nãaŋmɩn kʊ a Isɩral nɩbɛ, ka ba yɔɔ na ŋme gbɛr lo tɩ ir, na wʊ ɩ jãnɛ ka ban 'yɛrɛ kpɛrɛ nɩ wʊ.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 Nɩbɛ yɔɔ pʊtɩɛr na gãn chãa pɔ, ka a fʊ̃ʊ mɩ pʊɔ sɔ̃ɔ fɩka sʊɔ ban chɔr fʊ.”
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 Pɔɔ na ɩ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrɛ ben be ban bʊɔlɔ Ana na wʊ ɩ Fanuwɛl bie na wʊ ɩ Aserɩ bal nɩrɛ, na wʊ ɩ pɔɔ nyɔ̃ɔ. Wʊ kul sɩrɛ maal yuomo ayopõi.
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 Ka a sɩrɛ kpi tɩ wʊ ɩ a pɔɔkʊɔr maal yuomo lɩjaanaar nɩ anaar (84). Waa gala a Nãaŋmɩn puorfʊ yir ɛ, tɩchɛ wʊ ma ben be na wʊ ma gal bʊ̃diir tɩ sʊɔrɔ Nãaŋmɩn tãsɔɔ nɩ a mɔ̃tɔ̃ɔ.
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 A sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃ lɛ wʊ wa a ba sɛ̃ tɩ dãn Nãaŋmɩn tɩ na wʊ 'yɛr a bie 'yɛr kʊ a bala jaa na chɛlɛ a Jerusalɛm faafʊ bɩbir.
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 A lɛ a Josefʊ nɩ a Mɛɛr na wa ir a nɛɛ maal a lɛ a Soro na bin, ba lɩɛb kul a Najaretɩ na ɩ a ba tẽe na be a Galilee wɛr pɔ.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Be lɛ a bie tɩ nʊ̃ɔnɔ̃ nɩ fɔ̃ɔ na wʊ sɛɛn yɛ̃ ka a Nãaŋmɩn wãɛfʊ be a wʊ sɛ̃.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Yuon jaa a sãa naa ma ma chen a Jerusalɛm tɩ lɔ̃ɔ na ba di a Gõl Bar Difʊ.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 Yesu na wa nyɛ yuomo pie nɩ ayi ba tara wʊn don a Difʊ nyã jie nɩtãa lɛ ban ma ɩrɛ.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 A Gõl Bar Difʊ ber na wa baar, ba lɩɛb kulo a ba tẽe tɩchɛ a Yesu bar a Jerusalɛm ka baa bɔ̃ɔn ɛ.
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 Ba tɩɛr ɩka wʊ taa pɔɔ a ba nɩbɛ kulo nɩ tɩ chen bɩbir bʊ̃'yen baa nyɛ wʊ ɛ, na ba pãa yʊɔrɔ bʊɔrɔ wʊ a ba nɩbɛ nɩ a ba nɩbɔ̃ɔnsɩ nɩ a ba barmɩne sɛ̃.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Ban ba wa nyɛ wʊ ɛ, ba lɩɛb chen a Jerusalɛm a wʊ bɔfʊ jie.
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 A ber ata daar lɛ a ba tɩ nyɛ wʊ a be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ, ka wʊ jãnɛ a wiwiilbe chara pɔ chɛlɛ a lɛ ban 'yɛrɛ na wʊ sʊrɔ ba sʊʊrfʊsɩ.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 Nɩrɛ jaa na wõ a lɛ wʊn ire a 'yɛrsɩ par a chɔ̃ chɔ̃ nɛɛ 'maa ba naa.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 A sãa nɩ a ma na wa nyɛ wʊ a ba nɛɛ mɩ 'maa ba naa ka a ma sʊʊr, “Pa n bie, bo lɛ fʊ maal sɩ a nɩtɔ̃, ka maa nɩ a fʊ sãa yɔbɔ fʊ lɛ̃ɛɛ wa faa?”
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Ka Yesu sʊʊr a ma, “Bãa 'yɔ̃ɔ lɛ yɩ yʊɔrɔ bʊɔrɔ ma? Yaa bɔ̃ɔ ɩka ɩn be naa a n Sãa yir ɛ?”
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 Tɩchɛ baa bɔ̃ɔ a anyãna wʊn 'yɛr kʊ ba par ɛ.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 A wʊ ir pɔɔ ba, a ba pãa kul a Najaretɩ a wʊ tɩ wõnõ a ba toor, tɩchɛ ka a ma 'yɔ̃ɔ a 'yɛr anyãna a jaa a wʊ pʊɔm.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Ka a Yesu nʊ̃ɔnɔ̃ nɩ yɛ̃ nɩ a kpɛ̃ɛ ka wʊ yele nʊ̃mɔ̃ a Nãaŋmɩn sɛ̃ nɩ a nɩbɛ sɛ̃.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.