Lucas 2

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 A ber ala pɔ, a paal Nãkpɛ̃ɛ Siisa Agustus 'yɛr naa ɩka ba sɔr a nɩbɛ ba jaa na be a Worom paal pɔ.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 A sɔrfʊ nyã lɛ ɩ a sɔrdɔ̃ɔ ban sɔr a nɩbɛ ka a Kiriniyus mɩ ɩ a Siriya nãa.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 Nɩrɛ jaa kul a wʊ mãɛ tẽe ka ban tɩ sɔr wʊ.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Ala lɛ so ka a Josefʊ mɩ na yi a Najaretɩ tẽe na be a Galilee wɛr pɔ, na wʊ chen a Judiya wɛr pɔ, a Nãa David tẽe ban bʊɔlɔ a Bɛtɩlɛhɛm, bojũu a Nãa David yir lɛ wʊ yi tɩ lɛ ɩ a wʊ bal nɩrɛ.
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 Josefʊ tara na a Mɛɛr na tara a pʊɔ wʊn bʊɔrɔ a kulfʊ 'mataa chiin ka ban tɩ sɔr ba.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 A lɛ ban be a Bɛtɩlɛhɛm ka a Mɛɛr bie dɔɔfʊ daar ta.
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 Ka wʊ dɔɔ a pɔɔsarbie ka wʊ ɩ dabile a wʊ vil wʊ a fɔbaa gaal a dʊ̃n mʊɔr 'wɔfʊ jie bojũu baa nyɛ jie na kpɛ a sãanba kpɛfʊ jie ɛ.
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Pɛchiinbɛ mɩ dɔ̃ɔ gbʊr a tẽe na ba gãn a ba piir be a mʊ̃ɔ pɔ kaara.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 Ka a Nãaŋmɩn malaka yi a saaju wa a ba sɛ̃, ka Nãaŋmɩn tɩɩr chaar pɔɔ ba, ka dãbãɛ kpɛ ba.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Tɩchɛ a malaka 'yɛr kʊ ba, “Yɩ ta joro dãbãɛ ɛ, 'yɛr nʊ̃ɔ lɛ n waan a yɩ sɛ̃, an ɩn chɩlfʊ kpɛ̃ɛ kʊ a nɩbɛ ba jaa.
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 A dɩna tãsɔɔ ba dɔɔ naa a Fafaara a yɩ 'yɔ̃ɔ a Nãa David tẽe pɔ. Wʊ ɩ naa a sɩ Soro nɩ a Nɩ-iraa.
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Jãnɛ yɩn na de bɔ̃ɔn wʊ nɩ nyã. Yɩn nyɛ naa a bipɩla ban vil a fɔbaa gaal wʊ a dʊ̃n mʊɔr 'wɔfʊ jie.”
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 Ajienaa a saaju malakasɩ yɔɔ wa naa wa 'matãan a malaka 'lɔ a ba dãna a Nãaŋmɩn 'yɛrɛ nɩ,
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Tɩɩr wʊ ta a Nãaŋmɩn na be a saaju, ka nyã'maar mɩ be a nɩbɛ bala na pɛlɛ a wʊ pʊɔ a wɛr pɔ.”
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 A malakasɩ na wa bar ba tɩ lɩɛb do a saaju, ka a pɛchiinbɛ 'yɛrɛ kʊrɔ taa, “Yɩ ɩ a sɩ chen a Bɛtɩlɛhɛm tẽe pɔ, tɩ kaa a yelnyɩnɛ na ɩ ka a Nãaŋmɩn tʊ̃ 'yɛr sɩ.”
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Be lɛ ba pɔɔ chen tɩ nyɛ a Mɛɛr nɩ a Josefʊ nɩ a bipɩla na gã a dʊ̃n mʊɔr 'wɔfʊ jie.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 A lɛ ban wa nyɛ wʊ, ba 'yɛr naa a lɛ a malaka na 'yɛr kʊ ba a bibile yele.
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 A bala ba jaa na wõ a lɛ a pɛchiinbɛ na 'yɛr a bie 'yɛr kʊ ba, ka nɛɛr 'maa ba jaa.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 Tɩchɛ ka a Mɛɛr 'yɔ̃ɔ a anyãna a wʊ pʊɔm tara tɩɛrɛ.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 A pɛchiinbɛ lɩɛb chen a piir jie tɩ dãna Nãaŋmɩn na ba pɛɛrɛ wʊ a ala a jaa ban wõ tɩ nyɛ a lɛ a malaka na 'yɛr kʊ ba.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 A ber aniin na wa ta, ba ŋmaa wʊn a yʊɔr tɩ 'yɔ̃ɔ wʊ a yuor Yesu, a yuor nyã lɛ a malaka 'yɛr kʊ a Mɛɛr tɩ ka wʊ wa tara a pʊɔ.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 Mɛɛr na wa baar a padɔɔr a lɛ a Mosesɩ nɛɛ na 'yɛr, Josefʊ nɩ a Mɛɛr den a bie chiin a Jerusalɛm na tɩ kʊ a Nãaŋmɩn.
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Nɩtãa lɛ a Soro na 'yɛr, “Yɩ de dabil dɔ̃ɔ jaa kʊ a Soro.” (A Yifʊ Gãn 13:2, 12)
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 Ba den a bɔɔrlo bomo ala a Soro na 'yɛr ɩka, “Ŋmama ayi bɩɩ papa pɔlɔ ayi tɩ pɔl a ba mãɛ.” (Mosesɩ Gãma Na Tu Ata 12:8)
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 Daba kɔ̃ɔ dɔ̃ɔ be a Jerusalɛm ban bʊɔlɔ Simeon na wʊ ɩ nɩtor na waa baala Nãaŋmɩn ɛ. Wʊ mɩ dɔ̃ɔ chɛlɛ a Isɩral nɩbɛ faafʊ bɩbir ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ be a wʊ sɛ̃.
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 A Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr kʊ wʊ ɩka wʊn nyɛ naa a Nɩ-iraa 'lɔ a Soro na tʊ̃ nɩ nɩbir tɩ kpi.
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 A Nãaŋmɩn Sɩɛ vɛ̃n ka Simeon chen be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ, ka a ɩ a Josefʊ nɩ a Mɛɛr mɩ waan naa a ba bie Yesu a be na wa ir a nɛɛ.
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 Ka a Simeon de a bie 'yɔ̃ɔ a wʊ nũu pɔ tɩ puor Nãaŋmɩn yãan 'yɛrɛ,
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 “Tʊ̃ɔnɔ̃ sʊɔ, nɩtãa lɛ fʊn tɩr a fʊ nɛɛ kʊ a maa na ɩ a fʊ gbãgbaa, fʊn tʊ̃ɔ bar ma sɔr nɩ nyã'maar.
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 Bojũu n nɩbir nyɛ naa a fafaara,
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 'lɔ fʊn chɔɔr ka nɩrɛ jaa nyɛ wʊ.
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Wʊn ɩn chãa wiil a nɩbɛ bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, tɩ na wʊ ɩ tɩɩr kʊ a fʊ nɩbɛ Isɩral.”
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 Ka a Yesu sãa nɩ a ma nɛɛ 'maa a lɛ a Simeon na 'yɛr a wʊ yele.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 Ka a Simeon pãa 'yɛr nɛvɩla 'yɔ̃ɔ ba, tɩ 'yɛr kʊ a Mɛɛr na ɩ a ma, “A bie nyãna lɛ Nãaŋmɩn kʊ a Isɩral nɩbɛ, ka ba yɔɔ na ŋme gbɛr lo tɩ ir, na wʊ ɩ jãnɛ ka ban 'yɛrɛ kpɛrɛ nɩ wʊ.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 Nɩbɛ yɔɔ pʊtɩɛr na gãn chãa pɔ, ka a fʊ̃ʊ mɩ pʊɔ sɔ̃ɔ fɩka sʊɔ ban chɔr fʊ.”
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 Pɔɔ na ɩ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrɛ ben be ban bʊɔlɔ Ana na wʊ ɩ Fanuwɛl bie na wʊ ɩ Aserɩ bal nɩrɛ, na wʊ ɩ pɔɔ nyɔ̃ɔ. Wʊ kul sɩrɛ maal yuomo ayopõi.
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 Ka a sɩrɛ kpi tɩ wʊ ɩ a pɔɔkʊɔr maal yuomo lɩjaanaar nɩ anaar (84). Waa gala a Nãaŋmɩn puorfʊ yir ɛ, tɩchɛ wʊ ma ben be na wʊ ma gal bʊ̃diir tɩ sʊɔrɔ Nãaŋmɩn tãsɔɔ nɩ a mɔ̃tɔ̃ɔ.
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 A sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃ lɛ wʊ wa a ba sɛ̃ tɩ dãn Nãaŋmɩn tɩ na wʊ 'yɛr a bie 'yɛr kʊ a bala jaa na chɛlɛ a Jerusalɛm faafʊ bɩbir.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 A lɛ a Josefʊ nɩ a Mɛɛr na wa ir a nɛɛ maal a lɛ a Soro na bin, ba lɩɛb kul a Najaretɩ na ɩ a ba tẽe na be a Galilee wɛr pɔ.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Be lɛ a bie tɩ nʊ̃ɔnɔ̃ nɩ fɔ̃ɔ na wʊ sɛɛn yɛ̃ ka a Nãaŋmɩn wãɛfʊ be a wʊ sɛ̃.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Yuon jaa a sãa naa ma ma chen a Jerusalɛm tɩ lɔ̃ɔ na ba di a Gõl Bar Difʊ.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Yesu na wa nyɛ yuomo pie nɩ ayi ba tara wʊn don a Difʊ nyã jie nɩtãa lɛ ban ma ɩrɛ.
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 A Gõl Bar Difʊ ber na wa baar, ba lɩɛb kulo a ba tẽe tɩchɛ a Yesu bar a Jerusalɛm ka baa bɔ̃ɔn ɛ.
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 Ba tɩɛr ɩka wʊ taa pɔɔ a ba nɩbɛ kulo nɩ tɩ chen bɩbir bʊ̃'yen baa nyɛ wʊ ɛ, na ba pãa yʊɔrɔ bʊɔrɔ wʊ a ba nɩbɛ nɩ a ba nɩbɔ̃ɔnsɩ nɩ a ba barmɩne sɛ̃.
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 Ban ba wa nyɛ wʊ ɛ, ba lɩɛb chen a Jerusalɛm a wʊ bɔfʊ jie.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 A ber ata daar lɛ a ba tɩ nyɛ wʊ a be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ, ka wʊ jãnɛ a wiwiilbe chara pɔ chɛlɛ a lɛ ban 'yɛrɛ na wʊ sʊrɔ ba sʊʊrfʊsɩ.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 Nɩrɛ jaa na wõ a lɛ wʊn ire a 'yɛrsɩ par a chɔ̃ chɔ̃ nɛɛ 'maa ba naa.
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 A sãa nɩ a ma na wa nyɛ wʊ a ba nɛɛ mɩ 'maa ba naa ka a ma sʊʊr, “Pa n bie, bo lɛ fʊ maal sɩ a nɩtɔ̃, ka maa nɩ a fʊ sãa yɔbɔ fʊ lɛ̃ɛɛ wa faa?”
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 Ka Yesu sʊʊr a ma, “Bãa 'yɔ̃ɔ lɛ yɩ yʊɔrɔ bʊɔrɔ ma? Yaa bɔ̃ɔ ɩka ɩn be naa a n Sãa yir ɛ?”
49 Ele respondeu:
50 Tɩchɛ baa bɔ̃ɔ a anyãna wʊn 'yɛr kʊ ba par ɛ.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 A wʊ ir pɔɔ ba, a ba pãa kul a Najaretɩ a wʊ tɩ wõnõ a ba toor, tɩchɛ ka a ma 'yɔ̃ɔ a 'yɛr anyãna a jaa a wʊ pʊɔm.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 Ka a Yesu nʊ̃ɔnɔ̃ nɩ yɛ̃ nɩ a kpɛ̃ɛ ka wʊ yele nʊ̃mɔ̃ a Nãaŋmɩn sɛ̃ nɩ a nɩbɛ sɛ̃.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.