Lucas 1
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs VC
1 Nɩtãa lɛ a nɩyɔɔ na mɔ̃ man a lɛ na ɩ a sɩ ber anyã pɔ,
1 Muitos empreenderam compor uma história dos acontecimentos que se realizaram entre nós,
2 a lɛ ɩn yelmãɛ, ba dɔ̃ɔ be be na ba nyɛn nɩbir a pielfʊ, na ba ɩ a 'yɛr nyã gbãgbaar.
2 como no-los transmitiram aqueles que foram desde o princípio testemunhas oculares e que se tornaram ministros da palavra.
3 A lɛ jũu n baraa Teofilusɩ, n mɩ mɔ̃n vɩɛr a 'yɛr tɩ tãn a pielfʊ nyɛ ka a ɩ yelmãɛ lɛ, ka n bʊɔrɔ ɩka n sɛb a lɛ na tu taa kʊ fʊ.
3 Também a mim me pareceu bem, depois de haver diligentemente investigado tudo desde o princípio, escrevê-los para ti segundo a ordem, excelentíssimo Teófilo,
4 Ka fʊ na tʊ̃ɔ bɔ̃ɔ ɩka a lɛ ban wiil fʊ ɩn yelmãɛ.
4 para que conheças a solidez daqueles ensinamentos que tens recebido.
5 A Judiya Nãa Hɛrɔd sɔ̃ɔ, a Juu nɩbɛ bɔɔrloro ãsʊɔ ben be ban bʊɔlɔ Jekariya wʊ pʊɔ naa a Abija gbul pɔ ka a wʊ pɔɔ yuor di Elijabetɩ na yi a Aaron bʊrɔ pɔ.
5 Nos tempos de Herodes, rei da Judéia, houve um sacerdote por nome Zacarias, da classe de Abias; sua mulher, descendente de Aarão, chamava-se Isabel.
6 Ba jaa ayi yele tor Nãaŋmɩn sɛ̃ ka ba turo a lɛ a Nãaŋmɩn nɛɛ na 'yɛr na baa tara chɛfʊ ɛ.
6 Ambos eram justos diante de Deus e observavam irrepreensivelmente todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Tɩchɛ baa tara bie ɛ, bojũu a Elijabetɩ abbaa ka 'lɔ naa sɩrɛ jaa nyɔ̃ɔ.
7 Mas não tinham filho, porque Isabel era estéril e ambos de idade avançada.
8 A mɩ lʊɔr wa ta a Jekariya ka wʊ̃n tʊ̃ a bɔɔr lofʊ tʊ̃mɔ̃ kʊ Nãaŋmɩn.
8 Ora, exercendo Zacarias diante de Deus as funções de sacerdote, na ordem da sua classe,
9 Gbãm lɛ ba gba ir wʊ nɩtãa lɛ a ba bɔɔrlo tʊ̃mɔ̃ na be, ka wʊn ma kpɛ a puorfʊ yir tɩ chʊm a tãɩ nyũu vɩla ala.
9 coube-lhe por sorte, segundo o costume em uso entre os sacerdotes, entrar no santuário do Senhor e aí oferecer o perfume.
10 Ka a sɔ̃ɔ na wa ta ɩka wʊ chʊm a tãɩ nyũu vɩla anyãna, a nɩbɛ ara naa a yõo puoro.
10 Todo o povo estava de fora, à hora da oferenda do perfume.
11 Be lɛ a Nãaŋmɩn malaka wa dũu wʊ be a tãɩ nyũu vɩla chʊmfʊ jie a nũsʊ̃ɔ jie.
11 Apareceu-lhe então um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do perfume.
12 Jekariya na wa nyɛ wʊ a lɛ, pɩla ɔɔ wʊ naa ka dãbãɛ kpɛ wʊ.
12 Vendo-o, Zacarias ficou perturbado, e o temor assaltou-o.
13 Tɩchɛ ka a malaka 'yɛr kʊ wʊ, “Jekariya ta joro dãbãɛ ɛ, Nãaŋmɩn wõn a fʊ sʊɔrfʊ, a fʊ pɔɔ Elijabetɩ na dɔɔn dabile ka fʊ 'yɔ̃ɔ a wʊ yuor Jɔɔn.
13 Mas o anjo disse-lhe: Não temas, Zacarias, porque foi ouvida a tua oração: Isabel, tua mulher, dar-te-á um filho, e chamá-lo-ás João.
14 A wʊ yele na ɩn nʊ̃ɔ kpɛ fʊ ka fʊ chɩlɛ ka nɩyɔɔ mɩ chɩlɛ a wʊ dɔɔfʊ jũu.
14 Ele será para ti motivo de gozo e alegria, e muitos se alegrarão com o seu nascimento;
15 An ɩ wʊn ɩn kpɛ̃ɛ a Nãaŋmɩn niem, wʊ kʊ̃ nyũ dãa ban 'yɔ̃ɔ dãbɩl ɛ, bojũu Nãaŋmɩn Sɩɛ na sɛɛ wʊn be a ma pʊɔm.
15 porque será grande diante do Senhor e não beberá vinho nem cerveja, e desde o ventre de sua mãe será cheio do Espírito Santo;
16 Wʊn lɩɛb naa a Isɩral nɩbɛ yɔɔ jie waan a ba Nãaŋmɩn sɛ̃.
16 ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Wʊn den a sɩ Soro nie nɩ a sɩɛ nɩ a kpɛ̃ɔ 'lɔ na dɔ̃ɔ be a Elaija 'yɔ̃ɔ, na wʊ lɩɛb sãamɩne ka ba tara a ba bibiir tɩɛr. Ka bawõnsɩ mɩ nyɛ yɛ̃ na ba maala yeltorsɩ na wʊ vɛ̃ ka nɩbɛ mɩ chɔɔr ba mãɛ gun a sɩ Soro.”
17 e irá adiante de Deus com o espírito e poder de Elias para reconduzir os corações dos pais aos filhos e os rebeldes à sabedoria dos justos, para preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Ka a Jekariya sʊʊr a malaka, “Ŋmɩnɛ ɩn ɩrɛ wa sɔɔ a nɩtɔ̃ fʊn 'yɛr? Maa nɩ n pɔɔ jaa kor naa.”
18 Zacarias perguntou ao anjo: Donde terei certeza disto? Pois sou velho e minha mulher é de idade avançada.
19 Ka a malaka 'yɛr kʊ wʊ, “Maa lɛ a Gabɩrɛl na ma ara a Nãaŋmɩn niem, 'lɔ lɛ tʊ̃ ma nɩ a 'yɛr nyã ɩka n wa 'yɛr a 'yɛr nʊ̃ɔ nyã kʊ fʊ.
19 O anjo respondeu-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para te falar e te trazer esta feliz nova.
20 A lɛ jũu fʊn ɩn wõo fʊ kʊ̃ lɛ tʊ̃ɔ 'yɛr 'yɛr ɛ, wa tãn a bɩbir 'lɔ a anyãna na ɩ bojũu faa sɔɔ de a 'yɛr ala na wa ɩ a sɔ̃ɔ 'lɔ na sɛɛ ɛ.”
20 Eis que ficarás mudo e não poderás falar até o dia em que estas coisas acontecerem, visto que não deste crédito às minhas palavras, que se hão de cumprir a seu tempo.
21 A nɩbɛ bala na be a yõo chɛlɛ a Jekariya wʊ̃n kor a lɛ a Nãaŋmɩn puorfʊ yir, ka chĩcham kpɛ ba.
21 No entanto, o povo estava esperando Zacarias; e admirava-se de ele se demorar tanto tempo no santuário.
22 Be lɛ ka wʊ wa yi tɩ wʊ kʊ̃ lɛ tʊ̃ɔ 'yɛr 'yɛr ɛ, ka a nɩbɛ bɔ̃ɔn ɩka wʊ nyɛn nyɛfʊ kɔ̃ɔ bojũu nuur kaalfʊ lɛ wʊ mana nɩ ba tɩ kʊ̃ tʊ̃ɔ 'yɛr ɛ.
22 Ao sair, não lhes podia falar, e compreenderam que tivera no santuário uma visão. Ele lhes explicava isto por acenos; e permaneceu mudo.
23 A lɛ a wʊ tʊ̃mɔ̃ bɩbie na wa baar be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir, wʊ lɩɛb kul a wʊ yir.
23 Decorridos os dias do seu ministério, retirou-se para sua casa.
24 A anyã puor lɛ ka wʊ pɔɔ Elijabetɩ tara pʊɔ na wʊ sɔɔl ŋmɛrsɩ anũu.
24 Algum tempo depois Isabel, sua mulher, concebeu; e por cinco meses se ocultava, dizendo:
25 Na wʊ pãa 'yɛrɛ, “Nyɛ lɛ a Nãaŋmɩn na maal ma, a wʊ maal vɩla bɩbir vɩɛ naa ka wʊ ir ma a vĩ yin a nɩbɛ niem bar.”
25 Eis a graça que o Senhor me fez, quando lançou os olhos sobre mim para tirar o meu opróbrio dentre os homens.
26 Elijabetɩ pʊɔ na wa ta ŋmɛrsɩ ayʊɔb, Nãaŋmɩn tʊ̃ naa a Gabɩrɛl a tẽe na be a Galilee paal pɔ ban bʊɔlɔ Najaretɩ,
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré,
27 be lɛ pɔɔsarbile kɔ̃ɔ be, ka daba ban bʊɔlɔ Josefʊ na ɩ a Nãa David yɔ̃ɔ ŋmaa baraa na kul ka a pɔɔbile yuor di Mɛɛr.
27 a uma virgem desposada com um homem que se chamava José, da casa de Davi e o nome da virgem era Maria.
28 A malaka chen a wʊ sɛ̃ tɩ 'yɛr, “N puorfʊ naa, fʊ ɩn nɩ'yɔ̃ɔ naa, Nãaŋmɩn ben a fʊ sɛ̃.”
28 Entrando, o anjo disse-lhe: Ave, cheia de graça, o Senhor é contigo.
29 Ka dãbãɛ nyɔɔ a Mɛɛr nɩ a puorfʊ nyã bʊrɔ, na wʊ sʊrɔ wʊ mãɛ a puorfʊ nyã par.
29 Perturbou-se ela com estas palavras e pôs-se a pensar no que significaria semelhante saudação.
30 Tɩchɛ ka a malaka 'yɛr kʊ wʊ, “Ta joro dãbãɛ ɛ, fʊ ɩn nɩ'yɔ̃ɔ naa Nãaŋmɩn niem.
30 O anjo disse-lhe: Não temas, Maria, pois encontraste graça diante de Deus.
31 Fʊn tara na pʊɔ dɔɔ dabile, na fʊ 'yɔ̃ɔ a wʊ yuor Yesu.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus.
32 Wʊn ɩn kpɛ̃ɛ, ka ba bʊɔlɔ wʊ a Nãaŋmɩn na be a Saaju Bie. A sɩ Soro Nãaŋmɩn na den a wʊ sãa David nãalʊ̃ʊ kʊ wʊ.
32 Ele será grande e chamar-se-á Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de seu pai Davi; e reinará eternamente na casa de Jacó,
33 'Lɔ lɛ na di a Jekɔb yir nãa jaa kpo kpo, a wʊ nãa kʊ̃ wa baar ɛ.”
33 e o seu reino não terá fim.
34 Ka a Mɛɛr sʊʊr a malaka, “N ba ta daba sɛrɛ ɛ, tɩ ŋmɩnɛ ɩn ɩrɛ wa dɔɔ a bie?”
34 Maria perguntou ao anjo: Como se fará isso, pois não conheço homem?
35 Ka a malaka 'yɛr kʊ wʊ, “Nãaŋmɩn Sɩɛ na wa kpɛ fʊ naa, ka a Nãaŋmɩn kpɛ̃ɔ wa ger pɔɔ fʊ a bichɛchɛ 'lɔ fʊn na dɔɔ, ban bʊɔlɔ wʊ̃n Nãaŋmɩn Bie.
35 Respondeu-lhe o anjo: O Espírito Santo descerá sobre ti, e a força do Altíssimo te envolverá com a sua sombra. Por isso o ente santo que nascer de ti será chamado Filho de Deus.
36 Nyɛ a fʊ yɛbɛ Elijabetɩ gba na ɩ a pɔɔ abbaa na wʊ nyɔ̃ɔ tɩ wʊ tara na pʊɔ na dɔɔ bie, chuur ayʊɔb nɩ nyã wʊn gal.
36 Também Isabel, tua parenta, até ela concebeu um filho na sua velhice; e já está no sexto mês aquela que é tida por estéril,
37 Yele jaa ba ɩ tuo Nãaŋmɩn sɛ̃ ɛ.”
37 porque a Deus nenhuma coisa é impossível.
38 Be lɛ a Mɛɛr 'yɛr, “Nyɛ, Nãaŋmɩn gbãgbaa lɛ n ɩ, a ɩ a lɛ kʊ ma fʊn 'yɛr?” Ka a malaka bar wʊ tɩ chen.
38 Então disse Maria: Eis aqui a serva do Senhor. Faça-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo afastou-se dela.
39 A sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃ lɛ a Mɛɛr pɔɔ yi do a tɔ̃ɔ ju a Judiya tẽe pɔ.
39 Naqueles dias, Maria se levantou e foi às pressas às montanhas, a uma cidade de Judá.
40 Wʊ tɩ kpɛ naa a Jekariya yir na wʊ puor a Elijabetɩ.
40 Entrou em casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Elijabetɩ na wõ a Mɛɛr puorfʊ ka a bie ɔɔ lɩɛb be a wʊ pʊɔm ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ sɛɛ a Elijabetɩ.
41 Ora, apenas Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança estremeceu no seu seio; e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Ka wʊ ŋme chɛlma 'yɛrɛ, “Nãaŋmɩn sʊ̃ʊ fʊn gar a pɔbɔ ba jaa, na wʊ mɩ sʊ̃ʊ a bie 'lɔ na be a fʊ pʊɔm.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres e bendito é o fruto do teu ventre.
43 Tɩchɛ nyɛ 'yɔ̃ɔfʊ na kaara, ka a n Soro ma wa a n sɛ̃?
43 Donde me vem esta honra de vir a mim a mãe de meu Senhor?
44 Ɩ̃n wa wõ a fʊ puorfʊ a bie na gã a n pʊɔm ɔɔn lɩɛb nɩ pʊpɛl.
44 Pois assim que a voz de tua saudação chegou aos meus ouvidos, a criança estremeceu de alegria no meu seio.
45 Pʊpɛl sʊɔ lɛ fʊ ɩ an ɩ fʊ sɔɔn de a lɛ a n Soro na tʊ̃, ka ba wa 'yɛr fʊ ɩka an ɩ naa a lɛ.”
45 Bem-aventurada és tu que creste, pois se hão de cumprir as coisas que da parte do Senhor te foram ditas!
46 Ka a Mɛɛr 'yɛr, “N pɛɛn Nãaŋmɩn nɩ a pʊɔ wʊ jaa.
46 E Maria disse: Minha alma glorifica ao Senhor,
47 A n sɩɛ chɩlɛ naa a Nãaŋmɩn na ɩ a n Fafaara 'yɔ̃ɔ.
47 meu espírito exulta de alegria em Deus, meu Salvador,
48 An ɩ wʊ tɩɛrtɔ a wʊ gbãgbapɔɔbile mãɛ siirfʊ. An yi dɩna chiine, a dɔɔ tu taa ba jaa na bʊɔlɔ ma naa bɔɔsʊ̃n sʊɔ.
48 porque olhou para sua pobre serva. Por isto, desde agora, me proclamarão bem-aventurada todas as gerações,
49 An ɩ a Tʊ̃ɔfʊ Sʊɔ lɛ maal a lɛ kʊ ma. A wʊ yuor ɩn chɛchɛ.
49 porque realizou em mim maravilhas aquele que é poderoso e cujo nome é Santo.
50 A wʊ nɩbaal be naa a bala na joro wʊ dãbãɛ sɛ̃, yi a yɔn tɩ tãn a yɔn suulsɩ.
50 Sua misericórdia se estende, de geração em geração, sobre os que o temem.
51 A wʊ nũu tʊ̃n tʊ̃bɛrɛ, wʊ yɛ̃yɛl naa a bala na bʊɔrɔ a yuor a ba tɩɛr pɔ bar.
51 Manifestou o poder do seu braço: desconcertou os corações dos soberbos.
52 Wʊ dɔɔn nãmɩne a ba nãa dakɔɔr jur bar, tɩchɛ na wʊ 'mɔɔr a bala na siir a ba mãɛ ka ba do saaju.
52 Derrubou do trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Wʊ kʊ naa a kɔ̃ dẽme bʊ̃sʊ̃n, tɩ dii a tara dẽme bar nũjaalsɩ.
53 Saciou de bens os indigentes e despediu de mãos vazias os ricos.
54 — ausente —
54 Acolheu a Israel, seu servo, lembrado da sua misericórdia,
55 — ausente —
55 conforme prometera a nossos pais, em favor de Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Mɛɛr jãnɛ na a Elijabetɩ sɛ̃ ŋmɛrsɩ ata tɩ lɩɛb kul a wʊ tẽe.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses. Depois voltou para casa.
57 Elijabetɩ dɔɔfʊ bɩbir wa vɩɛ naa ka wʊ dɔɔ dabile.
57 Completando-se para Isabel o tempo de dar à luz, teve um filho.
58 Ka a bala na kpɩɛrɛ gbʊr a Elijabetɩ nɩ a wʊ yir dẽme na wõ lɛ a Nãaŋmɩn na maal vɩla kʊ wʊ ba pʊɔ mɩ pɛl naa a wʊ kaar.
58 Os seus vizinhos e parentes souberam que o Senhor lhe manifestara a sua misericórdia, e congratulavam-se com ela.
59 A ber aniin daar ba wa naa ɩka ba wa ŋmaa a bie yʊɔr, na ba ta bʊɔrɔ ɩka ba de a sãa yuor 'yɔ̃ɔ wʊ bʊɔlɔ a Jekariya.
59 No oitavo dia, foram circuncidar o menino e o queriam chamar pelo nome de seu pai, Zacarias.
60 Tɩchɛ ka a ma ba sɔɔ ɛ, tɩ 'yɛr, “A bie yuor din Jɔɔn.”
60 Mas sua mãe interveio: Não, disse ela, ele se chamará João.
61 A ba 'yɛr kʊ wʊ, “Fʊ bal nɩrɛ jaa ba di a yuor nyã ɛ.”
61 Replicaram-lhe: Não há ninguém na tua família que se chame por este nome.
62 Tɩ na ba pãa 'lɩɩr sʊʊr a sãa a yobuor wʊn bʊɔrɔ ɩka ba 'yɔ̃ɔ a bie.
62 E perguntavam por acenos ao seu pai como queria que se chamasse.
63 Ka wʊ man ba ɩka ba kʊ wʊ bon ka wʊ sɛb, wʊn ben wa de a bon na wʊ sɛb, “A bie yuor din Jɔɔn.” Ka nɛɛr 'maa ba jaa.
63 Ele, pedindo uma tabuinha, escreveu nela as palavras: João é o seu nome. Todos ficaram pasmados.
64 Ajienaa lɛ a Jekariya nɛɛ mɩ 'laa ka a jãlbir bal ka wʊ tʊ̃ɔ 'yɛrɛ na wʊ pɛɛrɛ Nãaŋmɩn.
64 E logo se lhe abriu a boca e soltou-se-lhe a língua e ele falou, bendizendo a Deus.
65 Ka dãbãɛ kpɛ a bala jaa na gbʊr a be ka nɩbɛ 'yɛrɛ ka a yaar de a Judiya tẽn ala na be a tɔ̃n ju.
65 O temor apoderou-se de todos os seus vizinhos; o fato divulgou-se por todas as montanhas da Judéia.
66 Nɩrɛ jaa na wõ a nɩtɔ̃ a ma 'maa wʊn nɛɛ ka wʊ ma sʊʊr, “Ŋmɩnɛ lɛ a bie nyã na wa kaara?” Bojũu a Soro nũu dɔɔl naa a bie.
66 Todos os que o ouviam conservavam-no no coração, dizendo: Que será este menino? Porque a mão do Senhor estava com ele.
67 Jekariya na ɩ a sãa, Nãaŋmɩn Sɩɛ sɛɛ wʊ naa ka wʊ 'yɛrɛ,
67 Zacarias, seu pai, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou, nestes termos:
68 “Pɛɛfʊ wʊ ta a Isɩral Nãaŋmɩn, bojũu wʊ wa naa wa faa a wʊ nɩbɛ.
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e resgatou o seu povo,
69 Wʊ kʊ sɩn gãdaa ɩka wʊ faa sɩ na yi a wʊ gbãgbaa Nãa David yir,
69 e suscitou-nos um poderoso Salvador, na casa de Davi, seu servo
70 nɩtãa lɛ wʊn dɔ̃ɔ tu a wʊ 'yɛ'yɛrbɛ chɛchɛ bala sɛ̃ a kõr jaa ka ba 'yɛr,
70 {como havia anunciado, desde os primeiros tempos, mediante os seus santos profetas},
71 ɩka wʊ faa sɩ a sɩ dɔ̃dẽme sɛ̃, na wʊ faa sɩ a bala na laar sɩ nuur pɔ.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam.
72 Wʊ maal a nɩtɔ̃ ɩka wʊ wiil nɩbaal kʊ a sɩ sãamɩne, na wʊ lɛ tɩɛr a wʊ nɛtɩr chɛchɛ 'lɔ,
72 Assim exerce a sua misericórdia com nossos pais, e se recorda de sua santa aliança,
73 a lɛ wʊn pɔ kʊ a sɩ sãakpã Abraham.
73 segundo o juramento que fez a nosso pai Abraão: de nos conceder que, sem temor,
74 Wʊ pɔn 'yɛr ɩka, wʊn faa sɩ naa a sɩ dɔ̃dẽme nuur pɔ, ka sɩ puoro wʊ kʊ̃ lɛ joro dãbãɛ ɛ,
74 libertados de mãos inimigas, possamos servi-lo
75 na sɩ ɩ chɛchɛ nɩ nɩtorsɩ a wʊ niem a ber a jaa.
75 em santidade e justiça, em sua presença, todos os dias da nossa vida.
76 A fʊ̃ʊ na ɩ a n bie ban bʊɔlɔ fʊ naa a saaju Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrɛ, an ɩ fʊ̃ʊ lɛ na de a sɩ Soro nie chɔɔr a wʊ sɔr,
76 E tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor e lhe prepararás o caminho,
77 na fʊ vɛ̃ ka wʊ nɩbɛ bɔ̃ɔ a faafʊ sɔr, na ba nyɛ yelbier vɛ̃ kʊfʊ.
77 para dar ao seu povo conhecer a salvação, pelo perdão dos pecados.
78 Nãaŋmɩn na tara nɩ sɩ nɩbaal jũu, wʊ vɛ̃ naa ka a fafaara pur chaar 'yɔ̃ɔ sɩ yi a saaju,
78 Graças à ternura e misericórdia de nosso Deus, que nos vai trazer do alto a visita do Sol nascente,
79 na wʊ chaar 'yɔ̃ɔ a bala na kpɩɛrɛ a libe pɔ, tɩ be a kũu gãagiel pĩlem, na wʊ wiil a sɩ gbɛɛ ka a de nyã'maar sɔr.”
79 que há de iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte e dirigir os nossos passos no caminho da paz.
80 A bie nʊ̃ɔ naa ka a sɩɛ kpɛ̃ɔ be a wʊ sɛ̃. Mɔgɔ̃ɔ pɔ lɛ wʊ kpɩɛrɛ tɩ tãn a bɩbir 'lɔ wʊn na wiil a wʊ mãɛ kʊ a Isɩral nɩbɛ.
80 O menino foi crescendo e fortificava-se em espírito, e viveu nos desertos até o dia em que se apresentou diante de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.