Lucas 1
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NAA
1 Nɩtãa lɛ a nɩyɔɔ na mɔ̃ man a lɛ na ɩ a sɩ ber anyã pɔ,
1 Visto que muitos já empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 a lɛ ɩn yelmãɛ, ba dɔ̃ɔ be be na ba nyɛn nɩbir a pielfʊ, na ba ɩ a 'yɛr nyã gbãgbaar.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 A lɛ jũu n baraa Teofilusɩ, n mɩ mɔ̃n vɩɛr a 'yɛr tɩ tãn a pielfʊ nyɛ ka a ɩ yelmãɛ lɛ, ka n bʊɔrɔ ɩka n sɛb a lɛ na tu taa kʊ fʊ.
3 igualmente a mim pareceu bem, depois de cuidadosa investigação de tudo desde a sua origem, dar-lhe por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Ka fʊ na tʊ̃ɔ bɔ̃ɔ ɩka a lɛ ban wiil fʊ ɩn yelmãɛ.
4 para que você tenha plena certeza das verdades em que foi instruído.
5 A Judiya Nãa Hɛrɔd sɔ̃ɔ, a Juu nɩbɛ bɔɔrloro ãsʊɔ ben be ban bʊɔlɔ Jekariya wʊ pʊɔ naa a Abija gbul pɔ ka a wʊ pɔɔ yuor di Elijabetɩ na yi a Aaron bʊrɔ pɔ.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. A mulher dele era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Ba jaa ayi yele tor Nãaŋmɩn sɛ̃ ka ba turo a lɛ a Nãaŋmɩn nɛɛ na 'yɛr na baa tara chɛfʊ ɛ.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo de forma irrepreensível em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Tɩchɛ baa tara bie ɛ, bojũu a Elijabetɩ abbaa ka 'lɔ naa sɩrɛ jaa nyɔ̃ɔ.
7 Eles não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e os dois já tinham idade avançada.
8 A mɩ lʊɔr wa ta a Jekariya ka wʊ̃n tʊ̃ a bɔɔr lofʊ tʊ̃mɔ̃ kʊ Nãaŋmɩn.
8 E aconteceu que, enquanto Zacarias exercia o sacerdócio diante de Deus na ordem do seu turno, coube-lhe por sorteio,
9 Gbãm lɛ ba gba ir wʊ nɩtãa lɛ a ba bɔɔrlo tʊ̃mɔ̃ na be, ka wʊn ma kpɛ a puorfʊ yir tɩ chʊm a tãɩ nyũu vɩla ala.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso.
10 Ka a sɔ̃ɔ na wa ta ɩka wʊ chʊm a tãɩ nyũu vɩla anyãna, a nɩbɛ ara naa a yõo puoro.
10 Durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia na parte de fora, orando.
11 Be lɛ a Nãaŋmɩn malaka wa dũu wʊ be a tãɩ nyũu vɩla chʊmfʊ jie a nũsʊ̃ɔ jie.
11 E eis que apareceu a Zacarias um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Jekariya na wa nyɛ wʊ a lɛ, pɩla ɔɔ wʊ naa ka dãbãɛ kpɛ wʊ.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou assustado, e o temor se apoderou dele.
13 Tɩchɛ ka a malaka 'yɛr kʊ wʊ, “Jekariya ta joro dãbãɛ ɛ, Nãaŋmɩn wõn a fʊ sʊɔrfʊ, a fʊ pɔɔ Elijabetɩ na dɔɔn dabile ka fʊ 'yɔ̃ɔ a wʊ yuor Jɔɔn.
13 O anjo, porém, lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, porque a sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, dará à luz um filho, a quem você dará o nome de João.
14 A wʊ yele na ɩn nʊ̃ɔ kpɛ fʊ ka fʊ chɩlɛ ka nɩyɔɔ mɩ chɩlɛ a wʊ dɔɔfʊ jũu.
14 Você ficará alegre e feliz, e muitos ficarão contentes com o nascimento dele.
15 An ɩ wʊn ɩn kpɛ̃ɛ a Nãaŋmɩn niem, wʊ kʊ̃ nyũ dãa ban 'yɔ̃ɔ dãbɩl ɛ, bojũu Nãaŋmɩn Sɩɛ na sɛɛ wʊn be a ma pʊɔm.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre materno.
16 Wʊn lɩɛb naa a Isɩral nɩbɛ yɔɔ jie waan a ba Nãaŋmɩn sɛ̃.
16 Ele converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Wʊn den a sɩ Soro nie nɩ a sɩɛ nɩ a kpɛ̃ɔ 'lɔ na dɔ̃ɔ be a Elaija 'yɔ̃ɔ, na wʊ lɩɛb sãamɩne ka ba tara a ba bibiir tɩɛr. Ka bawõnsɩ mɩ nyɛ yɛ̃ na ba maala yeltorsɩ na wʊ vɛ̃ ka nɩbɛ mɩ chɔɔr ba mãɛ gun a sɩ Soro.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Ka a Jekariya sʊʊr a malaka, “Ŋmɩnɛ ɩn ɩrɛ wa sɔɔ a nɩtɔ̃ fʊn 'yɛr? Maa nɩ n pɔɔ jaa kor naa.”
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como terei certeza disso? Pois eu sou velho, e a minha mulher também já tem idade avançada.
19 Ka a malaka 'yɛr kʊ wʊ, “Maa lɛ a Gabɩrɛl na ma ara a Nãaŋmɩn niem, 'lɔ lɛ tʊ̃ ma nɩ a 'yɛr nyã ɩka n wa 'yɛr a 'yɛr nʊ̃ɔ nyã kʊ fʊ.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel, que estou a serviço de Deus, e fui enviado para falar com você e lhe trazer esta boa notícia.
20 A lɛ jũu fʊn ɩn wõo fʊ kʊ̃ lɛ tʊ̃ɔ 'yɛr 'yɛr ɛ, wa tãn a bɩbir 'lɔ a anyãna na ɩ bojũu faa sɔɔ de a 'yɛr ala na wa ɩ a sɔ̃ɔ 'lɔ na sɛɛ ɛ.”
20 Todavia, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que estas coisas vierem a acontecer, porque você não acreditou nas minhas palavras, as quais, no devido tempo, se cumprirão.
21 A nɩbɛ bala na be a yõo chɛlɛ a Jekariya wʊ̃n kor a lɛ a Nãaŋmɩn puorfʊ yir, ka chĩcham kpɛ ba.
21 O povo estava esperando Zacarias e admirava-se com a demora dele no santuário.
22 Be lɛ ka wʊ wa yi tɩ wʊ kʊ̃ lɛ tʊ̃ɔ 'yɛr 'yɛr ɛ, ka a nɩbɛ bɔ̃ɔn ɩka wʊ nyɛn nyɛfʊ kɔ̃ɔ bojũu nuur kaalfʊ lɛ wʊ mana nɩ ba tɩ kʊ̃ tʊ̃ɔ 'yɛr ɛ.
22 Quando Zacarias saiu, não lhes podia falar. Então entenderam que ele havia tido uma visão no santuário. E expressava-se por sinais e permanecia mudo.
23 A lɛ a wʊ tʊ̃mɔ̃ bɩbie na wa baar be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir, wʊ lɩɛb kul a wʊ yir.
23 Aconteceu que, terminados os dias do seu ministério, Zacarias voltou para casa.
24 A anyã puor lɛ ka wʊ pɔɔ Elijabetɩ tara pʊɔ na wʊ sɔɔl ŋmɛrsɩ anũu.
24 Passados esses dias, Isabel, a mulher de Zacarias, ficou grávida. E ela não saiu de casa durante cinco meses, dizendo:
25 Na wʊ pãa 'yɛrɛ, “Nyɛ lɛ a Nãaŋmɩn na maal ma, a wʊ maal vɩla bɩbir vɩɛ naa ka wʊ ir ma a vĩ yin a nɩbɛ niem bar.”
25 — Foi isto o que o Senhor me fez, ao contemplar-me, para acabar com a minha vergonha diante das pessoas.
26 Elijabetɩ pʊɔ na wa ta ŋmɛrsɩ ayʊɔb, Nãaŋmɩn tʊ̃ naa a Gabɩrɛl a tẽe na be a Galilee paal pɔ ban bʊɔlɔ Najaretɩ,
26 No sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 be lɛ pɔɔsarbile kɔ̃ɔ be, ka daba ban bʊɔlɔ Josefʊ na ɩ a Nãa David yɔ̃ɔ ŋmaa baraa na kul ka a pɔɔbile yuor di Mɛɛr.
27 a uma virgem que estava comprometida a casar com um homem da casa de Davi, cujo nome era José. A virgem se chamava Maria.
28 A malaka chen a wʊ sɛ̃ tɩ 'yɛr, “N puorfʊ naa, fʊ ɩn nɩ'yɔ̃ɔ naa, Nãaŋmɩn ben a fʊ sɛ̃.”
28 E, aproximando-se dela, o anjo disse: — Salve, agraciada! O Senhor está com você.
29 Ka dãbãɛ nyɔɔ a Mɛɛr nɩ a puorfʊ nyã bʊrɔ, na wʊ sʊrɔ wʊ mãɛ a puorfʊ nyã par.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que poderia significar esta saudação.
30 Tɩchɛ ka a malaka 'yɛr kʊ wʊ, “Ta joro dãbãɛ ɛ, fʊ ɩn nɩ'yɔ̃ɔ naa Nãaŋmɩn niem.
30 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Maria; porque você foi abençoada por Deus.
31 Fʊn tara na pʊɔ dɔɔ dabile, na fʊ 'yɔ̃ɔ a wʊ yuor Yesu.
31 Você ficará grávida e dará à luz um filho, a quem chamará pelo nome de Jesus.
32 Wʊn ɩn kpɛ̃ɛ, ka ba bʊɔlɔ wʊ a Nãaŋmɩn na be a Saaju Bie. A sɩ Soro Nãaŋmɩn na den a wʊ sãa David nãalʊ̃ʊ kʊ wʊ.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo. Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai.
33 'Lɔ lɛ na di a Jekɔb yir nãa jaa kpo kpo, a wʊ nãa kʊ̃ wa baar ɛ.”
33 Ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Ka a Mɛɛr sʊʊr a malaka, “N ba ta daba sɛrɛ ɛ, tɩ ŋmɩnɛ ɩn ɩrɛ wa dɔɔ a bie?”
34 Então Maria disse ao anjo: — Como será isto, se eu nunca tive relações com homem algum?
35 Ka a malaka 'yɛr kʊ wʊ, “Nãaŋmɩn Sɩɛ na wa kpɛ fʊ naa, ka a Nãaŋmɩn kpɛ̃ɔ wa ger pɔɔ fʊ a bichɛchɛ 'lɔ fʊn na dɔɔ, ban bʊɔlɔ wʊ̃n Nãaŋmɩn Bie.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Nyɛ a fʊ yɛbɛ Elijabetɩ gba na ɩ a pɔɔ abbaa na wʊ nyɔ̃ɔ tɩ wʊ tara na pʊɔ na dɔɔ bie, chuur ayʊɔb nɩ nyã wʊn gal.
36 E Isabel, sua parenta, igualmente está grávida, apesar de sua idade avançada, sendo este já o sexto mês de gestação para aquela que diziam ser estéril.
37 Yele jaa ba ɩ tuo Nãaŋmɩn sɛ̃ ɛ.”
37 Porque para Deus não há nada impossível.
38 Be lɛ a Mɛɛr 'yɛr, “Nyɛ, Nãaŋmɩn gbãgbaa lɛ n ɩ, a ɩ a lɛ kʊ ma fʊn 'yɛr?” Ka a malaka bar wʊ tɩ chen.
38 Então Maria disse: — Aqui está a serva do Senhor; que aconteça comigo o que você falou. Então o anjo foi embora.
39 A sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃ lɛ a Mɛɛr pɔɔ yi do a tɔ̃ɔ ju a Judiya tẽe pɔ.
39 Naqueles dias, Maria se aprontou e foi depressa à região montanhosa, a uma cidade de Judá.
40 Wʊ tɩ kpɛ naa a Jekariya yir na wʊ puor a Elijabetɩ.
40 Entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Elijabetɩ na wõ a Mɛɛr puorfʊ ka a bie ɔɔ lɩɛb be a wʊ pʊɔm ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ sɛɛ a Elijabetɩ.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre. Então Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 Ka wʊ ŋme chɛlma 'yɛrɛ, “Nãaŋmɩn sʊ̃ʊ fʊn gar a pɔbɔ ba jaa, na wʊ mɩ sʊ̃ʊ a bie 'lɔ na be a fʊ pʊɔm.
42 E exclamou em alta voz: — Bendita é você entre as mulheres, e bendito o fruto do seu ventre!
43 Tɩchɛ nyɛ 'yɔ̃ɔfʊ na kaara, ka a n Soro ma wa a n sɛ̃?
43 E que grande honra é para mim receber a visita da mãe do meu Senhor!
44 Ɩ̃n wa wõ a fʊ puorfʊ a bie na gã a n pʊɔm ɔɔn lɩɛb nɩ pʊpɛl.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da saudação que você fez, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Pʊpɛl sʊɔ lɛ fʊ ɩ an ɩ fʊ sɔɔn de a lɛ a n Soro na tʊ̃, ka ba wa 'yɛr fʊ ɩka an ɩ naa a lɛ.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Ka a Mɛɛr 'yɛr, “N pɛɛn Nãaŋmɩn nɩ a pʊɔ wʊ jaa.
46 Então Maria disse: “A minha alma engrandece ao Senhor,
47 A n sɩɛ chɩlɛ naa a Nãaŋmɩn na ɩ a n Fafaara 'yɔ̃ɔ.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 An ɩ wʊ tɩɛrtɔ a wʊ gbãgbapɔɔbile mãɛ siirfʊ. An yi dɩna chiine, a dɔɔ tu taa ba jaa na bʊɔlɔ ma naa bɔɔsʊ̃n sʊɔ.
48 porque ele atentou para a humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 An ɩ a Tʊ̃ɔfʊ Sʊɔ lɛ maal a lɛ kʊ ma. A wʊ yuor ɩn chɛchɛ.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 A wʊ nɩbaal be naa a bala na joro wʊ dãbãɛ sɛ̃, yi a yɔn tɩ tãn a yɔn suulsɩ.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 A wʊ nũu tʊ̃n tʊ̃bɛrɛ, wʊ yɛ̃yɛl naa a bala na bʊɔrɔ a yuor a ba tɩɛr pɔ bar.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Wʊ dɔɔn nãmɩne a ba nãa dakɔɔr jur bar, tɩchɛ na wʊ 'mɔɔr a bala na siir a ba mãɛ ka ba do saaju.
52 Derrubou dos seus tronos os poderosos e exaltou os humildes.
53 Wʊ kʊ naa a kɔ̃ dẽme bʊ̃sʊ̃n, tɩ dii a tara dẽme bar nũjaalsɩ.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como havia prometido aos nossos pais.”
56 Mɛɛr jãnɛ na a Elijabetɩ sɛ̃ ŋmɛrsɩ ata tɩ lɩɛb kul a wʊ tẽe.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Elijabetɩ dɔɔfʊ bɩbir wa vɩɛ naa ka wʊ dɔɔ dabile.
57 Quando chegou o tempo de Isabel dar à luz, ela teve um filho.
58 Ka a bala na kpɩɛrɛ gbʊr a Elijabetɩ nɩ a wʊ yir dẽme na wõ lɛ a Nãaŋmɩn na maal vɩla kʊ wʊ ba pʊɔ mɩ pɛl naa a wʊ kaar.
58 Os vizinhos e parentes ouviram que o Senhor tinha usado de grande misericórdia para com Isabel e se alegraram com ela.
59 A ber aniin daar ba wa naa ɩka ba wa ŋmaa a bie yʊɔr, na ba ta bʊɔrɔ ɩka ba de a sãa yuor 'yɔ̃ɔ wʊ bʊɔlɔ a Jekariya.
59 Aconteceu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Tɩchɛ ka a ma ba sɔɔ ɛ, tɩ 'yɛr, “A bie yuor din Jɔɔn.”
60 Mas a mãe do menino disse: — De modo nenhum! Ele será chamado João.
61 A ba 'yɛr kʊ wʊ, “Fʊ bal nɩrɛ jaa ba di a yuor nyã ɛ.”
61 Disseram-lhe: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 Tɩ na ba pãa 'lɩɩr sʊʊr a sãa a yobuor wʊn bʊɔrɔ ɩka ba 'yɔ̃ɔ a bie.
62 Fizeram sinais, perguntando ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Ka wʊ man ba ɩka ba kʊ wʊ bon ka wʊ sɛb, wʊn ben wa de a bon na wʊ sɛb, “A bie yuor din Jɔɔn.” Ka nɛɛr 'maa ba jaa.
63 Então, pedindo uma tabuinha, ele escreveu: — O nome dele é João. E todos se admiraram.
64 Ajienaa lɛ a Jekariya nɛɛ mɩ 'laa ka a jãlbir bal ka wʊ tʊ̃ɔ 'yɛrɛ na wʊ pɛɛrɛ Nãaŋmɩn.
64 Imediatamente a boca de Zacarias se abriu e a língua se soltou. Então começou a falar, louvando a Deus.
65 Ka dãbãɛ kpɛ a bala jaa na gbʊr a be ka nɩbɛ 'yɛrɛ ka a yaar de a Judiya tẽn ala na be a tɔ̃n ju.
65 Todos os vizinhos deles ficaram possuídos de temor, e essas coisas foram divulgadas por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Nɩrɛ jaa na wõ a nɩtɔ̃ a ma 'maa wʊn nɛɛ ka wʊ ma sʊʊr, “Ŋmɩnɛ lɛ a bie nyã na wa kaara?” Bojũu a Soro nũu dɔɔl naa a bie.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: — O que virá a ser este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Jekariya na ɩ a sãa, Nãaŋmɩn Sɩɛ sɛɛ wʊ naa ka wʊ 'yɛrɛ,
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Pɛɛfʊ wʊ ta a Isɩral Nãaŋmɩn, bojũu wʊ wa naa wa faa a wʊ nɩbɛ.
68 “Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Wʊ kʊ sɩn gãdaa ɩka wʊ faa sɩ na yi a wʊ gbãgbaa Nãa David yir,
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 nɩtãa lɛ wʊn dɔ̃ɔ tu a wʊ 'yɛ'yɛrbɛ chɛchɛ bala sɛ̃ a kõr jaa ka ba 'yɛr,
70 como havia prometido, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 ɩka wʊ faa sɩ a sɩ dɔ̃dẽme sɛ̃, na wʊ faa sɩ a bala na laar sɩ nuur pɔ.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Wʊ maal a nɩtɔ̃ ɩka wʊ wiil nɩbaal kʊ a sɩ sãamɩne, na wʊ lɛ tɩɛr a wʊ nɛtɩr chɛchɛ 'lɔ,
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 a lɛ wʊn pɔ kʊ a sɩ sãakpã Abraham.
73 e do juramento que fez a nosso pai Abraão,
74 Wʊ pɔn 'yɛr ɩka, wʊn faa sɩ naa a sɩ dɔ̃dẽme nuur pɔ, ka sɩ puoro wʊ kʊ̃ lɛ joro dãbãɛ ɛ,
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 na sɩ ɩ chɛchɛ nɩ nɩtorsɩ a wʊ niem a ber a jaa.
75 em santidade e justiça diante dele, todos os nossos dias.
76 A fʊ̃ʊ na ɩ a n bie ban bʊɔlɔ fʊ naa a saaju Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrɛ, an ɩ fʊ̃ʊ lɛ na de a sɩ Soro nie chɔɔr a wʊ sɔr,
76 E você, menino, será chamado profeta do Altíssimo, porque precederá o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 na fʊ vɛ̃ ka wʊ nɩbɛ bɔ̃ɔ a faafʊ sɔr, na ba nyɛ yelbier vɛ̃ kʊfʊ.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, por meio da remissão dos seus pecados,
78 Nãaŋmɩn na tara nɩ sɩ nɩbaal jũu, wʊ vɛ̃ naa ka a fafaara pur chaar 'yɔ̃ɔ sɩ yi a saaju,
78 graças à profunda misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 na wʊ chaar 'yɔ̃ɔ a bala na kpɩɛrɛ a libe pɔ, tɩ be a kũu gãagiel pĩlem, na wʊ wiil a sɩ gbɛɛ ka a de nyã'maar sɔr.”
79 para iluminar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.”
80 A bie nʊ̃ɔ naa ka a sɩɛ kpɛ̃ɔ be a wʊ sɛ̃. Mɔgɔ̃ɔ pɔ lɛ wʊ kpɩɛrɛ tɩ tãn a bɩbir 'lɔ wʊn na wiil a wʊ mãɛ kʊ a Isɩral nɩbɛ.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até o dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.