Lucas 1

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nɩtãa lɛ a nɩyɔɔ na mɔ̃ man a lɛ na ɩ a sɩ ber anyã pɔ,
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 a lɛ ɩn yelmãɛ, ba dɔ̃ɔ be be na ba nyɛn nɩbir a pielfʊ, na ba ɩ a 'yɛr nyã gbãgbaar.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 A lɛ jũu n baraa Teofilusɩ, n mɩ mɔ̃n vɩɛr a 'yɛr tɩ tãn a pielfʊ nyɛ ka a ɩ yelmãɛ lɛ, ka n bʊɔrɔ ɩka n sɛb a lɛ na tu taa kʊ fʊ.
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Ka fʊ na tʊ̃ɔ bɔ̃ɔ ɩka a lɛ ban wiil fʊ ɩn yelmãɛ.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 A Judiya Nãa Hɛrɔd sɔ̃ɔ, a Juu nɩbɛ bɔɔrloro ãsʊɔ ben be ban bʊɔlɔ Jekariya wʊ pʊɔ naa a Abija gbul pɔ ka a wʊ pɔɔ yuor di Elijabetɩ na yi a Aaron bʊrɔ pɔ.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Ba jaa ayi yele tor Nãaŋmɩn sɛ̃ ka ba turo a lɛ a Nãaŋmɩn nɛɛ na 'yɛr na baa tara chɛfʊ ɛ.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Tɩchɛ baa tara bie ɛ, bojũu a Elijabetɩ abbaa ka 'lɔ naa sɩrɛ jaa nyɔ̃ɔ.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 A mɩ lʊɔr wa ta a Jekariya ka wʊ̃n tʊ̃ a bɔɔr lofʊ tʊ̃mɔ̃ kʊ Nãaŋmɩn.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 Gbãm lɛ ba gba ir wʊ nɩtãa lɛ a ba bɔɔrlo tʊ̃mɔ̃ na be, ka wʊn ma kpɛ a puorfʊ yir tɩ chʊm a tãɩ nyũu vɩla ala.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Ka a sɔ̃ɔ na wa ta ɩka wʊ chʊm a tãɩ nyũu vɩla anyãna, a nɩbɛ ara naa a yõo puoro.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Be lɛ a Nãaŋmɩn malaka wa dũu wʊ be a tãɩ nyũu vɩla chʊmfʊ jie a nũsʊ̃ɔ jie.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Jekariya na wa nyɛ wʊ a lɛ, pɩla ɔɔ wʊ naa ka dãbãɛ kpɛ wʊ.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Tɩchɛ ka a malaka 'yɛr kʊ wʊ, “Jekariya ta joro dãbãɛ ɛ, Nãaŋmɩn wõn a fʊ sʊɔrfʊ, a fʊ pɔɔ Elijabetɩ na dɔɔn dabile ka fʊ 'yɔ̃ɔ a wʊ yuor Jɔɔn.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 A wʊ yele na ɩn nʊ̃ɔ kpɛ fʊ ka fʊ chɩlɛ ka nɩyɔɔ mɩ chɩlɛ a wʊ dɔɔfʊ jũu.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 An ɩ wʊn ɩn kpɛ̃ɛ a Nãaŋmɩn niem, wʊ kʊ̃ nyũ dãa ban 'yɔ̃ɔ dãbɩl ɛ, bojũu Nãaŋmɩn Sɩɛ na sɛɛ wʊn be a ma pʊɔm.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Wʊn lɩɛb naa a Isɩral nɩbɛ yɔɔ jie waan a ba Nãaŋmɩn sɛ̃.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Wʊn den a sɩ Soro nie nɩ a sɩɛ nɩ a kpɛ̃ɔ 'lɔ na dɔ̃ɔ be a Elaija 'yɔ̃ɔ, na wʊ lɩɛb sãamɩne ka ba tara a ba bibiir tɩɛr. Ka bawõnsɩ mɩ nyɛ yɛ̃ na ba maala yeltorsɩ na wʊ vɛ̃ ka nɩbɛ mɩ chɔɔr ba mãɛ gun a sɩ Soro.”
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Ka a Jekariya sʊʊr a malaka, “Ŋmɩnɛ ɩn ɩrɛ wa sɔɔ a nɩtɔ̃ fʊn 'yɛr? Maa nɩ n pɔɔ jaa kor naa.”
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Ka a malaka 'yɛr kʊ wʊ, “Maa lɛ a Gabɩrɛl na ma ara a Nãaŋmɩn niem, 'lɔ lɛ tʊ̃ ma nɩ a 'yɛr nyã ɩka n wa 'yɛr a 'yɛr nʊ̃ɔ nyã kʊ fʊ.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 A lɛ jũu fʊn ɩn wõo fʊ kʊ̃ lɛ tʊ̃ɔ 'yɛr 'yɛr ɛ, wa tãn a bɩbir 'lɔ a anyãna na ɩ bojũu faa sɔɔ de a 'yɛr ala na wa ɩ a sɔ̃ɔ 'lɔ na sɛɛ ɛ.”
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 A nɩbɛ bala na be a yõo chɛlɛ a Jekariya wʊ̃n kor a lɛ a Nãaŋmɩn puorfʊ yir, ka chĩcham kpɛ ba.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Be lɛ ka wʊ wa yi tɩ wʊ kʊ̃ lɛ tʊ̃ɔ 'yɛr 'yɛr ɛ, ka a nɩbɛ bɔ̃ɔn ɩka wʊ nyɛn nyɛfʊ kɔ̃ɔ bojũu nuur kaalfʊ lɛ wʊ mana nɩ ba tɩ kʊ̃ tʊ̃ɔ 'yɛr ɛ.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 A lɛ a wʊ tʊ̃mɔ̃ bɩbie na wa baar be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir, wʊ lɩɛb kul a wʊ yir.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 A anyã puor lɛ ka wʊ pɔɔ Elijabetɩ tara pʊɔ na wʊ sɔɔl ŋmɛrsɩ anũu.
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 Na wʊ pãa 'yɛrɛ, “Nyɛ lɛ a Nãaŋmɩn na maal ma, a wʊ maal vɩla bɩbir vɩɛ naa ka wʊ ir ma a vĩ yin a nɩbɛ niem bar.”
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Elijabetɩ pʊɔ na wa ta ŋmɛrsɩ ayʊɔb, Nãaŋmɩn tʊ̃ naa a Gabɩrɛl a tẽe na be a Galilee paal pɔ ban bʊɔlɔ Najaretɩ,
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 be lɛ pɔɔsarbile kɔ̃ɔ be, ka daba ban bʊɔlɔ Josefʊ na ɩ a Nãa David yɔ̃ɔ ŋmaa baraa na kul ka a pɔɔbile yuor di Mɛɛr.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 A malaka chen a wʊ sɛ̃ tɩ 'yɛr, “N puorfʊ naa, fʊ ɩn nɩ'yɔ̃ɔ naa, Nãaŋmɩn ben a fʊ sɛ̃.”
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 Ka dãbãɛ nyɔɔ a Mɛɛr nɩ a puorfʊ nyã bʊrɔ, na wʊ sʊrɔ wʊ mãɛ a puorfʊ nyã par.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Tɩchɛ ka a malaka 'yɛr kʊ wʊ, “Ta joro dãbãɛ ɛ, fʊ ɩn nɩ'yɔ̃ɔ naa Nãaŋmɩn niem.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Fʊn tara na pʊɔ dɔɔ dabile, na fʊ 'yɔ̃ɔ a wʊ yuor Yesu.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Wʊn ɩn kpɛ̃ɛ, ka ba bʊɔlɔ wʊ a Nãaŋmɩn na be a Saaju Bie. A sɩ Soro Nãaŋmɩn na den a wʊ sãa David nãalʊ̃ʊ kʊ wʊ.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 'Lɔ lɛ na di a Jekɔb yir nãa jaa kpo kpo, a wʊ nãa kʊ̃ wa baar ɛ.”
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Ka a Mɛɛr sʊʊr a malaka, “N ba ta daba sɛrɛ ɛ, tɩ ŋmɩnɛ ɩn ɩrɛ wa dɔɔ a bie?”
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Ka a malaka 'yɛr kʊ wʊ, “Nãaŋmɩn Sɩɛ na wa kpɛ fʊ naa, ka a Nãaŋmɩn kpɛ̃ɔ wa ger pɔɔ fʊ a bichɛchɛ 'lɔ fʊn na dɔɔ, ban bʊɔlɔ wʊ̃n Nãaŋmɩn Bie.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Nyɛ a fʊ yɛbɛ Elijabetɩ gba na ɩ a pɔɔ abbaa na wʊ nyɔ̃ɔ tɩ wʊ tara na pʊɔ na dɔɔ bie, chuur ayʊɔb nɩ nyã wʊn gal.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Yele jaa ba ɩ tuo Nãaŋmɩn sɛ̃ ɛ.”
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Be lɛ a Mɛɛr 'yɛr, “Nyɛ, Nãaŋmɩn gbãgbaa lɛ n ɩ, a ɩ a lɛ kʊ ma fʊn 'yɛr?” Ka a malaka bar wʊ tɩ chen.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 A sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃ lɛ a Mɛɛr pɔɔ yi do a tɔ̃ɔ ju a Judiya tẽe pɔ.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Wʊ tɩ kpɛ naa a Jekariya yir na wʊ puor a Elijabetɩ.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Elijabetɩ na wõ a Mɛɛr puorfʊ ka a bie ɔɔ lɩɛb be a wʊ pʊɔm ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ sɛɛ a Elijabetɩ.
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 Ka wʊ ŋme chɛlma 'yɛrɛ, “Nãaŋmɩn sʊ̃ʊ fʊn gar a pɔbɔ ba jaa, na wʊ mɩ sʊ̃ʊ a bie 'lɔ na be a fʊ pʊɔm.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Tɩchɛ nyɛ 'yɔ̃ɔfʊ na kaara, ka a n Soro ma wa a n sɛ̃?
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Ɩ̃n wa wõ a fʊ puorfʊ a bie na gã a n pʊɔm ɔɔn lɩɛb nɩ pʊpɛl.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Pʊpɛl sʊɔ lɛ fʊ ɩ an ɩ fʊ sɔɔn de a lɛ a n Soro na tʊ̃, ka ba wa 'yɛr fʊ ɩka an ɩ naa a lɛ.”
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Ka a Mɛɛr 'yɛr, “N pɛɛn Nãaŋmɩn nɩ a pʊɔ wʊ jaa.
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 A n sɩɛ chɩlɛ naa a Nãaŋmɩn na ɩ a n Fafaara 'yɔ̃ɔ.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 An ɩ wʊ tɩɛrtɔ a wʊ gbãgbapɔɔbile mãɛ siirfʊ. An yi dɩna chiine, a dɔɔ tu taa ba jaa na bʊɔlɔ ma naa bɔɔsʊ̃n sʊɔ.
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 An ɩ a Tʊ̃ɔfʊ Sʊɔ lɛ maal a lɛ kʊ ma. A wʊ yuor ɩn chɛchɛ.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 A wʊ nɩbaal be naa a bala na joro wʊ dãbãɛ sɛ̃, yi a yɔn tɩ tãn a yɔn suulsɩ.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 A wʊ nũu tʊ̃n tʊ̃bɛrɛ, wʊ yɛ̃yɛl naa a bala na bʊɔrɔ a yuor a ba tɩɛr pɔ bar.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Wʊ dɔɔn nãmɩne a ba nãa dakɔɔr jur bar, tɩchɛ na wʊ 'mɔɔr a bala na siir a ba mãɛ ka ba do saaju.
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Wʊ kʊ naa a kɔ̃ dẽme bʊ̃sʊ̃n, tɩ dii a tara dẽme bar nũjaalsɩ.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 — ausente —
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Mɛɛr jãnɛ na a Elijabetɩ sɛ̃ ŋmɛrsɩ ata tɩ lɩɛb kul a wʊ tẽe.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Elijabetɩ dɔɔfʊ bɩbir wa vɩɛ naa ka wʊ dɔɔ dabile.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Ka a bala na kpɩɛrɛ gbʊr a Elijabetɩ nɩ a wʊ yir dẽme na wõ lɛ a Nãaŋmɩn na maal vɩla kʊ wʊ ba pʊɔ mɩ pɛl naa a wʊ kaar.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 A ber aniin daar ba wa naa ɩka ba wa ŋmaa a bie yʊɔr, na ba ta bʊɔrɔ ɩka ba de a sãa yuor 'yɔ̃ɔ wʊ bʊɔlɔ a Jekariya.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Tɩchɛ ka a ma ba sɔɔ ɛ, tɩ 'yɛr, “A bie yuor din Jɔɔn.”
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 A ba 'yɛr kʊ wʊ, “Fʊ bal nɩrɛ jaa ba di a yuor nyã ɛ.”
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Tɩ na ba pãa 'lɩɩr sʊʊr a sãa a yobuor wʊn bʊɔrɔ ɩka ba 'yɔ̃ɔ a bie.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Ka wʊ man ba ɩka ba kʊ wʊ bon ka wʊ sɛb, wʊn ben wa de a bon na wʊ sɛb, “A bie yuor din Jɔɔn.” Ka nɛɛr 'maa ba jaa.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Ajienaa lɛ a Jekariya nɛɛ mɩ 'laa ka a jãlbir bal ka wʊ tʊ̃ɔ 'yɛrɛ na wʊ pɛɛrɛ Nãaŋmɩn.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Ka dãbãɛ kpɛ a bala jaa na gbʊr a be ka nɩbɛ 'yɛrɛ ka a yaar de a Judiya tẽn ala na be a tɔ̃n ju.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Nɩrɛ jaa na wõ a nɩtɔ̃ a ma 'maa wʊn nɛɛ ka wʊ ma sʊʊr, “Ŋmɩnɛ lɛ a bie nyã na wa kaara?” Bojũu a Soro nũu dɔɔl naa a bie.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Jekariya na ɩ a sãa, Nãaŋmɩn Sɩɛ sɛɛ wʊ naa ka wʊ 'yɛrɛ,
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 “Pɛɛfʊ wʊ ta a Isɩral Nãaŋmɩn, bojũu wʊ wa naa wa faa a wʊ nɩbɛ.
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Wʊ kʊ sɩn gãdaa ɩka wʊ faa sɩ na yi a wʊ gbãgbaa Nãa David yir,
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 nɩtãa lɛ wʊn dɔ̃ɔ tu a wʊ 'yɛ'yɛrbɛ chɛchɛ bala sɛ̃ a kõr jaa ka ba 'yɛr,
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 ɩka wʊ faa sɩ a sɩ dɔ̃dẽme sɛ̃, na wʊ faa sɩ a bala na laar sɩ nuur pɔ.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Wʊ maal a nɩtɔ̃ ɩka wʊ wiil nɩbaal kʊ a sɩ sãamɩne, na wʊ lɛ tɩɛr a wʊ nɛtɩr chɛchɛ 'lɔ,
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 a lɛ wʊn pɔ kʊ a sɩ sãakpã Abraham.
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 Wʊ pɔn 'yɛr ɩka, wʊn faa sɩ naa a sɩ dɔ̃dẽme nuur pɔ, ka sɩ puoro wʊ kʊ̃ lɛ joro dãbãɛ ɛ,
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 na sɩ ɩ chɛchɛ nɩ nɩtorsɩ a wʊ niem a ber a jaa.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 A fʊ̃ʊ na ɩ a n bie ban bʊɔlɔ fʊ naa a saaju Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrɛ, an ɩ fʊ̃ʊ lɛ na de a sɩ Soro nie chɔɔr a wʊ sɔr,
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 na fʊ vɛ̃ ka wʊ nɩbɛ bɔ̃ɔ a faafʊ sɔr, na ba nyɛ yelbier vɛ̃ kʊfʊ.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Nãaŋmɩn na tara nɩ sɩ nɩbaal jũu, wʊ vɛ̃ naa ka a fafaara pur chaar 'yɔ̃ɔ sɩ yi a saaju,
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 na wʊ chaar 'yɔ̃ɔ a bala na kpɩɛrɛ a libe pɔ, tɩ be a kũu gãagiel pĩlem, na wʊ wiil a sɩ gbɛɛ ka a de nyã'maar sɔr.”
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 A bie nʊ̃ɔ naa ka a sɩɛ kpɛ̃ɔ be a wʊ sɛ̃. Mɔgɔ̃ɔ pɔ lɛ wʊ kpɩɛrɛ tɩ tãn a bɩbir 'lɔ wʊn na wiil a wʊ mãɛ kʊ a Isɩral nɩbɛ.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.