Lucas 1
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARC
1 Nɩtãa lɛ a nɩyɔɔ na mɔ̃ man a lɛ na ɩ a sɩ ber anyã pɔ,
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 a lɛ ɩn yelmãɛ, ba dɔ̃ɔ be be na ba nyɛn nɩbir a pielfʊ, na ba ɩ a 'yɛr nyã gbãgbaar.
2 segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio e foram ministros da palavra,
3 A lɛ jũu n baraa Teofilusɩ, n mɩ mɔ̃n vɩɛr a 'yɛr tɩ tãn a pielfʊ nyɛ ka a ɩ yelmãɛ lɛ, ka n bʊɔrɔ ɩka n sɛb a lɛ na tu taa kʊ fʊ.
3 pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelentíssimo Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio,
4 Ka fʊ na tʊ̃ɔ bɔ̃ɔ ɩka a lɛ ban wiil fʊ ɩn yelmãɛ.
4 para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 A Judiya Nãa Hɛrɔd sɔ̃ɔ, a Juu nɩbɛ bɔɔrloro ãsʊɔ ben be ban bʊɔlɔ Jekariya wʊ pʊɔ naa a Abija gbul pɔ ka a wʊ pɔɔ yuor di Elijabetɩ na yi a Aaron bʊrɔ pɔ.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote, chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; o nome dela era Isabel.
6 Ba jaa ayi yele tor Nãaŋmɩn sɛ̃ ka ba turo a lɛ a Nãaŋmɩn nɛɛ na 'yɛr na baa tara chɛfʊ ɛ.
6 E eram ambos justos perante Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Tɩchɛ baa tara bie ɛ, bojũu a Elijabetɩ abbaa ka 'lɔ naa sɩrɛ jaa nyɔ̃ɔ.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 A mɩ lʊɔr wa ta a Jekariya ka wʊ̃n tʊ̃ a bɔɔr lofʊ tʊ̃mɔ̃ kʊ Nãaŋmɩn.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 Gbãm lɛ ba gba ir wʊ nɩtãa lɛ a ba bɔɔrlo tʊ̃mɔ̃ na be, ka wʊn ma kpɛ a puorfʊ yir tɩ chʊm a tãɩ nyũu vɩla ala.
9 segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Ka a sɔ̃ɔ na wa ta ɩka wʊ chʊm a tãɩ nyũu vɩla anyãna, a nɩbɛ ara naa a yõo puoro.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Be lɛ a Nãaŋmɩn malaka wa dũu wʊ be a tãɩ nyũu vɩla chʊmfʊ jie a nũsʊ̃ɔ jie.
11 Então, um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Jekariya na wa nyɛ wʊ a lɛ, pɩla ɔɔ wʊ naa ka dãbãɛ kpɛ wʊ.
12 E Zacarias, vendo- o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Tɩchɛ ka a malaka 'yɛr kʊ wʊ, “Jekariya ta joro dãbãɛ ɛ, Nãaŋmɩn wõn a fʊ sʊɔrfʊ, a fʊ pɔɔ Elijabetɩ na dɔɔn dabile ka fʊ 'yɔ̃ɔ a wʊ yuor Jɔɔn.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 A wʊ yele na ɩn nʊ̃ɔ kpɛ fʊ ka fʊ chɩlɛ ka nɩyɔɔ mɩ chɩlɛ a wʊ dɔɔfʊ jũu.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 An ɩ wʊn ɩn kpɛ̃ɛ a Nãaŋmɩn niem, wʊ kʊ̃ nyũ dãa ban 'yɔ̃ɔ dãbɩl ɛ, bojũu Nãaŋmɩn Sɩɛ na sɛɛ wʊn be a ma pʊɔm.
15 porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Wʊn lɩɛb naa a Isɩral nɩbɛ yɔɔ jie waan a ba Nãaŋmɩn sɛ̃.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Wʊn den a sɩ Soro nie nɩ a sɩɛ nɩ a kpɛ̃ɔ 'lɔ na dɔ̃ɔ be a Elaija 'yɔ̃ɔ, na wʊ lɩɛb sãamɩne ka ba tara a ba bibiir tɩɛr. Ka bawõnsɩ mɩ nyɛ yɛ̃ na ba maala yeltorsɩ na wʊ vɛ̃ ka nɩbɛ mɩ chɔɔr ba mãɛ gun a sɩ Soro.”
17 e irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos e os rebeldes, à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Ka a Jekariya sʊʊr a malaka, “Ŋmɩnɛ ɩn ɩrɛ wa sɔɔ a nɩtɔ̃ fʊn 'yɛr? Maa nɩ n pɔɔ jaa kor naa.”
18 Disse, então, Zacarias ao anjo: Como saberei isso? Pois eu já sou velho, e minha mulher, avançada em idade.
19 Ka a malaka 'yɛr kʊ wʊ, “Maa lɛ a Gabɩrɛl na ma ara a Nãaŋmɩn niem, 'lɔ lɛ tʊ̃ ma nɩ a 'yɛr nyã ɩka n wa 'yɛr a 'yɛr nʊ̃ɔ nyã kʊ fʊ.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 A lɛ jũu fʊn ɩn wõo fʊ kʊ̃ lɛ tʊ̃ɔ 'yɛr 'yɛr ɛ, wa tãn a bɩbir 'lɔ a anyãna na ɩ bojũu faa sɔɔ de a 'yɛr ala na wa ɩ a sɔ̃ɔ 'lɔ na sɛɛ ɛ.”
20 Todavia ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam, porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 A nɩbɛ bala na be a yõo chɛlɛ a Jekariya wʊ̃n kor a lɛ a Nãaŋmɩn puorfʊ yir, ka chĩcham kpɛ ba.
21 E o povo estava esperando a Zacarias e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Be lɛ ka wʊ wa yi tɩ wʊ kʊ̃ lɛ tʊ̃ɔ 'yɛr 'yɛr ɛ, ka a nɩbɛ bɔ̃ɔn ɩka wʊ nyɛn nyɛfʊ kɔ̃ɔ bojũu nuur kaalfʊ lɛ wʊ mana nɩ ba tɩ kʊ̃ tʊ̃ɔ 'yɛr ɛ.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tivera alguma visão no templo. E falava por acenos e ficou mudo.
23 A lɛ a wʊ tʊ̃mɔ̃ bɩbie na wa baar be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir, wʊ lɩɛb kul a wʊ yir.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 A anyã puor lɛ ka wʊ pɔɔ Elijabetɩ tara pʊɔ na wʊ sɔɔl ŋmɛrsɩ anũu.
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu e, por cinco meses, se ocultou, dizendo:
25 Na wʊ pãa 'yɛrɛ, “Nyɛ lɛ a Nãaŋmɩn na maal ma, a wʊ maal vɩla bɩbir vɩɛ naa ka wʊ ir ma a vĩ yin a nɩbɛ niem bar.”
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Elijabetɩ pʊɔ na wa ta ŋmɛrsɩ ayʊɔb, Nãaŋmɩn tʊ̃ naa a Gabɩrɛl a tẽe na be a Galilee paal pɔ ban bʊɔlɔ Najaretɩ,
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 be lɛ pɔɔsarbile kɔ̃ɔ be, ka daba ban bʊɔlɔ Josefʊ na ɩ a Nãa David yɔ̃ɔ ŋmaa baraa na kul ka a pɔɔbile yuor di Mɛɛr.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 A malaka chen a wʊ sɛ̃ tɩ 'yɛr, “N puorfʊ naa, fʊ ɩn nɩ'yɔ̃ɔ naa, Nãaŋmɩn ben a fʊ sɛ̃.”
28 E, entrando o anjo onde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Ka dãbãɛ nyɔɔ a Mɛɛr nɩ a puorfʊ nyã bʊrɔ, na wʊ sʊrɔ wʊ mãɛ a puorfʊ nyã par.
29 E, vendo- o ela, turbou-se muito com aquelas palavras e considerava que saudação seria esta.
30 Tɩchɛ ka a malaka 'yɛr kʊ wʊ, “Ta joro dãbãɛ ɛ, fʊ ɩn nɩ'yɔ̃ɔ naa Nãaŋmɩn niem.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus,
31 Fʊn tara na pʊɔ dɔɔ dabile, na fʊ 'yɔ̃ɔ a wʊ yuor Yesu.
31 E eis que em teu ventre conceberás, e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Wʊn ɩn kpɛ̃ɛ, ka ba bʊɔlɔ wʊ a Nãaŋmɩn na be a Saaju Bie. A sɩ Soro Nãaŋmɩn na den a wʊ sãa David nãalʊ̃ʊ kʊ wʊ.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33 'Lɔ lɛ na di a Jekɔb yir nãa jaa kpo kpo, a wʊ nãa kʊ̃ wa baar ɛ.”
33 e reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu Reino não terá fim.
34 Ka a Mɛɛr sʊʊr a malaka, “N ba ta daba sɛrɛ ɛ, tɩ ŋmɩnɛ ɩn ɩrɛ wa dɔɔ a bie?”
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, visto que não conheço varão?
35 Ka a malaka 'yɛr kʊ wʊ, “Nãaŋmɩn Sɩɛ na wa kpɛ fʊ naa, ka a Nãaŋmɩn kpɛ̃ɔ wa ger pɔɔ fʊ a bichɛchɛ 'lɔ fʊn na dɔɔ, ban bʊɔlɔ wʊ̃n Nãaŋmɩn Bie.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Nyɛ a fʊ yɛbɛ Elijabetɩ gba na ɩ a pɔɔ abbaa na wʊ nyɔ̃ɔ tɩ wʊ tara na pʊɔ na dɔɔ bie, chuur ayʊɔb nɩ nyã wʊn gal.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37 Yele jaa ba ɩ tuo Nãaŋmɩn sɛ̃ ɛ.”
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Be lɛ a Mɛɛr 'yɛr, “Nyɛ, Nãaŋmɩn gbãgbaa lɛ n ɩ, a ɩ a lɛ kʊ ma fʊn 'yɛr?” Ka a malaka bar wʊ tɩ chen.
38 Disse, então, Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 A sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃ lɛ a Mɛɛr pɔɔ yi do a tɔ̃ɔ ju a Judiya tẽe pɔ.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 Wʊ tɩ kpɛ naa a Jekariya yir na wʊ puor a Elijabetɩ.
40 e entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Elijabetɩ na wõ a Mɛɛr puorfʊ ka a bie ɔɔ lɩɛb be a wʊ pʊɔm ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ sɛɛ a Elijabetɩ.
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo,
42 Ka wʊ ŋme chɛlma 'yɛrɛ, “Nãaŋmɩn sʊ̃ʊ fʊn gar a pɔbɔ ba jaa, na wʊ mɩ sʊ̃ʊ a bie 'lɔ na be a fʊ pʊɔm.
42 e exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e é bendito o fruto do teu ventre!
43 Tɩchɛ nyɛ 'yɔ̃ɔfʊ na kaara, ka a n Soro ma wa a n sɛ̃?
43 E de onde me provém isso a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Ɩ̃n wa wõ a fʊ puorfʊ a bie na gã a n pʊɔm ɔɔn lɩɛb nɩ pʊpɛl.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Pʊpɛl sʊɔ lɛ fʊ ɩ an ɩ fʊ sɔɔn de a lɛ a n Soro na tʊ̃, ka ba wa 'yɛr fʊ ɩka an ɩ naa a lɛ.”
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas!
46 Ka a Mɛɛr 'yɛr, “N pɛɛn Nãaŋmɩn nɩ a pʊɔ wʊ jaa.
46 Disse, então, Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 A n sɩɛ chɩlɛ naa a Nãaŋmɩn na ɩ a n Fafaara 'yɔ̃ɔ.
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 An ɩ wʊ tɩɛrtɔ a wʊ gbãgbapɔɔbile mãɛ siirfʊ. An yi dɩna chiine, a dɔɔ tu taa ba jaa na bʊɔlɔ ma naa bɔɔsʊ̃n sʊɔ.
48 porque atentou na humildade de sua serva; pois eis que, desde agora, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49 An ɩ a Tʊ̃ɔfʊ Sʊɔ lɛ maal a lɛ kʊ ma. A wʊ yuor ɩn chɛchɛ.
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e Santo é o seu nome.
50 A wʊ nɩbaal be naa a bala na joro wʊ dãbãɛ sɛ̃, yi a yɔn tɩ tãn a yɔn suulsɩ.
50 E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.
51 A wʊ nũu tʊ̃n tʊ̃bɛrɛ, wʊ yɛ̃yɛl naa a bala na bʊɔrɔ a yuor a ba tɩɛr pɔ bar.
51 Com o seu braço, agiu valorosamente, dissipou os soberbos no pensamento de seu coração,
52 Wʊ dɔɔn nãmɩne a ba nãa dakɔɔr jur bar, tɩchɛ na wʊ 'mɔɔr a bala na siir a ba mãɛ ka ba do saaju.
52 depôs dos tronos os poderosos e elevou os humildes;
53 Wʊ kʊ naa a kɔ̃ dẽme bʊ̃sʊ̃n, tɩ dii a tara dẽme bar nũjaalsɩ.
53 encheu de bens os famintos, despediu vazios os ricos,
54 — ausente —
54 e auxiliou a Israel, seu servo, recordando-se da sua misericórdia
55 — ausente —
55 (como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 Mɛɛr jãnɛ na a Elijabetɩ sɛ̃ ŋmɛrsɩ ata tɩ lɩɛb kul a wʊ tẽe.
56 E Maria ficou com ela quase três meses e depois voltou para sua casa.
57 Elijabetɩ dɔɔfʊ bɩbir wa vɩɛ naa ka wʊ dɔɔ dabile.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Ka a bala na kpɩɛrɛ gbʊr a Elijabetɩ nɩ a wʊ yir dẽme na wõ lɛ a Nãaŋmɩn na maal vɩla kʊ wʊ ba pʊɔ mɩ pɛl naa a wʊ kaar.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia e alegraram-se com ela.
59 A ber aniin daar ba wa naa ɩka ba wa ŋmaa a bie yʊɔr, na ba ta bʊɔrɔ ɩka ba de a sãa yuor 'yɔ̃ɔ wʊ bʊɔlɔ a Jekariya.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Tɩchɛ ka a ma ba sɔɔ ɛ, tɩ 'yɛr, “A bie yuor din Jɔɔn.”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 A ba 'yɛr kʊ wʊ, “Fʊ bal nɩrɛ jaa ba di a yuor nyã ɛ.”
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Tɩ na ba pãa 'lɩɩr sʊʊr a sãa a yobuor wʊn bʊɔrɔ ɩka ba 'yɔ̃ɔ a bie.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Ka wʊ man ba ɩka ba kʊ wʊ bon ka wʊ sɛb, wʊn ben wa de a bon na wʊ sɛb, “A bie yuor din Jɔɔn.” Ka nɛɛr 'maa ba jaa.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Ajienaa lɛ a Jekariya nɛɛ mɩ 'laa ka a jãlbir bal ka wʊ tʊ̃ɔ 'yɛrɛ na wʊ pɛɛrɛ Nãaŋmɩn.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Ka dãbãɛ kpɛ a bala jaa na gbʊr a be ka nɩbɛ 'yɛrɛ ka a yaar de a Judiya tẽn ala na be a tɔ̃n ju.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas essas coisas.
66 Nɩrɛ jaa na wõ a nɩtɔ̃ a ma 'maa wʊn nɛɛ ka wʊ ma sʊʊr, “Ŋmɩnɛ lɛ a bie nyã na wa kaara?” Bojũu a Soro nũu dɔɔl naa a bie.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seu coração, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Jekariya na ɩ a sãa, Nãaŋmɩn Sɩɛ sɛɛ wʊ naa ka wʊ 'yɛrɛ,
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 “Pɛɛfʊ wʊ ta a Isɩral Nãaŋmɩn, bojũu wʊ wa naa wa faa a wʊ nɩbɛ.
68 Bendito o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo!
69 Wʊ kʊ sɩn gãdaa ɩka wʊ faa sɩ na yi a wʊ gbãgbaa Nãa David yir,
69 E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo,
70 nɩtãa lɛ wʊn dɔ̃ɔ tu a wʊ 'yɛ'yɛrbɛ chɛchɛ bala sɛ̃ a kõr jaa ka ba 'yɛr,
70 como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo,
71 ɩka wʊ faa sɩ a sɩ dɔ̃dẽme sɛ̃, na wʊ faa sɩ a bala na laar sɩ nuur pɔ.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos aborrecem
72 Wʊ maal a nɩtɔ̃ ɩka wʊ wiil nɩbaal kʊ a sɩ sãamɩne, na wʊ lɛ tɩɛr a wʊ nɛtɩr chɛchɛ 'lɔ,
72 e para manifestar misericórdia a nossos pais, e para lembrar-se do seu santo concerto
73 a lɛ wʊn pɔ kʊ a sɩ sãakpã Abraham.
73 e do juramento que jurou a Abraão, nosso pai,
74 Wʊ pɔn 'yɛr ɩka, wʊn faa sɩ naa a sɩ dɔ̃dẽme nuur pɔ, ka sɩ puoro wʊ kʊ̃ lɛ joro dãbãɛ ɛ,
74 de conceder-nos que, libertados das mãos de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 na sɩ ɩ chɛchɛ nɩ nɩtorsɩ a wʊ niem a ber a jaa.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 A fʊ̃ʊ na ɩ a n bie ban bʊɔlɔ fʊ naa a saaju Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrɛ, an ɩ fʊ̃ʊ lɛ na de a sɩ Soro nie chɔɔr a wʊ sɔr,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos,
77 na fʊ vɛ̃ ka wʊ nɩbɛ bɔ̃ɔ a faafʊ sɔr, na ba nyɛ yelbier vɛ̃ kʊfʊ.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Nãaŋmɩn na tara nɩ sɩ nɩbaal jũu, wʊ vɛ̃ naa ka a fafaara pur chaar 'yɔ̃ɔ sɩ yi a saaju,
78 pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o oriente do alto nos visitou,
79 na wʊ chaar 'yɔ̃ɔ a bala na kpɩɛrɛ a libe pɔ, tɩ be a kũu gãagiel pĩlem, na wʊ wiil a sɩ gbɛɛ ka a de nyã'maar sɔr.”
79 para alumiar os que estão assentados em trevas e sombra de morte, a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 A bie nʊ̃ɔ naa ka a sɩɛ kpɛ̃ɔ be a wʊ sɛ̃. Mɔgɔ̃ɔ pɔ lɛ wʊ kpɩɛrɛ tɩ tãn a bɩbir 'lɔ wʊn na wiil a wʊ mãɛ kʊ a Isɩral nɩbɛ.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito, e esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.