Lucas 19

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesu kpɛ̃n a Jeriko tẽe pɔ tala.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Ka a daba kɔ̃ɔ be be ban bʊɔlɔ Jakiyas, 'lɔ lɛ ɩ a lõpodierbe nɩkpɛ̃ɛ na wʊ ɩ tara sʊɔ.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Wʊ bʊɔrɔ naa ɩka wʊ nyɛ Yesu nɩ nɩbir, tɩchɛ ka a nɩbɛ waa, a wʊ kʊ̃ tʊ̃ɔ nyɛ wʊ ɛ, bojũu nɩŋmaa lɛ wʊ ɩ.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Be lɛ wʊ de nie jo chen tɩ do kɔ̃kɔ̃ɔ tɩɛ ju ɩka wʊ nyɛ a Yesu an ɩ a be lɛ wʊ tu tala.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Yesu na wa ta a tɩɛ pĩlem, wʊ dʊɔn bʊɔl wʊ, “Jakiyas wa suu fɔɔ, a fʊ yir lɛ ɩn gã dɩna.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Ka a Jakiyas suu fɔɔ jaa na wʊ tuor de a Yesu nɩ pʊpɛl.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 A nɩbɛ ba jaa nyɛn a lɛ na ba piel hũhũnõ 'yɛrɛ, “Wʊ ben na tɩ kpɛ a yelbe-ɩrɛ nyãna sãan.”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Tɩchɛ ka a Jakiyas ir ara tɩ 'yɛr kʊ a Yesu, “Nyɛ n Soro, ɩn põ naa a n bʊ̃tarsɩ ŋmaa, naa kʊ a nɔ̃n dẽme, ala ɩ n mɩ fɔl nɩrɛ jaa bon, ɩn yab a lɛ dɔɔl gbɛɛ anaar.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 A Yesu 'yɛr kʊ wʊ, “Dɩna faafʊ wan a yir nyã pɔ, bojũu a daba nyã mɩ ɩn a Abraham bie.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Bojũu a maa Nɩsaal Bie wa naa ɩka n wa bɔ na n faa a bala na bɔr.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Ban chɛlɛ a anyãna ka wʊ lɔb sʊkpa kʊ ba, bojũu ba gbʊrɔ naa a Jerusalɛm ka nɩbɛ tɩɛr ɩka a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ na tɔɔn daa yi ajienaa.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Wʊ 'yɛr kʊ ba, “Nãbie ãsʊɔ lɛ ir na chen a tẽtɛɛr ãsʊɔ ka ba tɩ su wʊ nãa, ka wʊ lɩɛb wa.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Na wʊ bʊɔl a wʊ gbãgbaar pie na wʊ de a sɛlbie pie na wʊ kʊ ba tɩ 'yɛr, ‘Yɩ de a libie anyãna tʊ̃nɔ̃ nɩ, wa tãn a sɔ̃ɔ 'lɔ ɩn na lɩɛb wa.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Tɩchɛ ka a wʊ tẽe dẽme 'laar wʊ, ir nɩbɛ tʊ̃ wʊn chen baar ka ba tɩ 'yɛr ɩka, ‘Baa bʊɔrɔ a daba nyã ɩka wʊ wa ɩ a ba nãa ɛ.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Wʊ din a nãa na wʊ lɩɛb wa a wʊ tẽe, wʊ wa tʊ̃n bʊɔl a wʊ gbãgbaar bala wʊn kʊ a libie ka ba wa a wʊ sʊʊr kaa a lɛ ban tʊ̃n a libie.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 A 'lɔ na de nie wa 'yɛr naa, ‘Nɩkpɛ̃ɛ, a fʊ libir dɔɔn pie dɔɔl.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Ka a nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr, ‘Fʊ maal vɩla fʊn ben tara yelmãɛ nɩ a bʊ̃bile nyã, ɩn vɛ̃ naa ka fʊ kaara tẽn pie.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 A ayi sʊɔ wa 'yɛr, ‘Nɩkpɛ̃ɛ, a fʊ libir mɩ dɔɔn anũu dɔɔl.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Ka a wʊ nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr, ‘Mɩ kaara tẽn anũu.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Ka ata sʊɔ mɩ wa 'yɛr, ‘Nɩkpɛ̃ɛ nyɛ a fʊ libir ɩn lũ 'yɔ̃ɔ fɔbaa pɔ bin.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 N joro fʊn dãbãɛ, bojũu a fʊ yele kpɛ̃mɛ naa. Fʊ ma den a jie 'lɔ fʊn ba bin ɛ, na fʊ ŋma a jie 'lɔ fʊn ba bʊr ɛ.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Ka a wʊ nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr, ‘A fʊ nɛɛ 'yɛrbie lɛ ɩn de tɔɔr a fʊ 'yɛr, gbãgbadɛɛr lɛ fʊ ɩ. Fʊ̃ʊ mãɛ bɔ̃ɔn naa ɩka a n yele kpɛ̃mɛ naa, ma de a be ɩn ba bin ɛ, na n ma ŋmara a jie 'lɔ ɩn ba bʊr ɛ.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Bo lɛ so ka faa de a n libir tɩ 'yɔ̃ɔ a be a libie binfʊ jie ɛ, ɩn ben ta wa, n kʊ̃ naa de ka bon dɔɔl ɛ?’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Tɩ pãa 'yɛr kʊ a bala na ara a be, ‘Yɩ faa a libir 'lɔ a wʊ sɛ̃, na yɩ kʊ a 'lɔ na tara a libie pie.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Ka ba 'yɛr, ‘Nɩkpɛ̃ɛ, pie lɛ wʊ tara.’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Wʊ 'yɛr naa, ‘N 'yɛrɛ yɩ naa ɩka nɩrɛ 'lɔ na tara wʊn lɛ nyɛn dɔɔl, tɩchɛ nɩrɛ 'lɔ na ba tara ɛ, tɩ tara bãlãa ban den a bãlãa ala.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Tɩchɛ a n dɔ̃dẽme bala na ba bʊɔrɔ ma ɩka n ɩ a ba nãa ɛ, yɩ nyɔɔr ba waan wa kʊ a ka a n niem.’ ”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Yesu na 'yɛr a anyãna baar wʊ de ban nie ka ba duoro a Jerusalɛm.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 A lɛ wʊn wa gbʊrɔ a Betefagɩ nɩ a Betanɩ, tɔ̃ɔ ben be ka ba bʊɔlɔ Olive Tɩɩr Tɔ̃ɔ, wʊ tʊ̃ naa a wʊ poturbo ayi tɩ 'yɛr kʊ ba.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 “Yɩ chen a tẽbile 'lɔ a yɩ niem, yɩn wa kpɩɛrɛ a tẽe pɔ yɩn nyɛn bʊ̃pɔlbile ban lũ, baa do wʊ jaa sɛrɛ ɛ, yɩ for wʊ waan.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Ala ɩ nɩrɛ wa sʊʊr yɩ naa, ‘Ŋmɩnɛ a yɩ foro a bʊ̃pɔlbile?’ Yɩ 'yɛr wʊ, ‘A sɩ Soro lɛ bʊɔrɔ wʊ.’ ”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 A bala wʊn tʊ̃ chen tɩ nyɛ a lɛ nɛ wʊn 'yɛr ba.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Ban wa foro a bʊ̃pɔlbile, a bʊ̃pɔlbile dẽme sʊʊr ba naa, “Ŋmɩnɛ a yɩ foro a bʊ̃pɔlbile?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 A ba 'yɛr, “A sɩ Soro lɛ bʊɔrɔ wʊ.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Ba waan naa a bʊ̃pɔlbile wa kʊ a Yesu, na ba 'yɩɛr a ba fɔɔr dɔɔl a bʊ̃pɔlbile ju, tɩ nyɔɔ a Yesu ka wʊ do jãnɛ.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 A lɛ wʊn chiine, lɛ mɩ lɛ a nɩbɛ 'yɩɛrɛ a fɔɔr den a sɔr.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Wʊn chen wa gbʊrɔ a jie a sɔr na suu a Olive Tɩɩr Tɔ̃ɔ ju, a nɩyɔɔ bala na turo wʊ piel chɩlɛ nɩ nɛkpɛ̃ɛ na ba pɛɛrɛ Nãaŋmɩn a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃ ala a jaa ban nyɛ jũu.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 “Nãaŋmɩn wʊ sʊ̃ʊ a nãa 'lɔ wʊn tʊ̃! (Yiel Gãn 118:26) Nyã'maar ben a saaju, ka a tɩɩr be a saaju jaa saaju.”
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Ka a Faraseemɩne na be a nɩyɔɔ bala pɔ, 'yɛr kʊ a Yesu, “Wiwile tãn a fʊ poturbo a ba bar a gɔ̃n.”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 A Yesu 'yɛr kʊ ba, “Ala ɩ ba bar a gɔ̃n, kʊsɩbɛ na pɔɔrɔ naa gɔ̃mɔ̃.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Yesu na wa tara a Jerusalɛm na wʊ nyɛ a tẽe wʊ kõn kʊ wʊ,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 tɩ 'yɛr, “Ala ɩ a fʊ̃ʊ, fʊ̃ʊ gba ta bɔ̃ɔ a bon 'lɔ a dɩna bɩbir nɩ taa waan nyã'maar, tɩchɛ a sɔɔl naa a fʊ sɛ̃.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 A bɩbir na wa vɩɛ yɩ naa, ka a yɩ dɔ̃dẽme wa jilʊ̃ yɩ gʊɔr gʊɔr a jie wʊ jaa.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Ban nɛb yɩn ŋmɛr nɩ a yɩ bibiir nɩ a yɩ tẽe ba kʊ̃ wa bar kʊsɩr ka wʊ dɔɔl wʊ tɔ ju ɛ, bojũu yaa tɩɛr tɔ a sɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn na waara a yɩ sɛ̃ ɛ.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Wʊ pãa tɩ kpɛ naa a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ na wʊ piel dire a bala na daara bara.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Na wʊ 'yɛr kʊ ba, “A sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ ɩka, ‘A n yir na ɩ naa a puorfʊ jie,’ (Isaiya 56:7) tɩchɛ ka a yɩn maal wʊ a ‘nãnyisɩ sɔɔlfʊ jie.’ ” (Jeremiya 7:11)
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Bɩbir jaa lɛ wʊ wile ba be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir, tɩchɛ ka a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ nɩ a Mosesɩ Nɛɛ wiwiilbe nɩ a nɩbɛrɛ bʊɔrɔ a wʊ kʊfʊ.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Tɩchɛ baa bɔ̃ɔ lɛ ban na ɩ ɛ, bojũu nɩbɛ ba jaa 'yɔ̃ɔn toor chɛlɛ a wʊ 'yɛr.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.