Lucas 19

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Yesu kpɛ̃n a Jeriko tẽe pɔ tala.
1 E, tendo Jesus entrado em Jericó, ia passando.
2 Ka a daba kɔ̃ɔ be be ban bʊɔlɔ Jakiyas, 'lɔ lɛ ɩ a lõpodierbe nɩkpɛ̃ɛ na wʊ ɩ tara sʊɔ.
2 E eis que havia ali um homem chamado Zaqueu; e era este um chefe dos publicanos, e era rico.
3 Wʊ bʊɔrɔ naa ɩka wʊ nyɛ Yesu nɩ nɩbir, tɩchɛ ka a nɩbɛ waa, a wʊ kʊ̃ tʊ̃ɔ nyɛ wʊ ɛ, bojũu nɩŋmaa lɛ wʊ ɩ.
3 E procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, pois era de pequena estatura.
4 Be lɛ wʊ de nie jo chen tɩ do kɔ̃kɔ̃ɔ tɩɛ ju ɩka wʊ nyɛ a Yesu an ɩ a be lɛ wʊ tu tala.
4 E, correndo adiante, subiu a uma figueira brava para o ver; porque havia de passar por ali.
5 Yesu na wa ta a tɩɛ pĩlem, wʊ dʊɔn bʊɔl wʊ, “Jakiyas wa suu fɔɔ, a fʊ yir lɛ ɩn gã dɩna.”
5 E quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje me convém pousar em tua casa.
6 Ka a Jakiyas suu fɔɔ jaa na wʊ tuor de a Yesu nɩ pʊpɛl.
6 E, apressando-se, desceu, e recebeu-o alegremente.
7 A nɩbɛ ba jaa nyɛn a lɛ na ba piel hũhũnõ 'yɛrɛ, “Wʊ ben na tɩ kpɛ a yelbe-ɩrɛ nyãna sãan.”
7 E, vendo todos isto, murmuravam, dizendo que entrara para ser hóspede de um homem pecador.
8 Tɩchɛ ka a Jakiyas ir ara tɩ 'yɛr kʊ a Yesu, “Nyɛ n Soro, ɩn põ naa a n bʊ̃tarsɩ ŋmaa, naa kʊ a nɔ̃n dẽme, ala ɩ n mɩ fɔl nɩrɛ jaa bon, ɩn yab a lɛ dɔɔl gbɛɛ anaar.”
8 E, levantando-se Zaqueu, disse ao Senhor: Senhor, eis que eu dou aos pobres metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, o restituo quadruplicado.
9 A Yesu 'yɛr kʊ wʊ, “Dɩna faafʊ wan a yir nyã pɔ, bojũu a daba nyã mɩ ɩn a Abraham bie.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, pois também este é filho de Abraão.
10 Bojũu a maa Nɩsaal Bie wa naa ɩka n wa bɔ na n faa a bala na bɔr.”
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 Ban chɛlɛ a anyãna ka wʊ lɔb sʊkpa kʊ ba, bojũu ba gbʊrɔ naa a Jerusalɛm ka nɩbɛ tɩɛr ɩka a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ na tɔɔn daa yi ajienaa.
11 E, ouvindo eles estas coisas, ele prosseguiu, e contou uma parábola; porquanto estava perto de Jerusalém, e cuidavam que logo se havia de manifestar o reino de Deus.
12 Wʊ 'yɛr kʊ ba, “Nãbie ãsʊɔ lɛ ir na chen a tẽtɛɛr ãsʊɔ ka ba tɩ su wʊ nãa, ka wʊ lɩɛb wa.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra remota, a fim de tomar para si um reino e voltar depois.
13 Na wʊ bʊɔl a wʊ gbãgbaar pie na wʊ de a sɛlbie pie na wʊ kʊ ba tɩ 'yɛr, ‘Yɩ de a libie anyãna tʊ̃nɔ̃ nɩ, wa tãn a sɔ̃ɔ 'lɔ ɩn na lɩɛb wa.’
13 E, chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 Tɩchɛ ka a wʊ tẽe dẽme 'laar wʊ, ir nɩbɛ tʊ̃ wʊn chen baar ka ba tɩ 'yɛr ɩka, ‘Baa bʊɔrɔ a daba nyã ɩka wʊ wa ɩ a ba nãa ɛ.’
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e mandaram após ele embaixadores, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “Wʊ din a nãa na wʊ lɩɛb wa a wʊ tẽe, wʊ wa tʊ̃n bʊɔl a wʊ gbãgbaar bala wʊn kʊ a libie ka ba wa a wʊ sʊʊr kaa a lɛ ban tʊ̃n a libie.
15 E aconteceu que, voltando ele, depois de ter tomado o reino, disse que lhe chamassem aqueles servos, a quem tinha dado o dinheiro, para saber o que cada um tinha ganhado, negociando.
16 A 'lɔ na de nie wa 'yɛr naa, ‘Nɩkpɛ̃ɛ, a fʊ libir dɔɔn pie dɔɔl.’
16 E veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 Ka a nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr, ‘Fʊ maal vɩla fʊn ben tara yelmãɛ nɩ a bʊ̃bile nyã, ɩn vɛ̃ naa ka fʊ kaara tẽn pie.’
17 E ele lhe disse: Bem está, servo bom, porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 A ayi sʊɔ wa 'yɛr, ‘Nɩkpɛ̃ɛ, a fʊ libir mɩ dɔɔn anũu dɔɔl.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 Ka a wʊ nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr, ‘Mɩ kaara tẽn anũu.’
19 E a este disse também: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Ka ata sʊɔ mɩ wa 'yɛr, ‘Nɩkpɛ̃ɛ nyɛ a fʊ libir ɩn lũ 'yɔ̃ɔ fɔbaa pɔ bin.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei num lenço;
21 N joro fʊn dãbãɛ, bojũu a fʊ yele kpɛ̃mɛ naa. Fʊ ma den a jie 'lɔ fʊn ba bin ɛ, na fʊ ŋma a jie 'lɔ fʊn ba bʊr ɛ.’
21 Porque tive medo de ti, que és homem rigoroso, que tomas o que não puseste, e segas o que não semeaste.
22 Ka a wʊ nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr, ‘A fʊ nɛɛ 'yɛrbie lɛ ɩn de tɔɔr a fʊ 'yɛr, gbãgbadɛɛr lɛ fʊ ɩ. Fʊ̃ʊ mãɛ bɔ̃ɔn naa ɩka a n yele kpɛ̃mɛ naa, ma de a be ɩn ba bin ɛ, na n ma ŋmara a jie 'lɔ ɩn ba bʊr ɛ.
22 Porém, ele lhe disse: Mau servo, pela tua boca te julgarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tomo o que não pus, e sego o que não semeei;
23 Bo lɛ so ka faa de a n libir tɩ 'yɔ̃ɔ a be a libie binfʊ jie ɛ, ɩn ben ta wa, n kʊ̃ naa de ka bon dɔɔl ɛ?’
23 Por que não puseste, pois, o meu dinheiro no banco, para que eu, vindo, o exigisse com os juros?
24 Tɩ pãa 'yɛr kʊ a bala na ara a be, ‘Yɩ faa a libir 'lɔ a wʊ sɛ̃, na yɩ kʊ a 'lɔ na tara a libie pie.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Ka ba 'yɛr, ‘Nɩkpɛ̃ɛ, pie lɛ wʊ tara.’
25 (E disseram-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas. )
26 Wʊ 'yɛr naa, ‘N 'yɛrɛ yɩ naa ɩka nɩrɛ 'lɔ na tara wʊn lɛ nyɛn dɔɔl, tɩchɛ nɩrɛ 'lɔ na ba tara ɛ, tɩ tara bãlãa ban den a bãlãa ala.
26 Pois eu vos digo que a qualquer que tiver ser-lhe-á dado, mas ao que não tiver, até o que tem lhe será tirado.
27 Tɩchɛ a n dɔ̃dẽme bala na ba bʊɔrɔ ma ɩka n ɩ a ba nãa ɛ, yɩ nyɔɔr ba waan wa kʊ a ka a n niem.’ ”
27 E quanto àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Yesu na 'yɛr a anyãna baar wʊ de ban nie ka ba duoro a Jerusalɛm.
28 E, dito isto, ia caminhando adiante, subindo para Jerusalém.
29 A lɛ wʊn wa gbʊrɔ a Betefagɩ nɩ a Betanɩ, tɔ̃ɔ ben be ka ba bʊɔlɔ Olive Tɩɩr Tɔ̃ɔ, wʊ tʊ̃ naa a wʊ poturbo ayi tɩ 'yɛr kʊ ba.
29 E aconteceu que, chegando perto de Betfagé, e de Betânia, ao monte chamado das Oliveiras, mandou dois dos seus discípulos,
30 “Yɩ chen a tẽbile 'lɔ a yɩ niem, yɩn wa kpɩɛrɛ a tẽe pɔ yɩn nyɛn bʊ̃pɔlbile ban lũ, baa do wʊ jaa sɛrɛ ɛ, yɩ for wʊ waan.
30 Dizendo: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que nenhum homem ainda montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ala ɩ nɩrɛ wa sʊʊr yɩ naa, ‘Ŋmɩnɛ a yɩ foro a bʊ̃pɔlbile?’ Yɩ 'yɛr wʊ, ‘A sɩ Soro lɛ bʊɔrɔ wʊ.’ ”
31 E, se alguém vos perguntar: Por que o soltais? assim lhe direis: Porque o Senhor o há de mister.
32 A bala wʊn tʊ̃ chen tɩ nyɛ a lɛ nɛ wʊn 'yɛr ba.
32 E, indo os que haviam sido mandados, acharam como lhes dissera.
33 Ban wa foro a bʊ̃pɔlbile, a bʊ̃pɔlbile dẽme sʊʊr ba naa, “Ŋmɩnɛ a yɩ foro a bʊ̃pɔlbile?”
33 E, quando soltaram o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 A ba 'yɛr, “A sɩ Soro lɛ bʊɔrɔ wʊ.”
34 E eles responderam: O Senhor o há de mister.
35 Ba waan naa a bʊ̃pɔlbile wa kʊ a Yesu, na ba 'yɩɛr a ba fɔɔr dɔɔl a bʊ̃pɔlbile ju, tɩ nyɔɔ a Yesu ka wʊ do jãnɛ.
35 E trouxeram-no a Jesus; e, lançando sobre o jumentinho as suas vestes, puseram Jesus em cima.
36 A lɛ wʊn chiine, lɛ mɩ lɛ a nɩbɛ 'yɩɛrɛ a fɔɔr den a sɔr.
36 E, indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Wʊn chen wa gbʊrɔ a jie a sɔr na suu a Olive Tɩɩr Tɔ̃ɔ ju, a nɩyɔɔ bala na turo wʊ piel chɩlɛ nɩ nɛkpɛ̃ɛ na ba pɛɛrɛ Nãaŋmɩn a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃ ala a jaa ban nyɛ jũu.
37 E, quando já chegava perto da descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as maravilhas que tinham visto,
38 “Nãaŋmɩn wʊ sʊ̃ʊ a nãa 'lɔ wʊn tʊ̃! (Yiel Gãn 118:26) Nyã'maar ben a saaju, ka a tɩɩr be a saaju jaa saaju.”
38 Dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Ka a Faraseemɩne na be a nɩyɔɔ bala pɔ, 'yɛr kʊ a Yesu, “Wiwile tãn a fʊ poturbo a ba bar a gɔ̃n.”
39 E disseram-lhe de entre a multidão alguns dos fariseus: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 A Yesu 'yɛr kʊ ba, “Ala ɩ ba bar a gɔ̃n, kʊsɩbɛ na pɔɔrɔ naa gɔ̃mɔ̃.”
40 E, respondendo ele, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Yesu na wa tara a Jerusalɛm na wʊ nyɛ a tẽe wʊ kõn kʊ wʊ,
41 E, quando ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 tɩ 'yɛr, “Ala ɩ a fʊ̃ʊ, fʊ̃ʊ gba ta bɔ̃ɔ a bon 'lɔ a dɩna bɩbir nɩ taa waan nyã'maar, tɩchɛ a sɔɔl naa a fʊ sɛ̃.
42 Dizendo: Ah! se tu conhecesses também, ao menos neste teu dia, o que à tua paz pertence! Mas agora isto está encoberto aos teus olhos.
43 A bɩbir na wa vɩɛ yɩ naa, ka a yɩ dɔ̃dẽme wa jilʊ̃ yɩ gʊɔr gʊɔr a jie wʊ jaa.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te estreitarão de todos os lados;
44 Ban nɛb yɩn ŋmɛr nɩ a yɩ bibiir nɩ a yɩ tẽe ba kʊ̃ wa bar kʊsɩr ka wʊ dɔɔl wʊ tɔ ju ɛ, bojũu yaa tɩɛr tɔ a sɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn na waara a yɩ sɛ̃ ɛ.”
44 E te derrubarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, pois que não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Wʊ pãa tɩ kpɛ naa a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ na wʊ piel dire a bala na daara bara.
45 E, entrando no templo, começou a expulsar todos os que nele vendiam e compravam,
46 Na wʊ 'yɛr kʊ ba, “A sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ ɩka, ‘A n yir na ɩ naa a puorfʊ jie,’ (Isaiya 56:7) tɩchɛ ka a yɩn maal wʊ a ‘nãnyisɩ sɔɔlfʊ jie.’ ” (Jeremiya 7:11)
46 Dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa é casa de oração; mas vós fizestes dela covil de salteadores.
47 Bɩbir jaa lɛ wʊ wile ba be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir, tɩchɛ ka a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ nɩ a Mosesɩ Nɛɛ wiwiilbe nɩ a nɩbɛrɛ bʊɔrɔ a wʊ kʊfʊ.
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo.
48 Tɩchɛ baa bɔ̃ɔ lɛ ban na ɩ ɛ, bojũu nɩbɛ ba jaa 'yɔ̃ɔn toor chɛlɛ a wʊ 'yɛr.
48 E não achavam meio de o fazer, porque todo o povo pendia para ele, escutando-o.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.