Lucas 19
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NVI
1 Yesu kpɛ̃n a Jeriko tẽe pɔ tala.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 Ka a daba kɔ̃ɔ be be ban bʊɔlɔ Jakiyas, 'lɔ lɛ ɩ a lõpodierbe nɩkpɛ̃ɛ na wʊ ɩ tara sʊɔ.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Wʊ bʊɔrɔ naa ɩka wʊ nyɛ Yesu nɩ nɩbir, tɩchɛ ka a nɩbɛ waa, a wʊ kʊ̃ tʊ̃ɔ nyɛ wʊ ɛ, bojũu nɩŋmaa lɛ wʊ ɩ.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Be lɛ wʊ de nie jo chen tɩ do kɔ̃kɔ̃ɔ tɩɛ ju ɩka wʊ nyɛ a Yesu an ɩ a be lɛ wʊ tu tala.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Yesu na wa ta a tɩɛ pĩlem, wʊ dʊɔn bʊɔl wʊ, “Jakiyas wa suu fɔɔ, a fʊ yir lɛ ɩn gã dɩna.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Ka a Jakiyas suu fɔɔ jaa na wʊ tuor de a Yesu nɩ pʊpɛl.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 A nɩbɛ ba jaa nyɛn a lɛ na ba piel hũhũnõ 'yɛrɛ, “Wʊ ben na tɩ kpɛ a yelbe-ɩrɛ nyãna sãan.”
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Tɩchɛ ka a Jakiyas ir ara tɩ 'yɛr kʊ a Yesu, “Nyɛ n Soro, ɩn põ naa a n bʊ̃tarsɩ ŋmaa, naa kʊ a nɔ̃n dẽme, ala ɩ n mɩ fɔl nɩrɛ jaa bon, ɩn yab a lɛ dɔɔl gbɛɛ anaar.”
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 A Yesu 'yɛr kʊ wʊ, “Dɩna faafʊ wan a yir nyã pɔ, bojũu a daba nyã mɩ ɩn a Abraham bie.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Bojũu a maa Nɩsaal Bie wa naa ɩka n wa bɔ na n faa a bala na bɔr.”
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Ban chɛlɛ a anyãna ka wʊ lɔb sʊkpa kʊ ba, bojũu ba gbʊrɔ naa a Jerusalɛm ka nɩbɛ tɩɛr ɩka a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ na tɔɔn daa yi ajienaa.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 Wʊ 'yɛr kʊ ba, “Nãbie ãsʊɔ lɛ ir na chen a tẽtɛɛr ãsʊɔ ka ba tɩ su wʊ nãa, ka wʊ lɩɛb wa.
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Na wʊ bʊɔl a wʊ gbãgbaar pie na wʊ de a sɛlbie pie na wʊ kʊ ba tɩ 'yɛr, ‘Yɩ de a libie anyãna tʊ̃nɔ̃ nɩ, wa tãn a sɔ̃ɔ 'lɔ ɩn na lɩɛb wa.’
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 Tɩchɛ ka a wʊ tẽe dẽme 'laar wʊ, ir nɩbɛ tʊ̃ wʊn chen baar ka ba tɩ 'yɛr ɩka, ‘Baa bʊɔrɔ a daba nyã ɩka wʊ wa ɩ a ba nãa ɛ.’
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 “Wʊ din a nãa na wʊ lɩɛb wa a wʊ tẽe, wʊ wa tʊ̃n bʊɔl a wʊ gbãgbaar bala wʊn kʊ a libie ka ba wa a wʊ sʊʊr kaa a lɛ ban tʊ̃n a libie.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 A 'lɔ na de nie wa 'yɛr naa, ‘Nɩkpɛ̃ɛ, a fʊ libir dɔɔn pie dɔɔl.’
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 Ka a nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr, ‘Fʊ maal vɩla fʊn ben tara yelmãɛ nɩ a bʊ̃bile nyã, ɩn vɛ̃ naa ka fʊ kaara tẽn pie.’
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 A ayi sʊɔ wa 'yɛr, ‘Nɩkpɛ̃ɛ, a fʊ libir mɩ dɔɔn anũu dɔɔl.’
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 Ka a wʊ nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr, ‘Mɩ kaara tẽn anũu.’
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 “Ka ata sʊɔ mɩ wa 'yɛr, ‘Nɩkpɛ̃ɛ nyɛ a fʊ libir ɩn lũ 'yɔ̃ɔ fɔbaa pɔ bin.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 N joro fʊn dãbãɛ, bojũu a fʊ yele kpɛ̃mɛ naa. Fʊ ma den a jie 'lɔ fʊn ba bin ɛ, na fʊ ŋma a jie 'lɔ fʊn ba bʊr ɛ.’
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 Ka a wʊ nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr, ‘A fʊ nɛɛ 'yɛrbie lɛ ɩn de tɔɔr a fʊ 'yɛr, gbãgbadɛɛr lɛ fʊ ɩ. Fʊ̃ʊ mãɛ bɔ̃ɔn naa ɩka a n yele kpɛ̃mɛ naa, ma de a be ɩn ba bin ɛ, na n ma ŋmara a jie 'lɔ ɩn ba bʊr ɛ.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 Bo lɛ so ka faa de a n libir tɩ 'yɔ̃ɔ a be a libie binfʊ jie ɛ, ɩn ben ta wa, n kʊ̃ naa de ka bon dɔɔl ɛ?’
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 Tɩ pãa 'yɛr kʊ a bala na ara a be, ‘Yɩ faa a libir 'lɔ a wʊ sɛ̃, na yɩ kʊ a 'lɔ na tara a libie pie.’
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 Ka ba 'yɛr, ‘Nɩkpɛ̃ɛ, pie lɛ wʊ tara.’
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 Wʊ 'yɛr naa, ‘N 'yɛrɛ yɩ naa ɩka nɩrɛ 'lɔ na tara wʊn lɛ nyɛn dɔɔl, tɩchɛ nɩrɛ 'lɔ na ba tara ɛ, tɩ tara bãlãa ban den a bãlãa ala.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Tɩchɛ a n dɔ̃dẽme bala na ba bʊɔrɔ ma ɩka n ɩ a ba nãa ɛ, yɩ nyɔɔr ba waan wa kʊ a ka a n niem.’ ”
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Yesu na 'yɛr a anyãna baar wʊ de ban nie ka ba duoro a Jerusalɛm.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 A lɛ wʊn wa gbʊrɔ a Betefagɩ nɩ a Betanɩ, tɔ̃ɔ ben be ka ba bʊɔlɔ Olive Tɩɩr Tɔ̃ɔ, wʊ tʊ̃ naa a wʊ poturbo ayi tɩ 'yɛr kʊ ba.
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 “Yɩ chen a tẽbile 'lɔ a yɩ niem, yɩn wa kpɩɛrɛ a tẽe pɔ yɩn nyɛn bʊ̃pɔlbile ban lũ, baa do wʊ jaa sɛrɛ ɛ, yɩ for wʊ waan.
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Ala ɩ nɩrɛ wa sʊʊr yɩ naa, ‘Ŋmɩnɛ a yɩ foro a bʊ̃pɔlbile?’ Yɩ 'yɛr wʊ, ‘A sɩ Soro lɛ bʊɔrɔ wʊ.’ ”
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 A bala wʊn tʊ̃ chen tɩ nyɛ a lɛ nɛ wʊn 'yɛr ba.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Ban wa foro a bʊ̃pɔlbile, a bʊ̃pɔlbile dẽme sʊʊr ba naa, “Ŋmɩnɛ a yɩ foro a bʊ̃pɔlbile?”
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 A ba 'yɛr, “A sɩ Soro lɛ bʊɔrɔ wʊ.”
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Ba waan naa a bʊ̃pɔlbile wa kʊ a Yesu, na ba 'yɩɛr a ba fɔɔr dɔɔl a bʊ̃pɔlbile ju, tɩ nyɔɔ a Yesu ka wʊ do jãnɛ.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 A lɛ wʊn chiine, lɛ mɩ lɛ a nɩbɛ 'yɩɛrɛ a fɔɔr den a sɔr.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Wʊn chen wa gbʊrɔ a jie a sɔr na suu a Olive Tɩɩr Tɔ̃ɔ ju, a nɩyɔɔ bala na turo wʊ piel chɩlɛ nɩ nɛkpɛ̃ɛ na ba pɛɛrɛ Nãaŋmɩn a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃ ala a jaa ban nyɛ jũu.
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 “Nãaŋmɩn wʊ sʊ̃ʊ a nãa 'lɔ wʊn tʊ̃! (Yiel Gãn 118:26) Nyã'maar ben a saaju, ka a tɩɩr be a saaju jaa saaju.”
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Ka a Faraseemɩne na be a nɩyɔɔ bala pɔ, 'yɛr kʊ a Yesu, “Wiwile tãn a fʊ poturbo a ba bar a gɔ̃n.”
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 A Yesu 'yɛr kʊ ba, “Ala ɩ ba bar a gɔ̃n, kʊsɩbɛ na pɔɔrɔ naa gɔ̃mɔ̃.”
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Yesu na wa tara a Jerusalɛm na wʊ nyɛ a tẽe wʊ kõn kʊ wʊ,
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 tɩ 'yɛr, “Ala ɩ a fʊ̃ʊ, fʊ̃ʊ gba ta bɔ̃ɔ a bon 'lɔ a dɩna bɩbir nɩ taa waan nyã'maar, tɩchɛ a sɔɔl naa a fʊ sɛ̃.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 A bɩbir na wa vɩɛ yɩ naa, ka a yɩ dɔ̃dẽme wa jilʊ̃ yɩ gʊɔr gʊɔr a jie wʊ jaa.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Ban nɛb yɩn ŋmɛr nɩ a yɩ bibiir nɩ a yɩ tẽe ba kʊ̃ wa bar kʊsɩr ka wʊ dɔɔl wʊ tɔ ju ɛ, bojũu yaa tɩɛr tɔ a sɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn na waara a yɩ sɛ̃ ɛ.”
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Wʊ pãa tɩ kpɛ naa a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ na wʊ piel dire a bala na daara bara.
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 Na wʊ 'yɛr kʊ ba, “A sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ ɩka, ‘A n yir na ɩ naa a puorfʊ jie,’ (Isaiya 56:7) tɩchɛ ka a yɩn maal wʊ a ‘nãnyisɩ sɔɔlfʊ jie.’ ” (Jeremiya 7:11)
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Bɩbir jaa lɛ wʊ wile ba be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir, tɩchɛ ka a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ nɩ a Mosesɩ Nɛɛ wiwiilbe nɩ a nɩbɛrɛ bʊɔrɔ a wʊ kʊfʊ.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Tɩchɛ baa bɔ̃ɔ lɛ ban na ɩ ɛ, bojũu nɩbɛ ba jaa 'yɔ̃ɔn toor chɛlɛ a wʊ 'yɛr.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.