Lucas 19
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARA
1 Yesu kpɛ̃n a Jeriko tẽe pɔ tala.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 Ka a daba kɔ̃ɔ be be ban bʊɔlɔ Jakiyas, 'lɔ lɛ ɩ a lõpodierbe nɩkpɛ̃ɛ na wʊ ɩ tara sʊɔ.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Wʊ bʊɔrɔ naa ɩka wʊ nyɛ Yesu nɩ nɩbir, tɩchɛ ka a nɩbɛ waa, a wʊ kʊ̃ tʊ̃ɔ nyɛ wʊ ɛ, bojũu nɩŋmaa lɛ wʊ ɩ.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Be lɛ wʊ de nie jo chen tɩ do kɔ̃kɔ̃ɔ tɩɛ ju ɩka wʊ nyɛ a Yesu an ɩ a be lɛ wʊ tu tala.
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Yesu na wa ta a tɩɛ pĩlem, wʊ dʊɔn bʊɔl wʊ, “Jakiyas wa suu fɔɔ, a fʊ yir lɛ ɩn gã dɩna.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Ka a Jakiyas suu fɔɔ jaa na wʊ tuor de a Yesu nɩ pʊpɛl.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 A nɩbɛ ba jaa nyɛn a lɛ na ba piel hũhũnõ 'yɛrɛ, “Wʊ ben na tɩ kpɛ a yelbe-ɩrɛ nyãna sãan.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Tɩchɛ ka a Jakiyas ir ara tɩ 'yɛr kʊ a Yesu, “Nyɛ n Soro, ɩn põ naa a n bʊ̃tarsɩ ŋmaa, naa kʊ a nɔ̃n dẽme, ala ɩ n mɩ fɔl nɩrɛ jaa bon, ɩn yab a lɛ dɔɔl gbɛɛ anaar.”
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 A Yesu 'yɛr kʊ wʊ, “Dɩna faafʊ wan a yir nyã pɔ, bojũu a daba nyã mɩ ɩn a Abraham bie.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Bojũu a maa Nɩsaal Bie wa naa ɩka n wa bɔ na n faa a bala na bɔr.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Ban chɛlɛ a anyãna ka wʊ lɔb sʊkpa kʊ ba, bojũu ba gbʊrɔ naa a Jerusalɛm ka nɩbɛ tɩɛr ɩka a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ na tɔɔn daa yi ajienaa.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Wʊ 'yɛr kʊ ba, “Nãbie ãsʊɔ lɛ ir na chen a tẽtɛɛr ãsʊɔ ka ba tɩ su wʊ nãa, ka wʊ lɩɛb wa.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Na wʊ bʊɔl a wʊ gbãgbaar pie na wʊ de a sɛlbie pie na wʊ kʊ ba tɩ 'yɛr, ‘Yɩ de a libie anyãna tʊ̃nɔ̃ nɩ, wa tãn a sɔ̃ɔ 'lɔ ɩn na lɩɛb wa.’
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 Tɩchɛ ka a wʊ tẽe dẽme 'laar wʊ, ir nɩbɛ tʊ̃ wʊn chen baar ka ba tɩ 'yɛr ɩka, ‘Baa bʊɔrɔ a daba nyã ɩka wʊ wa ɩ a ba nãa ɛ.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 “Wʊ din a nãa na wʊ lɩɛb wa a wʊ tẽe, wʊ wa tʊ̃n bʊɔl a wʊ gbãgbaar bala wʊn kʊ a libie ka ba wa a wʊ sʊʊr kaa a lɛ ban tʊ̃n a libie.
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 A 'lɔ na de nie wa 'yɛr naa, ‘Nɩkpɛ̃ɛ, a fʊ libir dɔɔn pie dɔɔl.’
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 Ka a nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr, ‘Fʊ maal vɩla fʊn ben tara yelmãɛ nɩ a bʊ̃bile nyã, ɩn vɛ̃ naa ka fʊ kaara tẽn pie.’
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 A ayi sʊɔ wa 'yɛr, ‘Nɩkpɛ̃ɛ, a fʊ libir mɩ dɔɔn anũu dɔɔl.’
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 Ka a wʊ nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr, ‘Mɩ kaara tẽn anũu.’
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 “Ka ata sʊɔ mɩ wa 'yɛr, ‘Nɩkpɛ̃ɛ nyɛ a fʊ libir ɩn lũ 'yɔ̃ɔ fɔbaa pɔ bin.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 N joro fʊn dãbãɛ, bojũu a fʊ yele kpɛ̃mɛ naa. Fʊ ma den a jie 'lɔ fʊn ba bin ɛ, na fʊ ŋma a jie 'lɔ fʊn ba bʊr ɛ.’
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Ka a wʊ nɩkpɛ̃ɛ 'yɛr, ‘A fʊ nɛɛ 'yɛrbie lɛ ɩn de tɔɔr a fʊ 'yɛr, gbãgbadɛɛr lɛ fʊ ɩ. Fʊ̃ʊ mãɛ bɔ̃ɔn naa ɩka a n yele kpɛ̃mɛ naa, ma de a be ɩn ba bin ɛ, na n ma ŋmara a jie 'lɔ ɩn ba bʊr ɛ.
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 Bo lɛ so ka faa de a n libir tɩ 'yɔ̃ɔ a be a libie binfʊ jie ɛ, ɩn ben ta wa, n kʊ̃ naa de ka bon dɔɔl ɛ?’
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 Tɩ pãa 'yɛr kʊ a bala na ara a be, ‘Yɩ faa a libir 'lɔ a wʊ sɛ̃, na yɩ kʊ a 'lɔ na tara a libie pie.’
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 Ka ba 'yɛr, ‘Nɩkpɛ̃ɛ, pie lɛ wʊ tara.’
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 Wʊ 'yɛr naa, ‘N 'yɛrɛ yɩ naa ɩka nɩrɛ 'lɔ na tara wʊn lɛ nyɛn dɔɔl, tɩchɛ nɩrɛ 'lɔ na ba tara ɛ, tɩ tara bãlãa ban den a bãlãa ala.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 Tɩchɛ a n dɔ̃dẽme bala na ba bʊɔrɔ ma ɩka n ɩ a ba nãa ɛ, yɩ nyɔɔr ba waan wa kʊ a ka a n niem.’ ”
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Yesu na 'yɛr a anyãna baar wʊ de ban nie ka ba duoro a Jerusalɛm.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 A lɛ wʊn wa gbʊrɔ a Betefagɩ nɩ a Betanɩ, tɔ̃ɔ ben be ka ba bʊɔlɔ Olive Tɩɩr Tɔ̃ɔ, wʊ tʊ̃ naa a wʊ poturbo ayi tɩ 'yɛr kʊ ba.
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 “Yɩ chen a tẽbile 'lɔ a yɩ niem, yɩn wa kpɩɛrɛ a tẽe pɔ yɩn nyɛn bʊ̃pɔlbile ban lũ, baa do wʊ jaa sɛrɛ ɛ, yɩ for wʊ waan.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 Ala ɩ nɩrɛ wa sʊʊr yɩ naa, ‘Ŋmɩnɛ a yɩ foro a bʊ̃pɔlbile?’ Yɩ 'yɛr wʊ, ‘A sɩ Soro lɛ bʊɔrɔ wʊ.’ ”
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 A bala wʊn tʊ̃ chen tɩ nyɛ a lɛ nɛ wʊn 'yɛr ba.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Ban wa foro a bʊ̃pɔlbile, a bʊ̃pɔlbile dẽme sʊʊr ba naa, “Ŋmɩnɛ a yɩ foro a bʊ̃pɔlbile?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 A ba 'yɛr, “A sɩ Soro lɛ bʊɔrɔ wʊ.”
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Ba waan naa a bʊ̃pɔlbile wa kʊ a Yesu, na ba 'yɩɛr a ba fɔɔr dɔɔl a bʊ̃pɔlbile ju, tɩ nyɔɔ a Yesu ka wʊ do jãnɛ.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 A lɛ wʊn chiine, lɛ mɩ lɛ a nɩbɛ 'yɩɛrɛ a fɔɔr den a sɔr.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Wʊn chen wa gbʊrɔ a jie a sɔr na suu a Olive Tɩɩr Tɔ̃ɔ ju, a nɩyɔɔ bala na turo wʊ piel chɩlɛ nɩ nɛkpɛ̃ɛ na ba pɛɛrɛ Nãaŋmɩn a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃ ala a jaa ban nyɛ jũu.
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 “Nãaŋmɩn wʊ sʊ̃ʊ a nãa 'lɔ wʊn tʊ̃! (Yiel Gãn 118:26) Nyã'maar ben a saaju, ka a tɩɩr be a saaju jaa saaju.”
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Ka a Faraseemɩne na be a nɩyɔɔ bala pɔ, 'yɛr kʊ a Yesu, “Wiwile tãn a fʊ poturbo a ba bar a gɔ̃n.”
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 A Yesu 'yɛr kʊ ba, “Ala ɩ ba bar a gɔ̃n, kʊsɩbɛ na pɔɔrɔ naa gɔ̃mɔ̃.”
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Yesu na wa tara a Jerusalɛm na wʊ nyɛ a tẽe wʊ kõn kʊ wʊ,
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 tɩ 'yɛr, “Ala ɩ a fʊ̃ʊ, fʊ̃ʊ gba ta bɔ̃ɔ a bon 'lɔ a dɩna bɩbir nɩ taa waan nyã'maar, tɩchɛ a sɔɔl naa a fʊ sɛ̃.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 A bɩbir na wa vɩɛ yɩ naa, ka a yɩ dɔ̃dẽme wa jilʊ̃ yɩ gʊɔr gʊɔr a jie wʊ jaa.
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 Ban nɛb yɩn ŋmɛr nɩ a yɩ bibiir nɩ a yɩ tẽe ba kʊ̃ wa bar kʊsɩr ka wʊ dɔɔl wʊ tɔ ju ɛ, bojũu yaa tɩɛr tɔ a sɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn na waara a yɩ sɛ̃ ɛ.”
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Wʊ pãa tɩ kpɛ naa a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ na wʊ piel dire a bala na daara bara.
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 Na wʊ 'yɛr kʊ ba, “A sɛb a Nãaŋmɩn gãn pɔ ɩka, ‘A n yir na ɩ naa a puorfʊ jie,’ (Isaiya 56:7) tɩchɛ ka a yɩn maal wʊ a ‘nãnyisɩ sɔɔlfʊ jie.’ ” (Jeremiya 7:11)
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Bɩbir jaa lɛ wʊ wile ba be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir, tɩchɛ ka a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ nɩ a Mosesɩ Nɛɛ wiwiilbe nɩ a nɩbɛrɛ bʊɔrɔ a wʊ kʊfʊ.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Tɩchɛ baa bɔ̃ɔ lɛ ban na ɩ ɛ, bojũu nɩbɛ ba jaa 'yɔ̃ɔn toor chɛlɛ a wʊ 'yɛr.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.