Lucas 18
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARIB
1 Yesu pãa lɔb sʊkpa kʊ a wʊ poturbo na wʊ wiil ba a lɛ ban na sʊɔrɔ Nãaŋmɩn taa baala ɛ.
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 Wʊ 'yɛr naa, “A tẽe kɔ̃ɔ pɔ, 'yɛr tɔɔrɔ kɔ̃ɔ dɔ̃ɔ be be, waa joro Nãaŋmɩn dãbãɛ ɛ, waa mɩ kaara nɩrɛ nɩbaal ɛ.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Ka a pɔɔ kʊɔr kɔ̃ɔ mɩ be be a tẽe pɔ, na wʊ ma waara a wʊ sɛ̃ wa 'yɛrɛ, ‘'Yɛr faa ma a n sãn sʊɔ sɛ̃.’
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Bojũu, gbɛɛ aŋmɩnɛ jaa lɛ wʊ ma tɔr, tɩ wa 'yɛr kʊ wʊ mãɛ, ‘N gba ba joro Nãaŋmɩn dãbãɛ ɛ, bɩɩ kaara nɩrɛ nɩbaal lɛ.
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Tɩchɛ bojũu, a pɔɔ kʊɔr nyãna na yʊɔrɔ dɔ̃ɔnɔ̃ ma, ɩn tɔɔr a wʊ 'yɛr kʊ wʊ ka wʊ ta yʊɔrɔ bala ma ɛ.’ ”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Ka a Soro 'yɛr, “Yɩ nyɛ lɛ a 'yɛr tɔɔr filefile nyã na 'yɛr.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Nãaŋmɩn mɩ kʊ̃ 'yɛr faa a wʊ nɩ-irsɩ na kõnõ kʊrɔ wʊ mɔ̃tɔ̃ɔ nɩ tãsɔɔ jaa ɛ? Bɩɩ wʊn lɩɛrɛ ban bara?
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 N 'yɛrɛ na kʊrɔ yɩ ɩka Nãaŋmɩn na tɔɔr a ba 'yɛr fɔɔ jaa kʊ ba. A maa Nɩsaal Bie wa lɩɛb wa a wɛr pɔ, ɩn nyɛn nɩbɛ ka ba tara sɔɔfʊ ɔ?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Yesu lɛ lɔb sʊkpa de man a nɩbɛ bamɩne na tɩɛr ɩka ba ɩn nɩtorsɩ tɩ kaara a ba taaba pɔrɔ.
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Nɩbɛ ayi lɛ dɔ̃ɔ do a Nãaŋmɩn puorfʊ yir ɩka ba tɩ sʊɔr Nãaŋmɩn. Ɩ̃sʊɔ ɩn Farasee nɩrɛ, ka a ãsʊɔ mɩ ɩ lõpodiere.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Ka a Farasee nɩrɛ 'lɔ ir ara, tɩ sʊɔrɔ a Nãaŋmɩn 'yɛrɛ nɩ, ‘Nãaŋmɩn n puor fʊn yãan, nɩ ɩn ba kaara a nɩbɛ bamɩne kaar ɛ, nɩfarba, tʊ̃dɛtʊ̃nbɔ, sɛ̃sɛ̃nbɛ, bɩɩ a lõpodiere nyã kaar gba ɛ.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Maa 'lɔ, n ma gal kɔ̃ gbɛɛ ayi daa jaa pɔ, n bonsɩ pie jaa pɔ, n ma ir naa a bʊ̃'yen.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Tɩchɛ ka a lõpodiere 'lɔ mɩ ara tɛɛr jaa na wʊ 'wor nuur, waa 'la dʊɔ kaa saaju ɛ, tɩ na wʊ 'yɛr, ‘Nãaŋmɩn kaa n nɩbaal, yelbe-ɩrɛ lɛ n ɩ.’
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 A lõpodiere nyã yele tor naa a Nãaŋmɩn sɛ̃, ka wʊ lɩɛb kul gar, a Farasee nɩrɛ 'lɔ. Bojũu nɩrɛ jaa na 'mɔɔrɔ wʊ mãɛ saaju, Nãaŋmɩn na siir wʊ naa, tɩ nɩrɛ nyã mɩ na siir a wʊ mãɛ, Nãaŋmɩn na 'mɔɔ wʊn saaju.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Nɩbɛ dɔ̃ɔ waara nɩ bibibil a Yesu sɛ̃ ɩka wʊ sɩɩr ba, ka a poturbo na nyɛ a lɛ na ba mĩi 'yɔ̃ɔ ba.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Tɩchɛ ka a Yesu bʊɔl a bibiir ka ba wa a wʊ sɛ̃, ka wʊ 'yɛr, “Yɩ bar a bibiir sɔr ka ba wa a n sɛ̃, na yɩ ta ŋmaa ba sɔr ɛ, bojũu banyãna taaba lɛ so a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Yelmãɛ lɛ n 'yɛrɛ kʊrɔ yɩ, ãsʊɔ jaa ba wa de a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ nɩtãa a bibibile nyãna kaar ɛ, wʊ kʊ̃ tʊ̃ɔ kpɛ be ɛ.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 A nɩdiere kɔ̃ɔ sʊʊr a Yesu, “Wiwiilsʊ̃, bo lɛ ɩn ɩ naa nyɛ nyɛvʊr na ba tara baarfʊ ɛ?”
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Ka a Yesu sʊʊr wʊ, “Bãa 'yɔ̃ɔ lɛ fʊ bʊɔl ma nɩsʊ̃? Nɩrɛ jaa ba ɩ nɩsʊ̃ ka Nãaŋmɩn tɛɛ ba lɛ ɛ.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Fʊ bɔ̃ɔ naa a Nãaŋmɩn Nɛɛ. Taa sɛ̃nɛ ɛ, taa kʊrɔ nɩrɛ ɛ, taa juro ɛ, taa ŋmaa jir kara 'yɔ̃ɔ nɩrɛ ɛ, na fʊ 'yɔ̃ɔnɔ̃ a fʊ sãa nɩ a fʊ ma.” (A Yifʊ Gãn 20:12-16)
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ka a daba 'yɛr, “A anyãna a jaa lɛ n turo a n bile sɔ̃ɔ wa tãn dɩna.”
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Yesu na wõ a nɩtɔ̃ ka wʊ 'yɛr kʊ wʊ, “A chɛ fʊn yelbʊ̃'yen, tɩ da a fʊ bonsɩ a jaa, de põ nɔ̃n dẽme ka a fʊ tara bomo be a saaju, tɩ na fʊ pãa wa turo ma.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 A daba na wõ a nɩtɔ̃ wʊ pʊɔ sɔ̃ɔ naa, bojũu tara sʊɔ lɛ wʊ ɩ.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Yesu kaa wʊn tɩ 'yɛr, “An ɩn kpɛ̃ɔ a tara sʊɔ na kpɛ Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ pɔ.
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Sɩrɛ jaa lɛ, an ɩn kɔ̃mɔ̃kɔ̃mɔ̃ nyɔɔma na kpɛ kparpĩi bɔɔ pɔ, gar tara sʊɔ na kpɛ Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ pɔ.”
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ka a bala na wõ a nɩtɔ̃ sʊʊr a Yesu, “An lɛ na pãa nyɛ faafʊ?”
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Ka a Yesu 'yɛr, “Ala na ɩ tuo nɩrɛ sɛ̃, Nãaŋmɩn sɛ̃ yele jaa ba ɩ tuo ɛ.”
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 A Pita 'yɛr kʊ wʊ, “Sɩn bar bonsɩ a jaa, tɩ wa turo fʊ.”
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Ka a Yesu 'yɛr kʊ ba, “Yelmãɛ lɛ n 'yɛrɛ kʊrɔ yɩ, nɩrɛ na bar a wʊ yir, bɩɩ pɔɔ, bɩɩ yɛɛr, bɩɩ a wʊ sãa naa ma, bɩɩ bibiir a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ jũu,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 wʊn nyɛn dɔɔl taa a dɩna nɩ daar kɔ̃ɔ na wa lɔɔn nyɛvʊr na ba tara baarfʊ ɛ.”
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Yesu tɔɔn a Pie nɩ Ayi yin chɛ̃chɛ̃ɛ, tɩ 'yɛr kʊ ba, “Sɩ ben duoro a Jerusalɛm, ala a jaa a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ na sɛb 'yɛr a maa Nɩsaal Bie 'yɛr, an tɩ ɩ naa.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Ban tɩ nyɔɔ man kʊ a nɩbɛ bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, ka ba la ma, tʊrɔ ma, na ba chɩr nataar 'yɔ̃ɔ ma, na ba ge ma, tɩ kʊ ma.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Ka a ber ata daar ka n ir ɩ vʊr go.”
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 A poturbo ba bɔ̃ɔ a anyãna wʊn 'yɛr par bãlãa jaa ɛ. A liin ba jaa, baa bɔ̃ɔ a ala wʊn 'yɛrɛ ɛ.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Yesu na wa gbʊrɔ a Jeriko, jɔ̃ɔ jɛ̃n be a sɔr kõkoor na wʊ sʊɔrɔ.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Wʊn wa wõ a nɩyɔɔ na chiine tala, a wʊ sʊrɔ, ɩka bo lɛ ɩrɛ.
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Ka ba 'yɛr kʊ wʊ, “Yesu na yi Najaretɩ lɛ tala.”
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 A wʊ gboolo, “Yesu, David Bidaba, kaa a n nɩbaal.”
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Ka a bala na de a nie tãn wʊ 'yɛrɛ pɔɔ a nɛɛ, tɩchɛ ka wʊ chɛnɛ gboolo bʊɔlɔ, “Yesu, David Bidaba, kaa n nɩbaal.”
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Ka Yesu tɛɛ ara tɩ 'yɛr ɩka ba tara a daba waan. Lɛ a jɔ̃ɔ na wa gbʊr a Yesu ka wʊ sʊʊr wʊ,
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Bo lɛ fʊ bʊɔrɔ ɩka n ɩ kʊ fʊ?” Ka a jɔ̃ɔ 'yɛr, “N Soro n bʊɔrɔ naa ɩka n nyɛrɛ.”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Ka a Yesu 'yɛr, “Nyɛrɛ a fʊ sɔɔfʊ sa fʊ naa.”
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Ajienaa ka a ɩ wʊ nyɛrɛ naa, na wʊ dãna Nãaŋmɩn turo nɩ a Yesu. A nɩbɛ ba jaa na wa nyɛ a lɛ, ba mɩ dãna naa a Nãaŋmɩn.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.