Lucas 16
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs VC
1 Yesu 'yɛr kʊ a wʊ poturbo ɩka, “Taraa sʊ̃ɔ kɔ̃ɔ lɛ dɔ̃ɔ be be, na wʊ tara nɩrɛ na kaara wʊ a bonsɩ, na wʊ pʊ̃pʊrɔ bara.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Ka wʊ bʊɔl wʊ waan wa sʊʊr, ‘N wõn ban 'yɛrɛ a fʊ 'yɛr yʊɔrɔ nɩ, man a lɛ fʊn tʊ̃ kʊ ma, bojũu fʊ kʊ̃ lɛ tʊ̃ɔ tʊ̃ a tʊ̃mɔ̃ ɛ.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Ka a tʊ̃tʊ̃nɔ̃ 'yɛr kʊ a wʊ mãɛ, ‘Ŋmɩnɛ lɛ ɩn pãa ɩ a pʊ̃pãanyã? A n nɩkpɛ̃ɛ faa man a tʊ̃mɔ̃, n mɩ ba lɛ kpɛ̃mɛ na tʊ̃ɔ kɔ ɛ, a mɩ na ɩn vĩ ɩn na sʊɔrɔ.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 N bɔ̃ɔ lɛ ɩn na ɩ maa ba lɛ wa tara tʊ̃mɔ̃ ɛ, tɩchɛ ka nɩbɛ chɛnɛ de ma a ba yie.’
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 Be lɛ wʊ bʊɔl a wʊ nɩkpɛ̃ɛ sãma dẽme ba jaa na wʊ sʊʊr a 'lɔ na de nie, ‘A ŋmɩnɛ lɛ fʊ di a n nɩkpɛ̃ɛ sãn?’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Ka wʊ 'yɛr, ‘Kãlaar kɔbaa (100) lɛ n di a sãn.’ Ka a 'lɔ na kaara a bonsɩ 'yɛr, ‘De a gãn nyãna jɛn fɔɔ jaa na fʊ sɛb lɩjaayi nɩ pie (50).’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Tɩ na wʊ lɛ sʊʊr a ayi sʊɔ, ‘A ŋmɩnɛ fʊ mɩ di a n nɩkpɛ̃ɛ sãn?’ Ka wʊ 'yɛr, ‘Chi bɔtɔr kɔbaa (100) sãn lɛ n di.’ Ka wʊ 'yɛr, ‘De a fʊ gãn na fʊ sɛb lɩjaa naar 'yɔ̃ɔ (80).’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Ka a nɩkpɛ̃ɛ dãn a tʊ̃tʊ̃nɔ̃ nyãna na ba tara yelmãɛ ɛ, bojũu wʊ tɩɛr nɩdaar. A wɛr nyã nɩbɛ tara na yɛ̃ a ba taaba jie gar a chãa nɩbɛ.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 “N 'yɛr na kʊrɔ yɩ ɩka, yɩ de a wɛr nyã bʊ̃tarsɩ na yɩ ŋman barmɩne ala wa baar, Nãaŋmɩn na de yɩn kpɛ̃n a yir kpo kpo 'lɔ pɔ.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Nɩrɛ 'lɔ jaa na tara yelmãɛ nɩ a bʊ̃bile, wʊn tara naa yelmãɛ nɩ a bʊ̃yɔɔ. Nɩrɛ 'lɔ jaa mɩ na ba tara yelmãɛ nɩ a bʊ̃bile ɛ, wʊ kʊ̃ mɩ tara yelmãɛ nɩ a bʊ̃yɔɔ ɛ.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Ala ɩ yaa tara yelmãɛ nɩ a wɛr bʊ̃tarsɩ ɛ, an lɛ na sɔɔ de a yelmãɛ bomo kʊ yɩ?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ala ɩ yaa tara yelmãɛ nɩ nɩrɛ kɔ̃ɔ bon ɛ, an lɛ na kʊ yɩ a yɩ bon?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Gbãgbaa kʊ̃ tʊ̃ɔ tʊ̃ kʊ nɩbɛrɛ ayi ɛ, wʊn nʊ̃n ãsʊɔ tɩ 'laar ãsʊɔ, bɩɩ wʊn wõnõ na ãsʊɔ toor tɩ ba wõnõ ãsʊɔ toor ɛ. Yɩ kʊ̃ tʊ̃ɔ tʊ̃ kʊ Nãaŋmɩn nɩ libie ɛ.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 A Faraseemɩne na nʊ̃ libie na wõ a lɛ a Yesu na 'yɛr, ka ba laara wʊ.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 A Yesu 'yɛr kʊ ba, “Yɩ ma maal yɩ mãɛ nɩtorsɩ a nɩbɛ niem, tɩchɛ Nãaŋmɩn bɔ̃ɔn a yɩ tɩɛr. Bon 'lɔ nɩbɛ na 'yɔ̃ɔnɔ̃ ɩn Nãaŋmɩn bʊ̃chiiraa.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 “A Mosesɩ Nɛɛ nɩ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ 'yɛr wa tãn a Jɔɔn sɔ̃ɔ. An yi a sɔ̃ɔ 'lɔ wʊ jaa, ba 'yɛr naa a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ 'yɛr sʊ̃n ka a ãsʊɔ jaa mʊɔrɔ wʊ sɔr, ɩka wʊ kpɛ.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 An ɩn kɔ̃mɔ̃kɔ̃mɔ̃ kʊ a saaju nɩ a tẽe ka a po tal, gar a Nɛɛ 'yɛr bir na yi lo.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 Nɩrɛ jaa na dii a wʊ pɔɔ bar tɩ kul pɔɔ yuo, wʊ maal dɛɛr, ka a daba 'lɔ mɩ na kul a pɔɔ a sɩrɛ na dii bar, mɩ maal dɛɛr.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 “Tara sʊɔ kɔ̃ɔ lɛ dɔ̃ɔ be be, na wʊ ma su kparsɩ nɩ fuu pɩɛl na wʊ dire bʊ̃nʊ̃n bɩbir jaa.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Ka a sʊsʊɔrɔ kɔ̃ɔ yuor na di Lajarusɩ mɩ be be na ɩ natɩnara ma jãnɛ a tara sʊɔ dɔ̃dɔr nɛɛ.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Na wʊ ma bʊɔrɔ ɩka wʊ nyɛ a bʊ̃di pʊr pʊr ala a tara sʊɔ na dire ka a ŋmara loro, ka a baar gba ma wa lɛnɛ a wʊ natɩɛ.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 A sʊsʊɔrɔ nyãna wa kpi naa, ka a malakasɩ wa de wʊ chiine tɩ bin a Abraham sɛ̃. Ka a tara sʊɔ 'lɔ mɩ wa kpi ka ba ũu wʊ.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 “A be a kpĩisɩ tẽe, ka a ɩ dɔɔyɛ jie lɛ, ka wʊ gbã nyɛ Abraham tɛɛr jaa ka a Lajarusɩ jãnɛ a wʊ lõboor.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Be lɛ wʊ bʊɔl, ‘N sãa Abraham, kaa n nɩbaal tɩ na fʊ tʊ̃ a Lajarusɩ ka wʊ 'me kʊ̃ɔ nɩ nubir wa 'maan ma jãlbir, bojũu a wõnõ ma naa ka a bũu pɔ.’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Tɩchɛ ka a Abraham 'yɛr, ‘N bie, tɩɛr kaa fʊn dɔ̃ɔ be a wɛr pɔ dire nʊ̃ɔ, tɩchɛ ka a Lajarusɩ mɩ dire dɔɔyɛ, pʊ̃pãanyã, wʊ mɩ dire naa a nʊ̃ɔ tɩchɛ ka fʊ mɩ dire a dɔɔyɛ.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 A nyã gba ba ɩ yele ɛ, a bɔɔ kpɛ̃ɛ nyã na be a sɩ chara pɔ, ka a bala na bʊɔrɔ ɩka ba yi a ka tɩ a yɩ sɛ̃ kʊ̃ tʊ̃ɔ ɛ, ãsʊɔ jaa kʊ̃ tʊ̃ɔ yi a be tɩ mɩ wa a sɩ sɛ̃ ɛ.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 “Ka wʊ lɔb nũu 'yɛr, ‘Yãayãaabɩlɛ lɛ n sʊɔrɔ, n sãa, tʊ̃ a Lajarusɩ ka wʊ kul a be a sãa yir,
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 n tara na yɛɛr anũu wʊ tɩ kpãa ba ka ba taa ɩrɛ mɩ wa wa a dɔɔyɛ nyã pɔ ɛ.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Ka Abraham 'yɛr, ‘Mosesɩ nɩ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ a lɛ ban sɛb bin ben a ba sɛ̃, ba chɛlɛ a ala ban 'yɛrɛ.’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Ka wʊ 'yɛr, ‘Kai n sãa Abraham, ala ɩ nɩrɛ lɛ ir a kũu pɔ tɩ 'yɛr kʊ ba ban lɩɛb a ba tɩɛr.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Ka a Abraham 'yɛr kʊ wʊ, ‘Ala ɩ ba kʊ̃ chɛl a lɛ a Mosesɩ nɩ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ na 'yɛr lɩɛb a ba tɩɛr ɛ, nɩrɛ sɔɔ ir kũu pɔ tɩ 'yɛr an ɩn pɔrɔ.’ ”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.