Lucas 16
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs BKJ
1 Yesu 'yɛr kʊ a wʊ poturbo ɩka, “Taraa sʊ̃ɔ kɔ̃ɔ lɛ dɔ̃ɔ be be, na wʊ tara nɩrɛ na kaara wʊ a bonsɩ, na wʊ pʊ̃pʊrɔ bara.
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 Ka wʊ bʊɔl wʊ waan wa sʊʊr, ‘N wõn ban 'yɛrɛ a fʊ 'yɛr yʊɔrɔ nɩ, man a lɛ fʊn tʊ̃ kʊ ma, bojũu fʊ kʊ̃ lɛ tʊ̃ɔ tʊ̃ a tʊ̃mɔ̃ ɛ.’
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Ka a tʊ̃tʊ̃nɔ̃ 'yɛr kʊ a wʊ mãɛ, ‘Ŋmɩnɛ lɛ ɩn pãa ɩ a pʊ̃pãanyã? A n nɩkpɛ̃ɛ faa man a tʊ̃mɔ̃, n mɩ ba lɛ kpɛ̃mɛ na tʊ̃ɔ kɔ ɛ, a mɩ na ɩn vĩ ɩn na sʊɔrɔ.
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 N bɔ̃ɔ lɛ ɩn na ɩ maa ba lɛ wa tara tʊ̃mɔ̃ ɛ, tɩchɛ ka nɩbɛ chɛnɛ de ma a ba yie.’
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 Be lɛ wʊ bʊɔl a wʊ nɩkpɛ̃ɛ sãma dẽme ba jaa na wʊ sʊʊr a 'lɔ na de nie, ‘A ŋmɩnɛ lɛ fʊ di a n nɩkpɛ̃ɛ sãn?’
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 Ka wʊ 'yɛr, ‘Kãlaar kɔbaa (100) lɛ n di a sãn.’ Ka a 'lɔ na kaara a bonsɩ 'yɛr, ‘De a gãn nyãna jɛn fɔɔ jaa na fʊ sɛb lɩjaayi nɩ pie (50).’
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 Tɩ na wʊ lɛ sʊʊr a ayi sʊɔ, ‘A ŋmɩnɛ fʊ mɩ di a n nɩkpɛ̃ɛ sãn?’ Ka wʊ 'yɛr, ‘Chi bɔtɔr kɔbaa (100) sãn lɛ n di.’ Ka wʊ 'yɛr, ‘De a fʊ gãn na fʊ sɛb lɩjaa naar 'yɔ̃ɔ (80).’
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Ka a nɩkpɛ̃ɛ dãn a tʊ̃tʊ̃nɔ̃ nyãna na ba tara yelmãɛ ɛ, bojũu wʊ tɩɛr nɩdaar. A wɛr nyã nɩbɛ tara na yɛ̃ a ba taaba jie gar a chãa nɩbɛ.
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 “N 'yɛr na kʊrɔ yɩ ɩka, yɩ de a wɛr nyã bʊ̃tarsɩ na yɩ ŋman barmɩne ala wa baar, Nãaŋmɩn na de yɩn kpɛ̃n a yir kpo kpo 'lɔ pɔ.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 Nɩrɛ 'lɔ jaa na tara yelmãɛ nɩ a bʊ̃bile, wʊn tara naa yelmãɛ nɩ a bʊ̃yɔɔ. Nɩrɛ 'lɔ jaa mɩ na ba tara yelmãɛ nɩ a bʊ̃bile ɛ, wʊ kʊ̃ mɩ tara yelmãɛ nɩ a bʊ̃yɔɔ ɛ.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Ala ɩ yaa tara yelmãɛ nɩ a wɛr bʊ̃tarsɩ ɛ, an lɛ na sɔɔ de a yelmãɛ bomo kʊ yɩ?
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Ala ɩ yaa tara yelmãɛ nɩ nɩrɛ kɔ̃ɔ bon ɛ, an lɛ na kʊ yɩ a yɩ bon?
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 Gbãgbaa kʊ̃ tʊ̃ɔ tʊ̃ kʊ nɩbɛrɛ ayi ɛ, wʊn nʊ̃n ãsʊɔ tɩ 'laar ãsʊɔ, bɩɩ wʊn wõnõ na ãsʊɔ toor tɩ ba wõnõ ãsʊɔ toor ɛ. Yɩ kʊ̃ tʊ̃ɔ tʊ̃ kʊ Nãaŋmɩn nɩ libie ɛ.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 A Faraseemɩne na nʊ̃ libie na wõ a lɛ a Yesu na 'yɛr, ka ba laara wʊ.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 A Yesu 'yɛr kʊ ba, “Yɩ ma maal yɩ mãɛ nɩtorsɩ a nɩbɛ niem, tɩchɛ Nãaŋmɩn bɔ̃ɔn a yɩ tɩɛr. Bon 'lɔ nɩbɛ na 'yɔ̃ɔnɔ̃ ɩn Nãaŋmɩn bʊ̃chiiraa.
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 “A Mosesɩ Nɛɛ nɩ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ 'yɛr wa tãn a Jɔɔn sɔ̃ɔ. An yi a sɔ̃ɔ 'lɔ wʊ jaa, ba 'yɛr naa a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ 'yɛr sʊ̃n ka a ãsʊɔ jaa mʊɔrɔ wʊ sɔr, ɩka wʊ kpɛ.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 An ɩn kɔ̃mɔ̃kɔ̃mɔ̃ kʊ a saaju nɩ a tẽe ka a po tal, gar a Nɛɛ 'yɛr bir na yi lo.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 Nɩrɛ jaa na dii a wʊ pɔɔ bar tɩ kul pɔɔ yuo, wʊ maal dɛɛr, ka a daba 'lɔ mɩ na kul a pɔɔ a sɩrɛ na dii bar, mɩ maal dɛɛr.
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 “Tara sʊɔ kɔ̃ɔ lɛ dɔ̃ɔ be be, na wʊ ma su kparsɩ nɩ fuu pɩɛl na wʊ dire bʊ̃nʊ̃n bɩbir jaa.
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Ka a sʊsʊɔrɔ kɔ̃ɔ yuor na di Lajarusɩ mɩ be be na ɩ natɩnara ma jãnɛ a tara sʊɔ dɔ̃dɔr nɛɛ.
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 Na wʊ ma bʊɔrɔ ɩka wʊ nyɛ a bʊ̃di pʊr pʊr ala a tara sʊɔ na dire ka a ŋmara loro, ka a baar gba ma wa lɛnɛ a wʊ natɩɛ.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 A sʊsʊɔrɔ nyãna wa kpi naa, ka a malakasɩ wa de wʊ chiine tɩ bin a Abraham sɛ̃. Ka a tara sʊɔ 'lɔ mɩ wa kpi ka ba ũu wʊ.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 “A be a kpĩisɩ tẽe, ka a ɩ dɔɔyɛ jie lɛ, ka wʊ gbã nyɛ Abraham tɛɛr jaa ka a Lajarusɩ jãnɛ a wʊ lõboor.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Be lɛ wʊ bʊɔl, ‘N sãa Abraham, kaa n nɩbaal tɩ na fʊ tʊ̃ a Lajarusɩ ka wʊ 'me kʊ̃ɔ nɩ nubir wa 'maan ma jãlbir, bojũu a wõnõ ma naa ka a bũu pɔ.’
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 Tɩchɛ ka a Abraham 'yɛr, ‘N bie, tɩɛr kaa fʊn dɔ̃ɔ be a wɛr pɔ dire nʊ̃ɔ, tɩchɛ ka a Lajarusɩ mɩ dire dɔɔyɛ, pʊ̃pãanyã, wʊ mɩ dire naa a nʊ̃ɔ tɩchɛ ka fʊ mɩ dire a dɔɔyɛ.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 A nyã gba ba ɩ yele ɛ, a bɔɔ kpɛ̃ɛ nyã na be a sɩ chara pɔ, ka a bala na bʊɔrɔ ɩka ba yi a ka tɩ a yɩ sɛ̃ kʊ̃ tʊ̃ɔ ɛ, ãsʊɔ jaa kʊ̃ tʊ̃ɔ yi a be tɩ mɩ wa a sɩ sɛ̃ ɛ.’
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 “Ka wʊ lɔb nũu 'yɛr, ‘Yãayãaabɩlɛ lɛ n sʊɔrɔ, n sãa, tʊ̃ a Lajarusɩ ka wʊ kul a be a sãa yir,
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 n tara na yɛɛr anũu wʊ tɩ kpãa ba ka ba taa ɩrɛ mɩ wa wa a dɔɔyɛ nyã pɔ ɛ.’
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 Ka Abraham 'yɛr, ‘Mosesɩ nɩ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ a lɛ ban sɛb bin ben a ba sɛ̃, ba chɛlɛ a ala ban 'yɛrɛ.’
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 Ka wʊ 'yɛr, ‘Kai n sãa Abraham, ala ɩ nɩrɛ lɛ ir a kũu pɔ tɩ 'yɛr kʊ ba ban lɩɛb a ba tɩɛr.’
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 Ka a Abraham 'yɛr kʊ wʊ, ‘Ala ɩ ba kʊ̃ chɛl a lɛ a Mosesɩ nɩ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ na 'yɛr lɩɛb a ba tɩɛr ɛ, nɩrɛ sɔɔ ir kũu pɔ tɩ 'yɛr an ɩn pɔrɔ.’ ”
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.