João 4
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NTLH
1 Yesu bɔ̃ɔn naa ɩka a Faraseemɩne wõ naa wʊn nyɛrɛ nɩbɛ suoro ba a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, ka a bala na turo wʊ gar a bala na turo a Jɔɔn.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Tɩchɛ Yesu poturbo lɛ dɔ̃ɔ suoro a nɩbɛ a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, a ba ɩ Yesu mãɛ lɛ ɛ.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Yesu bar naa Judiya tɩ lɩɛb chiine a Galilee go.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ka a ɩ Samariya lɛ a sɛɛ ɩka wʊ tu.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 A sɔr 'lɔ wʊn tu tɩ yi naa a Saika tẽe pɔ, na wʊ gbʊr a wɛr 'lɔ a Jekɔb na dɔ̃ɔ de kʊ a wʊ bidaba Josefʊ a kõr jaa.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 A lɔ-ɔ̃ɔ a Jekɔb na dɔ̃ɔ tuu chɛnɛ na be be, ka a Yesu jɛ̃ gbʊr a lɔ-ɔ̃ɔ bojũu wʊ chen bal. Mɔ̃tɔ̃tuo sɔ̃ɔ lɛ.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Ka a Samariya pɔɔ suu a lɔ-ɔ̃ɔ pɔ kʊ̃ɔ ɔ̃ɔfʊ jie. Ka a Yesu sʊɔr wʊ, “Pɔɔ yãayãabɩlɛ, ɔ̃ɔ a kʊ̃ɔ kʊ ma ka n nyũ.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 A Yesu poturbo mɩ kpɛ̃n a tẽe pɔ ɩka ba tɩ da bʊ̃diir.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Ka a Samariya pɔɔ 'yɛr, “Fʊ̃ʊ Juu nɩrɛ, maa mɩ Samariya pɔɔ, taa ɩ ŋmɩnɛ ka fʊ ɩka n kʊ fʊ kʊ̃ɔ ka fʊ nyũ,” sɩn nɩ Juu nɩbɛ na ba mʊɔrɔ taa bũu ɛ?
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 A Yesu 'yɛr wʊ, “Faa bɔ̃ɔ a bon a Nãaŋmɩn na bʊɔrɔ ɩka wʊ kʊ fʊ ɛ. Faa mɩ bɔ̃ɔ a nɩrɛ 'lɔ na sʊɔrɔ fʊ a kʊ̃ɔ ɩka wʊ nyũ ɛ, fʊ̃ʊ ta bɔ̃ɔ, fʊn taa sʊɔr man a kʊ̃ɔ 'lɔ na kʊrɔ nyɛvʊr.”
10 Então Jesus disse:
11 A pɔɔ 'yɛr, “Nɩkpɛ̃ɛ, faa tara bʊ̃-ɔ̃ɔnaa ɛ, ka a lɔ-ɔ̃ɔ mɩ yulʊ̃, nyɩnɛ lɛ fʊn nyɛ a kʊ̃ɔ ala na kʊrɔ a nyɛvʊr?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 A sɩ sãakpã Jekɔb lɛ tuu a lɔ-ɔ̃ɔ nyãna kʊ sɩ, ka wʊ yɔn nɩ a wʊ dʊ̃n nyuro. Fʊ̃ʊ bɛrma gar a Jekɔb bɩɩ?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Ka Yesu 'yɛr, “Ɩ̃sʊɔ jaa na nyũ a kʊ̃ɔ nyãna, kɔ̃nyũur na kpɛ wʊ̃n go.
13 Então Jesus disse:
14 Tɩchɛ ãsʊɔ jaa na nyũ a kʊ̃ɔ ala ɩn na kʊ wʊ, kɔ̃nyũur kʊ̃ lɛ kpɛ wʊ go ɛ. A kʊ̃ɔ ala ɩn na kʊ wʊ kaara kɔ̃bulaa na yire, naa kʊrɔ nyɛvʊr na ba tara baarfʊ ɛ.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Ka a pɔɔ 'yɛr, “Nɩkpɛ̃ɛ yãayãabɩlɛ, kʊ ma a kʊ̃ɔ ala ka n nyũ, ka a kɔ̃nyũur ta lɛ nyɔɔ ma ka n suu a lɔ-ɔ̃ɔ nyã pɔ go ɛ.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 A Yesu 'yɛr wʊ, “Kul tɩ tara a fʊ sɩrɛ waan.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Ka a pɔɔ 'yɛr, “N ma tara sɩrɛ ɛ.” A Yesu 'yɛr, “Yelmãɛ fʊ 'yɛr ɩka faa tara sɩrɛ ɛ.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Fʊ dɔ̃ɔ kul sɩrbɛ anũu, tɩ a daba 'lɔ sɛ̃ fʊn be a pʊ̃pãanyã ba ɩ a fʊ sɩrɛ ɛ.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Ka a pɔɔ 'yɛr, “Nɩkpɛ̃ɛ n nyɛ naa a fʊ ɩ Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrɛ.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 A sɩ sãakpãmɩne, a tɔ̃ɔ nyã ju lɛ ba ma do tɩ puor a Nãaŋmɩn tɩchɛ a yɩn Juu nɩbɛ 'yɛr ɩka Jerusalɛm tɛɛ lɛ ɩ a puorfʊ jie.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Ka a Yesu 'yɛr kʊ wʊ, “Pɔɔ sɔɔ de ma, sɔ̃ɔ waara an kʊ̃ ɩ a tɔ̃ɔ nyã ju bɩɩ Jerusalɛm yɩn do tɩ puor a Sãa Nãaŋmɩn go ɛ.
21 Jesus disse:
22 A yɩn Samariya nɩbɛ ba bɔ̃ɔ a 'lɔ yɩn puoro ɛ, a sɩn Juu nɩbɛ bɔ̃ɔ naa a Nãaŋmɩn 'lɔ sɩn puoro. Bojũu a sɩ jie lɛ Nãaŋmɩn na tu faa nɩbɛ.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Tɩchɛ a sɔ̃ɔ waara, wʊ gɔr ta baar, a bala na puoro a Nãaŋmɩn sɩrɛ jaa, a sɩɛ na wiil ba naa ka ba puor a Sãa Nãaŋmɩn nɩ yelmãɛ. Ba nyãna puorfʊ lɛ a Sãa Nãaŋmɩn bʊɔrɔ.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Nãaŋmɩn ɩn sɩɛ, bala na puoro wʊ a sɩɛ pɔ wʊn wiil ba naa ka ba puor wʊ nɩ yelmãɛ pɔ.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Ka a pɔɔ 'yɛr, “N bɔ̃ɔ naa ɩka a Nɩ-iraa na wa naa, a 'lɔ sɩn na bʊɔlɔ a Kɩrɩsɩto. 'Lɔ wa wa, wʊn wiil sɩ naa yele a jaa par.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Ka a Yesu 'yɛr kʊ a pɔɔ, “Maa lɛ a nɩrɛ 'lɔ nɩ fʊ̃ʊ na 'yɛrɛ a pʊ̃pãanyã.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Ka a ɩ a poturbo mɩ tɔ̃ɔ ta nyɛ wʊn 'yɛrɛ nɩ a pɔɔ ka a nɛɛr 'maa ba. Tɩchɛ ba ãsʊɔ jaa ba 'la sʊʊr wʊ bo lɛ wʊ bʊɔrɔ bɩɩ bãa 'yɔ̃ɔ lɛ wʊ 'yɛrɛ nɩ a pɔɔ ɛ.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 A jie lɛ a pɔɔ bar a yuor tɩ jo kul a tẽe pɔ tɩ 'yɛr kʊ a nɩbɛ,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Yɩ wa nyɛ daba na 'yɛr ma ala a jaa n na dɔ̃ɔ maal. Kaa 'lɔ lɛ ɩ a Nɩ-iraa naa 'lɔ bɩɩ?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Nɩrɛ jaa na be a tẽe pɔ yin chen na tɩ kaa a Yesu.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 An wa ɩrɛ a lɛ ka a poturbo sʊɔr a Yesu. “Wiwile yãayãabɩlɛ, di bʊ̃diir.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Tɩchɛ ka a Yesu 'yɛr kʊ ba, “N tara na bʊ̃diir yɩn ba bɔ̃ɔ a yele ɛ.”
32 Jesus respondeu:
33 Ka wʊ poturbo piel sʊrɔ taa, “Nɩrɛ kɔ̃ɔ lɛ tɔ̃ɔ waan bon kɔ̃ɔ wa kʊ wʊ ka wʊ di bɩɩ?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 A Yesu 'yɛr, “N bʊ̃diir lɛ ka n ɩ a lɛ Nãaŋmɩn na bʊɔrɔ, 'lɔ lɛ tʊ̃ ma, ka n baar a tʊ̃mɔ̃ 'lɔ wʊn kʊ ma ɩka n tʊ̃.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Yɩn 'lɔ 'yɛr naa ɩka a chɛn ŋmɛrsɩ anaar ka a ŋmab ta, maa 'yɛr kʊ yɩ ɩka, yɩ kaa yɩn nyɛn a por bonsɩ na mʊ̃ɔ sɛɛ ŋmab.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Pʊ̃pãanyã gba, a tʊ̃tʊ̃nbɔ bala na ŋmara nyɛrɛ naa a ba sãyar, ban lɔ̃ɔnɔ̃ a bʊ̃ŋmarsɩ waara nɩ nyɛvʊr na ba tara baarfʊ ɛ Nãaŋmɩn sɛ̃. Ka a bala na bʊr a bʊ̃bie nɩ a ŋmaŋmarba pãa 'mataa chɩlɛ.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 A sʊkpa na ɩ yelmãɛ ɩka, bamɩne lɛ bʊr ka bamɩne mɩ ŋma.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Maa tʊ̃nɔ̃ yɩ naa ɩka, yɩ chen tɩ ŋma a puo 'lɔ pɔ a bamɩne na tʊ̃ hãn.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Nɩyɔɔ na yi a Samariya tẽe pɔ sɔɔn de Yesu, bojũu a pɔɔ 'yɛr kʊ ba ɩka, “A daba nyã 'yɛr naa a lɛ jaa n na dɔ̃ɔ maal.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Ba wan wa sʊɔr wʊ ɩka wʊ jãnɛ a ba tẽe, ka wʊ jɛ̃ be ber ayi.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 A Samariya tẽe dẽme yɔɔ jie mɩ lɛ sɔɔn de Yesu bojũu ba wʊn a lɛ wʊn 'yɛr.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Be a ba 'yɛr kʊ a pɔɔ, “A ba ɩ lɛ fʊn 'yɛr kʊ sɩ jũu sɩ sɔɔ de a Yesu ɛ, sɩn mãɛ wõ naa a lɛ wʊn 'yɛr kʊ sɩ, ka sɩ bɔ̃ɔ ɩka 'lɔ lɛ na faa a wɛr nɩbɛ.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 A ber ayi na po, wʊ yin a be na wʊ chen Galilee.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Yesu 'yɛr naa, “Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ nyɛrɛ na 'yɔ̃ɔfʊ jie jaa, tɩchɛ a ba tẽe dẽme ba 'yɔ̃ɔnɔ̃ ba ɛ.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Wʊn wa ta a Galilee, a nɩbɛ de wʊn nuur ayi a be, bojũu ba mɩ dɔ̃ɔ chen a Jerusalɛm a Gõl Bar Difʊ jie tɩ nyɛ a lɛ jaa wʊn maal.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Yesu na wa be a Galilee, wʊ lɩɛb chen a Keena tẽe pɔ be wʊn dɔ̃ɔ lɩɛb a kʊ̃ɔ ka a ɩ a dãa. Nɩkpɛ̃ɛ kɔ̃ɔ ben Kapenahum ka a wʊ bie bɩɛrɛ.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Wʊn wa wõ ɩka a Yesu yin a Galilee wa a Judiya, wʊ chen tɩ sʊɔr wʊ ɩka wʊ sãa a wʊ bie na kpire.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Ka a Yesu 'yɛr kʊ a nɩkpɛ̃ɛ, “Yɩn baa nyɛ jãnɛ nɩ nɛ'maa yele ɛ, yɩ kʊ̃ sɔɔ de ɛ.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Ka a daba 'yɛr, “Nɩkpɛ̃ɛ, yãayãabɩlɛ, wa ka a n bie ta kpi ɛ.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 A Yesu pãa 'yɛr, “A fʊ bie sa naa, kulo a yir.” A daba sɔɔn de a lɛ a Yesu na 'yɛr na wʊ lɩɛb kulo a yir.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Ka a tʊ̃tʊ̃nbɔ na yi a nɩkpɛ̃ɛ yir tuor wʊ a sɔr pɔ 'yɛr, “A fʊ bie sa naa.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 A wʊ sʊʊr ba a sɔ̃ɔ buor a bie na sa, ka ba 'yɛr, “Jãa mɔ̃tɔ̃ɔ na vɩrʊ̃ lɛ a ãgãn tul bar wʊ.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Ka a bie sãa tɩɛr tɔ an ɩ a mɔ̃tɔ̃ɔ vɩr naa a jãa, a Yesu na 'yɛr, “A fʊ bie sa naa.” A daba naa bala ba jaa na be a wʊ yir sɔɔn de a Yesu.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 A nɛ'maa yelsɩ ayi lɛ anyã Yesu na tʊ̃ wʊn yi a Judiya na wʊ chen a Galilee.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.