João 4
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NAA
1 Yesu bɔ̃ɔn naa ɩka a Faraseemɩne wõ naa wʊn nyɛrɛ nɩbɛ suoro ba a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, ka a bala na turo wʊ gar a bala na turo a Jɔɔn.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Tɩchɛ Yesu poturbo lɛ dɔ̃ɔ suoro a nɩbɛ a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ, a ba ɩ Yesu mãɛ lɛ ɛ.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Yesu bar naa Judiya tɩ lɩɛb chiine a Galilee go.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ka a ɩ Samariya lɛ a sɛɛ ɩka wʊ tu.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 A sɔr 'lɔ wʊn tu tɩ yi naa a Saika tẽe pɔ, na wʊ gbʊr a wɛr 'lɔ a Jekɔb na dɔ̃ɔ de kʊ a wʊ bidaba Josefʊ a kõr jaa.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 A lɔ-ɔ̃ɔ a Jekɔb na dɔ̃ɔ tuu chɛnɛ na be be, ka a Yesu jɛ̃ gbʊr a lɔ-ɔ̃ɔ bojũu wʊ chen bal. Mɔ̃tɔ̃tuo sɔ̃ɔ lɛ.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 Ka a Samariya pɔɔ suu a lɔ-ɔ̃ɔ pɔ kʊ̃ɔ ɔ̃ɔfʊ jie. Ka a Yesu sʊɔr wʊ, “Pɔɔ yãayãabɩlɛ, ɔ̃ɔ a kʊ̃ɔ kʊ ma ka n nyũ.”
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 A Yesu poturbo mɩ kpɛ̃n a tẽe pɔ ɩka ba tɩ da bʊ̃diir.
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Ka a Samariya pɔɔ 'yɛr, “Fʊ̃ʊ Juu nɩrɛ, maa mɩ Samariya pɔɔ, taa ɩ ŋmɩnɛ ka fʊ ɩka n kʊ fʊ kʊ̃ɔ ka fʊ nyũ,” sɩn nɩ Juu nɩbɛ na ba mʊɔrɔ taa bũu ɛ?
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 A Yesu 'yɛr wʊ, “Faa bɔ̃ɔ a bon a Nãaŋmɩn na bʊɔrɔ ɩka wʊ kʊ fʊ ɛ. Faa mɩ bɔ̃ɔ a nɩrɛ 'lɔ na sʊɔrɔ fʊ a kʊ̃ɔ ɩka wʊ nyũ ɛ, fʊ̃ʊ ta bɔ̃ɔ, fʊn taa sʊɔr man a kʊ̃ɔ 'lɔ na kʊrɔ nyɛvʊr.”
10 Jesus respondeu:
11 A pɔɔ 'yɛr, “Nɩkpɛ̃ɛ, faa tara bʊ̃-ɔ̃ɔnaa ɛ, ka a lɔ-ɔ̃ɔ mɩ yulʊ̃, nyɩnɛ lɛ fʊn nyɛ a kʊ̃ɔ ala na kʊrɔ a nyɛvʊr?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 A sɩ sãakpã Jekɔb lɛ tuu a lɔ-ɔ̃ɔ nyãna kʊ sɩ, ka wʊ yɔn nɩ a wʊ dʊ̃n nyuro. Fʊ̃ʊ bɛrma gar a Jekɔb bɩɩ?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 Ka Yesu 'yɛr, “Ɩ̃sʊɔ jaa na nyũ a kʊ̃ɔ nyãna, kɔ̃nyũur na kpɛ wʊ̃n go.
13 Jesus respondeu:
14 Tɩchɛ ãsʊɔ jaa na nyũ a kʊ̃ɔ ala ɩn na kʊ wʊ, kɔ̃nyũur kʊ̃ lɛ kpɛ wʊ go ɛ. A kʊ̃ɔ ala ɩn na kʊ wʊ kaara kɔ̃bulaa na yire, naa kʊrɔ nyɛvʊr na ba tara baarfʊ ɛ.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Ka a pɔɔ 'yɛr, “Nɩkpɛ̃ɛ yãayãabɩlɛ, kʊ ma a kʊ̃ɔ ala ka n nyũ, ka a kɔ̃nyũur ta lɛ nyɔɔ ma ka n suu a lɔ-ɔ̃ɔ nyã pɔ go ɛ.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 A Yesu 'yɛr wʊ, “Kul tɩ tara a fʊ sɩrɛ waan.”
16 Jesus disse:
17 Ka a pɔɔ 'yɛr, “N ma tara sɩrɛ ɛ.” A Yesu 'yɛr, “Yelmãɛ fʊ 'yɛr ɩka faa tara sɩrɛ ɛ.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Fʊ dɔ̃ɔ kul sɩrbɛ anũu, tɩ a daba 'lɔ sɛ̃ fʊn be a pʊ̃pãanyã ba ɩ a fʊ sɩrɛ ɛ.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Ka a pɔɔ 'yɛr, “Nɩkpɛ̃ɛ n nyɛ naa a fʊ ɩ Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrɛ.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 A sɩ sãakpãmɩne, a tɔ̃ɔ nyã ju lɛ ba ma do tɩ puor a Nãaŋmɩn tɩchɛ a yɩn Juu nɩbɛ 'yɛr ɩka Jerusalɛm tɛɛ lɛ ɩ a puorfʊ jie.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ka a Yesu 'yɛr kʊ wʊ, “Pɔɔ sɔɔ de ma, sɔ̃ɔ waara an kʊ̃ ɩ a tɔ̃ɔ nyã ju bɩɩ Jerusalɛm yɩn do tɩ puor a Sãa Nãaŋmɩn go ɛ.
21 Jesus respondeu:
22 A yɩn Samariya nɩbɛ ba bɔ̃ɔ a 'lɔ yɩn puoro ɛ, a sɩn Juu nɩbɛ bɔ̃ɔ naa a Nãaŋmɩn 'lɔ sɩn puoro. Bojũu a sɩ jie lɛ Nãaŋmɩn na tu faa nɩbɛ.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Tɩchɛ a sɔ̃ɔ waara, wʊ gɔr ta baar, a bala na puoro a Nãaŋmɩn sɩrɛ jaa, a sɩɛ na wiil ba naa ka ba puor a Sãa Nãaŋmɩn nɩ yelmãɛ. Ba nyãna puorfʊ lɛ a Sãa Nãaŋmɩn bʊɔrɔ.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Nãaŋmɩn ɩn sɩɛ, bala na puoro wʊ a sɩɛ pɔ wʊn wiil ba naa ka ba puor wʊ nɩ yelmãɛ pɔ.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ka a pɔɔ 'yɛr, “N bɔ̃ɔ naa ɩka a Nɩ-iraa na wa naa, a 'lɔ sɩn na bʊɔlɔ a Kɩrɩsɩto. 'Lɔ wa wa, wʊn wiil sɩ naa yele a jaa par.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Ka a Yesu 'yɛr kʊ a pɔɔ, “Maa lɛ a nɩrɛ 'lɔ nɩ fʊ̃ʊ na 'yɛrɛ a pʊ̃pãanyã.”
26 Então Jesus disse:
27 Ka a ɩ a poturbo mɩ tɔ̃ɔ ta nyɛ wʊn 'yɛrɛ nɩ a pɔɔ ka a nɛɛr 'maa ba. Tɩchɛ ba ãsʊɔ jaa ba 'la sʊʊr wʊ bo lɛ wʊ bʊɔrɔ bɩɩ bãa 'yɔ̃ɔ lɛ wʊ 'yɛrɛ nɩ a pɔɔ ɛ.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 A jie lɛ a pɔɔ bar a yuor tɩ jo kul a tẽe pɔ tɩ 'yɛr kʊ a nɩbɛ,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Yɩ wa nyɛ daba na 'yɛr ma ala a jaa n na dɔ̃ɔ maal. Kaa 'lɔ lɛ ɩ a Nɩ-iraa naa 'lɔ bɩɩ?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Nɩrɛ jaa na be a tẽe pɔ yin chen na tɩ kaa a Yesu.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 An wa ɩrɛ a lɛ ka a poturbo sʊɔr a Yesu. “Wiwile yãayãabɩlɛ, di bʊ̃diir.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Tɩchɛ ka a Yesu 'yɛr kʊ ba, “N tara na bʊ̃diir yɩn ba bɔ̃ɔ a yele ɛ.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Ka wʊ poturbo piel sʊrɔ taa, “Nɩrɛ kɔ̃ɔ lɛ tɔ̃ɔ waan bon kɔ̃ɔ wa kʊ wʊ ka wʊ di bɩɩ?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 A Yesu 'yɛr, “N bʊ̃diir lɛ ka n ɩ a lɛ Nãaŋmɩn na bʊɔrɔ, 'lɔ lɛ tʊ̃ ma, ka n baar a tʊ̃mɔ̃ 'lɔ wʊn kʊ ma ɩka n tʊ̃.
34 Jesus lhes declarou:
35 Yɩn 'lɔ 'yɛr naa ɩka a chɛn ŋmɛrsɩ anaar ka a ŋmab ta, maa 'yɛr kʊ yɩ ɩka, yɩ kaa yɩn nyɛn a por bonsɩ na mʊ̃ɔ sɛɛ ŋmab.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Pʊ̃pãanyã gba, a tʊ̃tʊ̃nbɔ bala na ŋmara nyɛrɛ naa a ba sãyar, ban lɔ̃ɔnɔ̃ a bʊ̃ŋmarsɩ waara nɩ nyɛvʊr na ba tara baarfʊ ɛ Nãaŋmɩn sɛ̃. Ka a bala na bʊr a bʊ̃bie nɩ a ŋmaŋmarba pãa 'mataa chɩlɛ.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 A sʊkpa na ɩ yelmãɛ ɩka, bamɩne lɛ bʊr ka bamɩne mɩ ŋma.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Maa tʊ̃nɔ̃ yɩ naa ɩka, yɩ chen tɩ ŋma a puo 'lɔ pɔ a bamɩne na tʊ̃ hãn.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Nɩyɔɔ na yi a Samariya tẽe pɔ sɔɔn de Yesu, bojũu a pɔɔ 'yɛr kʊ ba ɩka, “A daba nyã 'yɛr naa a lɛ jaa n na dɔ̃ɔ maal.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Ba wan wa sʊɔr wʊ ɩka wʊ jãnɛ a ba tẽe, ka wʊ jɛ̃ be ber ayi.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 A Samariya tẽe dẽme yɔɔ jie mɩ lɛ sɔɔn de Yesu bojũu ba wʊn a lɛ wʊn 'yɛr.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Be a ba 'yɛr kʊ a pɔɔ, “A ba ɩ lɛ fʊn 'yɛr kʊ sɩ jũu sɩ sɔɔ de a Yesu ɛ, sɩn mãɛ wõ naa a lɛ wʊn 'yɛr kʊ sɩ, ka sɩ bɔ̃ɔ ɩka 'lɔ lɛ na faa a wɛr nɩbɛ.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 A ber ayi na po, wʊ yin a be na wʊ chen Galilee.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Yesu 'yɛr naa, “Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrbɛ nyɛrɛ na 'yɔ̃ɔfʊ jie jaa, tɩchɛ a ba tẽe dẽme ba 'yɔ̃ɔnɔ̃ ba ɛ.”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Wʊn wa ta a Galilee, a nɩbɛ de wʊn nuur ayi a be, bojũu ba mɩ dɔ̃ɔ chen a Jerusalɛm a Gõl Bar Difʊ jie tɩ nyɛ a lɛ jaa wʊn maal.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Yesu na wa be a Galilee, wʊ lɩɛb chen a Keena tẽe pɔ be wʊn dɔ̃ɔ lɩɛb a kʊ̃ɔ ka a ɩ a dãa. Nɩkpɛ̃ɛ kɔ̃ɔ ben Kapenahum ka a wʊ bie bɩɛrɛ.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Wʊn wa wõ ɩka a Yesu yin a Galilee wa a Judiya, wʊ chen tɩ sʊɔr wʊ ɩka wʊ sãa a wʊ bie na kpire.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Ka a Yesu 'yɛr kʊ a nɩkpɛ̃ɛ, “Yɩn baa nyɛ jãnɛ nɩ nɛ'maa yele ɛ, yɩ kʊ̃ sɔɔ de ɛ.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Ka a daba 'yɛr, “Nɩkpɛ̃ɛ, yãayãabɩlɛ, wa ka a n bie ta kpi ɛ.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 A Yesu pãa 'yɛr, “A fʊ bie sa naa, kulo a yir.” A daba sɔɔn de a lɛ a Yesu na 'yɛr na wʊ lɩɛb kulo a yir.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ka a tʊ̃tʊ̃nbɔ na yi a nɩkpɛ̃ɛ yir tuor wʊ a sɔr pɔ 'yɛr, “A fʊ bie sa naa.”
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 A wʊ sʊʊr ba a sɔ̃ɔ buor a bie na sa, ka ba 'yɛr, “Jãa mɔ̃tɔ̃ɔ na vɩrʊ̃ lɛ a ãgãn tul bar wʊ.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Ka a bie sãa tɩɛr tɔ an ɩ a mɔ̃tɔ̃ɔ vɩr naa a jãa, a Yesu na 'yɛr, “A fʊ bie sa naa.” A daba naa bala ba jaa na be a wʊ yir sɔɔn de a Yesu.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 A nɛ'maa yelsɩ ayi lɛ anyã Yesu na tʊ̃ wʊn yi a Judiya na wʊ chen a Galilee.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.