João 11

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Daba ban bʊɔlɔ Lajarusɩ dɔ̃ɔ bɩɛrɛ, wʊ ɩn Mɛɛr nɩ Mata yɛdaba na ba kpɩɛrɛ a Betanɩ tẽe pɔ.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 A Mɛɛr nyã na dɔ̃ɔ kpaar a kãnyũu 'yɔ̃ɔ a Yesu tɩ de a wʊ jukɔɔl fɩɛl, a wʊ yɛdaba Lajarusɩ lɛ a nyã na bɩɛrɛ.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Ka a yɛpɔbɔ tʊ̃ 'yɛr a Yesu, “Sɩ Soro, a fʊ baraa bɩɛrɛ naa.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Yesu na wõ a lɛ, a wʊ 'yɛr, “A baal nyã ba ɩ kũu baal ɛ, tɩ an wiil Nãaŋmɩn tɩɩr tɩ mɩ vɛ̃ ka Nãaŋmɩn Bie yuor yi.”
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesu nʊ̃n Mata nɩ a wʊ yɛbɛ nɩ a ba yɛdaba Lajarusɩ.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Tɩchɛ wʊn wõ a Lajarusɩ baal tɩ na wʊ chɛnɛ jãnɛ a be wʊn be ber ayi.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Tɩ pãa 'yɛr kʊ a wʊ poturbo, “Yɩ ɩ a sɩ lɩɛb chen a Judiya.”
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Tɩchɛ ka a poturbo 'yɛr, “Wiwile, daar yɛ̃ yɛ̃ nyãna ba lɛ a Juu nɩbɛrɛ ta bʊɔrɔ ɩka ba lɔb fʊ ɛ, tɩchɛ a fʊ lɛ chiine a be go?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Ka a Yesu 'yɛr kʊ ba, “A ba ɩ a bɩbir tara na a wʊ mɔ̃tɔ̃ɔ chaarfʊ sɔ̃ɔ ɛ? Nɩrɛ wa chiine a mɔ̃tɔ̃ɔ wʊ maa ŋme gbɛr ɛ, wʊ nyɛ naa a mɔ̃tɔ̃ɔ chãa.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Bojũu ala ɩ tãsɔɔ lɛ wʊ chiine, wʊn ŋmen gbɛr, bojũu waa tara chãa ɛ.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Wʊn wa 'yɛr a lɛ baar, wʊ 'yɛr kʊ ba, “A sɩ baraa Lajarusɩ gur naa, tɩchɛ ɩn chen tɩ sãɩ wʊ.”
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ka a wʊ poturbo 'yɛr, “Sɩ Soro, ala ɩ wʊ gur naa, wʊn ir naa.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yesu 'lɔ 'yɛr naa ɩka wʊ kpi naa, tɩchɛ ka a poturbo 'lɔ tɩɛr ɩka a gʊ̃ɔ sʊ̃ɔ lɛ wʊ 'yɛrɛ.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Ala lɛ so a Yesu pãa 'yɛr ka a chaar ɩka, “Lajarusɩ kpi naa.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 A yɩ jũu, a nʊ̃mɔ̃ ma naa ɩn ba be be ɛ, ka yɩ na sɔɔ de ma. Tɩchɛ, yɩ ɩ a sɩ chen a wʊ sɛ̃.”
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 A wʊ poturo ãsʊɔ ban bʊɔlɔ Tomasɩ na ba lɛ bʊɔlɔ wʊ Naa 'yɛr kʊ a bala na chɛ, “Yɩ ɩ a sɩ 'mataa chiin wʊ mɩ tɩ kpi.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Yesu na wa ta a be, wʊ nyɛn ka a ɩ ba ũu naa Lajarusɩ maal ber anaar.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Betanɩ nɩ a Jerusalɛm mɩ ba jãa ɛ.
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Ka a Juu nɩbɛ yɔɔ chen ɩka ba tɩ puor a Mata nɩ a Mɛɛr a ba yɛdaba kuor.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Mata na wa wõ ɩka Yesu waara naa, wʊ yin tɩ tuor wʊ, tɩchɛ kaa Mɛɛr 'lɔ jãnɛ a yir.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Be lɛ a Mata 'yɛr kʊ a Yesu, “N Soro, fʊ̃ʊ ta dɔ̃ɔ be ka, a n yɛdaba kʊ̃ naa kpi ɛ.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Tɩchɛ n bɔ̃ɔ naa pʊ̃pãanyã gba ɩka, bon jaa fʊn sʊɔr a Nãaŋmɩn sɛ̃, wʊn kʊ fʊ naa.”
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 A Yesu 'yɛr kʊ wʊ, “A fʊ yɛdaba na ir naa a kũu pɔ ɩ vʊr.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Be lɛ a Mata 'yɛr kʊ a Yesu, “N bɔ̃ɔn na wʊn na ir a kũn irfʊ daar, a ber baaraa sɔ̃ɔ.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 A Yesu 'yɛr kʊ wʊ, “Maa lɛ ɩ a kũu pɔ irfʊ, nɩ nyɛvʊr, nɩrɛ 'lɔ na sɔɔ de ma, 'lɔ kpi gba, tɩ wʊn tara na nyɛvʊr.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Nɩrɛ 'lɔ na ba kpi ɛ, tɩ na wʊ sɔɔ de ma, kʊ̃ lɛ kpi ɛ, fʊ sɔɔ naa a lɛ ɔ?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Ka a Mata 'yɛr, “Ɔ̃ɔ, n Soro, n sɔɔn de ɩka fʊ̃ʊ lɛ ɩ a Nɩ-iraa na ɩ Nãaŋmɩn Bie, 'lɔn na wa ka a wɛr pɔ.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Wʊn wa 'yɛr a lɛ baar wʊ lɩɛb kul tɩ bʊl 'yɛr kʊ a yɛbile Mɛɛr, “A wiwile ben ka tɩ sʊrɔ fʊ.”
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 A Mɛɛr na wa wõ a lɛ, ka wʊ vaa ir chen a Yesu sɛ̃.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Yesu ba kpɛ a tẽe pɔ sɛrɛ ɛ, tɩ chɛnɛ ara a be a Mata na tuor wʊ.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 A Juu nɩbɛ bala na wa a kuor puorfʊ jie be a Mɛɛr sɛ̃ a yir, na nyɛ a lɛ wʊn vaa ir yire, ka ba turo wʊ tɩɛr ɩka a yaa par lɛ wʊ chiine a kõn jie.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Mɛɛr na tɩ ta a jie nyɛ a Yesu a be, wʊ gbur dumo a Yesu niem tɩ 'yɛr, “N Soro, fʊ̃ʊ ta dɔ̃ɔ be ka, a n yɛdaba kʊ̃ naa kpi ɛ.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesu na nyɛ a lɛ wʊn kõnõ ka a Juu nɩbɛ bala na bɩɛl wʊ mɩ kõnõ, nɩbaal kpɛ wʊ naa ka a suur nyɔɔ wʊ.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 A wʊ sʊʊr ba, “Nyɩnɛ yɩ ũu wʊ?” Ka ba 'yɛr, “N Soro, wa nyɛ a jie.”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ka Yesu kõ.
35 Jesus chorou.
36 Ka a Juu nɩbɛ pãa 'yɛrɛ kʊrɔ taa, “Nyɛ lɛ wʊn nʊ̃ a Lajarusɩ.”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Tɩchɛ ka bamɩne pãa 'yɛr, “Wʊn dɔ̃ɔ yuo a jɔ̃ɔ nɩbie, kaa ɩ wʊ kʊ̃ naa tʊ̃ɔ vɛ̃ ka a Lajarusɩ ta kpi bɩɩ?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Ka nɩbaal kpɛ a Yesu, ka wʊ tɔɔ ta a yaa par. Kʊsɩr bɔɔ lɛ, ka ba 'mɔɔ a kʊsɩr ãsʊɔ pɔɔ a nɛɛ.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 A Yesu 'yɛr, “Yɩ bil a kʊsɩr bar.” Tɩchɛ a Mata an ɩ a wʊ yɛdaba lɛ kpi, ka wʊ 'yɛr, “N Soro, wʊn nyuro naa, ber anaar nɩ dɩna ban ũu wʊ.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Ka Yesu 'yɛr, “N ba 'yɛr fʊ ɩka fʊ̃ʊ sɔɔ de, fʊn nyɛn Nãaŋmɩn tɩɩr ɛ?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Be lɛ ba bil a kʊsɩr bar, a Yesu kaa saaju tɩ 'yɛr, “N Sãa, fʊ son puorfʊ, fʊn wõ a n sʊɔrfʊ.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 N bɔ̃ɔn naa fʊn wõnõ a n sʊɔrfʊ, tɩchɛ n 'yɛr naa ka a na sʊ̃ʊ a nɩbɛ banyãna na ara a ka, a ba sɔɔ de ɩka, fʊ̃ʊ lɛ tʊ̃ ma.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Yesu na 'yɛr a nɩtɔ̃ wʊ bʊɔl kpɛ̃ɔ jaa, “Lajarusɩ, wa yi.”
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ka a kũu yi, ka a gbɛɛ naa nuur ban vil a fɔpɩɛl pɔɔ ka a fɔbaa mɩ pɔɔ a ju. A Yesu 'yɛr kʊ ba, “Yɩ yaar a kũu fɔɔr bar wʊ ka wʊ chen.”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ala lɛ so ka a Juu nɩbɛ bala na wa ɩka ba wa puor a Mɛɛr, nyɛn a lɛ a Yesu na ɩ, a ba sɔɔ wʊ.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Tɩchɛ ka a bamɩne chen a Faraseemɩne sɛ̃ tɩ man a lɛ a Yesu na maal.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Be lɛ a Faraseemɩne nɩ a bɔɔrlo nɩbɛrɛ bʊɔl taa lɔ̃ɔfʊ na ba 'yɛr, “Ŋmɩnɛ sɩn ɩ, a daba nyã na ben tʊ̃nɔ̃ a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃ a nɩtɔ̃?
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Ala ɩ sɩn be bar wʊ ka wʊ maala lɛ, nɩrɛ jaa na sɔɔn a wʊ yele, a Worom nɩbɛ wa wõ a yele ban wa wɛl sɩ naa a jisʊ̃ nɩ a tẽe bar.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ka a ba ãsʊɔ ban bʊɔlɔ Kayafasɩ na ɩ a bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ a yuon 'lɔ̃nɔ̃ 'yɛr, “Yaa tara tɩɛr jaa ɛ.
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Yaa bɔ̃ɔ ɩka a sɛɛ naa ka nɩbʊ̃'yen na kpi kʊ a nɩyɔɔ gar a nɩyɔɔ ba jaa na wɛ ɛ.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 A nyã ba yi a wʊ mãɛ sɛ̃ ka wʊ 'yɛr ɛ, tɩchɛ wʊn ɩ a bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ a yuon 'lɔ, ala lɛ wʊ de nie dɔ̃ɔ 'yɛr ɩka a Yesu na kpin kʊ a Juu nɩbʊrɔ ba jaa.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 A ba ɩ bala tɛɛ ɛ, tɩchɛ ka wʊ lɔ̃ɔ taa a Nãaŋmɩn bibiir bala na yɛ̃yɛl na wʊ maal ba a ba ɩ bʊ̃'yen.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 An yi a daar 'lɔ̃nɔ̃ ba bʊɔrɔ na sɔr na kʊ a Yesu.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 A lɛ juu Yesu ba lɛ yʊɔrɔ chãa pɔ a Juu nɩbɛ jie ɛ, tɩ chen jiyuo na gbʊr a mɔgɔ̃ɔ na wʊ tɩ kpɩɛrɛ a tẽbile ban bʊɔlɔ Eferɛm, be lɛ wʊ tɩ 'mataa jɛ̃n a wʊ poturbo.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 A Juu nɩbɛ Gõl Bar Difʊ gbʊr naa, ka ba yɔɔ yi a tẽbil do a Jerusalɛm tɩ pɔlɔ a ba mãɛ chɛlɛ nɩ a bɩbir.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ba kaara na bʊɔrɔ a Yesu a be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir, sʊrɔ taa, “Ŋmɩnɛ yɩ tɩɛr, wʊn wa naa a lɔ̃ɔfʊ jie bɩɩ?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Tɩchɛ ka a bɔɔrlo nɩbɛrɛ nɩ a Faraseemɩne 'yɛr, “Nɩrɛ jaa wa bɔ̃ɔ a jie a Yesu na be, wʊ 'yɛr ka ba tɩ nyɔɔ wʊ.”
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.