João 11
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ACF
1 Daba ban bʊɔlɔ Lajarusɩ dɔ̃ɔ bɩɛrɛ, wʊ ɩn Mɛɛr nɩ Mata yɛdaba na ba kpɩɛrɛ a Betanɩ tẽe pɔ.
1 Estava, porém, enfermo um certo Lázaro, de betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 A Mɛɛr nyã na dɔ̃ɔ kpaar a kãnyũu 'yɔ̃ɔ a Yesu tɩ de a wʊ jukɔɔl fɩɛl, a wʊ yɛdaba Lajarusɩ lɛ a nyã na bɩɛrɛ.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com ungüento, e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão Lázaro estava enfermo.
3 Ka a yɛpɔbɔ tʊ̃ 'yɛr a Yesu, “Sɩ Soro, a fʊ baraa bɩɛrɛ naa.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Yesu na wõ a lɛ, a wʊ 'yɛr, “A baal nyã ba ɩ kũu baal ɛ, tɩ an wiil Nãaŋmɩn tɩɩr tɩ mɩ vɛ̃ ka Nãaŋmɩn Bie yuor yi.”
4 E Jesus, ouvindo isto, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesu nʊ̃n Mata nɩ a wʊ yɛbɛ nɩ a ba yɛdaba Lajarusɩ.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Tɩchɛ wʊn wõ a Lajarusɩ baal tɩ na wʊ chɛnɛ jãnɛ a be wʊn be ber ayi.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Tɩ pãa 'yɛr kʊ a wʊ poturbo, “Yɩ ɩ a sɩ lɩɛb chen a Judiya.”
7 Depois disto, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judéia.
8 Tɩchɛ ka a poturbo 'yɛr, “Wiwile, daar yɛ̃ yɛ̃ nyãna ba lɛ a Juu nɩbɛrɛ ta bʊɔrɔ ɩka ba lɔb fʊ ɛ, tɩchɛ a fʊ lɛ chiine a be go?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Ka a Yesu 'yɛr kʊ ba, “A ba ɩ a bɩbir tara na a wʊ mɔ̃tɔ̃ɔ chaarfʊ sɔ̃ɔ ɛ? Nɩrɛ wa chiine a mɔ̃tɔ̃ɔ wʊ maa ŋme gbɛr ɛ, wʊ nyɛ naa a mɔ̃tɔ̃ɔ chãa.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Bojũu ala ɩ tãsɔɔ lɛ wʊ chiine, wʊn ŋmen gbɛr, bojũu waa tara chãa ɛ.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Wʊn wa 'yɛr a lɛ baar, wʊ 'yɛr kʊ ba, “A sɩ baraa Lajarusɩ gur naa, tɩchɛ ɩn chen tɩ sãɩ wʊ.”
11 Assim falou; e depois disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ka a wʊ poturbo 'yɛr, “Sɩ Soro, ala ɩ wʊ gur naa, wʊn ir naa.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yesu 'lɔ 'yɛr naa ɩka wʊ kpi naa, tɩchɛ ka a poturbo 'lɔ tɩɛr ɩka a gʊ̃ɔ sʊ̃ɔ lɛ wʊ 'yɛrɛ.
13 Mas Jesus dizia isto da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Ala lɛ so a Yesu pãa 'yɛr ka a chaar ɩka, “Lajarusɩ kpi naa.
14 Então Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto;
15 A yɩ jũu, a nʊ̃mɔ̃ ma naa ɩn ba be be ɛ, ka yɩ na sɔɔ de ma. Tɩchɛ, yɩ ɩ a sɩ chen a wʊ sɛ̃.”
15 E folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis; mas vamos ter com ele.
16 A wʊ poturo ãsʊɔ ban bʊɔlɔ Tomasɩ na ba lɛ bʊɔlɔ wʊ Naa 'yɛr kʊ a bala na chɛ, “Yɩ ɩ a sɩ 'mataa chiin wʊ mɩ tɩ kpi.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Yesu na wa ta a be, wʊ nyɛn ka a ɩ ba ũu naa Lajarusɩ maal ber anaar.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Betanɩ nɩ a Jerusalɛm mɩ ba jãa ɛ.
18 (Ora Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios. )
19 Ka a Juu nɩbɛ yɔɔ chen ɩka ba tɩ puor a Mata nɩ a Mɛɛr a ba yɛdaba kuor.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Mata na wa wõ ɩka Yesu waara naa, wʊ yin tɩ tuor wʊ, tɩchɛ kaa Mɛɛr 'lɔ jãnɛ a yir.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Be lɛ a Mata 'yɛr kʊ a Yesu, “N Soro, fʊ̃ʊ ta dɔ̃ɔ be ka, a n yɛdaba kʊ̃ naa kpi ɛ.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Tɩchɛ n bɔ̃ɔ naa pʊ̃pãanyã gba ɩka, bon jaa fʊn sʊɔr a Nãaŋmɩn sɛ̃, wʊn kʊ fʊ naa.”
22 Mas também agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 A Yesu 'yɛr kʊ wʊ, “A fʊ yɛdaba na ir naa a kũu pɔ ɩ vʊr.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Be lɛ a Mata 'yɛr kʊ a Yesu, “N bɔ̃ɔn na wʊn na ir a kũn irfʊ daar, a ber baaraa sɔ̃ɔ.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 A Yesu 'yɛr kʊ wʊ, “Maa lɛ ɩ a kũu pɔ irfʊ, nɩ nyɛvʊr, nɩrɛ 'lɔ na sɔɔ de ma, 'lɔ kpi gba, tɩ wʊn tara na nyɛvʊr.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Nɩrɛ 'lɔ na ba kpi ɛ, tɩ na wʊ sɔɔ de ma, kʊ̃ lɛ kpi ɛ, fʊ sɔɔ naa a lɛ ɔ?”
26 E todo aquele que vive, e crê em mim, nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Ka a Mata 'yɛr, “Ɔ̃ɔ, n Soro, n sɔɔn de ɩka fʊ̃ʊ lɛ ɩ a Nɩ-iraa na ɩ Nãaŋmɩn Bie, 'lɔn na wa ka a wɛr pɔ.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Wʊn wa 'yɛr a lɛ baar wʊ lɩɛb kul tɩ bʊl 'yɛr kʊ a yɛbile Mɛɛr, “A wiwile ben ka tɩ sʊrɔ fʊ.”
28 E, dito isto, partiu, e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está cá, e chama-te.
29 A Mɛɛr na wa wõ a lɛ, ka wʊ vaa ir chen a Yesu sɛ̃.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se logo, e foi ter com ele.
30 Yesu ba kpɛ a tẽe pɔ sɛrɛ ɛ, tɩ chɛnɛ ara a be a Mata na tuor wʊ.
30 (Pois, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 A Juu nɩbɛ bala na wa a kuor puorfʊ jie be a Mɛɛr sɛ̃ a yir, na nyɛ a lɛ wʊn vaa ir yire, ka ba turo wʊ tɩɛr ɩka a yaa par lɛ wʊ chiine a kõn jie.
31 Vendo, pois, os judeus, que estavam com ela em casa e a consolavam, que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Mɛɛr na tɩ ta a jie nyɛ a Yesu a be, wʊ gbur dumo a Yesu niem tɩ 'yɛr, “N Soro, fʊ̃ʊ ta dɔ̃ɔ be ka, a n yɛdaba kʊ̃ naa kpi ɛ.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava, e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesu na nyɛ a lɛ wʊn kõnõ ka a Juu nɩbɛ bala na bɩɛl wʊ mɩ kõnõ, nɩbaal kpɛ wʊ naa ka a suur nyɔɔ wʊ.
33 Jesus pois, quando a viu chorar, e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito, e perturbou-se.
34 A wʊ sʊʊr ba, “Nyɩnɛ yɩ ũu wʊ?” Ka ba 'yɛr, “N Soro, wa nyɛ a jie.”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem, e vê.
35 Ka Yesu kõ.
35 Jesus chorou.
36 Ka a Juu nɩbɛ pãa 'yɛrɛ kʊrɔ taa, “Nyɛ lɛ wʊn nʊ̃ a Lajarusɩ.”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Tɩchɛ ka bamɩne pãa 'yɛr, “Wʊn dɔ̃ɔ yuo a jɔ̃ɔ nɩbie, kaa ɩ wʊ kʊ̃ naa tʊ̃ɔ vɛ̃ ka a Lajarusɩ ta kpi bɩɩ?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Ka nɩbaal kpɛ a Yesu, ka wʊ tɔɔ ta a yaa par. Kʊsɩr bɔɔ lɛ, ka ba 'mɔɔ a kʊsɩr ãsʊɔ pɔɔ a nɛɛ.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, veio ao sepulcro; e era uma caverna, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 A Yesu 'yɛr, “Yɩ bil a kʊsɩr bar.” Tɩchɛ a Mata an ɩ a wʊ yɛdaba lɛ kpi, ka wʊ 'yɛr, “N Soro, wʊn nyuro naa, ber anaar nɩ dɩna ban ũu wʊ.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Ka Yesu 'yɛr, “N ba 'yɛr fʊ ɩka fʊ̃ʊ sɔɔ de, fʊn nyɛn Nãaŋmɩn tɩɩr ɛ?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Be lɛ ba bil a kʊsɩr bar, a Yesu kaa saaju tɩ 'yɛr, “N Sãa, fʊ son puorfʊ, fʊn wõ a n sʊɔrfʊ.
41 Tiraram, pois, a pedra de onde o defunto jazia. E Jesus, levantando os olhos para cima, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 N bɔ̃ɔn naa fʊn wõnõ a n sʊɔrfʊ, tɩchɛ n 'yɛr naa ka a na sʊ̃ʊ a nɩbɛ banyãna na ara a ka, a ba sɔɔ de ɩka, fʊ̃ʊ lɛ tʊ̃ ma.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse isto por causa da multidão que está em redor, para que creiam que tu me enviaste.
43 Yesu na 'yɛr a nɩtɔ̃ wʊ bʊɔl kpɛ̃ɔ jaa, “Lajarusɩ, wa yi.”
43 E, tendo dito isto, clamou com grande voz: Lázaro, sai para fora.
44 Ka a kũu yi, ka a gbɛɛ naa nuur ban vil a fɔpɩɛl pɔɔ ka a fɔbaa mɩ pɔɔ a ju. A Yesu 'yɛr kʊ ba, “Yɩ yaar a kũu fɔɔr bar wʊ ka wʊ chen.”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o, e deixai-o ir.
45 Ala lɛ so ka a Juu nɩbɛ bala na wa ɩka ba wa puor a Mɛɛr, nyɛn a lɛ a Yesu na ɩ, a ba sɔɔ wʊ.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Tɩchɛ ka a bamɩne chen a Faraseemɩne sɛ̃ tɩ man a lɛ a Yesu na maal.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus, e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Be lɛ a Faraseemɩne nɩ a bɔɔrlo nɩbɛrɛ bʊɔl taa lɔ̃ɔfʊ na ba 'yɛr, “Ŋmɩnɛ sɩn ɩ, a daba nyã na ben tʊ̃nɔ̃ a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃ a nɩtɔ̃?
47 Depois os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho, e diziam: Que faremos? porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Ala ɩ sɩn be bar wʊ ka wʊ maala lɛ, nɩrɛ jaa na sɔɔn a wʊ yele, a Worom nɩbɛ wa wõ a yele ban wa wɛl sɩ naa a jisʊ̃ nɩ a tẽe bar.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ka a ba ãsʊɔ ban bʊɔlɔ Kayafasɩ na ɩ a bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ a yuon 'lɔ̃nɔ̃ 'yɛr, “Yaa tara tɩɛr jaa ɛ.
49 E Caifás, um deles que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Yaa bɔ̃ɔ ɩka a sɛɛ naa ka nɩbʊ̃'yen na kpi kʊ a nɩyɔɔ gar a nɩyɔɔ ba jaa na wɛ ɛ.”
50 Nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 A nyã ba yi a wʊ mãɛ sɛ̃ ka wʊ 'yɛr ɛ, tɩchɛ wʊn ɩ a bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ a yuon 'lɔ, ala lɛ wʊ de nie dɔ̃ɔ 'yɛr ɩka a Yesu na kpin kʊ a Juu nɩbʊrɔ ba jaa.
51 Ora ele não disse isto de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 A ba ɩ bala tɛɛ ɛ, tɩchɛ ka wʊ lɔ̃ɔ taa a Nãaŋmɩn bibiir bala na yɛ̃yɛl na wʊ maal ba a ba ɩ bʊ̃'yen.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 An yi a daar 'lɔ̃nɔ̃ ba bʊɔrɔ na sɔr na kʊ a Yesu.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 A lɛ juu Yesu ba lɛ yʊɔrɔ chãa pɔ a Juu nɩbɛ jie ɛ, tɩ chen jiyuo na gbʊr a mɔgɔ̃ɔ na wʊ tɩ kpɩɛrɛ a tẽbile ban bʊɔlɔ Eferɛm, be lɛ wʊ tɩ 'mataa jɛ̃n a wʊ poturbo.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali ficou com os seus discípulos.
55 A Juu nɩbɛ Gõl Bar Difʊ gbʊr naa, ka ba yɔɔ yi a tẽbil do a Jerusalɛm tɩ pɔlɔ a ba mãɛ chɛlɛ nɩ a bɩbir.
55 E estava próxima a páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da páscoa para se purificarem.
56 Ba kaara na bʊɔrɔ a Yesu a be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir, sʊrɔ taa, “Ŋmɩnɛ yɩ tɩɛr, wʊn wa naa a lɔ̃ɔfʊ jie bɩɩ?”
56 Buscavam, pois, a Jesus, e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Tɩchɛ ka a bɔɔrlo nɩbɛrɛ nɩ a Faraseemɩne 'yɛr, “Nɩrɛ jaa wa bɔ̃ɔ a jie a Yesu na be, wʊ 'yɛr ka ba tɩ nyɔɔ wʊ.”
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.