João 11
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARIB
1 Daba ban bʊɔlɔ Lajarusɩ dɔ̃ɔ bɩɛrɛ, wʊ ɩn Mɛɛr nɩ Mata yɛdaba na ba kpɩɛrɛ a Betanɩ tẽe pɔ.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 A Mɛɛr nyã na dɔ̃ɔ kpaar a kãnyũu 'yɔ̃ɔ a Yesu tɩ de a wʊ jukɔɔl fɩɛl, a wʊ yɛdaba Lajarusɩ lɛ a nyã na bɩɛrɛ.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Ka a yɛpɔbɔ tʊ̃ 'yɛr a Yesu, “Sɩ Soro, a fʊ baraa bɩɛrɛ naa.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Yesu na wõ a lɛ, a wʊ 'yɛr, “A baal nyã ba ɩ kũu baal ɛ, tɩ an wiil Nãaŋmɩn tɩɩr tɩ mɩ vɛ̃ ka Nãaŋmɩn Bie yuor yi.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesu nʊ̃n Mata nɩ a wʊ yɛbɛ nɩ a ba yɛdaba Lajarusɩ.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Tɩchɛ wʊn wõ a Lajarusɩ baal tɩ na wʊ chɛnɛ jãnɛ a be wʊn be ber ayi.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Tɩ pãa 'yɛr kʊ a wʊ poturbo, “Yɩ ɩ a sɩ lɩɛb chen a Judiya.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Tɩchɛ ka a poturbo 'yɛr, “Wiwile, daar yɛ̃ yɛ̃ nyãna ba lɛ a Juu nɩbɛrɛ ta bʊɔrɔ ɩka ba lɔb fʊ ɛ, tɩchɛ a fʊ lɛ chiine a be go?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Ka a Yesu 'yɛr kʊ ba, “A ba ɩ a bɩbir tara na a wʊ mɔ̃tɔ̃ɔ chaarfʊ sɔ̃ɔ ɛ? Nɩrɛ wa chiine a mɔ̃tɔ̃ɔ wʊ maa ŋme gbɛr ɛ, wʊ nyɛ naa a mɔ̃tɔ̃ɔ chãa.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Bojũu ala ɩ tãsɔɔ lɛ wʊ chiine, wʊn ŋmen gbɛr, bojũu waa tara chãa ɛ.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Wʊn wa 'yɛr a lɛ baar, wʊ 'yɛr kʊ ba, “A sɩ baraa Lajarusɩ gur naa, tɩchɛ ɩn chen tɩ sãɩ wʊ.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ka a wʊ poturbo 'yɛr, “Sɩ Soro, ala ɩ wʊ gur naa, wʊn ir naa.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Yesu 'lɔ 'yɛr naa ɩka wʊ kpi naa, tɩchɛ ka a poturbo 'lɔ tɩɛr ɩka a gʊ̃ɔ sʊ̃ɔ lɛ wʊ 'yɛrɛ.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Ala lɛ so a Yesu pãa 'yɛr ka a chaar ɩka, “Lajarusɩ kpi naa.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 A yɩ jũu, a nʊ̃mɔ̃ ma naa ɩn ba be be ɛ, ka yɩ na sɔɔ de ma. Tɩchɛ, yɩ ɩ a sɩ chen a wʊ sɛ̃.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 A wʊ poturo ãsʊɔ ban bʊɔlɔ Tomasɩ na ba lɛ bʊɔlɔ wʊ Naa 'yɛr kʊ a bala na chɛ, “Yɩ ɩ a sɩ 'mataa chiin wʊ mɩ tɩ kpi.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Yesu na wa ta a be, wʊ nyɛn ka a ɩ ba ũu naa Lajarusɩ maal ber anaar.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Betanɩ nɩ a Jerusalɛm mɩ ba jãa ɛ.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ka a Juu nɩbɛ yɔɔ chen ɩka ba tɩ puor a Mata nɩ a Mɛɛr a ba yɛdaba kuor.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Mata na wa wõ ɩka Yesu waara naa, wʊ yin tɩ tuor wʊ, tɩchɛ kaa Mɛɛr 'lɔ jãnɛ a yir.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Be lɛ a Mata 'yɛr kʊ a Yesu, “N Soro, fʊ̃ʊ ta dɔ̃ɔ be ka, a n yɛdaba kʊ̃ naa kpi ɛ.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Tɩchɛ n bɔ̃ɔ naa pʊ̃pãanyã gba ɩka, bon jaa fʊn sʊɔr a Nãaŋmɩn sɛ̃, wʊn kʊ fʊ naa.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 A Yesu 'yɛr kʊ wʊ, “A fʊ yɛdaba na ir naa a kũu pɔ ɩ vʊr.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Be lɛ a Mata 'yɛr kʊ a Yesu, “N bɔ̃ɔn na wʊn na ir a kũn irfʊ daar, a ber baaraa sɔ̃ɔ.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 A Yesu 'yɛr kʊ wʊ, “Maa lɛ ɩ a kũu pɔ irfʊ, nɩ nyɛvʊr, nɩrɛ 'lɔ na sɔɔ de ma, 'lɔ kpi gba, tɩ wʊn tara na nyɛvʊr.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Nɩrɛ 'lɔ na ba kpi ɛ, tɩ na wʊ sɔɔ de ma, kʊ̃ lɛ kpi ɛ, fʊ sɔɔ naa a lɛ ɔ?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Ka a Mata 'yɛr, “Ɔ̃ɔ, n Soro, n sɔɔn de ɩka fʊ̃ʊ lɛ ɩ a Nɩ-iraa na ɩ Nãaŋmɩn Bie, 'lɔn na wa ka a wɛr pɔ.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Wʊn wa 'yɛr a lɛ baar wʊ lɩɛb kul tɩ bʊl 'yɛr kʊ a yɛbile Mɛɛr, “A wiwile ben ka tɩ sʊrɔ fʊ.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 A Mɛɛr na wa wõ a lɛ, ka wʊ vaa ir chen a Yesu sɛ̃.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Yesu ba kpɛ a tẽe pɔ sɛrɛ ɛ, tɩ chɛnɛ ara a be a Mata na tuor wʊ.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 A Juu nɩbɛ bala na wa a kuor puorfʊ jie be a Mɛɛr sɛ̃ a yir, na nyɛ a lɛ wʊn vaa ir yire, ka ba turo wʊ tɩɛr ɩka a yaa par lɛ wʊ chiine a kõn jie.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Mɛɛr na tɩ ta a jie nyɛ a Yesu a be, wʊ gbur dumo a Yesu niem tɩ 'yɛr, “N Soro, fʊ̃ʊ ta dɔ̃ɔ be ka, a n yɛdaba kʊ̃ naa kpi ɛ.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesu na nyɛ a lɛ wʊn kõnõ ka a Juu nɩbɛ bala na bɩɛl wʊ mɩ kõnõ, nɩbaal kpɛ wʊ naa ka a suur nyɔɔ wʊ.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 A wʊ sʊʊr ba, “Nyɩnɛ yɩ ũu wʊ?” Ka ba 'yɛr, “N Soro, wa nyɛ a jie.”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ka Yesu kõ.
35 Jesus chorou.
36 Ka a Juu nɩbɛ pãa 'yɛrɛ kʊrɔ taa, “Nyɛ lɛ wʊn nʊ̃ a Lajarusɩ.”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Tɩchɛ ka bamɩne pãa 'yɛr, “Wʊn dɔ̃ɔ yuo a jɔ̃ɔ nɩbie, kaa ɩ wʊ kʊ̃ naa tʊ̃ɔ vɛ̃ ka a Lajarusɩ ta kpi bɩɩ?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Ka nɩbaal kpɛ a Yesu, ka wʊ tɔɔ ta a yaa par. Kʊsɩr bɔɔ lɛ, ka ba 'mɔɔ a kʊsɩr ãsʊɔ pɔɔ a nɛɛ.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 A Yesu 'yɛr, “Yɩ bil a kʊsɩr bar.” Tɩchɛ a Mata an ɩ a wʊ yɛdaba lɛ kpi, ka wʊ 'yɛr, “N Soro, wʊn nyuro naa, ber anaar nɩ dɩna ban ũu wʊ.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Ka Yesu 'yɛr, “N ba 'yɛr fʊ ɩka fʊ̃ʊ sɔɔ de, fʊn nyɛn Nãaŋmɩn tɩɩr ɛ?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Be lɛ ba bil a kʊsɩr bar, a Yesu kaa saaju tɩ 'yɛr, “N Sãa, fʊ son puorfʊ, fʊn wõ a n sʊɔrfʊ.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 N bɔ̃ɔn naa fʊn wõnõ a n sʊɔrfʊ, tɩchɛ n 'yɛr naa ka a na sʊ̃ʊ a nɩbɛ banyãna na ara a ka, a ba sɔɔ de ɩka, fʊ̃ʊ lɛ tʊ̃ ma.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Yesu na 'yɛr a nɩtɔ̃ wʊ bʊɔl kpɛ̃ɔ jaa, “Lajarusɩ, wa yi.”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ka a kũu yi, ka a gbɛɛ naa nuur ban vil a fɔpɩɛl pɔɔ ka a fɔbaa mɩ pɔɔ a ju. A Yesu 'yɛr kʊ ba, “Yɩ yaar a kũu fɔɔr bar wʊ ka wʊ chen.”
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ala lɛ so ka a Juu nɩbɛ bala na wa ɩka ba wa puor a Mɛɛr, nyɛn a lɛ a Yesu na ɩ, a ba sɔɔ wʊ.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Tɩchɛ ka a bamɩne chen a Faraseemɩne sɛ̃ tɩ man a lɛ a Yesu na maal.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Be lɛ a Faraseemɩne nɩ a bɔɔrlo nɩbɛrɛ bʊɔl taa lɔ̃ɔfʊ na ba 'yɛr, “Ŋmɩnɛ sɩn ɩ, a daba nyã na ben tʊ̃nɔ̃ a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃ a nɩtɔ̃?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Ala ɩ sɩn be bar wʊ ka wʊ maala lɛ, nɩrɛ jaa na sɔɔn a wʊ yele, a Worom nɩbɛ wa wõ a yele ban wa wɛl sɩ naa a jisʊ̃ nɩ a tẽe bar.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Ka a ba ãsʊɔ ban bʊɔlɔ Kayafasɩ na ɩ a bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ a yuon 'lɔ̃nɔ̃ 'yɛr, “Yaa tara tɩɛr jaa ɛ.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Yaa bɔ̃ɔ ɩka a sɛɛ naa ka nɩbʊ̃'yen na kpi kʊ a nɩyɔɔ gar a nɩyɔɔ ba jaa na wɛ ɛ.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 A nyã ba yi a wʊ mãɛ sɛ̃ ka wʊ 'yɛr ɛ, tɩchɛ wʊn ɩ a bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ a yuon 'lɔ, ala lɛ wʊ de nie dɔ̃ɔ 'yɛr ɩka a Yesu na kpin kʊ a Juu nɩbʊrɔ ba jaa.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 A ba ɩ bala tɛɛ ɛ, tɩchɛ ka wʊ lɔ̃ɔ taa a Nãaŋmɩn bibiir bala na yɛ̃yɛl na wʊ maal ba a ba ɩ bʊ̃'yen.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 An yi a daar 'lɔ̃nɔ̃ ba bʊɔrɔ na sɔr na kʊ a Yesu.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 A lɛ juu Yesu ba lɛ yʊɔrɔ chãa pɔ a Juu nɩbɛ jie ɛ, tɩ chen jiyuo na gbʊr a mɔgɔ̃ɔ na wʊ tɩ kpɩɛrɛ a tẽbile ban bʊɔlɔ Eferɛm, be lɛ wʊ tɩ 'mataa jɛ̃n a wʊ poturbo.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 A Juu nɩbɛ Gõl Bar Difʊ gbʊr naa, ka ba yɔɔ yi a tẽbil do a Jerusalɛm tɩ pɔlɔ a ba mãɛ chɛlɛ nɩ a bɩbir.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Ba kaara na bʊɔrɔ a Yesu a be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir, sʊrɔ taa, “Ŋmɩnɛ yɩ tɩɛr, wʊn wa naa a lɔ̃ɔfʊ jie bɩɩ?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Tɩchɛ ka a bɔɔrlo nɩbɛrɛ nɩ a Faraseemɩne 'yɛr, “Nɩrɛ jaa wa bɔ̃ɔ a jie a Yesu na be, wʊ 'yɛr ka ba tɩ nyɔɔ wʊ.”
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.