Hebreus 4

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 A lɛ jũu, an ɩ a Nãaŋmɩn tɩr a wʊ nɛɛ a wʊ pɛ̃nfʊ pɔ kpɛfʊ na chɛnɛ be be, yɩ ɩ a sɩ bɔ̃ɔnɔ̃ sʊ̃, ka a ãsʊɔ jaa taa wa kpɛ faa ɛ.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Bojũu a sɩn mɩ, ba mʊɔl a 'yɛr nʊ̃ɔ kʊ sɩ, nɩtãa lɛ ban dɔ̃ɔ 'yɛr kʊ ba. Tɩchɛ a 'yɛr ban dɔ̃ɔ mʊɔl kʊ ba, ba tara tɔ̃nɔ̃ ɛ, bojũu a 'yɛr tɛɛ lɛ ba wõ, baa de sɔɔfʊ pʊɔ ɛ.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Pʊ̃pãanyã, a sɩn bala na sɔɔ de kpɛ̃n a pɛ̃nfʊ nyã pɔ, nɩtãa lɛ a Nãaŋmɩn na dɔ̃ɔ 'yɛr, “N nyɛn suur naa pɔ 'yɛr, baa be jaa na wa kpɛ a n pɛ̃nfʊ pɔ go ɛ.” (Yiel Gãn 95:11) Tɩchɛ wʊ tʊ̃n a wʊ tʊ̃mɔ̃ baar yi a wɛr pielfʊ daar jaa.
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Bojũu a jie ãsʊɔ wʊ 'yɛr naa a ber ayopõi daar 'yɛr, “A ber ayopõi daar, Nãaŋmɩn bar a wʊ tʊ̃mɔ̃ a jaa tɩ pɛ̃n.” (A Pielfʊ Gãn 2:2)
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 A 'yɛrbie anyãna nɩ a ju pɔ, wʊ lɛ 'yɛr naa, “Baa be jaa na wa kpɛ a n pɛ̃nfʊ pɔ ɛ.”
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Sɔr chɛnɛ na yuo ka bamɩne na kpɛ a pɛ̃nfʊ nyã pɔ, ka a bala ban de nie mʊɔl a 'yɛr nʊ̃ɔ nyã kʊ, ba tʊ̃ɔ kpɛ ɛ, bojũu bawõnsɩ lɛ ba ɩ.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 A lɛ jũu, Nãaŋmɩn lɛ ir bɩbir ãsʊɔ na wʊ bʊɔlɔ wʊ dɩna, a kor lɛ̃ɛɛ tɩchɛ a wʊ lɛ wa tu a Nãa David 'yɔ̃ɔ 'yɛr a lɛ nɛ wʊn dɔ̃ɔ 'yɛr, “Dɩna yɩn wa wõ a Nãaŋmɩn kɔkɔr, yɩ taa ɩrɛ wa kpɛ̃mɛ a yɩ nyãn ɛ.” (Yiel Gãn 95:7-8)
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Bojũu ala ɩ a Josua dɔ̃ɔ tʊ̃ɔn a nɩbɛ kpɛ̃n a pɛ̃nfʊ nyã pɔ, Nãaŋmɩn kʊ̃ naa lɛ 'yɛr bɩbir ãsʊɔ 'yɛr go ɛ.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 A ber Ayopõi 'Lɔ Pɛ̃nfʊ chɛnɛ na be be kʊ a Nãaŋmɩn nɩbɛ.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Bojũu nɩrɛ jaa na wa kpɛ a Nãaŋmɩn pɛ̃nfʊ nyã pɔ, wʊ mɩ ma pɛ̃n naa a wʊ mãɛ tʊ̃mɔ̃ pɔ, nɩtãa lɛ a Nãaŋmɩn mãɛ na pɛ̃n a wʊ tʊ̃mɔ̃ pɔ.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 A lɛ jũu, yɩ ɩ a sɩ mʊɔrɔ ɩka sɩ kpɛ a pɛ̃nfʊ nyã pɔ, ka nɩrɛ ãsʊɔ jaa taa ɩ bawõno a ba kaar na wʊ bãr lo ɛ.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Bojũu Nãaŋmɩn 'yɛr ɩn bʊ̃nɩbir, na wʊ ma pɩlpɩlɛ, na wʊ dire gar sɔbʊraa. Wʊ ma ŋmaan jaa kpɛ tɩ gbem a sɩɛ, na wʊ 'mar a kɔɔr, na wʊ wɛl a choofʊ jiir tɩ tãn a kɔɔr kãa pɔ. Wʊ ma tɔɔr tɩɛr nɩ befʊsɩ a jaa na be nɩrɛ nyãa pɔ 'yɛr.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Bon jaa ba be ka a bʊ̃maalsɩ pɔ naa sɔɔl a Nãaŋmɩn niem ɛ. Bon jaa ba pɔɔ ɛ, a jaa dɩɛl a wʊ niem. 'Lɔ lɛ sɩn wa man a yele a jaa kʊ.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 A lɛ jũu, sɩn ben tara a bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ na gar a bɔɔrlo nɩbɛrɛ ba jaa a wʊ do a be a saaju, Yesu na ɩ a Nãaŋmɩn Bie, yɩ ɩ a sɩ ba gbɛr a sɩ sɔɔfʊ nyã sɩn sɔɔ pɔ.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Bojũu, saa tara a bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ 'lɔ na kʊ̃ tʊ̃ɔ kaa a sɩ balfʊ ɛ, tɩchɛ sɩ tara na a 'lɔ mɩ a bɛɛr kaa bʊrɔ bʊrɔ na dɔ̃ɔ nyɔɔ a sɩn mɩ kaar, tɩchɛ waa ɩ yelbier ɛ.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Yɩ ɩ a sɩ daa yi a wʊ wãɛfʊ nãa dakɔɔ par nɩ nyãa, na sɩ tɩ de a wʊ nɩbaal na sɩ nyɛ wãɛfʊ, ka a sʊ̃ʊ sɩ a sɔ̃ɔ 'lɔ an wa wõnõ sɩ.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.