Atos 9

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃ lɛ a Sɔɔl chɛnɛ pʊrɔ a sɩ Soro poturbo ju, na wʊ bʊɔrɔ ɩka wʊ kʊ ba. Wʊ chen naa a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ sɛ̃,
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 na wʊ tɩ sʊɔr sɔr de gãn na chiin a ba lɔ̃ɔfʊ jiir ala na be a Damaskus ɩka 'lɔ wa tɩ nyɛ nɩrɛ na turo a Sɔr nyã, ka pɔɔ lɛ bɩɩ daba lɛ wʊ tʊ̃ɔ nyɔɔr ba waan a Jerusalɛm.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Ala lɛ wʊ de a sɔr chiine tɩ gbʊrɔ a Damaskus ka chãa yi be a saaju ajienaa wa nyɩɩr jil wʊ.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Ka wʊ lo tẽe tɩ wõ kɔkɔr na bʊɔlɔ wʊ sʊrɔ, “Sɔɔl, Sɔɔl, bo lɛ so a fʊ gere ma a lɛ?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ka a Sɔɔl sʊʊr, “An lɛ fʊ ɩ Soro?” Ka wʊ 'yɛr, “Maa lɛ ɩ a Yesu fʊn gere.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Pʊ̃pãanyã, ir na fʊ kpɛ be a tẽe pɔ, ban wiil fʊ naa a lɛ fʊn na ɩ.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Ka a dɔɔr bala nɩ a Sɔɔl na 'mataa chiine gĩe ara, na ba wõ a dɔɔn, tɩchɛ baa nyɛ nɩrɛ ɛ.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Ka a Sɔɔl ir a tẽe ara na wʊ yuo a nɩbie tɩ waa lɛ nyɛrɛ ɛ. A ba nyɔɔ wʊ a nũu tɔɔ kpɛ̃n be a Damaskus.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Wʊ maal ber ata waa lɛ nyɛrɛ ɛ, waa di bʊ̃diir bɩɩ nyũ kʊ̃ɔ ɛ.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Tɩchɛ a poturo ãsʊɔ ben a be Damaskus a ba bʊɔlɔ wʊ Ananias ka a sɩ Soro wa bʊɔl wʊ a jãna pɔ, “Ananias.” A wʊ sɔɔ, “Ɔ̃ɔ, n Soro.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Ka a Soro 'yɛr kʊ wʊ, “Ir de a Sɔr Dẽdẽe chiine na fʊ tɩ ta a Judas yir sʊʊr daba na yi Tasusɩ a ba bʊɔlɔ Sɔɔl, be lɛ wʊ be sʊɔrɔ Nãaŋmɩn.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 A wʊ jãna pɔ, wʊ nyɛn daba ban bʊɔlɔ Ananias na dɔɔl wʊ nũu ka wʊ lɛ nyɛrɛ.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 A Ananias 'yɛr, “N Soro, n wõn a daba nyã yelyɔɔ a lɛ wʊn ge a fʊ nɩsʊ̃n a be a Jerusalɛm.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 A ka mɩ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ mɩ kʊ wʊn sɔr ɩka wʊ wa nyɔɔr a bala jaa na bʊɔlɔ a fʊ yuor.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Tɩchɛ ka a Soro 'yɛr kʊ a Ananias, “Chen, a daba nyãna lɛ ɩ a n bʊ̃-iraa ka wʊn tuo a maa yuor chiin a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ pɔ, nɩ a ba nãmɩne sɛ̃, lɔ̃ɔn a Isɩral nɩbɛ.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Ɩ̃n wiil wʊ naa a lɛ wʊn na di dɔɔyɛ a n yuor jũu.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Be lɛ a Ananias ir chen tɩ kpɛ be a yir, na wʊ tɩ dɔɔl wʊ a nũu tɩ 'yɛr kʊ wʊ, “N yɛbɛ Sɔɔl, a sɩ Soro Yesu na yi fʊ be a sɔr pɔ fʊn waara lɛ tʊ̃ ma a fʊ sɛ̃ ka fʊn lɛ nyɛrɛ go, na fʊ sɛɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Ajienaa ka bʊ̃nyɩnsɩ 'lɔɔr a Sɔɔl nɩbie pɔ lo a wʊ lɛ nyɛrɛ go. Wʊ ir naa a ba tɔ̃ɔ so wʊ a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Wʊn wa di a bʊ̃diir baar wʊ lɛ nyɛn kpɛ̃ɔ, na wʊ jãnɛ a poturbo bala sɛ̃ a be a Damaskus bãlãa.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Ajienaa, wʊ piel 'yɛrɛ a Nãaŋmɩn 'yɛr be a ba lɔ̃ɔfʊ jiir, na wʊ 'yɛrɛ ɩka a Yesu ɩ naa Nãaŋmɩn Bie.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Bala jaa na wõ a wʊ 'yɛr ka a 'maa ba nɛɛ a ba sʊrɔ, “A ba ɩ a daba nyãna lɛ ir gere a bala a be a Jerusalɛm na bʊɔlɔ a yuor nyãna ɛ? Na wʊ wa a ka mɩ ɩka wʊ wa nyɔɔr a bala mɩ chiin tɩ kʊ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ ɛ?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Tɩchɛ ka a Sɔɔl kpɛ̃ɔ chɛnɛ pʊɔrɔ 'yɔ̃ɔnɔ̃ ka wʊ 'yɛr tʊ̃ɔ a Juu nɩbɛ na kpɩɛrɛ a Damaskus na wʊ wiil ba ɩka a Yesu lɛ ɩ a Nɩ-iraa.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ber yɔɔ na wa po, a Juu nɩbɛ guor taa ɩka ba kʊ a Sɔɔl,
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 tɩchɛ kaa a Sɔɔl bɔ̃ɔn a ba guorfʊ. Mɔ̃tɔ̃ɔ nɩ tãsɔɔ jaa lɛ ba mʊ̃ɔ nɩbir guro wʊ a tẽe dɔ̃dɔɩ nɛɛr, bʊɔrɔ a wʊ kʊ̃ fʊ.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Tɩchɛ ka a bala na turo wʊ 'mɔɔ wʊ 'yɔ̃ɔ pɩɛ pɔ tãsɔɔ na ba tur wʊ bar ka wʊ tu a dãpuor dachin pɔ suu.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Wʊn tɩ ta Jerusalɛm, wʊ bʊɔrɔ naa ɩka wʊ lɔ̃ɔnɔ̃ nɩ a poturbo tɩchɛ a ba joro wʊ dãbãɛ, baa sɔɔ ɩka wʊ ɩ naa a poturo ãsʊɔ ɛ.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Tɩchɛ ka a Banabasɩ tara wʊ chiin be a nɩtʊ̃nsɩ sɛ̃. 'Lɔ lɛ pãa man kʊ ba a lɛ a Sɔɔl na nyɛ a sɩ Soro a sɔr pɔ, ka a Soro 'yɛr 'yɛr kʊ wʊ. Wʊ 'yɛr ɩka a be a Damaskus wʊ mʊɔl 'yɛr a Yesu yuor 'yɛr, na wʊ ta jo dãbãɛ ɛ.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 A Sɔɔl jãnɛ a be a ba sɛ̃ na wʊ so wʊ mãɛ yʊɔrɔ be a Jerusalɛm na wʊ mʊɔlɔ a sɩ Soro Yesu yuor 'yɛrɛ ba joro dãbãɛ ɛ.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Wʊ ma 'yɛrɛ naa ka a 'lɔ nɩ a Juu nɩbɛ bala ban dɔɔ a paal yuo pɔ ka baa tʊɔrɔ 'yɛrɛ a Juu kɔkɔr ɛ, ma chɩrɛ taa, ka ba bʊɔrɔ a wʊ kʊfʊ.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 A poturbo na wa wõ a nɩtɔ̃ ba tara wʊn chiin a Sisariya tɩ bar ka wʊ chen Tasusɩ.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Damfʊ ba lɛ be a bala na puoro be a Judiya, Galilee nɩ a Samariya, ka a nyã'maar. Ba kpɛ̃mɛ naa ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɔ̃ɔ ba ãkpɛ̃ɔ ka ba nʊ̃ɔnɔ̃ na ba joro a sɩ Soro dãbãɛ.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Ka a Pita yʊɔrɔ a tẽn na wʊ wa chen Lida ɩka wʊ tɩ piir a Nãaŋmɩn puorbo kaa.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Be lɛ wʊ tɩ nyɛ daba ban bʊɔlɔ Ainɩyas na gbɛr gã yuomo aniin.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Ka a Pita bʊɔl wʊ, “Ainɩyas, Yesu yuor pɔ, sa. Ir saaju na fʊ pilʊ̃ a fʊ bʊ̃gãnaa.” Ajienaa lɛ a Ainɩyas ir saaju.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Ka a Lida nɩbɛ ba jaa nɩ a Saron nɩbɛ na nyɛ a lɛ, a ba lɩɛb puoro a sɩ Soro.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Pɔɔ kɔ̃ɔ mɩ na dɔ̃ɔ puoro ben a be Jopa, ka ba bʊɔlɔ wʊ Tabita, a yo bʊ̃'yen 'lɔ̃nɔ̃ lɛ ba lɩɛb bʊɔlɔ Dɔɔkas. Wʊ ma maala na vɩla na wʊ sʊ̃nɔ̃ a nɔ̃n dẽme.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 A sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃ lɛ wʊ ɩ baal na wʊ kpi, a ba so wʊ a kʊ̃ɔ don gaal be a bɔɔpɩɛ pɔ.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Lida nɩ a Jopa mɩ ba jãa ɛ, kaa a pupuorbo wõ ɩka a Pita ben a Lida, a ba tʊ̃ nɩbɛ ayi ka ba tɩ sʊɔr wʊ, “Yãayãabɩlɛ a wʊ wa fɔɔ.”
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Ka bala naa Pita jaa 'mataa chen, wʊn wa ta ba de wʊn don be a bɔɔpɩɛ die pɔ. A pɔɔkɔɛ ba jaa ara na jilʊ̃ wʊ kõnõ na ba wile a Pita a fuusɩ nɩ a fɔɔr a Dɔɔkas na maal wʊn dɔ̃ɔ chɛnɛ be a ba sɛ̃.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Pita diin ba jaa a ba yi a be a die pɔ, tɩ na wʊ gbur dumo sʊɔr Nãaŋmɩn, na wʊ lɩɛb tor a kũu tɩ 'yɛr, “Tabita ir.” A wʊ yuo a nɩbie nyɛ a Pita na wʊ ir jãnɛ.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ka a Pita nyɔɔ wʊ a nũu sʊ̃ʊ wʊ a wʊ ir ara, tɩ pãa bʊɔl a bala na sɔɔ nɩ a pɔɔkɔɛ ka ba kpɛ wa nyɛ a wʊ ɩ nɩ nɩbir.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Ka a yele nyãna yaar a Jopa wʊ jaa ka a nɩbɛ yɔɔ jie wa sɔɔ a sɩ Soro.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 A Pita jɛ̃n be a Jopa bãlãa a daba kɔ̃ɔ ban bʊɔlɔ Simon na ma nɔ̃nɔ̃ gãma yir.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.