Atos 9
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NVT
1 A sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃ lɛ a Sɔɔl chɛnɛ pʊrɔ a sɩ Soro poturbo ju, na wʊ bʊɔrɔ ɩka wʊ kʊ ba. Wʊ chen naa a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ sɛ̃,
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 na wʊ tɩ sʊɔr sɔr de gãn na chiin a ba lɔ̃ɔfʊ jiir ala na be a Damaskus ɩka 'lɔ wa tɩ nyɛ nɩrɛ na turo a Sɔr nyã, ka pɔɔ lɛ bɩɩ daba lɛ wʊ tʊ̃ɔ nyɔɔr ba waan a Jerusalɛm.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Ala lɛ wʊ de a sɔr chiine tɩ gbʊrɔ a Damaskus ka chãa yi be a saaju ajienaa wa nyɩɩr jil wʊ.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Ka wʊ lo tẽe tɩ wõ kɔkɔr na bʊɔlɔ wʊ sʊrɔ, “Sɔɔl, Sɔɔl, bo lɛ so a fʊ gere ma a lɛ?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Ka a Sɔɔl sʊʊr, “An lɛ fʊ ɩ Soro?” Ka wʊ 'yɛr, “Maa lɛ ɩ a Yesu fʊn gere.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Pʊ̃pãanyã, ir na fʊ kpɛ be a tẽe pɔ, ban wiil fʊ naa a lɛ fʊn na ɩ.”
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Ka a dɔɔr bala nɩ a Sɔɔl na 'mataa chiine gĩe ara, na ba wõ a dɔɔn, tɩchɛ baa nyɛ nɩrɛ ɛ.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Ka a Sɔɔl ir a tẽe ara na wʊ yuo a nɩbie tɩ waa lɛ nyɛrɛ ɛ. A ba nyɔɔ wʊ a nũu tɔɔ kpɛ̃n be a Damaskus.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Wʊ maal ber ata waa lɛ nyɛrɛ ɛ, waa di bʊ̃diir bɩɩ nyũ kʊ̃ɔ ɛ.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Tɩchɛ a poturo ãsʊɔ ben a be Damaskus a ba bʊɔlɔ wʊ Ananias ka a sɩ Soro wa bʊɔl wʊ a jãna pɔ, “Ananias.” A wʊ sɔɔ, “Ɔ̃ɔ, n Soro.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Ka a Soro 'yɛr kʊ wʊ, “Ir de a Sɔr Dẽdẽe chiine na fʊ tɩ ta a Judas yir sʊʊr daba na yi Tasusɩ a ba bʊɔlɔ Sɔɔl, be lɛ wʊ be sʊɔrɔ Nãaŋmɩn.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 A wʊ jãna pɔ, wʊ nyɛn daba ban bʊɔlɔ Ananias na dɔɔl wʊ nũu ka wʊ lɛ nyɛrɛ.”
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 A Ananias 'yɛr, “N Soro, n wõn a daba nyã yelyɔɔ a lɛ wʊn ge a fʊ nɩsʊ̃n a be a Jerusalɛm.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 A ka mɩ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ mɩ kʊ wʊn sɔr ɩka wʊ wa nyɔɔr a bala jaa na bʊɔlɔ a fʊ yuor.”
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Tɩchɛ ka a Soro 'yɛr kʊ a Ananias, “Chen, a daba nyãna lɛ ɩ a n bʊ̃-iraa ka wʊn tuo a maa yuor chiin a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ pɔ, nɩ a ba nãmɩne sɛ̃, lɔ̃ɔn a Isɩral nɩbɛ.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Ɩ̃n wiil wʊ naa a lɛ wʊn na di dɔɔyɛ a n yuor jũu.”
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Be lɛ a Ananias ir chen tɩ kpɛ be a yir, na wʊ tɩ dɔɔl wʊ a nũu tɩ 'yɛr kʊ wʊ, “N yɛbɛ Sɔɔl, a sɩ Soro Yesu na yi fʊ be a sɔr pɔ fʊn waara lɛ tʊ̃ ma a fʊ sɛ̃ ka fʊn lɛ nyɛrɛ go, na fʊ sɛɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ.”
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Ajienaa ka bʊ̃nyɩnsɩ 'lɔɔr a Sɔɔl nɩbie pɔ lo a wʊ lɛ nyɛrɛ go. Wʊ ir naa a ba tɔ̃ɔ so wʊ a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Wʊn wa di a bʊ̃diir baar wʊ lɛ nyɛn kpɛ̃ɔ, na wʊ jãnɛ a poturbo bala sɛ̃ a be a Damaskus bãlãa.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Ajienaa, wʊ piel 'yɛrɛ a Nãaŋmɩn 'yɛr be a ba lɔ̃ɔfʊ jiir, na wʊ 'yɛrɛ ɩka a Yesu ɩ naa Nãaŋmɩn Bie.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Bala jaa na wõ a wʊ 'yɛr ka a 'maa ba nɛɛ a ba sʊrɔ, “A ba ɩ a daba nyãna lɛ ir gere a bala a be a Jerusalɛm na bʊɔlɔ a yuor nyãna ɛ? Na wʊ wa a ka mɩ ɩka wʊ wa nyɔɔr a bala mɩ chiin tɩ kʊ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ ɛ?”
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Tɩchɛ ka a Sɔɔl kpɛ̃ɔ chɛnɛ pʊɔrɔ 'yɔ̃ɔnɔ̃ ka wʊ 'yɛr tʊ̃ɔ a Juu nɩbɛ na kpɩɛrɛ a Damaskus na wʊ wiil ba ɩka a Yesu lɛ ɩ a Nɩ-iraa.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Ber yɔɔ na wa po, a Juu nɩbɛ guor taa ɩka ba kʊ a Sɔɔl,
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 tɩchɛ kaa a Sɔɔl bɔ̃ɔn a ba guorfʊ. Mɔ̃tɔ̃ɔ nɩ tãsɔɔ jaa lɛ ba mʊ̃ɔ nɩbir guro wʊ a tẽe dɔ̃dɔɩ nɛɛr, bʊɔrɔ a wʊ kʊ̃ fʊ.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Tɩchɛ ka a bala na turo wʊ 'mɔɔ wʊ 'yɔ̃ɔ pɩɛ pɔ tãsɔɔ na ba tur wʊ bar ka wʊ tu a dãpuor dachin pɔ suu.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Wʊn tɩ ta Jerusalɛm, wʊ bʊɔrɔ naa ɩka wʊ lɔ̃ɔnɔ̃ nɩ a poturbo tɩchɛ a ba joro wʊ dãbãɛ, baa sɔɔ ɩka wʊ ɩ naa a poturo ãsʊɔ ɛ.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Tɩchɛ ka a Banabasɩ tara wʊ chiin be a nɩtʊ̃nsɩ sɛ̃. 'Lɔ lɛ pãa man kʊ ba a lɛ a Sɔɔl na nyɛ a sɩ Soro a sɔr pɔ, ka a Soro 'yɛr 'yɛr kʊ wʊ. Wʊ 'yɛr ɩka a be a Damaskus wʊ mʊɔl 'yɛr a Yesu yuor 'yɛr, na wʊ ta jo dãbãɛ ɛ.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 A Sɔɔl jãnɛ a be a ba sɛ̃ na wʊ so wʊ mãɛ yʊɔrɔ be a Jerusalɛm na wʊ mʊɔlɔ a sɩ Soro Yesu yuor 'yɛrɛ ba joro dãbãɛ ɛ.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Wʊ ma 'yɛrɛ naa ka a 'lɔ nɩ a Juu nɩbɛ bala ban dɔɔ a paal yuo pɔ ka baa tʊɔrɔ 'yɛrɛ a Juu kɔkɔr ɛ, ma chɩrɛ taa, ka ba bʊɔrɔ a wʊ kʊfʊ.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 A poturbo na wa wõ a nɩtɔ̃ ba tara wʊn chiin a Sisariya tɩ bar ka wʊ chen Tasusɩ.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Damfʊ ba lɛ be a bala na puoro be a Judiya, Galilee nɩ a Samariya, ka a nyã'maar. Ba kpɛ̃mɛ naa ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɔ̃ɔ ba ãkpɛ̃ɔ ka ba nʊ̃ɔnɔ̃ na ba joro a sɩ Soro dãbãɛ.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Ka a Pita yʊɔrɔ a tẽn na wʊ wa chen Lida ɩka wʊ tɩ piir a Nãaŋmɩn puorbo kaa.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Be lɛ wʊ tɩ nyɛ daba ban bʊɔlɔ Ainɩyas na gbɛr gã yuomo aniin.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Ka a Pita bʊɔl wʊ, “Ainɩyas, Yesu yuor pɔ, sa. Ir saaju na fʊ pilʊ̃ a fʊ bʊ̃gãnaa.” Ajienaa lɛ a Ainɩyas ir saaju.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Ka a Lida nɩbɛ ba jaa nɩ a Saron nɩbɛ na nyɛ a lɛ, a ba lɩɛb puoro a sɩ Soro.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Pɔɔ kɔ̃ɔ mɩ na dɔ̃ɔ puoro ben a be Jopa, ka ba bʊɔlɔ wʊ Tabita, a yo bʊ̃'yen 'lɔ̃nɔ̃ lɛ ba lɩɛb bʊɔlɔ Dɔɔkas. Wʊ ma maala na vɩla na wʊ sʊ̃nɔ̃ a nɔ̃n dẽme.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 A sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃ lɛ wʊ ɩ baal na wʊ kpi, a ba so wʊ a kʊ̃ɔ don gaal be a bɔɔpɩɛ pɔ.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Lida nɩ a Jopa mɩ ba jãa ɛ, kaa a pupuorbo wõ ɩka a Pita ben a Lida, a ba tʊ̃ nɩbɛ ayi ka ba tɩ sʊɔr wʊ, “Yãayãabɩlɛ a wʊ wa fɔɔ.”
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Ka bala naa Pita jaa 'mataa chen, wʊn wa ta ba de wʊn don be a bɔɔpɩɛ die pɔ. A pɔɔkɔɛ ba jaa ara na jilʊ̃ wʊ kõnõ na ba wile a Pita a fuusɩ nɩ a fɔɔr a Dɔɔkas na maal wʊn dɔ̃ɔ chɛnɛ be a ba sɛ̃.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Pita diin ba jaa a ba yi a be a die pɔ, tɩ na wʊ gbur dumo sʊɔr Nãaŋmɩn, na wʊ lɩɛb tor a kũu tɩ 'yɛr, “Tabita ir.” A wʊ yuo a nɩbie nyɛ a Pita na wʊ ir jãnɛ.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Ka a Pita nyɔɔ wʊ a nũu sʊ̃ʊ wʊ a wʊ ir ara, tɩ pãa bʊɔl a bala na sɔɔ nɩ a pɔɔkɔɛ ka ba kpɛ wa nyɛ a wʊ ɩ nɩ nɩbir.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Ka a yele nyãna yaar a Jopa wʊ jaa ka a nɩbɛ yɔɔ jie wa sɔɔ a sɩ Soro.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 A Pita jɛ̃n be a Jopa bãlãa a daba kɔ̃ɔ ban bʊɔlɔ Simon na ma nɔ̃nɔ̃ gãma yir.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.