Atos 9

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 A sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃ lɛ a Sɔɔl chɛnɛ pʊrɔ a sɩ Soro poturbo ju, na wʊ bʊɔrɔ ɩka wʊ kʊ ba. Wʊ chen naa a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ sɛ̃,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 na wʊ tɩ sʊɔr sɔr de gãn na chiin a ba lɔ̃ɔfʊ jiir ala na be a Damaskus ɩka 'lɔ wa tɩ nyɛ nɩrɛ na turo a Sɔr nyã, ka pɔɔ lɛ bɩɩ daba lɛ wʊ tʊ̃ɔ nyɔɔr ba waan a Jerusalɛm.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Ala lɛ wʊ de a sɔr chiine tɩ gbʊrɔ a Damaskus ka chãa yi be a saaju ajienaa wa nyɩɩr jil wʊ.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Ka wʊ lo tẽe tɩ wõ kɔkɔr na bʊɔlɔ wʊ sʊrɔ, “Sɔɔl, Sɔɔl, bo lɛ so a fʊ gere ma a lɛ?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ka a Sɔɔl sʊʊr, “An lɛ fʊ ɩ Soro?” Ka wʊ 'yɛr, “Maa lɛ ɩ a Yesu fʊn gere.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Pʊ̃pãanyã, ir na fʊ kpɛ be a tẽe pɔ, ban wiil fʊ naa a lɛ fʊn na ɩ.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Ka a dɔɔr bala nɩ a Sɔɔl na 'mataa chiine gĩe ara, na ba wõ a dɔɔn, tɩchɛ baa nyɛ nɩrɛ ɛ.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Ka a Sɔɔl ir a tẽe ara na wʊ yuo a nɩbie tɩ waa lɛ nyɛrɛ ɛ. A ba nyɔɔ wʊ a nũu tɔɔ kpɛ̃n be a Damaskus.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Wʊ maal ber ata waa lɛ nyɛrɛ ɛ, waa di bʊ̃diir bɩɩ nyũ kʊ̃ɔ ɛ.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Tɩchɛ a poturo ãsʊɔ ben a be Damaskus a ba bʊɔlɔ wʊ Ananias ka a sɩ Soro wa bʊɔl wʊ a jãna pɔ, “Ananias.” A wʊ sɔɔ, “Ɔ̃ɔ, n Soro.”
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Ka a Soro 'yɛr kʊ wʊ, “Ir de a Sɔr Dẽdẽe chiine na fʊ tɩ ta a Judas yir sʊʊr daba na yi Tasusɩ a ba bʊɔlɔ Sɔɔl, be lɛ wʊ be sʊɔrɔ Nãaŋmɩn.
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 A wʊ jãna pɔ, wʊ nyɛn daba ban bʊɔlɔ Ananias na dɔɔl wʊ nũu ka wʊ lɛ nyɛrɛ.”
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 A Ananias 'yɛr, “N Soro, n wõn a daba nyã yelyɔɔ a lɛ wʊn ge a fʊ nɩsʊ̃n a be a Jerusalɛm.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 A ka mɩ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ mɩ kʊ wʊn sɔr ɩka wʊ wa nyɔɔr a bala jaa na bʊɔlɔ a fʊ yuor.”
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Tɩchɛ ka a Soro 'yɛr kʊ a Ananias, “Chen, a daba nyãna lɛ ɩ a n bʊ̃-iraa ka wʊn tuo a maa yuor chiin a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ pɔ, nɩ a ba nãmɩne sɛ̃, lɔ̃ɔn a Isɩral nɩbɛ.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Ɩ̃n wiil wʊ naa a lɛ wʊn na di dɔɔyɛ a n yuor jũu.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Be lɛ a Ananias ir chen tɩ kpɛ be a yir, na wʊ tɩ dɔɔl wʊ a nũu tɩ 'yɛr kʊ wʊ, “N yɛbɛ Sɔɔl, a sɩ Soro Yesu na yi fʊ be a sɔr pɔ fʊn waara lɛ tʊ̃ ma a fʊ sɛ̃ ka fʊn lɛ nyɛrɛ go, na fʊ sɛɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ.”
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Ajienaa ka bʊ̃nyɩnsɩ 'lɔɔr a Sɔɔl nɩbie pɔ lo a wʊ lɛ nyɛrɛ go. Wʊ ir naa a ba tɔ̃ɔ so wʊ a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Wʊn wa di a bʊ̃diir baar wʊ lɛ nyɛn kpɛ̃ɔ, na wʊ jãnɛ a poturbo bala sɛ̃ a be a Damaskus bãlãa.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Ajienaa, wʊ piel 'yɛrɛ a Nãaŋmɩn 'yɛr be a ba lɔ̃ɔfʊ jiir, na wʊ 'yɛrɛ ɩka a Yesu ɩ naa Nãaŋmɩn Bie.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Bala jaa na wõ a wʊ 'yɛr ka a 'maa ba nɛɛ a ba sʊrɔ, “A ba ɩ a daba nyãna lɛ ir gere a bala a be a Jerusalɛm na bʊɔlɔ a yuor nyãna ɛ? Na wʊ wa a ka mɩ ɩka wʊ wa nyɔɔr a bala mɩ chiin tɩ kʊ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ ɛ?”
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Tɩchɛ ka a Sɔɔl kpɛ̃ɔ chɛnɛ pʊɔrɔ 'yɔ̃ɔnɔ̃ ka wʊ 'yɛr tʊ̃ɔ a Juu nɩbɛ na kpɩɛrɛ a Damaskus na wʊ wiil ba ɩka a Yesu lɛ ɩ a Nɩ-iraa.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ber yɔɔ na wa po, a Juu nɩbɛ guor taa ɩka ba kʊ a Sɔɔl,
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 tɩchɛ kaa a Sɔɔl bɔ̃ɔn a ba guorfʊ. Mɔ̃tɔ̃ɔ nɩ tãsɔɔ jaa lɛ ba mʊ̃ɔ nɩbir guro wʊ a tẽe dɔ̃dɔɩ nɛɛr, bʊɔrɔ a wʊ kʊ̃ fʊ.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Tɩchɛ ka a bala na turo wʊ 'mɔɔ wʊ 'yɔ̃ɔ pɩɛ pɔ tãsɔɔ na ba tur wʊ bar ka wʊ tu a dãpuor dachin pɔ suu.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Wʊn tɩ ta Jerusalɛm, wʊ bʊɔrɔ naa ɩka wʊ lɔ̃ɔnɔ̃ nɩ a poturbo tɩchɛ a ba joro wʊ dãbãɛ, baa sɔɔ ɩka wʊ ɩ naa a poturo ãsʊɔ ɛ.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Tɩchɛ ka a Banabasɩ tara wʊ chiin be a nɩtʊ̃nsɩ sɛ̃. 'Lɔ lɛ pãa man kʊ ba a lɛ a Sɔɔl na nyɛ a sɩ Soro a sɔr pɔ, ka a Soro 'yɛr 'yɛr kʊ wʊ. Wʊ 'yɛr ɩka a be a Damaskus wʊ mʊɔl 'yɛr a Yesu yuor 'yɛr, na wʊ ta jo dãbãɛ ɛ.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 A Sɔɔl jãnɛ a be a ba sɛ̃ na wʊ so wʊ mãɛ yʊɔrɔ be a Jerusalɛm na wʊ mʊɔlɔ a sɩ Soro Yesu yuor 'yɛrɛ ba joro dãbãɛ ɛ.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Wʊ ma 'yɛrɛ naa ka a 'lɔ nɩ a Juu nɩbɛ bala ban dɔɔ a paal yuo pɔ ka baa tʊɔrɔ 'yɛrɛ a Juu kɔkɔr ɛ, ma chɩrɛ taa, ka ba bʊɔrɔ a wʊ kʊfʊ.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 A poturbo na wa wõ a nɩtɔ̃ ba tara wʊn chiin a Sisariya tɩ bar ka wʊ chen Tasusɩ.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Damfʊ ba lɛ be a bala na puoro be a Judiya, Galilee nɩ a Samariya, ka a nyã'maar. Ba kpɛ̃mɛ naa ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɔ̃ɔ ba ãkpɛ̃ɔ ka ba nʊ̃ɔnɔ̃ na ba joro a sɩ Soro dãbãɛ.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Ka a Pita yʊɔrɔ a tẽn na wʊ wa chen Lida ɩka wʊ tɩ piir a Nãaŋmɩn puorbo kaa.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Be lɛ wʊ tɩ nyɛ daba ban bʊɔlɔ Ainɩyas na gbɛr gã yuomo aniin.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Ka a Pita bʊɔl wʊ, “Ainɩyas, Yesu yuor pɔ, sa. Ir saaju na fʊ pilʊ̃ a fʊ bʊ̃gãnaa.” Ajienaa lɛ a Ainɩyas ir saaju.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Ka a Lida nɩbɛ ba jaa nɩ a Saron nɩbɛ na nyɛ a lɛ, a ba lɩɛb puoro a sɩ Soro.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Pɔɔ kɔ̃ɔ mɩ na dɔ̃ɔ puoro ben a be Jopa, ka ba bʊɔlɔ wʊ Tabita, a yo bʊ̃'yen 'lɔ̃nɔ̃ lɛ ba lɩɛb bʊɔlɔ Dɔɔkas. Wʊ ma maala na vɩla na wʊ sʊ̃nɔ̃ a nɔ̃n dẽme.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 A sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃ lɛ wʊ ɩ baal na wʊ kpi, a ba so wʊ a kʊ̃ɔ don gaal be a bɔɔpɩɛ pɔ.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Lida nɩ a Jopa mɩ ba jãa ɛ, kaa a pupuorbo wõ ɩka a Pita ben a Lida, a ba tʊ̃ nɩbɛ ayi ka ba tɩ sʊɔr wʊ, “Yãayãabɩlɛ a wʊ wa fɔɔ.”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Ka bala naa Pita jaa 'mataa chen, wʊn wa ta ba de wʊn don be a bɔɔpɩɛ die pɔ. A pɔɔkɔɛ ba jaa ara na jilʊ̃ wʊ kõnõ na ba wile a Pita a fuusɩ nɩ a fɔɔr a Dɔɔkas na maal wʊn dɔ̃ɔ chɛnɛ be a ba sɛ̃.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Pita diin ba jaa a ba yi a be a die pɔ, tɩ na wʊ gbur dumo sʊɔr Nãaŋmɩn, na wʊ lɩɛb tor a kũu tɩ 'yɛr, “Tabita ir.” A wʊ yuo a nɩbie nyɛ a Pita na wʊ ir jãnɛ.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Ka a Pita nyɔɔ wʊ a nũu sʊ̃ʊ wʊ a wʊ ir ara, tɩ pãa bʊɔl a bala na sɔɔ nɩ a pɔɔkɔɛ ka ba kpɛ wa nyɛ a wʊ ɩ nɩ nɩbir.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Ka a yele nyãna yaar a Jopa wʊ jaa ka a nɩbɛ yɔɔ jie wa sɔɔ a sɩ Soro.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 A Pita jɛ̃n be a Jopa bãlãa a daba kɔ̃ɔ ban bʊɔlɔ Simon na ma nɔ̃nɔ̃ gãma yir.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.