Atos 9

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃ lɛ a Sɔɔl chɛnɛ pʊrɔ a sɩ Soro poturbo ju, na wʊ bʊɔrɔ ɩka wʊ kʊ ba. Wʊ chen naa a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ sɛ̃,
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 na wʊ tɩ sʊɔr sɔr de gãn na chiin a ba lɔ̃ɔfʊ jiir ala na be a Damaskus ɩka 'lɔ wa tɩ nyɛ nɩrɛ na turo a Sɔr nyã, ka pɔɔ lɛ bɩɩ daba lɛ wʊ tʊ̃ɔ nyɔɔr ba waan a Jerusalɛm.
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Ala lɛ wʊ de a sɔr chiine tɩ gbʊrɔ a Damaskus ka chãa yi be a saaju ajienaa wa nyɩɩr jil wʊ.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Ka wʊ lo tẽe tɩ wõ kɔkɔr na bʊɔlɔ wʊ sʊrɔ, “Sɔɔl, Sɔɔl, bo lɛ so a fʊ gere ma a lɛ?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Ka a Sɔɔl sʊʊr, “An lɛ fʊ ɩ Soro?” Ka wʊ 'yɛr, “Maa lɛ ɩ a Yesu fʊn gere.
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Pʊ̃pãanyã, ir na fʊ kpɛ be a tẽe pɔ, ban wiil fʊ naa a lɛ fʊn na ɩ.”
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Ka a dɔɔr bala nɩ a Sɔɔl na 'mataa chiine gĩe ara, na ba wõ a dɔɔn, tɩchɛ baa nyɛ nɩrɛ ɛ.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Ka a Sɔɔl ir a tẽe ara na wʊ yuo a nɩbie tɩ waa lɛ nyɛrɛ ɛ. A ba nyɔɔ wʊ a nũu tɔɔ kpɛ̃n be a Damaskus.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Wʊ maal ber ata waa lɛ nyɛrɛ ɛ, waa di bʊ̃diir bɩɩ nyũ kʊ̃ɔ ɛ.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Tɩchɛ a poturo ãsʊɔ ben a be Damaskus a ba bʊɔlɔ wʊ Ananias ka a sɩ Soro wa bʊɔl wʊ a jãna pɔ, “Ananias.” A wʊ sɔɔ, “Ɔ̃ɔ, n Soro.”
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Ka a Soro 'yɛr kʊ wʊ, “Ir de a Sɔr Dẽdẽe chiine na fʊ tɩ ta a Judas yir sʊʊr daba na yi Tasusɩ a ba bʊɔlɔ Sɔɔl, be lɛ wʊ be sʊɔrɔ Nãaŋmɩn.
11 E o Senhor lhe disse:
12 A wʊ jãna pɔ, wʊ nyɛn daba ban bʊɔlɔ Ananias na dɔɔl wʊ nũu ka wʊ lɛ nyɛrɛ.”
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 A Ananias 'yɛr, “N Soro, n wõn a daba nyã yelyɔɔ a lɛ wʊn ge a fʊ nɩsʊ̃n a be a Jerusalɛm.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 A ka mɩ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ mɩ kʊ wʊn sɔr ɩka wʊ wa nyɔɔr a bala jaa na bʊɔlɔ a fʊ yuor.”
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Tɩchɛ ka a Soro 'yɛr kʊ a Ananias, “Chen, a daba nyãna lɛ ɩ a n bʊ̃-iraa ka wʊn tuo a maa yuor chiin a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ pɔ, nɩ a ba nãmɩne sɛ̃, lɔ̃ɔn a Isɩral nɩbɛ.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Ɩ̃n wiil wʊ naa a lɛ wʊn na di dɔɔyɛ a n yuor jũu.”
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Be lɛ a Ananias ir chen tɩ kpɛ be a yir, na wʊ tɩ dɔɔl wʊ a nũu tɩ 'yɛr kʊ wʊ, “N yɛbɛ Sɔɔl, a sɩ Soro Yesu na yi fʊ be a sɔr pɔ fʊn waara lɛ tʊ̃ ma a fʊ sɛ̃ ka fʊn lɛ nyɛrɛ go, na fʊ sɛɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Ajienaa ka bʊ̃nyɩnsɩ 'lɔɔr a Sɔɔl nɩbie pɔ lo a wʊ lɛ nyɛrɛ go. Wʊ ir naa a ba tɔ̃ɔ so wʊ a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 Wʊn wa di a bʊ̃diir baar wʊ lɛ nyɛn kpɛ̃ɔ, na wʊ jãnɛ a poturbo bala sɛ̃ a be a Damaskus bãlãa.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Ajienaa, wʊ piel 'yɛrɛ a Nãaŋmɩn 'yɛr be a ba lɔ̃ɔfʊ jiir, na wʊ 'yɛrɛ ɩka a Yesu ɩ naa Nãaŋmɩn Bie.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Bala jaa na wõ a wʊ 'yɛr ka a 'maa ba nɛɛ a ba sʊrɔ, “A ba ɩ a daba nyãna lɛ ir gere a bala a be a Jerusalɛm na bʊɔlɔ a yuor nyãna ɛ? Na wʊ wa a ka mɩ ɩka wʊ wa nyɔɔr a bala mɩ chiin tɩ kʊ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩbɛrɛ ɛ?”
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Tɩchɛ ka a Sɔɔl kpɛ̃ɔ chɛnɛ pʊɔrɔ 'yɔ̃ɔnɔ̃ ka wʊ 'yɛr tʊ̃ɔ a Juu nɩbɛ na kpɩɛrɛ a Damaskus na wʊ wiil ba ɩka a Yesu lɛ ɩ a Nɩ-iraa.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Ber yɔɔ na wa po, a Juu nɩbɛ guor taa ɩka ba kʊ a Sɔɔl,
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 tɩchɛ kaa a Sɔɔl bɔ̃ɔn a ba guorfʊ. Mɔ̃tɔ̃ɔ nɩ tãsɔɔ jaa lɛ ba mʊ̃ɔ nɩbir guro wʊ a tẽe dɔ̃dɔɩ nɛɛr, bʊɔrɔ a wʊ kʊ̃ fʊ.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Tɩchɛ ka a bala na turo wʊ 'mɔɔ wʊ 'yɔ̃ɔ pɩɛ pɔ tãsɔɔ na ba tur wʊ bar ka wʊ tu a dãpuor dachin pɔ suu.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Wʊn tɩ ta Jerusalɛm, wʊ bʊɔrɔ naa ɩka wʊ lɔ̃ɔnɔ̃ nɩ a poturbo tɩchɛ a ba joro wʊ dãbãɛ, baa sɔɔ ɩka wʊ ɩ naa a poturo ãsʊɔ ɛ.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Tɩchɛ ka a Banabasɩ tara wʊ chiin be a nɩtʊ̃nsɩ sɛ̃. 'Lɔ lɛ pãa man kʊ ba a lɛ a Sɔɔl na nyɛ a sɩ Soro a sɔr pɔ, ka a Soro 'yɛr 'yɛr kʊ wʊ. Wʊ 'yɛr ɩka a be a Damaskus wʊ mʊɔl 'yɛr a Yesu yuor 'yɛr, na wʊ ta jo dãbãɛ ɛ.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 A Sɔɔl jãnɛ a be a ba sɛ̃ na wʊ so wʊ mãɛ yʊɔrɔ be a Jerusalɛm na wʊ mʊɔlɔ a sɩ Soro Yesu yuor 'yɛrɛ ba joro dãbãɛ ɛ.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Wʊ ma 'yɛrɛ naa ka a 'lɔ nɩ a Juu nɩbɛ bala ban dɔɔ a paal yuo pɔ ka baa tʊɔrɔ 'yɛrɛ a Juu kɔkɔr ɛ, ma chɩrɛ taa, ka ba bʊɔrɔ a wʊ kʊfʊ.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 A poturbo na wa wõ a nɩtɔ̃ ba tara wʊn chiin a Sisariya tɩ bar ka wʊ chen Tasusɩ.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Damfʊ ba lɛ be a bala na puoro be a Judiya, Galilee nɩ a Samariya, ka a nyã'maar. Ba kpɛ̃mɛ naa ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɔ̃ɔ ba ãkpɛ̃ɔ ka ba nʊ̃ɔnɔ̃ na ba joro a sɩ Soro dãbãɛ.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Ka a Pita yʊɔrɔ a tẽn na wʊ wa chen Lida ɩka wʊ tɩ piir a Nãaŋmɩn puorbo kaa.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Be lɛ wʊ tɩ nyɛ daba ban bʊɔlɔ Ainɩyas na gbɛr gã yuomo aniin.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Ka a Pita bʊɔl wʊ, “Ainɩyas, Yesu yuor pɔ, sa. Ir saaju na fʊ pilʊ̃ a fʊ bʊ̃gãnaa.” Ajienaa lɛ a Ainɩyas ir saaju.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Ka a Lida nɩbɛ ba jaa nɩ a Saron nɩbɛ na nyɛ a lɛ, a ba lɩɛb puoro a sɩ Soro.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Pɔɔ kɔ̃ɔ mɩ na dɔ̃ɔ puoro ben a be Jopa, ka ba bʊɔlɔ wʊ Tabita, a yo bʊ̃'yen 'lɔ̃nɔ̃ lɛ ba lɩɛb bʊɔlɔ Dɔɔkas. Wʊ ma maala na vɩla na wʊ sʊ̃nɔ̃ a nɔ̃n dẽme.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 A sɔ̃ɔ 'lɔ̃nɔ̃ lɛ wʊ ɩ baal na wʊ kpi, a ba so wʊ a kʊ̃ɔ don gaal be a bɔɔpɩɛ pɔ.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Lida nɩ a Jopa mɩ ba jãa ɛ, kaa a pupuorbo wõ ɩka a Pita ben a Lida, a ba tʊ̃ nɩbɛ ayi ka ba tɩ sʊɔr wʊ, “Yãayãabɩlɛ a wʊ wa fɔɔ.”
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Ka bala naa Pita jaa 'mataa chen, wʊn wa ta ba de wʊn don be a bɔɔpɩɛ die pɔ. A pɔɔkɔɛ ba jaa ara na jilʊ̃ wʊ kõnõ na ba wile a Pita a fuusɩ nɩ a fɔɔr a Dɔɔkas na maal wʊn dɔ̃ɔ chɛnɛ be a ba sɛ̃.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Pita diin ba jaa a ba yi a be a die pɔ, tɩ na wʊ gbur dumo sʊɔr Nãaŋmɩn, na wʊ lɩɛb tor a kũu tɩ 'yɛr, “Tabita ir.” A wʊ yuo a nɩbie nyɛ a Pita na wʊ ir jãnɛ.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Ka a Pita nyɔɔ wʊ a nũu sʊ̃ʊ wʊ a wʊ ir ara, tɩ pãa bʊɔl a bala na sɔɔ nɩ a pɔɔkɔɛ ka ba kpɛ wa nyɛ a wʊ ɩ nɩ nɩbir.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Ka a yele nyãna yaar a Jopa wʊ jaa ka a nɩbɛ yɔɔ jie wa sɔɔ a sɩ Soro.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 A Pita jɛ̃n be a Jopa bãlãa a daba kɔ̃ɔ ban bʊɔlɔ Simon na ma nɔ̃nɔ̃ gãma yir.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.