Atos 8
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NTLH
1 A Sɔɔl mɩ dɔ̃ɔ sɔɔ ɩka ba kʊ a Sɩteven. A daar 'lɔ̃nɔ̃ jaa lɛ ba piel gere a Nãaŋmɩn puorbo be a Jerusalɛm. Ka ba jaa ŋma yaar a bamɩne chen Judiya a bamɩne mɩ chen Samariya tɩchɛ a nɩtʊ̃nsɩ tɛɛ be a Jerusalɛm.
1 E Saulo aprovou a morte de Estêvão. Naquele mesmo dia a igreja de Jerusalém começou a sofrer uma grande perseguição. E todos os cristãos, menos os
2 Nɩbɛ bamɩne na joro a Nãaŋmɩn 'mɔɔn a Sɩteven ũu tɩ na ba kõ a kuor.
2 Alguns homens religiosos sepultaram Estêvão e choraram muito por causa da sua morte.
3 Tɩchɛ ka a Sɔɔl mʊ̃ɔ nɩbir bur buro a pupuorbiir gbulsɩ bara, na wʊ yʊɔrɔ kpɩɛrɛ a yie nyɔɔrɔ dɔɔr nɩ pɔbɔ tɩ 'yɔ̃ɔnɔ̃ a pɔɔfʊ die pɔ.
3 Porém Saulo se esforçava para acabar com a igreja. Ele ia de casa em casa, arrastava homens e mulheres e os jogava na cadeia.
4 A bala na jo ŋma a dẽdẽme chɛnɛ na mʊɔlɔ a Nãaŋmɩn 'yɛr jie jaa ban chen.
4 Aqueles que tinham sido espalhados anunciavam o evangelho por toda parte.
5 Filip chen Samariya tẽe pɔ, na wʊ tɩ 'yɛr ɩka Yesu lɛ a Nɩ-iraa a be.
5 Filipe foi até a capital da Samaria e anunciava Cristo às pessoas dali,
6 A nɩyɔɔ na wa wõ a lɛ a Filip na 'yɛr tɩ mɩ nyɛ a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃ wʊn tʊ̃, a ba yuo toor chɛlɛ a lɛ wʊn 'yɛrɛ.
6 e as multidões ouviam com atenção o que ele dizia. Todos o escutavam e viam os milagres que ele fazia.
7 A sɩdɛbɛ ala na dɔ̃ɔ pɔɔrɔ a nɩbɛ ŋmen chɛlsɩ wa yin a nɩbɛ pɔ, ka a gbɛkũn nɩ a gbɛrsɩ yɔɔ jaa sa.
7 Os espíritos maus, gritando, saíam de muitas pessoas, e muitos coxos e paralíticos eram curados.
8 Ka a tẽe 'lɔ dẽme ba jaa chɩlɛ.
8 E assim o povo daquela cidade ficou muito alegre.
9 Daba kɔ̃ɔ dɔ̃ɔ be be ban bʊɔlɔ Simon na wʊ ma tʊ̃nɔ̃ tãsɔɔ tʊ̃mɔ̃ ka a 'maa a Samariya nɩbɛ nɛɛ, na wʊ ma wile a wʊ mãɛ ɩka nɩkpɛ̃ɛ lɛ wʊ ɩ.
9 Morava ali um homem chamado Simão, que desde algum tempo atrás fazia feitiçaria entre os samaritanos e os havia deixado muito admirados. Ele se fazia de importante,
10 A nɩbɛ ba jaa, a bɛrɛ nɩ a bil ba jaa ma yuon toor chɛlɛ wʊ tɩ 'yɛrɛ, “A daba nyã 'lɔ kpɛ̃ɔ ɩ naa a gãdaa sʊɔ kpɛ̃ɔ.”
10 e os moradores de Samaria, desde os mais importantes até os mais humildes, escutavam com muita atenção o que ele dizia. Eles afirmavam: — Este homem é o poder de Deus! Ele é “o Grande Poder”!
11 Ba turo wʊ naa bojũu a kor naa wʊn tʊ̃nɔ̃ a tãsɔɔ tʊ̃mɔ̃ ka a 'maa ba nɛɛ.
11 Eles davam atenção ao que Simão fazia porque durante muito tempo ele os havia deixado assombrados com as suas feitiçarias.
12 Tɩchɛ a lɛ ban wa sɔɔ de a lɛ a Filip na 'yɛr a 'yɛr nʊ̃ɔ nyã na ɩ a Nãaŋmɩn nãalʊ̃ʊ 'yɛr, nɩ a Yesu na ɩ a Nɩ-iraa yuor, dɔɔr nɩ pɔbɔ ba jaa son a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ.
12 Mas eles acreditaram na mensagem de Filipe a respeito da boa notícia do Reino de Deus e a respeito de Jesus Cristo e foram batizados, tanto homens como mulheres.
13 A Simon mɩ sɔɔ naa ka ba so wʊ a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ a wʊ turo a Filip yʊɔrɔ, a nɛ'maa tʊ̃yɔɔ wʊn nyɛ wʊn tʊ̃.
13 O próprio Simão também creu. E, depois de ser batizado, acompanhava Filipe de perto, muito admirado com os grandes milagres e maravilhas que ele fazia.
14 A nɩtʊ̃nsɩ na be a Jerusalɛm na wa wõ ɩka a Samariya nɩbɛ mɩ sɔɔn de a Nãaŋmɩn 'yɛr, ba tʊ̃n Pita nɩ Jɔɔn a ba sɛ̃.
14 Os apóstolos , que estavam em Jerusalém, ficaram sabendo que o povo de Samaria também havia recebido a palavra de Deus e por isso mandaram Pedro e João para lá.
15 Ban tɩ ta, ba sʊɔr Nãaŋmɩn kʊ a nɩbɛ ka ban nyɛ a Nãaŋmɩn Sɩɛ.
15 Quando os dois chegaram, oraram para que a gente de Samaria recebesse o Espírito Santo,
16 Bojũu Nãaŋmɩn Sɩɛ ba kpɛ ãsʊɔ jaa sɛrɛ ɛ, tɩchɛ a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ lɛ ba so ba, nɩ a sɩ Soro Yesu yuor.
16 pois o Espírito ainda não tinha descido sobre nenhum deles. Eles apenas haviam sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Ka a Pita nɩ a Jɔɔn pãa dɔɔl ba a nuur a ba nyɛ a Nãaŋmɩn Sɩɛ.
17 Aí Pedro e João puseram as mãos sobre eles, e assim eles receberam o Espírito Santo.
18 Simon na nyɛ a lɛ a nɩtʊ̃nsɩ na dɔɔl ba a nũu ka ba nyɛ a Nãaŋmɩn Sɩɛ, a wʊ de libie kʊ ba,
18 Simão viu que, quando os apóstolos punham as mãos sobre as pessoas, Deus dava a elas o Espírito Santo. Por isso ofereceu dinheiro a Pedro e a João,
19 tɩ 'yɛr, “Yɩ mɩ kʊ ma a kpɛ̃ɔ nyãna ka maa wa dɔɔl nɩrɛ jaa a n nũu, a wʊ mɩ ma nyɛ a Nãaŋmɩn Sɩɛ.”
19 dizendo: — Quero que vocês me deem também esse poder. Assim, quando eu puser as mãos sobre alguém, essa pessoa receberá o Espírito Santo.
20 Ka a Pita 'yɛr kʊ wʊ, “Fʊ̃ʊ nɩ a fʊ libie jaa yɩ wɛ, bojũu fʊ tɩɛr ɩka fʊn tʊ̃ɔ da a Nãaŋmɩn kʊfʊ nɩ libie.
20 Então Pedro respondeu: — Que Deus mande você e o seu dinheiro para o inferno! Você pensa que pode conseguir com dinheiro o
21 Faa tara sɔr na lɔ̃ɔ tʊ̃n sɩ ɛ, bojũu a fʊ nyãa ba tor a Nãaŋmɩn sɛ̃ ɛ.
21 Você não tem direito de tomar parte no nosso trabalho porque o seu coração não é honesto diante de Deus.
22 Lɩɛb a fʊ pututɩɛr nyãna na fʊ sʊɔr a sɩ Soro amɩne sɛ̃ wʊn vɛ̃n kʊ fʊ a fʊ tɩɛr dɛɛr nyãna fʊn tara.
22 Arrependa-se, deixe o seu plano perverso e peça ao Senhor que o perdoe por essa má intenção.
23 N nyɛn bɔ̃ɔn fʊn ɩ pubier sʊɔ ka a yelbier nyɔɔ fʊ pɔɔ.”
23 Vejo que você está cheio de inveja, uma inveja amarga como fel, e vejo também que você está preso pelo pecado.
24 A Simon pãa 'yɛr, “Yɩ sʊɔr a Nãaŋmɩn kʊ ma ka ala yɩn 'yɛr taa waara a n sɛ̃ ɛ.”
24 Aí Simão disse a Pedro e a João: — Por favor, peçam ao Senhor por mim para que não aconteça comigo nada do que vocês disseram.
25 A lɛ Pita nɩ a Jɔɔn na wa man 'yɛr a Nãaŋmɩn 'yɛr baar, ba lɩɛb kulo a Jerusalɛm ba 'yɛrɛ naa a 'yɛr nʊ̃ɔ nyãna a tẽbil ala na chɛɛl a Samariya.
25 Depois de terem dado o seu testemunho e de terem pregado a palavra do Senhor, Pedro e João voltaram para Jerusalém. No caminho eles espalhavam o evangelho em muitos povoados da Samaria.
26 Nãaŋmɩn malaka 'yɛr kʊ a Filip, “Ir suu de a sɔr 'lɔ na yi a mɔgɔ̃ɔ pɔ tu a Jerusalɛm chen a Gaja.”
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Apronte-se e vá para o Sul, pelo caminho que vai de Jerusalém até a cidade de Gaza. (Pouca gente passava por aquele caminho.)
27 Lɛ lɛ wʊ ir chiine, na wʊ tɩ tuor a Etiyopiya daba ãsʊɔ ban maal ka wʊ ab na wʊ ɩ nɩkpɛ̃ɛ kaara a Etiyopiya nãpɔɔ ban bʊɔlɔ Kandasɩ libie. Jerusalɛm lɛ wʊ chen tɩ puor,
27 — ausente —
28 na wʊ lɩɛb kulo jãnɛ a wʊ wii torko pɔ na wʊ kara a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrɛ Isaiya gãn.
28 — ausente —
29 Ka a Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr a Filip, “Chen tɩ gbʊr a torko par.”
29 Então o Espírito Santo disse a Filipe: — Chegue perto dessa carruagem e acompanhe-a.
30 A Filip jo chen a be a torko par na wʊ wõ a daba na kara a Isaiya gãn a wʊ sʊʊr wʊ, “Fʊ bɔ̃ɔ naa lɛ par fʊn kara ɔ?”
30 Filipe correu para perto da carruagem e ouviu o funcionário lendo o livro do profeta Isaías. Aí perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 Ka a daba 'yɛr, “Ŋmɩnɛ ɩn ɩrɛ wa bɔ̃ɔ a par, ka nɩrɛ baa wiil ma ɛ?” Tɩ na wʊ bʊɔl a Filip ka wʊ do jãnɛ a torko pɔ.
31 — Como posso entender se ninguém me explica? — respondeu o funcionário. Então convidou Filipe para subir e sentar-se com ele na carruagem.
32 A anyãna lɛ a da-abbaa 'lɔ̃nɔ̃ dɔ̃ɔ kara a Nãaŋmɩn gãn pɔ, “Ba nyɔɔ wʊn chiine fɩka pɛr na tɩ kʊ, Wʊ ɩn jaa gbul fɩka pele ban põnõ a kɔɔl na waa haa nɛɛ ɛ.
32 A parte das Escrituras Sagradas que o funcionário estava lendo era esta: “Ele era como um cordeiro que é levado para ser morto; era como uma ovelha que fica muda quando cortam a sua lã. Ele não disse nada.
33 Wʊ siir a wʊ mãɛ a lɛ ban ba tɔɔr a wʊ 'yɛr kaa tor ɛ. An lɛ na tʊ̃ɔ 'yɛr a wʊ bal nɩbɛ 'yɛr? A wʊ nyɛvʊr ba tal tɛɛr a ka a wɛr pɔ ɛ.” (Isaiya 53:7, 8)
33 Foi humilhado, e foram injustos com ele. Ninguém poderá falar a respeito de descendentes dele, já que a sua vida na terra chegou ao fim.”
34 Ka a da-abbaa nyã sʊɔr a Filip, “Yãayãabɩlɛ, 'yɛr kʊ ma, an 'yɛr lɛ a Nãaŋmɩn 'yɛ'yɛrɛ nyã 'yɛrɛ? Wʊ mãɛ 'yɛr lɛ wʊ 'yɛrɛ bɩɩ nɩrɛ kɔ̃ɔ 'yɛr lɛ wʊ 'yɛrɛ?”
34 O funcionário perguntou a Filipe: — Por favor, me explique uma coisa! De quem é que o profeta está falando isso? É dele mesmo ou de outro?
35 A Filip pãa piel na wʊ de a Nãaŋmɩn gãn 'yɛr nyãna man a Yesu 'yɛr nʊ̃ɔ kʊ wʊ.
35 Então, começando com aquela parte das Escrituras, Filipe anunciou ao funcionário a boa notícia a respeito de Jesus.
36 Ban 'mataa chiine tɩ ta kʊ̃ɔ kɔ̃ɔ par a sɔr pɔ, ka a da-abbaa 'lɔ 'yɛr, “Nyɛ kʊ̃ɔ, bãa lɛ so ka fʊ kʊ̃ so ma a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ ɛ?”
36 Enquanto estavam viajando, chegaram a um lugar onde havia água. Então o funcionário disse: — Veja! Aqui tem água. Será que eu não posso ser batizado?
37 — ausente —
37 [Filipe respondeu: — Se o senhor crê de todo o coração, é claro que pode. E o funcionário disse: — Sim, eu creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Tɩ na wʊ tɔɔ a torko a wʊ ara, ka a 'lɔ nɩ a Filip 'mataa kpɛ a kʊ̃ɔ pɔ, ka a Filip so wʊ a Nãaŋmɩn kʊ̃ɔ.
38 Ele mandou parar a carruagem, os dois entraram na água, e Filipe o batizou ali.
39 Ban wa yi a kʊ̃ɔ pɔ, Nãaŋmɩn Sɩɛ wa jaa naa a Filip chiin ka a da-abbaa 'lɔ ba lɛ nyɛ wʊ go ɛ. Tɩ de wʊ sɔr chɩlɛ kulo.
39 Quando eles estavam saindo da água, o Espírito do Senhor levou Filipe embora. O funcionário não viu mais Filipe, porém continuou a sua viagem, cheio de alegria.
40 Tɩchɛ ka a Filip tɩ yi naa Ajotusɩ na wʊ 'yɛrɛ a Nãaŋmɩn 'yɛr a tẽn ala a jaa tɩ tãn Sisariya.
40 De repente, Filipe se encontrou na cidade de Azoto e seguiu viagem, anunciando o evangelho por todas as cidades até chegar a Cesareia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.