Atos 5

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ka a daba ãsʊɔ na be be di Ananias ka a wʊ pɔɔ mɩ di Safira. Ba mɩ den a ba pobile da.
1 Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno
2 Wʊ ir naa libie amɩne bin ka a pɔɔ bɔ̃ɔn, tɩchɛ na wʊ chiin a ŋmaa tɩ bin a nɩtʊ̃nsɩ sɛ̃.
2 e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.
3 Ka a Pita sʊʊr a Ananias, “Bo lɛ so ka a Satan sɛɛ fʊ a nyãa a fʊ ŋmaa jir kara yɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn Sɩɛ, na fʊ ir a libie amɩne a lɛ fʊn da a puo bin?
3 Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?
4 A ba ɩ fʊ̃ʊ lɛ so na fʊ de da ɛ? Fʊn wa da baar a ba ɩ fʊ̃ʊ lɛ so a libie ɛ? Bo lɛ ɩ a fʊ tɩɛr a fʊ maal a nɩtɔ̃? Nɩrɛ ba lɛ fʊ ŋmaa a jir nyã 'yɔ̃ɔ ɛ, tɩchɛ Nãaŋmɩn lɛ.”
4 Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!
5 Ananias na wõ a nɩtɔ̃nɔ̃ na wʊ lo kpi a jie. Ka a dãbãɛ kpɛ a bala jaa na wõ naa.
5 Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.
6 Ka a pɔlbil ir a ba pɔ 'mɔɔ a kũu lũ tuo yin tɩ ũu.
6 Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.
7 An wa kor bãlãa ka a wʊ pɔɔ mɩ wa bʊ̃n dɔɔl ba bɔ̃ɔ a lɛ na ɩ ɛ,
7 A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.
8 ka a Pita sʊʊr a pɔɔ, “A libie a jaa lɛ a anyãna a fʊ̃ʊ nɩ a Ananias na da a puo nyɛ ɔ? 'Yɛr kʊ ma.” A wʊ 'yɛr, “Ɔ̃ɔ, lɛ lɛ.”
8 Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.
9 A Pita 'yɛr kʊ wʊ, “Ŋmɩnɛ lɛ a ɩ a yɩ guor taa ɩka yɩ bɛɛr a sɩ Soro Sɩɛ kaa? Nyɛ a nɩbɛ bala a dɔ̃dɔr nɛɛ bala lɛ tuo a fʊ sɩrɛ yin tɩ ũu, ba mɩn tuo fʊn yin.”
9 Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.
10 Ajienaa ka a ɩ wʊ mɩ lon kpi be a Pita niem. A pɔlbil bala na ben wa kpɛ nyɛ ka a ɩ wʊ kpi naa, ka ba tuo wʊ yin tɩ ũu lan a sɩrɛ.
10 No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.
11 Ka a dãbãɛ kpɛ a pupuorbiir ba jaa nɩ nɩrɛ jaa na wõ naa.
11 E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.
12 A nɩtʊ̃nsɩ tʊ̃n nɛ'maa tʊ̃ yɔɔ a nɩbɛ sɔ̃ɔ. Ka a bala na sɔɔ de, ba jaa tara na nɛbʊ̃'yen ma lɔ̃ɔ taa a be a Solomon Bɛchaar pɔ.
12 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .
13 Nɩrɛ jaa kpire ba naa, tɩ ãsʊɔ jaa maa 'la lɔ̃ɔn ba ɛ.
13 Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.
14 Tɩchɛ nɩyɔɔ jaa chɛnɛ na waara, ka dɔɔr nɩ pɔbɔ na sɔɔ de a sɩ Soro pʊɔrɔ 'yɔ̃ɔnɔ̃.
14 Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.
15 A lɛ vɛ̃ naa ka a nɩbɛ yin a ba baalsɩ tɩ gaal ba a gador ju nɩ a sɔ̃n pɔ a sɔr kõkoor chɛlɛ nɩ a Pita, ɩka 'lɔ wa tala a wʊ gãagiel wʊ pɔɔ ba.
15 Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Nɩyɔɔ yin a tẽbil ala na jilʊ̃ a Jerusalɛm waan a ba baalsɩ wa lɔ̃ɔn 'matãan a bala a sɩdɛbɛ na tara, ka ba jaa sa.
16 Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.
17 Ka a nyuur kpɛ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ nɩ a wʊ taaba bala na pʊɔ a Saduseemɩne gbul pɔ.
17 Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.
18 A ba nyɔɔr a nɩtʊ̃nsɩ 'yɔ̃ɔ pɔɔfʊ die pɔ bar.
18 Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.
19 Tɩchɛ a tãsɔɔ a sɩ Soro tʊ̃ naa a wʊ malaka ka wʊ wa yuo a pɔɔfʊ die pãn na wʊ tɔɔ ba yin
19 Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:
20 tɩ 'yɛr, “Yɩ chen a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ na yɩ tɩ 'yɛr a nyɛvʊr paalaa nyã 'yɛr kʊ a nɩbɛ.”
20 — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.
21 A wɛr na wa chaar ba kpɛ̃n be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ, nɩtãa lɛ a malaka na 'yɛr ba tɩ piel wile a nɩbɛ. A Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ nɩ a wʊ taaba mɩ wa lɔ̃ɔn taa na ba bʊɔl a Juu nɩbɛ nɩdierbe ba jaa lɔ̃ɔ taa na ba na guor a 'yɛr, na ba pãa tʊ̃ ɩka ba chen a pɔɔfʊ die pɔ tɩ yuo a nɩtʊ̃nsɩ waan.
21 Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do
22 Tɩchɛ ban wa tɩ ta a pɔɔfʊ die pɔ baa nyɛ nɩrɛ jaa ɛ. A ba lɩɛb chen tɩ mana kʊrɔ ba,
22 Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido
23 “Sɩ chen tɩ nyɛ a pɔɔfʊ die dɔ̃dɔr na chɛnɛ kpal, ka a nɩrɛ 'lɔ na ara gu chɛnɛ ara a dɔ̃dɔr nɛɛ, tɩchɛ sɩn wa yuo a pãn nɩrɛ jaa ba be be a die pɔ ɛ.”
23 e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.
24 Ban wa wõ a anyãna ban man ka a Nãaŋmɩn puorfʊ yir guguro nɩkpɛ̃ɛ nɩ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nãmɩne ka a ɩ ba chĩcham, a ba baala baa bɔ̃ɔ lɛn na ɩ ɛ.
24 Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.
25 Ka a nɩrɛ ãsʊɔ wa 'yɛr kʊ ba, “Yɩ nyɛ a nɩbɛ bala yɩn nyɔɔr pɔɔ, ba ben be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ wile a nɩbɛ.”
25 Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!
26 Ka a Nãaŋmɩn puorfʊ yir guguro nɩkpɛ̃ɛ tara a wʊ tʊ̃tʊ̃nbɔ chiin tɩ tara a nɩtʊ̃nsɩ jaa jom waan. Baa tɩ fɩr ba ɛ, bojũu ba joro na dãbãɛ ɩka a nɩbɛ na lɔb ban nɩ kʊsɩbɛ.
26 Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.
27 Ban wa waan ba, ba vɛ̃n ka ba ara a nɩbɛrɛ niem, ka a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ na sʊʊr ba 'yɛr,
27 Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:
28 “Saa kpãkpãan yɩ jaa 'yɛr ɩka, yɩ taa lɛ ɩrɛ wa pʊrɔ a yuor nyãna wile nɩ nɩrɛ jaa go ɛ? Tɩchɛ a yɩ chɛnɛ tɔr tɩ sɛɛ a Jerusalɛm nɩ a yɩ wiilfʊ nyãna, na yɩ bʊɔrɔ ɩka yɩ de a daba nyãna jãɩ yele dɔɔl sɩ.”
28 — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!
29 Ka a Pita nɩ a nɩtʊ̃nsɩ bala na chɛ 'yɛr, “Sɩn tun Nãaŋmɩn nɛɛ gar nɩsaal.
29 Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.
30 A sɩ sãakpãmɩne Nãaŋmɩn lɛ sãɩ a Yesu a kũu pɔ, a 'lɔ yɩn yɔɔl a daa ju ka wʊ kpi.
30 Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.
31 Nãaŋmɩn 'mɔɔ wʊn don bin be a wʊ nũsʊ̃ɔ jie, ka wʊ ɩ Nãa nɩ Fafaara ɩka wʊ kʊ a Isɩral nɩbɛ sɔr ka ba lɩɛb ba tɩɛr, na ba nyɛ vɛ̃ kʊfʊ.
31 E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.
32 Sɩn lɛ ɩ a anyãna dãasɩɛ dẽme nɩ a Nãaŋmɩn Sɩɛ 'lɔ wʊn de kʊ a bala na tu a wʊ nɛɛ.”
32 Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.
33 Ban wa wõ a anyãna, ba suur ir naa ka ba bʊɔrɔ a ba kʊfʊ.
33 Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.
34 Tɩchɛ ka a Farasee ãsʊɔ ban bʊɔlɔ Gamaliel na ɩ a Mosesɩ Nɛɛ wiwile, nɩrɛ jaa 'yɔ̃ɔnɔ̃ wʊ naa, ka wʊ ir ara a nɩdierbe pɔ tɩ 'yɛr ɩka, ba vɛ̃ ka a dɔɔr bala yi yõo bãlãa.
34 Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.
35 Tɩ na wʊ pãa 'yɛr kʊ ba, “Isɩral dɔɔr, yɩ bɔ̃ɔnɔ̃ sʊ̃ a lɛ yɩn bʊɔrɔ ɩka yɩ maal a nɩbɛ banyãna.
35 Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.
36 Sɔ̃ɔ kɔ̃ɔ lɛ a Tiudasɩ dɔ̃ɔ ir 'yɛr gãdaa 'yɛr ɩka nɩkpɛ̃ɛ lɛ wʊ ɩ ka a dɔɔr kɔɔr anaar (400) ir turo wʊ. Ba kʊ wʊ naa ka a nɩbɛ bala yɛ̃yɛl ka a jaa ɩ pɔrɔ.
36 Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.
37 Ala puor lɛ ka a Judas na yi a Galilee a nɩbɛ sɔrfʊ yuon ir nɩyɔɔ ka ba turo wʊ. Ba mɩ kʊ wʊ naa ka a bala jaa na turo wʊ mɩ bũbur.
37 Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.
38 A lɛ jũu, maa na 'yɛr yɩ naa ɩka yɩ ir nũu, tɩchɛ a nɩbɛ ba nyã bar. Yɩ bar ba a ba chiine. Ala ɩ a lɛ ban maala ɩn nɩrɛ lɛ bin an ɩn pɔrɔ.
38 Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.
39 Tɩchɛ ala ɩ Nãaŋmɩn sɛ̃ lɛ a yi, yaa be jaa na wa tʊ̃ɔ ŋmaa a nɩbɛ banyãna sɔr ɛ, yɩn wa bɔ̃ɔn naa ka a ɩ Nãaŋmɩn mãɛ lɛ yɩ jɛɛrɛ nɩ.”
39 Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.
40 A nɩbɛrɛ tu naa a lɛ a Gamaliel na 'yɛr, tɩ na ba bʊɔl a nɩtʊ̃nsɩ fɔb ba tɩ kpãkpãan ba ɩka ba taa lɛ ɩrɛ wa 'yɛrɛ 'yɛr pʊrɔ nɩ a Yesu yuor go ɛ, tɩ bar ba a ba chen.
40 Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.
41 A nɩtʊ̃nsɩ na wa yi a nɩbɛrɛ banyãna niem, ba chɩlɛ naa, bojũu ba sɛɛn naa a dɔɔyɛ nɩ a vã difʊ a Yesu yuor jũu.
41 Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.
42 Bɩbir jaa lɛ ba ma be a be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ wile a nɩbɛ na ba mɩ yʊɔrɔ a yie ba gala ɛ, na ba wile a nɩbɛ tɩ 'yɛrɛ a 'yɛr nʊ̃ɔ ɩka a Yesu lɛ ɩ a Nɩ-iraa.
42 E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.