Atos 5
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs ACF
1 Ka a daba ãsʊɔ na be be di Ananias ka a wʊ pɔɔ mɩ di Safira. Ba mɩ den a ba pobile da.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Wʊ ir naa libie amɩne bin ka a pɔɔ bɔ̃ɔn, tɩchɛ na wʊ chiin a ŋmaa tɩ bin a nɩtʊ̃nsɩ sɛ̃.
2 E reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e, levando uma parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Ka a Pita sʊʊr a Ananias, “Bo lɛ so ka a Satan sɛɛ fʊ a nyãa a fʊ ŋmaa jir kara yɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn Sɩɛ, na fʊ ir a libie amɩne a lɛ fʊn da a puo bin?
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, e retivesses parte do preço da herdade?
4 A ba ɩ fʊ̃ʊ lɛ so na fʊ de da ɛ? Fʊn wa da baar a ba ɩ fʊ̃ʊ lɛ so a libie ɛ? Bo lɛ ɩ a fʊ tɩɛr a fʊ maal a nɩtɔ̃? Nɩrɛ ba lɛ fʊ ŋmaa a jir nyã 'yɔ̃ɔ ɛ, tɩchɛ Nãaŋmɩn lɛ.”
4 Guardando-a não ficava para ti? E, vendida, não estava em teu poder? Por que formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Ananias na wõ a nɩtɔ̃nɔ̃ na wʊ lo kpi a jie. Ka a dãbãɛ kpɛ a bala jaa na wõ naa.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E um grande temor veio sobre todos os que isto ouviram.
6 Ka a pɔlbil ir a ba pɔ 'mɔɔ a kũu lũ tuo yin tɩ ũu.
6 E, levantando-se os moços, cobriram o morto e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 An wa kor bãlãa ka a wʊ pɔɔ mɩ wa bʊ̃n dɔɔl ba bɔ̃ɔ a lɛ na ɩ ɛ,
7 E, passando um espaço quase de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 ka a Pita sʊʊr a pɔɔ, “A libie a jaa lɛ a anyãna a fʊ̃ʊ nɩ a Ananias na da a puo nyɛ ɔ? 'Yɛr kʊ ma.” A wʊ 'yɛr, “Ɔ̃ɔ, lɛ lɛ.”
8 E disse-lhe Pedro: Dize-me, vendestes por tanto aquela herdade? E ela disse: Sim, por tanto.
9 A Pita 'yɛr kʊ wʊ, “Ŋmɩnɛ lɛ a ɩ a yɩ guor taa ɩka yɩ bɛɛr a sɩ Soro Sɩɛ kaa? Nyɛ a nɩbɛ bala a dɔ̃dɔr nɛɛ bala lɛ tuo a fʊ sɩrɛ yin tɩ ũu, ba mɩn tuo fʊn yin.”
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que entre vós vos concertastes para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e também te levarão a ti.
10 Ajienaa ka a ɩ wʊ mɩ lon kpi be a Pita niem. A pɔlbil bala na ben wa kpɛ nyɛ ka a ɩ wʊ kpi naa, ka ba tuo wʊ yin tɩ ũu lan a sɩrɛ.
10 E logo caiu aos seus pés, e expirou. E, entrando os moços, acharam-na morta, e a sepultaram junto de seu marido.
11 Ka a dãbãɛ kpɛ a pupuorbiir ba jaa nɩ nɩrɛ jaa na wõ naa.
11 E houve um grande temor em toda a igreja, e em todos os que ouviram estas coisas.
12 A nɩtʊ̃nsɩ tʊ̃n nɛ'maa tʊ̃ yɔɔ a nɩbɛ sɔ̃ɔ. Ka a bala na sɔɔ de, ba jaa tara na nɛbʊ̃'yen ma lɔ̃ɔ taa a be a Solomon Bɛchaar pɔ.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos unanimemente no alpendre de Salomão.
13 Nɩrɛ jaa kpire ba naa, tɩ ãsʊɔ jaa maa 'la lɔ̃ɔn ba ɛ.
13 Dos outros, porém, ninguém ousava ajuntar-se a eles; mas o povo tinha-os em grande estima.
14 Tɩchɛ nɩyɔɔ jaa chɛnɛ na waara, ka dɔɔr nɩ pɔbɔ na sɔɔ de a sɩ Soro pʊɔrɔ 'yɔ̃ɔnɔ̃.
14 E a multidão dos que criam no Senhor, tanto homens como mulheres, crescia cada vez mais.
15 A lɛ vɛ̃ naa ka a nɩbɛ yin a ba baalsɩ tɩ gaal ba a gador ju nɩ a sɔ̃n pɔ a sɔr kõkoor chɛlɛ nɩ a Pita, ɩka 'lɔ wa tala a wʊ gãagiel wʊ pɔɔ ba.
15 De sorte que transportavam os enfermos para as ruas, e os punham em leitos e em camilhas para que ao menos a sombra de Pedro, quando este passasse, cobrisse alguns deles.
16 Nɩyɔɔ yin a tẽbil ala na jilʊ̃ a Jerusalɛm waan a ba baalsɩ wa lɔ̃ɔn 'matãan a bala a sɩdɛbɛ na tara, ka ba jaa sa.
16 E até das cidades circunvizinhas concorria muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos; os quais eram todos curados.
17 Ka a nyuur kpɛ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ nɩ a wʊ taaba bala na pʊɔ a Saduseemɩne gbul pɔ.
17 E, levantando-se o sumo sacerdote, e todos os que estavam com ele (e eram eles da seita dos saduceus), encheram-se de inveja,
18 A ba nyɔɔr a nɩtʊ̃nsɩ 'yɔ̃ɔ pɔɔfʊ die pɔ bar.
18 E lançaram mão dos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Tɩchɛ a tãsɔɔ a sɩ Soro tʊ̃ naa a wʊ malaka ka wʊ wa yuo a pɔɔfʊ die pãn na wʊ tɔɔ ba yin
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, tirando-os para fora, disse:
20 tɩ 'yɛr, “Yɩ chen a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ na yɩ tɩ 'yɛr a nyɛvʊr paalaa nyã 'yɛr kʊ a nɩbɛ.”
20 Ide e apresentai-vos no templo, e dizei ao povo todas as palavras desta vida.
21 A wɛr na wa chaar ba kpɛ̃n be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ, nɩtãa lɛ a malaka na 'yɛr ba tɩ piel wile a nɩbɛ. A Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ nɩ a wʊ taaba mɩ wa lɔ̃ɔn taa na ba bʊɔl a Juu nɩbɛ nɩdierbe ba jaa lɔ̃ɔ taa na ba na guor a 'yɛr, na ba pãa tʊ̃ ɩka ba chen a pɔɔfʊ die pɔ tɩ yuo a nɩtʊ̃nsɩ waan.
21 E, ouvindo eles isto, entraram de manhã cedo no templo, e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o conselho, e a todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram ao cárcere, para que de lá os trouxessem.
22 Tɩchɛ ban wa tɩ ta a pɔɔfʊ die pɔ baa nyɛ nɩrɛ jaa ɛ. A ba lɩɛb chen tɩ mana kʊrɔ ba,
22 Mas, tendo lá ido os servidores, não os acharam na prisão e, voltando, lho anunciaram,
23 “Sɩ chen tɩ nyɛ a pɔɔfʊ die dɔ̃dɔr na chɛnɛ kpal, ka a nɩrɛ 'lɔ na ara gu chɛnɛ ara a dɔ̃dɔr nɛɛ, tɩchɛ sɩn wa yuo a pãn nɩrɛ jaa ba be be a die pɔ ɛ.”
23 Dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado, com toda a segurança, e os guardas, que estavam fora, diante das portas; mas, quando abrimos, ninguém achamos dentro.
24 Ban wa wõ a anyãna ban man ka a Nãaŋmɩn puorfʊ yir guguro nɩkpɛ̃ɛ nɩ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nãmɩne ka a ɩ ba chĩcham, a ba baala baa bɔ̃ɔ lɛn na ɩ ɛ.
24 Então o sumo sacerdote, o capitão do templo e os chefes dos sacerdotes, ouvindo estas palavras, estavam perplexos acerca deles e do que viria a ser aquilo.
25 Ka a nɩrɛ ãsʊɔ wa 'yɛr kʊ ba, “Yɩ nyɛ a nɩbɛ bala yɩn nyɔɔr pɔɔ, ba ben be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ wile a nɩbɛ.”
25 E, chegando um, anunciou-lhes, dizendo: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo e ensinam ao povo.
26 Ka a Nãaŋmɩn puorfʊ yir guguro nɩkpɛ̃ɛ tara a wʊ tʊ̃tʊ̃nbɔ chiin tɩ tara a nɩtʊ̃nsɩ jaa jom waan. Baa tɩ fɩr ba ɛ, bojũu ba joro na dãbãɛ ɩka a nɩbɛ na lɔb ban nɩ kʊsɩbɛ.
26 Então foi o capitão com os servidores, e os trouxe, não com violência (porque temiam ser apedrejados pelo povo).
27 Ban wa waan ba, ba vɛ̃n ka ba ara a nɩbɛrɛ niem, ka a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ na sʊʊr ba 'yɛr,
27 E, trazendo-os, os apresentaram ao conselho. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 “Saa kpãkpãan yɩ jaa 'yɛr ɩka, yɩ taa lɛ ɩrɛ wa pʊrɔ a yuor nyãna wile nɩ nɩrɛ jaa go ɛ? Tɩchɛ a yɩ chɛnɛ tɔr tɩ sɛɛ a Jerusalɛm nɩ a yɩ wiilfʊ nyãna, na yɩ bʊɔrɔ ɩka yɩ de a daba nyãna jãɩ yele dɔɔl sɩ.”
28 Dizendo: Não vos admoestamos nós expressamente que não ensinásseis nesse nome? E eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina, e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Ka a Pita nɩ a nɩtʊ̃nsɩ bala na chɛ 'yɛr, “Sɩn tun Nãaŋmɩn nɛɛ gar nɩsaal.
29 Porém, respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Mais importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 A sɩ sãakpãmɩne Nãaŋmɩn lɛ sãɩ a Yesu a kũu pɔ, a 'lɔ yɩn yɔɔl a daa ju ka wʊ kpi.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro.
31 Nãaŋmɩn 'mɔɔ wʊn don bin be a wʊ nũsʊ̃ɔ jie, ka wʊ ɩ Nãa nɩ Fafaara ɩka wʊ kʊ a Isɩral nɩbɛ sɔr ka ba lɩɛb ba tɩɛr, na ba nyɛ vɛ̃ kʊfʊ.
31 Deus com a sua destra o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Sɩn lɛ ɩ a anyãna dãasɩɛ dẽme nɩ a Nãaŋmɩn Sɩɛ 'lɔ wʊn de kʊ a bala na tu a wʊ nɛɛ.”
32 E nós somos testemunhas acerca destas palavras, nós e também o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Ban wa wõ a anyãna, ba suur ir naa ka ba bʊɔrɔ a ba kʊfʊ.
33 E, ouvindo eles isto, se enfureciam, e deliberaram matá-los.
34 Tɩchɛ ka a Farasee ãsʊɔ ban bʊɔlɔ Gamaliel na ɩ a Mosesɩ Nɛɛ wiwile, nɩrɛ jaa 'yɔ̃ɔnɔ̃ wʊ naa, ka wʊ ir ara a nɩdierbe pɔ tɩ 'yɛr ɩka, ba vɛ̃ ka a dɔɔr bala yi yõo bãlãa.
34 Mas, levantando-se no conselho um certo fariseu, chamado Gamaliel, doutor da lei, venerado por todo o povo, mandou que por um pouco levassem para fora os apóstolos;
35 Tɩ na wʊ pãa 'yɛr kʊ ba, “Isɩral dɔɔr, yɩ bɔ̃ɔnɔ̃ sʊ̃ a lɛ yɩn bʊɔrɔ ɩka yɩ maal a nɩbɛ banyãna.
35 E disse-lhes: Homens israelitas, acautelai-vos a respeito do que haveis de fazer a estes homens,
36 Sɔ̃ɔ kɔ̃ɔ lɛ a Tiudasɩ dɔ̃ɔ ir 'yɛr gãdaa 'yɛr ɩka nɩkpɛ̃ɛ lɛ wʊ ɩ ka a dɔɔr kɔɔr anaar (400) ir turo wʊ. Ba kʊ wʊ naa ka a nɩbɛ bala yɛ̃yɛl ka a jaa ɩ pɔrɔ.
36 Porque antes destes dias levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; a este se ajuntou o número de uns quatrocentos homens; o qual foi morto, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Ala puor lɛ ka a Judas na yi a Galilee a nɩbɛ sɔrfʊ yuon ir nɩyɔɔ ka ba turo wʊ. Ba mɩ kʊ wʊ naa ka a bala jaa na turo wʊ mɩ bũbur.
37 Depois deste levantou-se Judas, o galileu, nos dias do alistamento, e levou muito povo após si; mas também este pereceu, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos.
38 A lɛ jũu, maa na 'yɛr yɩ naa ɩka yɩ ir nũu, tɩchɛ a nɩbɛ ba nyã bar. Yɩ bar ba a ba chiine. Ala ɩ a lɛ ban maala ɩn nɩrɛ lɛ bin an ɩn pɔrɔ.
38 E agora digo-vos: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque, se este conselho ou esta obra é de homens, se desfará,
39 Tɩchɛ ala ɩ Nãaŋmɩn sɛ̃ lɛ a yi, yaa be jaa na wa tʊ̃ɔ ŋmaa a nɩbɛ banyãna sɔr ɛ, yɩn wa bɔ̃ɔn naa ka a ɩ Nãaŋmɩn mãɛ lɛ yɩ jɛɛrɛ nɩ.”
39 Mas, se é de Deus, não podereis desfazê-la; para que não aconteça serdes também achados combatendo contra Deus.
40 A nɩbɛrɛ tu naa a lɛ a Gamaliel na 'yɛr, tɩ na ba bʊɔl a nɩtʊ̃nsɩ fɔb ba tɩ kpãkpãan ba ɩka ba taa lɛ ɩrɛ wa 'yɛrɛ 'yɛr pʊrɔ nɩ a Yesu yuor go ɛ, tɩ bar ba a ba chen.
40 E concordaram com ele. E, chamando os apóstolos, e tendo-os açoitado, mandaram que não falassem no nome de Jesus, e os deixaram ir.
41 A nɩtʊ̃nsɩ na wa yi a nɩbɛrɛ banyãna niem, ba chɩlɛ naa, bojũu ba sɛɛn naa a dɔɔyɛ nɩ a vã difʊ a Yesu yuor jũu.
41 Retiraram-se, pois, da presença do conselho, regozijando-se de terem sido julgados dignos de padecer afronta pelo nome de Jesus.
42 Bɩbir jaa lɛ ba ma be a be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ wile a nɩbɛ na ba mɩ yʊɔrɔ a yie ba gala ɛ, na ba wile a nɩbɛ tɩ 'yɛrɛ a 'yɛr nʊ̃ɔ ɩka a Yesu lɛ ɩ a Nɩ-iraa.
42 E todos os dias, no templo e nas casas, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.