Atos 5
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NAA
1 Ka a daba ãsʊɔ na be be di Ananias ka a wʊ pɔɔ mɩ di Safira. Ba mɩ den a ba pobile da.
1 Entretanto, certo homem chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Wʊ ir naa libie amɩne bin ka a pɔɔ bɔ̃ɔn, tɩchɛ na wʊ chiin a ŋmaa tɩ bin a nɩtʊ̃nsɩ sɛ̃.
2 mas reteve uma parte do dinheiro. E Safira estava ciente disso. Levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Ka a Pita sʊʊr a Ananias, “Bo lɛ so ka a Satan sɛɛ fʊ a nyãa a fʊ ŋmaa jir kara yɔ̃ɔ a Nãaŋmɩn Sɩɛ, na fʊ ir a libie amɩne a lɛ fʊn da a puo bin?
3 Então Pedro disse: — Ananias, por que você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, para que você mentisse ao Espírito Santo, retendo parte do valor do campo?
4 A ba ɩ fʊ̃ʊ lɛ so na fʊ de da ɛ? Fʊn wa da baar a ba ɩ fʊ̃ʊ lɛ so a libie ɛ? Bo lɛ ɩ a fʊ tɩɛr a fʊ maal a nɩtɔ̃? Nɩrɛ ba lɛ fʊ ŋmaa a jir nyã 'yɔ̃ɔ ɛ, tɩchɛ Nãaŋmɩn lɛ.”
4 Não é verdade que, conservando a propriedade, seria sua? E, depois de vendida, o dinheiro não estaria em seu poder? Por que você decidiu fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para os homens, mas para Deus.
5 Ananias na wõ a nɩtɔ̃nɔ̃ na wʊ lo kpi a jie. Ka a dãbãɛ kpɛ a bala jaa na wõ naa.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu morto. E sobreveio grande temor a todos os que souberam do que tinha acontecido.
6 Ka a pɔlbil ir a ba pɔ 'mɔɔ a kũu lũ tuo yin tɩ ũu.
6 Levantando-se os moços, cobriram o corpo de Ananias e, levando-o para fora, o sepultaram.
7 An wa kor bãlãa ka a wʊ pɔɔ mɩ wa bʊ̃n dɔɔl ba bɔ̃ɔ a lɛ na ɩ ɛ,
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, sem saber o que tinha acontecido.
8 ka a Pita sʊʊr a pɔɔ, “A libie a jaa lɛ a anyãna a fʊ̃ʊ nɩ a Ananias na da a puo nyɛ ɔ? 'Yɛr kʊ ma.” A wʊ 'yɛr, “Ɔ̃ɔ, lɛ lɛ.”
8 Então Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou: — Diga-me: foi por este valor que vocês venderam aquela terra? Ela respondeu: — Sim, foi por esse valor.
9 A Pita 'yɛr kʊ wʊ, “Ŋmɩnɛ lɛ a ɩ a yɩ guor taa ɩka yɩ bɛɛr a sɩ Soro Sɩɛ kaa? Nyɛ a nɩbɛ bala a dɔ̃dɔr nɛɛ bala lɛ tuo a fʊ sɩrɛ yin tɩ ũu, ba mɩn tuo fʊn yin.”
9 Então Pedro disse: — Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o seu marido, e eles levarão você também.
10 Ajienaa ka a ɩ wʊ mɩ lon kpi be a Pita niem. A pɔlbil bala na ben wa kpɛ nyɛ ka a ɩ wʊ kpi naa, ka ba tuo wʊ yin tɩ ũu lan a sɩrɛ.
10 No mesmo instante, ela caiu aos pés de Pedro e morreu. Entrando os moços, viram que ela estava morta e, levando-a, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Ka a dãbãɛ kpɛ a pupuorbiir ba jaa nɩ nɩrɛ jaa na wõ naa.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos aqueles que ouviram falar destes acontecimentos.
12 A nɩtʊ̃nsɩ tʊ̃n nɛ'maa tʊ̃ yɔɔ a nɩbɛ sɔ̃ɔ. Ka a bala na sɔɔ de, ba jaa tara na nɛbʊ̃'yen ma lɔ̃ɔ taa a be a Solomon Bɛchaar pɔ.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E todos costumavam se reunir, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Nɩrɛ jaa kpire ba naa, tɩ ãsʊɔ jaa maa 'la lɔ̃ɔn ba ɛ.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava juntar-se a eles; porém o povo tinha grande admiração por eles.
14 Tɩchɛ nɩyɔɔ jaa chɛnɛ na waara, ka dɔɔr nɩ pɔbɔ na sɔɔ de a sɩ Soro pʊɔrɔ 'yɔ̃ɔnɔ̃.
14 E aumentava sempre mais o número de crentes no Senhor, uma multidão de homens e mulheres,
15 A lɛ vɛ̃ naa ka a nɩbɛ yin a ba baalsɩ tɩ gaal ba a gador ju nɩ a sɔ̃n pɔ a sɔr kõkoor chɛlɛ nɩ a Pita, ɩka 'lɔ wa tala a wʊ gãagiel wʊ pɔɔ ba.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse sobre alguns deles.
16 Nɩyɔɔ yin a tẽbil ala na jilʊ̃ a Jerusalɛm waan a ba baalsɩ wa lɔ̃ɔn 'matãan a bala a sɩdɛbɛ na tara, ka ba jaa sa.
16 Vinha também muita gente das cidades vizinhas de Jerusalém, levando doentes e atormentados por espíritos imundos, e todos eram curados.
17 Ka a nyuur kpɛ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ nɩ a wʊ taaba bala na pʊɔ a Saduseemɩne gbul pɔ.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, o partido dos saduceus, ficaram com muita inveja,
18 A ba nyɔɔr a nɩtʊ̃nsɩ 'yɔ̃ɔ pɔɔfʊ die pɔ bar.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Tɩchɛ a tãsɔɔ a sɩ Soro tʊ̃ naa a wʊ malaka ka wʊ wa yuo a pɔɔfʊ die pãn na wʊ tɔɔ ba yin
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, levando-os para fora, lhes disse:
20 tɩ 'yɛr, “Yɩ chen a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ na yɩ tɩ 'yɛr a nyɛvʊr paalaa nyã 'yɛr kʊ a nɩbɛ.”
20 — Vão ao templo e digam ao povo todas as palavras desta Vida.
21 A wɛr na wa chaar ba kpɛ̃n be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ, nɩtãa lɛ a malaka na 'yɛr ba tɩ piel wile a nɩbɛ. A Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ nɩ a wʊ taaba mɩ wa lɔ̃ɔn taa na ba bʊɔl a Juu nɩbɛ nɩdierbe ba jaa lɔ̃ɔ taa na ba na guor a 'yɛr, na ba pãa tʊ̃ ɩka ba chen a pɔɔfʊ die pɔ tɩ yuo a nɩtʊ̃nsɩ waan.
21 Tendo ouvido isto, logo ao amanhecer entraram no templo e ensinavam. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o Sinédrio e todo o conselho dos anciãos do povo de Israel e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Tɩchɛ ban wa tɩ ta a pɔɔfʊ die pɔ baa nyɛ nɩrɛ jaa ɛ. A ba lɩɛb chen tɩ mana kʊrɔ ba,
22 Mas, quando os guardas chegaram lá, não os encontraram no cárcere. E, voltando, relataram,
23 “Sɩ chen tɩ nyɛ a pɔɔfʊ die dɔ̃dɔr na chɛnɛ kpal, ka a nɩrɛ 'lɔ na ara gu chɛnɛ ara a dɔ̃dɔr nɛɛ, tɩchɛ sɩn wa yuo a pãn nɩrɛ jaa ba be be a die pɔ ɛ.”
23 dizendo: — Encontramos a prisão fechada com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo as portas, não encontramos ninguém dentro.
24 Ban wa wõ a anyãna ban man ka a Nãaŋmɩn puorfʊ yir guguro nɩkpɛ̃ɛ nɩ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nãmɩne ka a ɩ ba chĩcham, a ba baala baa bɔ̃ɔ lɛn na ɩ ɛ.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Ka a nɩrɛ ãsʊɔ wa 'yɛr kʊ ba, “Yɩ nyɛ a nɩbɛ bala yɩn nyɔɔr pɔɔ, ba ben be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ wile a nɩbɛ.”
25 Nesse momento, alguém chegou e lhes comunicou: — Vejam! Os homens que os senhores prenderam estão no templo ensinando o povo.
26 Ka a Nãaŋmɩn puorfʊ yir guguro nɩkpɛ̃ɛ tara a wʊ tʊ̃tʊ̃nbɔ chiin tɩ tara a nɩtʊ̃nsɩ jaa jom waan. Baa tɩ fɩr ba ɛ, bojũu ba joro na dãbãɛ ɩka a nɩbɛ na lɔb ban nɩ kʊsɩbɛ.
26 Então o capitão e os guardas foram e os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Ban wa waan ba, ba vɛ̃n ka ba ara a nɩbɛrɛ niem, ka a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ na sʊʊr ba 'yɛr,
27 Trouxeram os apóstolos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 “Saa kpãkpãan yɩ jaa 'yɛr ɩka, yɩ taa lɛ ɩrɛ wa pʊrɔ a yuor nyãna wile nɩ nɩrɛ jaa go ɛ? Tɩchɛ a yɩ chɛnɛ tɔr tɩ sɛɛ a Jerusalɛm nɩ a yɩ wiilfʊ nyãna, na yɩ bʊɔrɔ ɩka yɩ de a daba nyãna jãɩ yele dɔɔl sɩ.”
28 dizendo: — Não é verdade que ordenamos expressamente que vocês não ensinassem nesse nome? No entanto, vocês encheram Jerusalém com a doutrina de vocês e ainda querem lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Ka a Pita nɩ a nɩtʊ̃nsɩ bala na chɛ 'yɛr, “Sɩn tun Nãaŋmɩn nɛɛ gar nɩsaal.
29 Então Pedro e os demais apóstolos afirmaram: — É mais importante obedecer a Deus do que aos homens.
30 A sɩ sãakpãmɩne Nãaŋmɩn lɛ sãɩ a Yesu a kũu pɔ, a 'lɔ yɩn yɔɔl a daa ju ka wʊ kpi.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, a quem vocês mataram, pendurando-o num madeiro.
31 Nãaŋmɩn 'mɔɔ wʊn don bin be a wʊ nũsʊ̃ɔ jie, ka wʊ ɩ Nãa nɩ Fafaara ɩka wʊ kʊ a Isɩral nɩbɛ sɔr ka ba lɩɛb ba tɩɛr, na ba nyɛ vɛ̃ kʊfʊ.
31 Deus, porém, com a sua mão direita, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Sɩn lɛ ɩ a anyãna dãasɩɛ dẽme nɩ a Nãaŋmɩn Sɩɛ 'lɔ wʊn de kʊ a bala na tu a wʊ nɛɛ.”
32 E nós somos testemunhas destes fatos — nós e o Espírito Santo, que Deus deu aos que lhe obedecem.
33 Ban wa wõ a anyãna, ba suur ir naa ka ba bʊɔrɔ a ba kʊfʊ.
33 Eles, porém, ouvindo isso, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Tɩchɛ ka a Farasee ãsʊɔ ban bʊɔlɔ Gamaliel na ɩ a Mosesɩ Nɛɛ wiwile, nɩrɛ jaa 'yɔ̃ɔnɔ̃ wʊ naa, ka wʊ ir ara a nɩdierbe pɔ tɩ 'yɛr ɩka, ba vɛ̃ ka a dɔɔr bala yi yõo bãlãa.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, mandou que os apóstolos fossem levados para fora, por um momento.
35 Tɩ na wʊ pãa 'yɛr kʊ ba, “Isɩral dɔɔr, yɩ bɔ̃ɔnɔ̃ sʊ̃ a lɛ yɩn bʊɔrɔ ɩka yɩ maal a nɩbɛ banyãna.
35 Então disse ao Sinédrio: — Israelitas, tenham cuidado com o que vão fazer a estes homens.
36 Sɔ̃ɔ kɔ̃ɔ lɛ a Tiudasɩ dɔ̃ɔ ir 'yɛr gãdaa 'yɛr ɩka nɩkpɛ̃ɛ lɛ wʊ ɩ ka a dɔɔr kɔɔr anaar (400) ir turo wʊ. Ba kʊ wʊ naa ka a nɩbɛ bala yɛ̃yɛl ka a jaa ɩ pɔrɔ.
36 Porque algum tempo atrás se levantou Teudas, dizendo ser alguém muito importante, ao qual se juntaram cerca de quatrocentos homens. Mas ele foi morto, e todos os que lhe obedeciam se dispersaram e foram reduzidos a nada.
37 Ala puor lɛ ka a Judas na yi a Galilee a nɩbɛ sɔrfʊ yuon ir nɩyɔɔ ka ba turo wʊ. Ba mɩ kʊ wʊ naa ka a bala jaa na turo wʊ mɩ bũbur.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo. Também este foi morto, e todos os que lhe obedeciam foram dispersos.
38 A lɛ jũu, maa na 'yɛr yɩ naa ɩka yɩ ir nũu, tɩchɛ a nɩbɛ ba nyã bar. Yɩ bar ba a ba chiine. Ala ɩ a lɛ ban maala ɩn nɩrɛ lɛ bin an ɩn pɔrɔ.
38 Neste caso de agora, digo a vocês: Não façam nada contra esses homens. Deixem que vão embora, porque, se este plano ou esta obra vem de homens, será destruído;
39 Tɩchɛ ala ɩ Nãaŋmɩn sɛ̃ lɛ a yi, yaa be jaa na wa tʊ̃ɔ ŋmaa a nɩbɛ banyãna sɔr ɛ, yɩn wa bɔ̃ɔn naa ka a ɩ Nãaŋmɩn mãɛ lɛ yɩ jɛɛrɛ nɩ.”
39 mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-los e correm o risco de estar lutando contra Deus. E os membros do Sinédrio concordaram com Gamaliel.
40 A nɩbɛrɛ tu naa a lɛ a Gamaliel na 'yɛr, tɩ na ba bʊɔl a nɩtʊ̃nsɩ fɔb ba tɩ kpãkpãan ba ɩka ba taa lɛ ɩrɛ wa 'yɛrɛ 'yɛr pʊrɔ nɩ a Yesu yuor go ɛ, tɩ bar ba a ba chen.
40 Então chamaram os apóstolos e os açoitaram. E, ordenando-lhes que não falassem no nome de Jesus, os soltaram.
41 A nɩtʊ̃nsɩ na wa yi a nɩbɛrɛ banyãna niem, ba chɩlɛ naa, bojũu ba sɛɛn naa a dɔɔyɛ nɩ a vã difʊ a Yesu yuor jũu.
41 E eles se retiraram do Sinédrio muito alegres por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Bɩbir jaa lɛ ba ma be a be a Nãaŋmɩn puorfʊ yir bɛchaar pɔ wile a nɩbɛ na ba mɩ yʊɔrɔ a yie ba gala ɛ, na ba wile a nɩbɛ tɩ 'yɛrɛ a 'yɛr nʊ̃ɔ ɩka a Yesu lɛ ɩ a Nɩ-iraa.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.