Atos 4
A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs VC
1 A lɛ a Pita nɩ a Jɔɔn na chɛnɛ 'yɛrɛ nɩ a nɩbɛ, a Juu nɩbɛ bɔɔrlorbo nɩ a puorfʊ yir nɩdiere 'matãan a Saduseemɩne wan a ba sɛ̃.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Ba wa nyɛn suur, bojũu ba wile naa a nɩbɛ ɩka Yesu jũu nɩrɛ jaa na ir naa kũu pɔ.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Be lɛ ba nyɔɔ a Pita nɩ a Jɔɔn na ba 'yɔ̃ɔ ba pɔɔfʊ die pɔ bar ka wɛr na chaar, bojũu mɔ̃tɔ̃ɔ mʊr baar.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Tɩchɛ a bala na wõ a lɛ a Pita na 'yɛr a Yesu 'yɛr na ba sɔɔ de na ɩn dɔɔr tur anũu (5,000).
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 A wɛr na wa chaar, a ba nɩdierbe nɩ a ba nɩbɛrɛ 'matãan a Mosesɩ nɛɛ wiwiilbe lɔ̃ɔn taa be a Jerusalɛm.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Ka Anasɩ na ɩ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ nɩ Kayafasɩ, Jɔɔn nɩ Aleksanda 'matãan a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ nɩbɛ bamɩne.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 A ba tɩ yuo a Pita nɩ a Jɔɔn waan a ba wa sʊrɔ ba, “Kpɛ̃ɔ buor nɩ yobuor lɛ yɩ de tʊ̃nɔ̃ nɩ a anyãna?”
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Ka a Pita na sɛɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr kʊ ba, “A yɩn nɩdierbe nɩ a yɩn nɩbɛrɛ,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 ala ɩ yɩ ben bʊɔl sɩ dɩna ɩka sɩ wa man a maal vɩla nyã na vɛ̃ ka a gbɛrɛ sa.
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Yɩ pãa bɔ̃ɔ ɩka yaa, a yɩn nɩ nɩrɛ jaa na be a Isɩral, ɩka a Yesu Kɩrɩsɩto nyã na yi a Najaretɩ yuor pɔ, a 'lɔ yɩn kʊ a daa ju, tɩchɛ ka a Nãaŋmɩn sãɩ wʊ a kũu pɔ, ka wʊ ɩ vʊr, lɛ sa a daba nyãna na ben ara a kana.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Wʊ ɩ naa ‘A kʊsɩr 'lɔ a yɩn mɩmɩɛrbɛ na tɔr bar, 'lɔ lɛ wa ɩ a kʊsɩr ju.’ (Yiel Gãn 118:22)
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Fafaara jaa ba lɛ be be ɛ, bojũu yuor jaa ba lɛ be ka a tẽe pɔ, na tʊ̃ɔ nɩrɛ faa ɛ.”
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Ban nyɛ a lɛ a Pita nɩ a Jɔɔn na ba joro dãbãɛ ɛ, tɩ mɩ bɔ̃ɔn ban ba jãn gãn chen tɛɛr ɛ, ka nɛ'maa ba. Ka ba tɩɛrtɔ ban dɔ̃ɔ be a Yesu sɛ̃.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Tɩchɛ ba mɩ nyɛn a daba 'lɔ na sa 'mataa ara nɩ ba, baa lɛ tara 'yɛr na 'yɛr ɛ.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Lɛ lɛ ba 'yɛr ba a ba yi chɛ̃chɛ̃ɛ, tɩ ba pãa guoro taa 'yɛrɛ,
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 “Ŋmɩnɛ lɛ sɩn ɩ a nɩbɛ banyãna? Nɩrɛ jaa na be ka a Jerusalɛm bɔ̃ɔn naa a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃ ban tʊ̃ a sɩ kʊ̃ tʊ̃ɔ chiir ɛ.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Tɩchɛ ala ɩ sɩn pɔɔ naa a yele nyãna sɔr ka nɩrɛ kʊ̃ lɛ wõ naa ɛ, yɩ ɩ a sɩ fuu ba ka ba taa ɩrɛ wa pʊrɔ a yuor nyãna kʊrɔ nɩrɛ jaa ɛ.”
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Be lɛ ba bʊɔl ba a ba kpɛ ka ba kpãkpãan ba ɩka, ba taa ɩrɛ wa 'yɛrɛ bɩɩ wile nɩ a Yesu yuor go ɛ.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Tɩchɛ ka a Pita nɩ a Jɔɔn 'yɛr kʊ ba, “Yɩn mãɛ yɩ pɛ kaa, a sɛɛn Nãaŋmɩn sɛ̃ ka sɩn tu a yɩ nɛɛ gar a Nãaŋmɩn bɩɩ?
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Bojũu sɩn 'lɔ kʊ̃ tʊ̃ɔ bar a 'yɛr sɩn nyɛn nɩbir tɩ wõ 'yɛrfʊ ɛ.”
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Lɛ lɛ ba vuur ba tɩ bar ba a ba chen. Baa bɔ̃ɔ kpãa buor lɛ ban kpãa ba ɛ, bojũu a nɩbɛ ba jaa pɛɛrɛ naa Nãaŋmɩn a lɛ na ɩ.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Bojũu a daba nyãna na sa a nɛ'maa safʊ nyãna kor gar yuomo lɩjaayi (40).
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Ban wa bar a Pita nɩ a Jɔɔn, ba chen a ba taaba sɛ̃ tɩ man ala a jaa a bɔɔrlo nɩbɛrɛ nɩ a nɩbɛrɛ na 'yɛr kʊ ba.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 A ba taaba na wõ a nɩtɔ̃nɔ̃, ba jaa 'mantaa nɩ nɛbʊ̃'yen puor Nãaŋmɩn na ba 'yɛrɛ, “Tʊ̃ɔnɔ̃ Sʊɔ, fʊ̃ʊ lɛ maal a saaju nɩ a tẽe nɩ a man kpɛ̃ɛ nɩ bon jaa na be a pɔ.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Fʊ̃ʊ lɛ dɔ̃ɔ vɛ̃ ka a fʊ Sɩɛ haa a fʊ gbãgbaa na ɩ a sɩ sãa David nɛɛ ka wʊ 'yɛr, ‘Bo lɛ so ka a paalsɩ nyɛ suur, ka a nɩbɛ ŋmara a dɔɔl pɔrsɩ?
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 A wɛr nãmɩne tʊɔrɔ naa gbɛchile, ka a nɩbɛrɛ mɩ lɔ̃ɔ taa jɛɛrɛ nɩ a Soro nɩ a fʊ Nɩ-iraa.’ (Yiel Gãn 2:1, 2)
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 Sɩrɛ jaa lɛ a Hɛrɔd nɩ a Pontius Pilate lɔ̃ɔ taa nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, nɩ a Juu nɩbɛ a tẽe nyãna pɔ, na ba jɛb a fʊ tʊ̃tʊ̃chɛchɛ Yesu, a 'lɔ fʊn ir.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Ba maal naa a lɛ fʊn kaa ir na ɩ a fʊ pʊtɩɛr, nɩ a fʊ kpɛ̃ɔ, nɩ a fʊ bɔfʊ fʊn dɔ̃ɔ de nie chɔɔr tɩ a wa ɩ.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 “Pʊ̃pãanyã sɩ Soro, kaa lɛ ban fuu sɩ, tɩ na fʊ sʊ̃ʊ a fʊ gbãgbaar a sɩ mʊɔl a fʊ 'yɛr nɩ 'lafʊ.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Tur a fʊ nũu sãan baalsɩ, na fʊ tʊ̃ nɛ'maa tʊ̃mɔ̃ nɩ a fʊ tʊ̃tʊ̃chɛchɛ Yesu yuor.”
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Ban wa puor baar, a jie 'lɔ ban lɔ̃ɔ taa damaa. Ka ba jaa sɛɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ, na ba 'yɛrɛ a Nãaŋmɩn 'yɛr nɩ 'lafʊ.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Ka a bala na sɔɔ de, ba jaa tara na tɩɛr bʊ̃'yen nɩ nyãbʊ̃'yen. Ɩ̃sʊɔ jaa maa 'yɛr ɩka a wʊ bonsɩ ɩ naa a 'lɔ tɛɛ bon ɛ, ba ma põn bon jaa ban tara.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 A nɩtʊ̃nsɩ den kpɛ̃ɔ mana nɩ a sɩ Soro Yesu kũu pɔ irfʊ 'yɛr, ka a Nãaŋmɩn wãɛfʊ be a ba jaa sɛ̃.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Ba ãsʊɔ jaa ba dɔ̃ɔ faa bon ɛ, sɔ̃ɔ jaa lɛ a bala na tara por nɩ yie ma da na ba ma waan a libie,
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 wa bin a nɩtʊ̃nsɩ sɛ̃, ka ba ma põ ir kʊ ãsʊɔ jaa lɛ an sɛɛn wʊ.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Josefʊ na yi Sipurusɩ na wʊ ɩ a Levi bal nɩrɛ, kaa a nɩtʊ̃nsɩ bʊɔlɔ wʊ Banabasɩ. A par lɛ nɩrɛ na 'yɔ̃ɔnɔ̃ ãkpãɛn.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 Wʊ dãn a wʊ puo, na wʊ de a libie waan wa bin a nɩtʊ̃nsɩ sɛ̃.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.