Atos 4

A Nãaŋmɩn Nɛtɩr Oaalaa Gãn, Bɩrfʊɔr (BIV) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 A lɛ a Pita nɩ a Jɔɔn na chɛnɛ 'yɛrɛ nɩ a nɩbɛ, a Juu nɩbɛ bɔɔrlorbo nɩ a puorfʊ yir nɩdiere 'matãan a Saduseemɩne wan a ba sɛ̃.
1 Pedro e João ainda estavam falando ao povo quando chegaram alguns sacerdotes, o chefe da guarda do Templo e alguns saduceus .
2 Ba wa nyɛn suur, bojũu ba wile naa a nɩbɛ ɩka Yesu jũu nɩrɛ jaa na ir naa kũu pɔ.
2 Eles ficaram muito aborrecidos porque os dois apóstolos estavam ensinando ao povo que Jesus havia ressuscitado e que isso provava que os mortos vão ressuscitar.
3 Be lɛ ba nyɔɔ a Pita nɩ a Jɔɔn na ba 'yɔ̃ɔ ba pɔɔfʊ die pɔ bar ka wɛr na chaar, bojũu mɔ̃tɔ̃ɔ mʊr baar.
3 Então prenderam os dois e os puseram na cadeia para ficarem lá até o dia seguinte, pois já era muito tarde.
4 Tɩchɛ a bala na wõ a lɛ a Pita na 'yɛr a Yesu 'yɛr na ba sɔɔ de na ɩn dɔɔr tur anũu (5,000).
4 Porém muitas pessoas que ouviram a mensagem creram, e os homens que creram foram mais ou menos cinco mil.
5 A wɛr na wa chaar, a ba nɩdierbe nɩ a ba nɩbɛrɛ 'matãan a Mosesɩ nɛɛ wiwiilbe lɔ̃ɔn taa be a Jerusalɛm.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém as autoridades dos judeus, os líderes do povo e os mestres da Lei.
6 Ka Anasɩ na ɩ a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ nɩ Kayafasɩ, Jɔɔn nɩ Aleksanda 'matãan a Juu nɩbɛ bɔɔrlo nɩkpɛ̃ɛ nɩbɛ bamɩne.
6 Nessa reunião estavam também Anás, que era o Grande Sacerdote , Caifás, João, Alexandre e os outros que eram da família do Grande Sacerdote.
7 A ba tɩ yuo a Pita nɩ a Jɔɔn waan a ba wa sʊrɔ ba, “Kpɛ̃ɔ buor nɩ yobuor lɛ yɩ de tʊ̃nɔ̃ nɩ a anyãna?”
7 As autoridades puseram os apóstolos em frente deles e perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Ka a Pita na sɛɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ 'yɛr kʊ ba, “A yɩn nɩdierbe nɩ a yɩn nɩbɛrɛ,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu: — Autoridades e líderes do povo!
9 ala ɩ yɩ ben bʊɔl sɩ dɩna ɩka sɩ wa man a maal vɩla nyã na vɛ̃ ka a gbɛrɛ sa.
9 Os senhores estão nos perguntando hoje sobre o bem que foi feito a este homem e como ele foi curado.
10 Yɩ pãa bɔ̃ɔ ɩka yaa, a yɩn nɩ nɩrɛ jaa na be a Isɩral, ɩka a Yesu Kɩrɩsɩto nyã na yi a Najaretɩ yuor pɔ, a 'lɔ yɩn kʊ a daa ju, tɩchɛ ka a Nãaŋmɩn sãɩ wʊ a kũu pɔ, ka wʊ ɩ vʊr, lɛ sa a daba nyãna na ben ara a kana.
10 Pois então os senhores e todo o povo de Israel fiquem sabendo que este homem está aqui completamente curado pelo poder do nome de Jesus Cristo, de Nazaré — aquele que os senhores crucificaram e que Deus ressuscitou.
11 Wʊ ɩ naa ‘A kʊsɩr 'lɔ a yɩn mɩmɩɛrbɛ na tɔr bar, 'lɔ lɛ wa ɩ a kʊsɩr ju.’ (Yiel Gãn 118:22)
11 Jesus é aquele de quem as Escrituras Sagradas dizem: “A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram veio a ser a mais importante de todas.”
12 Fafaara jaa ba lɛ be be ɛ, bojũu yuor jaa ba lɛ be ka a tẽe pɔ, na tʊ̃ɔ nɩrɛ faa ɛ.”
12 A salvação só pode ser conseguida por meio dele. Pois não há no mundo inteiro nenhum outro que Deus tenha dado aos seres humanos, por meio do qual possamos ser salvos.
13 Ban nyɛ a lɛ a Pita nɩ a Jɔɔn na ba joro dãbãɛ ɛ, tɩ mɩ bɔ̃ɔn ban ba jãn gãn chen tɛɛr ɛ, ka nɛ'maa ba. Ka ba tɩɛrtɔ ban dɔ̃ɔ be a Yesu sɛ̃.
13 Os membros do Conselho Superior ficaram admirados com a coragem de Pedro e de João, pois sabiam que eram homens simples e sem instrução. E reconheceram que eles tinham sido companheiros de Jesus.
14 Tɩchɛ ba mɩ nyɛn a daba 'lɔ na sa 'mataa ara nɩ ba, baa lɛ tara 'yɛr na 'yɛr ɛ.
14 Mas não podiam dizer nada contra os dois, pois o homem que havia sido curado estava ali de pé, junto com eles.
15 Lɛ lɛ ba 'yɛr ba a ba yi chɛ̃chɛ̃ɛ, tɩ ba pãa guoro taa 'yɛrɛ,
15 Em seguida mandaram que Pedro e João saíssem da sala do Conselho e começaram a discutir o assunto.
16 “Ŋmɩnɛ lɛ sɩn ɩ a nɩbɛ banyãna? Nɩrɛ jaa na be ka a Jerusalɛm bɔ̃ɔn naa a nɛ'maa tʊ̃mɔ̃ ban tʊ̃ a sɩ kʊ̃ tʊ̃ɔ chiir ɛ.
16 Eles diziam: — O que vamos fazer com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que eles fizeram um grande milagre, e nós não podemos negar isso.
17 Tɩchɛ ala ɩ sɩn pɔɔ naa a yele nyãna sɔr ka nɩrɛ kʊ̃ lɛ wõ naa ɛ, yɩ ɩ a sɩ fuu ba ka ba taa ɩrɛ wa pʊrɔ a yuor nyãna kʊrɔ nɩrɛ jaa ɛ.”
17 Mas, para não deixar que a notícia se espalhe ainda mais entre o povo, vamos ameaçá-los, a fim de que nunca mais falem com ninguém a respeito de Jesus.
18 Be lɛ ba bʊɔl ba a ba kpɛ ka ba kpãkpãan ba ɩka, ba taa ɩrɛ wa 'yɛrɛ bɩɩ wile nɩ a Yesu yuor go ɛ.
18 Então os chamaram e ordenaram duramente que não falassem nem ensinassem nada a respeito de Jesus.
19 Tɩchɛ ka a Pita nɩ a Jɔɔn 'yɛr kʊ ba, “Yɩn mãɛ yɩ pɛ kaa, a sɛɛn Nãaŋmɩn sɛ̃ ka sɩn tu a yɩ nɛɛ gar a Nãaŋmɩn bɩɩ?
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem diante de Deus: devemos obedecer aos senhores ou a Deus?
20 Bojũu sɩn 'lɔ kʊ̃ tʊ̃ɔ bar a 'yɛr sɩn nyɛn nɩbir tɩ wõ 'yɛrfʊ ɛ.”
20 Pois não podemos deixar de falar daquilo que temos visto e ouvido.
21 Lɛ lɛ ba vuur ba tɩ bar ba a ba chen. Baa bɔ̃ɔ kpãa buor lɛ ban kpãa ba ɛ, bojũu a nɩbɛ ba jaa pɛɛrɛ naa Nãaŋmɩn a lɛ na ɩ.
21 Aí o Conselho Superior os ameaçou com mais dureza ainda e depois os mandou embora. O Conselho não pôde castigá-los porque todo o povo louvava a Deus por causa do que havia acontecido.
22 Bojũu a daba nyãna na sa a nɛ'maa safʊ nyãna kor gar yuomo lɩjaayi (40).
22 O homem que foi curado por esse milagre tinha mais de quarenta anos.
23 Ban wa bar a Pita nɩ a Jɔɔn, ba chen a ba taaba sɛ̃ tɩ man ala a jaa a bɔɔrlo nɩbɛrɛ nɩ a nɩbɛrɛ na 'yɛr kʊ ba.
23 Quando Pedro e João foram soltos, voltaram para o seu grupo e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes do povo haviam dito.
24 A ba taaba na wõ a nɩtɔ̃nɔ̃, ba jaa 'mantaa nɩ nɛbʊ̃'yen puor Nãaŋmɩn na ba 'yɛrɛ, “Tʊ̃ɔnɔ̃ Sʊɔ, fʊ̃ʊ lɛ maal a saaju nɩ a tẽe nɩ a man kpɛ̃ɛ nɩ bon jaa na be a pɔ.
24 Assim que eles ouviram isso, adoraram todos juntos a Deus, dizendo: — Senhor, tu és o Criador do céu, da terra, do mar e de tudo o que existe neles!
25 Fʊ̃ʊ lɛ dɔ̃ɔ vɛ̃ ka a fʊ Sɩɛ haa a fʊ gbãgbaa na ɩ a sɩ sãa David nɛɛ ka wʊ 'yɛr, ‘Bo lɛ so ka a paalsɩ nyɛ suur, ka a nɩbɛ ŋmara a dɔɔl pɔrsɩ?
25 Tu falaste por meio do Espírito Santo e do nosso antepassado Davi, teu servo , quando ele disse: “Por que as nações pagãs ficaram furiosas? Por que os povos fizeram planos tão tolos?
26 A wɛr nãmɩne tʊɔrɔ naa gbɛchile, ka a nɩbɛrɛ mɩ lɔ̃ɔ taa jɛɛrɛ nɩ a Soro nɩ a fʊ Nɩ-iraa.’ (Yiel Gãn 2:1, 2)
26 Os seus reis se prepararam, e os seus governantes se ajuntaram contra o Senhor Deus e contra o
27 Sɩrɛ jaa lɛ a Hɛrɔd nɩ a Pontius Pilate lɔ̃ɔ taa nɩ a bala na ba ɩ a Juu nɩbɛ ɛ, nɩ a Juu nɩbɛ a tẽe nyãna pɔ, na ba jɛb a fʊ tʊ̃tʊ̃chɛchɛ Yesu, a 'lɔ fʊn ir.
27 — De fato, Herodes e Pôncio Pilatos se juntaram aqui nesta cidade, com os não judeus e com o povo de Israel, contra Jesus, o teu dedicado Servo que escolheste para ser o Messias.
28 Ba maal naa a lɛ fʊn kaa ir na ɩ a fʊ pʊtɩɛr, nɩ a fʊ kpɛ̃ɔ, nɩ a fʊ bɔfʊ fʊn dɔ̃ɔ de nie chɔɔr tɩ a wa ɩ.
28 Eles se reuniram para fazer tudo o que, pelo teu poder e pela tua vontade, já havias resolvido que ia acontecer.
29 “Pʊ̃pãanyã sɩ Soro, kaa lɛ ban fuu sɩ, tɩ na fʊ sʊ̃ʊ a fʊ gbãgbaar a sɩ mʊɔl a fʊ 'yɛr nɩ 'lafʊ.
29 Agora, Senhor, olha para a ameaça deles. Dá aos teus servos confiança para anunciarem corajosamente a tua palavra.
30 Tur a fʊ nũu sãan baalsɩ, na fʊ tʊ̃ nɛ'maa tʊ̃mɔ̃ nɩ a fʊ tʊ̃tʊ̃chɛchɛ Yesu yuor.”
30 Estende a mão para curar, a fim de que, por meio do poder do nome do teu dedicado Servo Jesus, milagres e maravilhas sejam feitos.
31 Ban wa puor baar, a jie 'lɔ ban lɔ̃ɔ taa damaa. Ka ba jaa sɛɛn a Nãaŋmɩn Sɩɛ, na ba 'yɛrɛ a Nãaŋmɩn 'yɛr nɩ 'lafʊ.
31 Quando terminaram de fazer essa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu. Então todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a anunciar corajosamente a palavra de Deus.
32 Ka a bala na sɔɔ de, ba jaa tara na tɩɛr bʊ̃'yen nɩ nyãbʊ̃'yen. Ɩ̃sʊɔ jaa maa 'yɛr ɩka a wʊ bonsɩ ɩ naa a 'lɔ tɛɛ bon ɛ, ba ma põn bon jaa ban tara.
32 Todos os que creram pensavam e sentiam do mesmo modo. Ninguém dizia que as coisas que possuía eram somente suas, mas todos repartiam uns com os outros tudo o que tinham.
33 A nɩtʊ̃nsɩ den kpɛ̃ɔ mana nɩ a sɩ Soro Yesu kũu pɔ irfʊ 'yɛr, ka a Nãaŋmɩn wãɛfʊ be a ba jaa sɛ̃.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e Deus derramava muitas bênçãos sobre todos.
34 Ba ãsʊɔ jaa ba dɔ̃ɔ faa bon ɛ, sɔ̃ɔ jaa lɛ a bala na tara por nɩ yie ma da na ba ma waan a libie,
34 Não havia entre eles nenhum necessitado, pois todos os que tinham terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro
35 wa bin a nɩtʊ̃nsɩ sɛ̃, ka ba ma põ ir kʊ ãsʊɔ jaa lɛ an sɛɛn wʊ.
35 e o entregavam aos apóstolos. E cada pessoa recebia uma parte, de acordo com a sua necessidade.
36 Josefʊ na yi Sipurusɩ na wʊ ɩ a Levi bal nɩrɛ, kaa a nɩtʊ̃nsɩ bʊɔlɔ wʊ Banabasɩ. A par lɛ nɩrɛ na 'yɔ̃ɔnɔ̃ ãkpãɛn.
36 — ausente —
37 Wʊ dãn a wʊ puo, na wʊ de a libie waan wa bin a nɩtʊ̃nsɩ sɛ̃.
37 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.